A co, gdyby nagle zabrakło Ci tego, co uważasz za oczywiste? Czystej wody? Prądu? Dostępu do edukacji?
Dla wielu rodzin w Zimbabwe oczywistością jest coś zupełnie innego – przewlekła niepewność, że znowu czegoś zabraknie i przyzwyczajenie, że o wszystko, co podstawowe trzeba się starać codziennie od nowa.
Od 2016 roku Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wspiera dzieci w krajach afrykańskich. Co roku ruszamy do mediów z kampanią uświadamiającą na temat najważniejszych problemów jednego z nich. W tym roku nasza opowieść dotyczy codzienności rodzin w Zimbabwe, którym z pomocą naszych darczyńców pomagamy m.in. w budowie studni, wsparciu edukacji i doposażeniu lokalnych szkół.
Hasło kampanii to FEEL THE STRUGGLE / POCZUJ TRUD, a jej celem jest sprowokowanie odbiorców do refleksji nad tym, czego w codziennym funkcjonowaniu często nawet nie dostrzegają (nieograniczony dostęp do czystej wody, jedzenie pod ręką, urządzenia działające na prąd), a co w innych rejonach świata wciąż nie jest oczywistością.
Kampanię promują 3 krótkie filmy, w których zwracamy uwagę na braki, z którymi mierzy się większa część mieszkańców Zimbabwe; są to między innymi niedostatki wody, żywności oraz blackouty. Naszym celem jest próba wyobrażenia sobie, jak wyglądałoby życie, gdyby zabrakło nam podstawowych elementów życia. To co dla nas jest awarią krzyżującą nam plany, np. wyłączenie prądu w mieszkaniu – w Zimbabwe jest codziennością. W rolę głównej bohaterki wciela się Aneta Ćmiel, absolwentka Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, znana z roli Stefci w miniserialu Muzeum Zamoyskich w Kozłówce.
Skala problemu
“Problemy wielu mieszkańców”, “doświadczenie większości rodzin” – takich sformułowań często używa się, mówiąc o problemach krajów afrykańskich. My też to robimy. Ale jakie liczby naprawdę stoją za tymi słowami?
Populacja Zimbabwe to ponad 16 mln ludzi, spośród których aktualnie:
- tylko 25% ma dostęp do całkowicie bezpiecznej wody pitnej[1],
- tylko 23% populacji ma dostęp do bezpiecznych toalet[2],
- 4,8 miliona dzieci żyje w ubóstwie, w tym 1,6 miliona w skrajnym ubóstwie[3],
- ponad 65 000 dzieci wychowuje się bez obojga rodziców[4].
Jak działamy?
Poza uświadamianiem odbiorców na temat wymienionych problemów, finansowym celem kampanii jest zebranie środków, które pozwolą nam na rozwój naszych projektów pomocowych w Zimbabwe w 2027 roku. Będzie to przede wszystkim wsparcie edukacji i zdrowia dzieci w obszarach wiejskich poprzez inwestycje w szkołach i społecznościach – remonty budynków, doposażenie sal, rewitalizacja studni, remonty toalety, zielona energia, ogrody szkolne czy hodowle zwierząt. Dzięki takim przedsięwzięciom dzieci otrzymują szansę na stabilną edukację oraz zyskują dostęp do świeżych warzyw, mięsa oraz, co najważniejsze – bezpiecznej wody.
Oprócz dzieci i szkół wspieramy również rodziców, by mogli zapewnić lepszy byt dzieciom. Organizujemy szkolenia i warsztaty doszkalające z obszaru mikroprzedsiębiorczości, a także przekazujemy niezbędne zasoby i narzędzia do rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej np. pracowni krawieckiej, sklepu albo zakładu fryzjerskiego.
– Nasze działania od lat ogniskują się w obszarze wsparcia lokalnych Programów Umacniana Rodzin w rejonie Shamva i Hwedza, na wschód od stolicy kraju Harare. Dzięki bliskiej współpracy z kolegami i koleżankami z SOS Zimbabwe nasze wsparcie trafia do najbardziej potrzebujących społeczności. Oddziałujemy na nie wielotorowo: wspierając małe projekty infrastrukturalne tj. budowa i rewitalizacja studni, doposażanie szkół, wspieranie zrównoważonego rolnictwa i dostępu do odnawialnych źródeł energii, jak również projekty w obszarze profilaktyki AIDS/HIV czy programy „positive parenting” przeciwdziałające przemocy domowej – mówi Tomasz Wodzyński, Dyrektor Działu Współpracy Międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.
– Istotne jest takie organizowanie wsparcia, aby miało ono charakter zmian na poziomie systemowym, co pozwoli utrzymać długofalowo pozytywny wpływ dla całej społeczności. Dlatego prowadzimy również kursy zawodowe i doszkalające, pozwalające młodym ludziom na zdobycie konkretnego zawodu i poprawę swojej sytuacji ekonomicznej – dodaje Oleksii Teliuk, Koordynator ds. Współpracy Międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.
Wejdź na stronę sosafryka.org i podziel się bezpieczeństwem!
*****
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. W ciągu całego roku 2025 z pomocy Programów SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało 2 451 dzieci i dorosłych, w tym 1 663 dzieci i młodzieży, z czego 386 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1 277 w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.
[1] Data Warehouse – UNICEF DATA
[2] Data Warehouse – UNICEF DATA
