„Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę”

Z badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Warszawskiego wynika, że w ostatnim czasie nastawienie Polaków do uchodźców z Ukrainy „zdecydowanie pogorszyło się” (34 proc. ankietowanych) bądź „raczej pogorszyło się” (51% ankietowanych). Badanie wskazuje, że negatywne nastawienie wzrosło na przestrzeni kilku miesięcy (styczeń 2023 – maj/czerwiec 2023)**.

– To, że Polacy są zmęczeni pomaganiem, jest zupełnie naturalne, zwłaszcza, że ta wyjątkowa sytuacja trwa już bardzo długo. Coraz częściej widzimy w Internecie i słyszymy komentarze, że już wystarczy, że Ukraińcy powinni wracać do domu. Wierzcie mi, nasi goście bardzo by tego chcieli, ale wielu z nich po prostu nie ma gdzie – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.  – Odwiedziłam Ukrainę kilka tygodni temu, byłam w Irpieniu, Buczy, Borodziance, widziałam zbombardowane budynki. Rozmawiałam z ludźmi, którzy stracili najbliższych, domy, wszystko co mieli. Rozmawiałam z matkami, które wysyłają dzieci do szkoły i nie mają pewności, czy te dzieci do domu wrócą, z matkami nastoletnich chłopców, które modlą się o to, by wojna się skończyła zanim ich synowie skończą 18 lat, z kobietami, które podczas okupacji musiały wytłumaczyć swoim kilkuletnim córkom czym jest gwałt. Tam nadal trwa wojna. To nie jest kraj, gdzie można spokojnie wychowywać dzieci – dodaje.

Organizacja wspiera dzieci i rodziny z Ukrainy od eskalacji rosyjskiej agresji w lutym 2022 roku. Do tej pory wsparcie otrzymało blisko 5 tys. osób.

SOS dla Ukrainy

Celem pierwszych działań humanitarnych podjętych przez stowarzyszenie było zapewnienie uchodźcom z Ukrainy najpilniejszego wsparcia – najważniejsza była ewakuacja dzieci z bombardowanych terenów i pomoc w znalezieniu bezpiecznego schronienia w Polsce. Łącznie pomoc w tym zakresie otrzymało około 650 osób, w tym blisko 200 osób ewakuowanych z programów SOS Ukraina, z których 129 wciąż przebywa na terenie Wiosek SOS. Stowarzyszenie zapewniło też wsparcie finansowe, prawne, psychologiczne, pomoc w zapisach ukraińskich dzieci do polskich szkół oraz wdrożyło program doraźnej pomocy materialnej („CVA – Cash and Voucher” polegający na wspomaganiu potrzebujących zastępczych i tymczasowych rodzin ukraińskich kuponami Sodexo).

– Na samym początku pracowaliśmy tam, gdzie te działania były najbardziej potrzebne. Teraz nasze projekty ukierunkowane są bardziej długofalowo. Skupiamy się na zdrowiu dzieci, które przyjechały do Polski z Ukrainy. Rozpoczęliśmy nasz pierwszy program medyczny, dzięki któremu dzieci, które uciekły przed wojną mogły skorzystać m.in. z wizyty u psychologa, psychiatry czy stomatologa – mówi Adrianna Meres, koordynatorka ds. projektów humanitarnych w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Stowarzyszenie tworzy także sieć Centrów Specjalistycznych SOS, które oferują długoterminową pomoc specjalistów, m.in. psychologa, psychoterapeuty, rehabilitanta czy logopedy. Wsparcie jest skierowane do dzieci ukraińskich znajdujących się w pieczy zastępczej bądź z rodzin w kryzysowej sytuacji życiowej oraz zagrożonych utratą opieki rodziców. Takie centrum działa już w Laskach pod Warszawą, a niedługo powstanie kolejne w Krakowie. Placówki bazują na wiedzy i doświadczeniu organizacji w tym obszarze i są stworzone na wzór istniejących Centrów Specjalistycznych SOS w Kraśniku i Siedlcach. Pomoc otrzymują tam także polskie dzieci z pieczy zastępczej i rodzin w kryzysie.

– Dzieci, które po wybuchu wojny trafiły do Polski chodzą już do polskich szkół, są w procesie aklimatyzacji do polskich warunków, często ich rodzice znaleźli już zatrudnienie. Mimo że są w bezpiecznej przestrzeni – tutaj nie spadają bomby, nie ma alarmów bombowych, to  zmagają się z traumą wojenną, tęsknotą za krajem, nie radzą sobie z rozłąką z rodziną. Wiele z tych dzieci wojna zmusiła do przerwania trwających już terapii. Dlatego zbieramy fundusze, by zabezpieczyć właśnie te potrzeby, ale myślimy też o tym, że gdy w ich kraju będzie już bezpieczniej, duża część z nich powróci do Ukrainy – tłumaczy Tomasz Wodzyński ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – Również dlatego przyjęliśmy koncepcję bliskiej współpracy z naszą siostrzaną organizacją SOS Ukraina. Planujemy otworzyć Centrum Specjalistyczne SOS w Mukaczewie, w obwodzie zakarpackim, w Zachodniej Ukrainie. W tym rejonie jest największa liczba wewnętrznie przesiedlonych uchodźców ukraińskich, którzy potrzebują naszego wsparcia – dodaje.

Historia Kateryny

Spot promujący kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę” opowiada historię 8-letniej Kateryny, która pisze list do ukochanej babci. Straciła ją przez trwającą wojnę. W liście opowiada o życiu w Polsce, gdzie czuje się bezpiecznie, ale wciąż nie może poradzić sobie z powracającymi wspomnieniami wojny i ogromną tęsknotą.

– Takich historii niestety mamy w Polsce tysiące. Dzieci, które uciekły przed wojną będą musiały włożyć ogrom pracy, by wrócić do normalności. Dbamy jako organizacja o te dzieci, chcemy je wspierać, bo to jest przyszłość Ukrainy. Ważne jest, by weszły w dorosłość z przepracowanymi traumami wojennymi, wsparciem psychologicznym, terapeutycznym. Bez pomocy naszych darczyńców taka pomoc nie byłaby możliwa – mówi dr Aleksandra Granda, dyrektorka krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak pomóc?

Kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę” można wesprzeć przekazując darowiznę w dowolnej kwocie za pośrednictwem strony www.sosdzieciukrainy.org.

Na stronie znajdują się także szczegóły dotyczące działań prowadzonych przez Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce na rzecz ukraińskich rodzin i dzieci, a także spot promujący kampanię, zrealizowany przez agencję Motion Pikczer.

– Szczególnie zachęcamy osoby z woj. mazowieckiego ze względu na bliskość SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach oraz konieczność zamieszkania na jej terenie – głównie ze względu na dostępność do specjalistów i kompleksowego wsparcia na różnych poziomach  – mówi Jarosław Świerczewski, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.Jak dodaje – Rodzicom SOS zapewniamy, m.in. pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, jak również rozwój kompetencji, poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. Zapewniamy także opiekę psychologiczną, jak też pomoc administracyjno-techniczną. Ale to przede wszystkim dzieci otoczone są szerokim wsparciem specjalistycznym.

Jedną z obecnych Mam SOS jest Pani Jolanta Olejarczyk, która pracuje w Stowarzyszeniu już ponad 20 lat. Jak twierdzi – Jest to praca, która daje nam mnóstwo satysfakcji. Jeśli ktoś lubi pracę z dziećmi i marzy o stworzeniu domu dla potrzebujących maluchów to z całego serca zachęcam. Można tu przeżyć wiele wspaniałych momentów. Trudne też się zdarzają, ale jako Rodzice SOS możemy liczyć na wsparcie specjalistów praktycznie 24/7.

Jak się zgłosić? To proste!

Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org. – Pierwszym etapem rekrutacji jest niezobowiązująca rozmowa informacyjna (telefoniczna lub online). Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej dla kilkorga dzieci. –tłumaczy Paulina Cygler, koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Wesprzyj misję Stowarzyszenia

Pomóc można nie tylko zostając rodzicem zastępczym. SOS Wioski Dziecięce mogą się rozwijać wyłącznie dzięki regularnemu wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach wsparcia wystarczy wejść na stronę www.dziecisos.org.

Wszystko zaczęło się w 2003 roku, gdy na terenie Wioski SOS uroczyście wmurowano kamień węgielny, a już po dwóch latach intensywnych prac budowalnych powitano jej pierwszych mieszkańców – w ośmiu domkach zamieszkało 48 dzieci. – Przez  prawie dwie dekady udało nam się pomóc setkom dzieci i rodzinom. Dziś, niektórzy z nich są już dorośli, mają swoje rodziny. Pozostają z nami w kontakcie, chwalą się sukcesami, dzielą troskami i często wspominają wspólne chwile. To piękne, że możemy być częścią tych wspomnień. Można śmiało powiedzieć, że udało nam się odczarować niejeden smutny świat i zamienić go w piękne życie. – ­komentuje Eliza Potomska, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Karlino.

„Ciociu, jesteś najlepsza, kocham cię i cieszę się, że tu jestem”

Takie słowa nie tylko wzruszają, ale nierzadko są również najpiękniejszym prezentem, jaki Rodzice SOS mogą usłyszeć od swoich małych podopiecznych. Jedną z mama SOS w Karlinie jest Małgorzata Hartung, która od dwóch lat opiekuje się szóstką dzieci, wychowując jednocześnie dwóch biologicznych synów, w wieku od 8 do 14 lat. – Najbardziej cieszą nas małe chwile. Lubimy spędzać ze sobą czas i dużo się śmiać, a nawet robić sobie psikusy. Nie brakuje również chwil wzruszenia. Zdarzają się także trudy, ale takie jest właśnie macierzyństwo.

By pewnie wkroczyć w dorosłość…

Program SOS Wiosek Dziecięcych w Karlinie od 13 lat prowadzą również Młodzieżową Wspólnotę Mieszkaniową SOS w Koszalinie. – Stworzono to miejsce, by wspierać młodzież w przygotowaniu do samodzielnego, dorosłego życia. Młodzież uczy się tam nie tylko prowadzenia gospodarstwa domowego, ale podejmuje również praktyki czy przygotowuje się do udanego startu na rynku pracy. Wszystko pod czujnym okiem wychowawców SOS. ­– komentuje Alicja Skórowska-Kaczor, dyrektor Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej w Koszalinie. Obecnie w koszalińskim MWM mieszka 14 młodych osób.

Sukces działań profilaktycznych

Ale to nie wszystko! Stowarzyszenie prowadzi również działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Celem projektu jest niesienie pomocy rodzinom w trudnej sytuacji życiowej, by mogły pokonać kryzys, a każde dziecko mogło szczęśliwie i bezpiecznie wychowywać się w swojej biologicznej rodzinie. – Ogromnym atutem naszych działań jest wsparcie rodzin zarówno poprzez indywidualną pracę z rodzinami, jak też zapewnienie im wsparcia specjalistów – psychologów i psychoterapeutów. Innymi słowy, umacniamy te rodziny, pracujemy nad ich umiejętnościami wychowawczymi oraz uczymy ich czerpać radość z bycia razem. W każdej rodzinie drzemie potencjał i miłość, czasami tylko potrzebna jest pomoc, żeby to w sobie odkryć. – mówi Anna Zarzycka, koordynatorka Programu „SOS Rodzinie”. I jak dodaje – Prowadzimy również świetlice środowiskowe SOS. Dzieci mogą tam zarówno odrobić lekcje czy pobawić się z rówieśnikami, jak też zjeść ciepły posiłek czy porozmawiać z zaufaną osobą. Od czasu do czasu organizujemy także wycieczki edukacyjne oraz warsztaty rozwijające talenty.

Model dla gmin

To między innymi, dzięki powyższym sukcesom SOS Wioski Dziecięce w Polsce postanowiły wyjść ze swoją wiedzą i doświadczeniem do władz lokalnych. W efekcie powstał uniwersalny i skuteczny model usamodzielniania rodzin z wieloma problemami, gotowy do wdrożenia „od zaraz” w każdej gminie w Polsce. – Jest to recepta na wyjście z kryzysu, którą wypracowaliśmy na podstawie naszych wieloletnich działań w ramach „SOS Rodzinie”. Powodem, dla którego zdecydowaliśmy się to zrobić jest jak zawsze dobro dzieci oraz ich prawo, by dorastać w rodzinie pełnej miłości, szacunku i poczucia bezpieczeństwa. Co ważne,  model nie jest sztywnym rozwiązaniem i to gmina decyduje, z których propozycji zechce skorzystać. Jestem przekonana, że dzięki wspólnemu zaangażowaniu uda się nam budować i umacniać lokalne sieci wsparcia. – komentuje Sylwia Kawa, asystent rodziny/wychowawca w Programie „SOS Rodzinie” w Koszalinie.

Ty też możesz pomóc

Działalność SOS Wiosek Dziecięcych może się rozwijać wyłącznie dzięki regularnemu wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach wsparcia wystarczy wejść na stronę www.dziecisos.org.

Dokonać niemożliwego – Program Umacniania Rodziny w Kraśniku

Bezrobocie, ubóstwo, uzależnienia, problemy z komunikacją – m.in. z takimi trudnościami, które przez pandemię, inflację czy kryzys zdrowia psychicznego zaczęły być codziennością, muszą mierzyć się polskie rodziny. Naczelnym celem projektu jest troska o to, aby każde dziecko mogło szczęśliwie wychowywać się w swojej biologicznej rodzinie. Program gwarantuje kompleksową pomoc, która bez wsparcia stowarzyszenia byłaby dla beneficjentów poza zasięgiem.

– Zakres pomocy jest bardzo szeroki. Dla rodziców i opiekunów oferujemy m.in. konsultacje psychologiczne, szkolenia, wsparcie materialne i prawne. Dzieci z kolei, oprócz zajęć świetlicowych i edukacyjnych, gdzie mogą odpocząć po szkole, odrobić lekcje, zjeść ciepły posiłek czy rozwijać talenty, jeżdżą też na kilkudniowe wakacje w Polsce i za granicę – niedawno grupa podopiecznych objętych programem wróciła z wyjazdu organizowanego na terenie obozu SOS-u we Włoszech – opowiada Paulina Cebula, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w Kraśniku i Zakrzówku.

Rozwiązania oraz pomoc oferowana przez program jest sprawdzonym, doskonalonym przez lata systemem wsparcia. Łukasz Łagód, psycholog oraz doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce zaznacza, że to wysoka skuteczność jest najlepszym wskaźnikiem jakości prowadzonych działań.

 – Co roku w całym kraju wspieramy ponad 400 rodzin – to jest około 1500 osób, którym nasi pracownicy gwarantują stałą pomoc w kryzysach. Nie są tu jednak ważne liczby, lecz skuteczność. Powyżej 70 proc. osób, które kończy współpracę z Programem Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” jest w stanie żyć samodzielnie, zapewnić realizację potrzeb swoich i swoich dzieci – funkcjonować bez żadnej pomocy z zewnątrz. To jest niesamowity sukces![1]

Program Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” działa w Kraśniku i okolicach od 2018 roku. Rodziny po wsparcie mogą zgłaszać się do punktów konsultacyjnych, które znajdują się w Zakrzówku, przy ulicy Żeromskiego 24b oraz w Kraśniku, przy ulicy Piaskowej 30/8.

Jak pomóc rodzinom w kryzysie? Stowarzyszenie stworzyło receptę dla rodzin w całej Polsce

Dobrze działający schemat pomocy, wypracowany przez specjalistów programu „SOS Rodzinie”, zapoczątkował ideę wdrożenia jego założeń poza działalność stowarzyszenia.

– W drodze dialogu z rodzinami, z dziećmi (beneficjentami programu), ekspertami stowarzyszenia, pracownikami systemu wsparcia oraz w oparciu o wiedzę specjalistyczną i własne badania, opracowaliśmy wspólnie model „Niezależni – samodzielni”. Jest to recepta na wyjście z kryzysu, gotowa do wdrożenia w każdej gminie, z wykorzystaniem istniejących instytucji – tłumaczy dalej Łukasz Łagód.

Model jest możliwy do wdrożenia „od zaraz” – wystarczy inicjatywa oraz zaprezentowanie założeń projektu władzom gminy. Można go pobrać za darmo na stronie https://wioskisos.org/wp-content/uploads/2023/01/niezalezni-samodzielni-sos-wd.pdf.

Regularne wsparcie

Program „SOS Rodzinie” może się rozwijać dzięki wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się o możliwościach wspierania wystarczy wejść na stronę www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. Każda darowizna, szczególnie regularna, to realna pomoc rodzin w kryzysach.

Plan imprezy

Wydarzenie, będące celebracją i podsumowaniem dotychczasowych działań lokalnych, rozpocznie się we wtorek 29 sierpnia o godzinie 14:00 w sali konferencyjnej Centrum Kultury i Biblioteki w Zakrzówku (około 20 kilometrów od Kraśnika). Poza przybliżeniem pięciu lat działalności programu, będzie to czas integracji sąsiedzkiej z władzami lokalnymi oraz przedstawicielami instytucji współpracujących. Poniżej program obchodów:

14:00    Uroczyste rozpoczęcie obchodów 5-lecia programu i powitanie zaproszonych Gości

14:05    Część oficjalna

14:25    Otwarcie stanowiska sensorycznego Centrum Specjalistycznego SOS w Kraśniku, fotobudka, animacje: warkoczyki, tatuaże, malowanie, twarzy, balony

14:35    Występ zespołu muzycznego „Błękitne korale”

14:45    Występ Gminnej Orkiestry Dętej z Zakrzówka

15:00    Występ Niespodzianka

15:30    Poczęstunek

[1] Cała rozmowa z Łukaszem Łagódem, gdzie opowiada m.in. o swoich doświadczeniach w pracy z rodzinami objętymi programem, dostępna  jest w podcaście „Talk życia” https://open.spotify.com/episode/0zPPyZ6YQTgnvybWsLWGST

Jak to się wszystko zaczęło?

Początki sięgają 1996 roku, gdy na terenie SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach wmurowano akt erekcyjny i prężnie rozpoczęto prace budowalne, by już dwa lata później powitać jej pierwszych małych mieszkańców – Wioskę zamieszkały 3 rodziny z 14-stką dzieci. Od tego czasu wiele się zmieniło. Z każdym rokiem miejsce rozkwitało, wdrażano nowe pomysły, ulepszenia i modernizacje, a co najważniejsze potrzebujące dzieci znajdowały rodzinne ciepło. W sumie, na przestrzeni ostatnich 25 lat, w Wiosce SOS mieszkało aż 225 dzieci. – Część z nich była z nami krótko, inni wzrastali i rozwijali się na naszych oczach. Napawa nas duma kiedy patrzymy na ich osiągnięcia, razem przeżywamy ich sukcesy i potknięcia. Każde dziecko potrzebuje mieć obok siebie dorosłego, który będzie dodawał mu wiatru w skrzydła. Staramy się to czynić nieustannie już od 25 lat. – ­mówi Jarosław Świerczewski, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.

Jak jest teraz?

Obecnie w siedleckich Rodzinach SOS wychowuje się 33 dzieci i młodzieży, a 14-stka dzieci przebywa w Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej, , która powstała w 2007 roku. Z kolei, dziewiątka podopiecznych jest pod opieką wychowawców w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego „Przystań”, która funkcjonuje w Siedlcach od 2022 roku. Ważną częścią działalności Stowarzyszenia jest także Centrum Specjalistyczne SOS, które zapewnia dzieciom kompleksową pomoc psychologiczną, terapeutyczną i pedagogiczną. – Placówka pozwala dzieciom na odpowiednie rozwinięcie sfery emocjonalnej, poznawczej i fizycznej, a tym samym będzie przeciwdziałać ich wykluczeniu społecznemu, ułatwiając start w samodzielną dorosłość. –  komentuje Magdalena Błażejczyk, zastępca dyrektora ds. pedagogicznych w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.

Sukces działań profilaktycznych

Od 2010 roku, SOS Wioska Dziecięca w Siedlcach prowadzi również szereg działań profilaktycznych w ramach Programu „SOS Rodzinie”, który skierowany jest do dzieci i rodzin z Gminy Skórzec i Domanice. Od tamtego czasu udało się pomóc aż 600 dzieciom z 202 rodzin. Między innymi, dzięki takim sukcesom Stowarzyszenie postanowiło  stworzyć uniwersalny i skuteczny model usamodzielniania rodzin w kryzysie, gotowy do wdrożenia w każdej gminie w Polsce.[1] Jak podkreśla Katarzyna Chromińska, wychowawca w Programie „SOS Rodzinie” – Nasze działania skupiają się zarówno na bezpośrednim wsparciu dzieci, jak i rodziców. W świetlicach SOS dzieci mogą nie tylko odrobić lekcje czy pobawić się z rówieśnikami, ale przede wszystkim zjeść ciepły posiłek czy porozmawiać z zaufaną osobą. Organizujemy również warsztaty rozwijające talenty, a od czasu do czasu wycieczki edukacyjne. Ale to nie koniec działań profilaktycznych. Siłą programu jest również bezpośrednia praca z rodzinami biologicznymi. – Pomagamy im w codziennych wyzwaniach, w poszukiwaniu pracy, w kontakcie z dzieckiem, wspieramy psychoedukację rodziców oraz motywujemy do leczenia, w tym choroby alkoholowej.– podkreśla Katarzyna Chromińska.

Ty też możesz pomóc

Projekty, takie jak Program „SOS Rodzinie”, mogą się rozwijać dzięki wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się o możliwościach wspierania wystarczy wejść na stronę www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę.

[1] Propozycja standardu usamodzielniania/sprawnego funkcjonowania rodzin z wieloma problemami powstała w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności”, realizowanego przez Stowarzyszenie w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO.

Dynamiczne przemiany społeczno-ekonomiczne, pokłosie pandemicznej izolacji czy rosnąca inflacja (11,5%)[1] to tylko niektóre z czynników, które znacząco wpływają na życie Polaków. Sytuacja ta rodzi trudności, które u wielu polskich rodzin nie miały wcześniej miejsca – kumulują się liczne problemy, z których nie sposób wyjść bez profesjonalnego wsparcia. Z pomocą przychodzą SOS Wioski Dziecięce w Polsce opracowując model usamodzielnienia rodziny z wieloma problemami „Niezależni – samodzielni”.

Model gotowy do wdrożenia od zaraz

– Jedną z głównych zalet naszego modelu jest jego uniwersalność– jest on gotowy do wdrożenia w każdej gminie. Pozwala to na wprowadzenie rozwiązań uwzględniających lokalną sytuację beneficjentów w tym czynniki, takie jak lokalna sytuacja ekonomiczna, wykluczenie komunikacyjne bądź charakter problemów, z którymi zmagają się rodziny w danym regionie. – opowiada Beata Kulig, Kierownik Projektu, Doradca ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce. Co ważne – to gmina decyduje, z których propozycji skorzysta. Model nie jest sztywnym rozwiązaniem „od a do z”, lecz propozycją, rozszerzeniem standardowej oferty gmin.

Jak dodaje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce – Powodem, dla którego  zdecydowaliśmy się podzielić naszą wiedzą i doświadczeniem jest dobro dzieci, które zawsze będzie dla nas najważniejsze. Pragniemy, by każde dziecko dorastało w rodzinie otoczone miłością, szacunkiem i poczuciem bezpieczeństwa. Mocno wierzymy, że dzięki wspólnemu zaangażowaniu i budowaniu lokalnych sieci wsparcia jest to możliwe.

W ciągłym dialogu z beneficjentami

Model „Niezależni – samodzielni” powstał w oparciu o własne badania, literaturę podmiotu i doświadczenie Stowarzyszenia w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Dzięki takiemu podejściu, zakładana on podmiotowe iindywidualne traktowanie beneficjenta, w oparciu zarówno o jego potrzeby, jak zewnętrzne czynniki. – Dzięki metodyce design thinking model wypracowywany został, m.in. przy udziale członków rodzin z dziećmi, które odpowiednio wsparte przezwyciężyły dotykające je kryzysy. Dodatkowo, w opracowanie modelu zaangażowani byli pracownicy systemu wsparcia oraz przedstawiciele organizacji pozarządowych – tak aby był trafny i odzwierciedlał potrzeby i wyzwania stojące przed wszystkimi podmiotami związanymi ze wspieraniem rodzin przeżywających wiele problemów. – mówi Łukasz Łagód, Doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak wdrożyć?

Model „Niezależni – samodzielni” jest projektem gotowym do wdrożenia „od zaraz”. Jego realizacja odbywa się w trzech krokach:

1. Inicjatorzy (np. burmistrz, wójt, kierownik ośrodka pomocy społecznej, asystent rodziny, pracownik socjalny, nauczyciel, pedagog/psycholog szkolny, każda osoba zainteresowana projektem) spotykają się z władzami gminy, gdzie przedstawiają założenia modelu. Na spotkanie można zaprosić autorów modelu!
2. Po uzyskaniu pozytywnej decyzji, wybrany zostaje koordynator działań modelowych, który następnie powołuje zespół ds. rodzin.
3. Na tym etapie należy przedstawić założenia modelu pracownikom kluczowych instytucji pracujących na rzecz dziecka i rodziny (pracownicy ośrodka pomocy społecznej lub centrum usług społecznych OPS, asystenci rodziny i inni), dokonać analizy potrzeb społeczności lokalnej oraz stworzyć indywidualny plan działań.

Model „Niezależni – samodzielni” można pobrać na stronie Stowarzyszenia:
https://wioskisos.org/zapraszamy-do-lektury-modelu-usamodzielnienia-rodziny-z-wieloma-problemami-pt-niezalezni-samodzielni/ 

Propozycja standardu usamodzielniania/sprawnego funkcjonowania rodzin z wieloma problemami powstała w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności”, realizowanego przez Stowarzyszenie w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO.

Doświadczenie gwarancją skuteczności

Program „SOS Rodzinie”, na którym wzorowano model, działa lokalnie, często w małych miejscowościach, gdzie wspiera rodziny zagrożone rozpadem: – Działania Programu są eklektyczne, wielopoziomowe – skupiają się zarówno na bezpośrednim wsparciu dzieci i rodziców, jak i profilaktyce środowiskowej, dążącej do świadomego, wspierającego środowiska lokalnego. W świetlicach środowiskowych dzieci mogą zjeść ciepły posiłek, odrobić pracę domową, brać udział w zajęciach, wycieczkach. – tłumaczy Justyna Ziembicka, Pracownik socjalny w Programie Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” Biłgoraj, współautorka modelu „Niezależni – samodzielni” i jak dodaje – Nasi pracownicy socjalni odwiedzają także rodziny, układają z nimi plan wydatków, wspierają w codziennych wyzwaniach: poszukiwaniu pracy, kontakcie z dzieckiem, zerwaniu z ewentualnym nałogiem.

Jak wesprzeć?

Projekty, takie jak Program „SOS Rodzinie”, mogą się rozwijać dzięki wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się o możliwościach wspierania wystarczy wejść na stronę www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę.

[1] Stopa bezrobocia rejestrowanego wynosi 5%, stan na czerwiec 2023 https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/rynek-pracy/bezrobocie-rejestrowane/stopa-bezrobocia-rejestrowanego-w-latach-1990-2023,4,1.html

[2] Zasięg sfery niedostatku wyniósł w 2022 roku  niecałe 41%,  zaś zasięg ubóstwa skrajnego

w gospodarstwach domowych wyniósł 4,7% https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/warunki-zycia/ubostwo-pomoc-spoleczna/zasieg-ubostwa-ekonomicznego-w-polsce-w-2022-roku,14,10.html

[3] Aż 25 proc. młodzieży w wieku od 15 do 19 lat miało problemy emocjonalne lub psychiczne, a 22 proc. nastolatków doświadcza objawów depresji. Dane GUS, 2021 https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/zdrowie/zdrowie/zdrowie-i-ochrona-zdrowia-w-2021-roku,1,12.html

[4] Stan na czerwiec 2023 r. https://nbp.pl/inflacja-bazowa-w-czerwcu-2023-r/

Firma Bidfood Farutex to ogólnopolski dostawca żywności i usług dla branży horeca z ponad 32-letnim doświadczeniem. W ofercie posiada ponad 7 tys. produktów dla gastronomii, w tym m.in. warzywa, owoce, mięsa, ryby, nabiał, tłuszcze, pieczywo, produkty sypkie, napoje i non food. Na rynku Bidfood Farutex wyróżnia się sprawnymi zamówieniami, szybkimi dostawami, stwarzaniem komfortowych warunków pracy gastronomom poprzez oszczędność czasu i fachowe doradztwo.

A w jaki sposób Bidfood Farutex zadba o SOS Wioski Dziecięce? Firma postanowiła przeznaczyć 1% ze sprzedaży wody własnej marki Soleo na naszą działalność statutową. Dodatkowo wspierać będzie swoimi produktami eventy i inne przedsięwzięcia organizowane przez stowarzyszenie.

To budujące, że są w Polsce firmy, którym na sercu leży dobro dzieci. Dziękujemy i zachęcamy wszystkich przedsiębiorców do wspierania szczytnych inicjatyw, bo dobro zawsze wraca.

Kuba ma 7 lat i przeszedł w swoim życiu już bardzo wiele. Po śmierci rodziców trafił pod opiekę cioci. Kiedy zaczęła chorować, często przebywała w szpitalu, straciła pracę. Z każdym miesiącem jest im coraz trudniej – ciocia Kuby nie radzi sobie z sytuacją, straciła wiarę w to, że jeszcze kiedyś będzie dobrze i ma coraz mniej sił na szukanie rozwiązań. Kuba nie może skupić się na nauce ani cieszyć się dzieciństwem. Jego myśli męczą pytania: co ze mną będzie? Jak mogę pomóc cioci? Co z nią będzie, jeśli bardziej zachoruje i pójdzie do szpitala?

Niestety, takich historii jak Kuby jest bardzo wiele. Tysiące dzieci w Polsce zamiast cieszyć się z bycia dzieckiem martwi się o swój los i nie zawsze ma zaspokojone swoje potrzeby.

– Za nami trudne miesiące związane z wojną w Ukrainie, kryzysem i coraz większą inflacją. Wiele rodzin boryka się z problemami materialnymi i bezrobociem. Coraz więcej dzieci dotykają problemy psychologiczne nasilone z powodu pandemii. Rodziny, które potrzebują naszej pomocy, mierzą się często dodatkowo z niewydolnością  wychowawczą, niepełnosprawnością lub innymi poważnymi problemami. Dzieci z tych rodzin są bardziej narażone na niedostosowanie społeczne, wykluczenie, zaniedbanie czy rozdzielenie z rodzinami. Są to problemy, które nigdy nie powinny spotkać żadnego dziecka. – komentuje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Kampania „Pomóż nam chronić dzieci!” ma na celu zachęcenie darczyńców do regularnego wsparcia rodzin mierzących się z wieloma problemami, którym pomaga Stowarzyszenie, a tym samym pomoc dzieciom, które w takich sytuacjach cierpią najbardziej. SOS Wioski Dziecięce zwracają też uwagę na problemy z jakimi borykają się rodziny w dobie kryzysu ekonomicznego. Akcję wspierają ambasadorki Stowarzyszenia – Natalia Kukulska, Anna Dereszowska, Maria Dębska oraz Katarzyna Zielińska, które wspólnie apelują o pomoc dla najbardziej potrzebujących dzieci. 

SOS Rodzinie – przede wszystkim profilaktyka

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od lat wspierają dzieci takie jak Kuba. W ramach Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” ci, którzy mierzą się z wieloma problemami, mogą liczyć na zindywidualizowane wsparcie psychologiczne, terapeutyczne czy doradcze. W świetlicach SOS na dzieci i młodzież czeka ciepły posiłek, pomoc w nauce oraz różnego rodzaju zajęciach sportowe czy artystyczne.  Specjaliści Stowarzyszenia robią wszystko, aby poprawić funkcjonowanie rodziny, a także wzmocnić poczucie sprawczości wśród dorosłych.

W 2021 roku do pieczy zastępczej trafiło ponad 13 tysięcy dzieci, a liczba ta wciąż rośnie! Dane SOS Wiosek Dziecięcych to potwierdzają: – W ostatnim czasie zanotowaliśmy wzrost liczby zgłoszeń dzieci do Programów SOS. Szczególnie teraz, w czasach, gdy brakuje rodziców zastępczych, tak ważna jest profilaktyka wśród rodzin biologicznych. W naszych Programach Umacniania Rodziny pomagamy poznać rodzicom ich mocne strony, pracujemy na zasobach, określamy trudności i możliwe rozwiązania. Te rodziny mają często ogromny potencjał, trzeba jedynie im pomóc znaleźć sposób, aby go wykorzystać. By na nowo uwierzyły w siebie. – mówi Łukasz Łagód, Psycholog, Doradca Programowy Stowarzyszenia.

Jak pomóc?

Aby dowiedzieć się, jak pomóc dzieciom, takim jak Kuba wystarczy wysłać SMS o treści „KUBA” pod numer 4777 (koszt SMS zgodny z cennikiem  operatora). W odpowiedzi na SMS  Stowarzyszenie oddzwania do osób, które zainteresowane są akcją społeczną, aby opowiedzieć o możliwościach pomocy. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzymuje parę razy w roku informacje jak jego wsparcie pomaga dzieciom i rodzinom w kryzysie.

Przez swoją pracę, miała na przestrzeni lat kilka tożsamości – nauczyciele na wywiadówkach z przyzwyczajenia często zwracali się do niej po nazwisku dziecka, które akurat uczyli. Przez prawie 20 lat pod swoją opieką miała w sumie 9 dzieci. Niektóre z nich zakładają już swoje rodziny, inne czekają jeszcze na wyniki matury. Wszystkie łączy zaś jedno: opuściły swój dom w Wiosce Dziecięcej jako kompetentne, kochane, przygotowane do samodzielnego życia osoby.

Początki

Małgorzata jest z zawodu nauczycielem wychowania przedszkolnego. Niestety, przez problemy zdrowotne, musiała porzucić pracę z dziećmi i przez 3 lata przebywała na rencie. To właśnie wtedy, dzięki swojej koleżance, poznała bliżej Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, prowadzące wówczas tylko dwie Wioski SOS – otwarcie trzeciej, w Siedlcach, zbliżało się wielkimi krokami. W 1996 roku odwiedziła Kraśnik, zobaczyła jak funkcjonuje Wioska SOS i postanowiła spróbować – po dwóch latach rozpoczęła kurs szkoleniowy na Rodzica SOS.

Początki były… cudowne! Po pomyślnie zdanym kursie, zaczęła jako Asystentka Rodziny, nazywana przez mieszkańców Ciocią. Wspomina te czasy z nieskrywanym wzruszeniem:

Bardzo mi się to podobało! Mogłam być z dziećmi, pomagać im i uczyć ich bycia najlepszymi ludźmi. To były piękne czasy, byłam bardzo szczęśliwa.

Jej praca polegała na pomocy przy codziennym funkcjonowaniu dwóch rodzin mieszkających w Wiosce SOS. Miał to być okres przygotowawczy, zapoznający z charakterystyką pracy – swoisty „test”, czy jest to na pewno ścieżka, którą chce obrać. Z czasem rodzin było coraz więcej, zadania się nagromadzały i ani się obejrzała, aż przepracowała w Siedlcach 7 lat. Wówczas uznała, że czas zostać mamą na pełen etat – w 2005 roku złożyła podanie i we wrześniu została Mamą SOS dla Wiktorii, Szymona oraz Daniela.

Pamiętając o korzeniach

W wychowaniu dzieci kluczowe jest dla niej, aby dziecko czuło się bezpiecznie i mogło żyć prawdziwym, beztroskim dzieciństwem. Nie oznacza to, że nie uczy ich tego, co najważniejsze – zawsze podkreślała wagę edukacji oraz szacunku do każdego człowieka, w tym także do rodziców biologicznych:

Robert praktycznie nie pamiętał swojej mamy – umarła, gdy miał zaledwie roczek. Jako że jego rodzeństwo zdążyło ją jeszcze zapamiętać, ciągle dopytywał: kim była, jak wyglądała, dlaczego odeszła? Postanowiłam, że odwiedzimy razem ją na cmentarzu. Uważam, że ważne jest pamiętać – w pozytywnym znaczeniu – o swoich rodzicach. Dziś każde z moich dzieci ma mniejszy bądź większy kontakt ze swoją rodziną, co uważam za bardzo ważną i potrzebną rzecz.

Najbardziej cieszą ją małe chwile, celebrujące jej więź z dziećmi: spacery, wspólne posiłki, a także sytuacje, gdy widzi efekty swoich starań – począwszy od samodzielnego ścielenia łóżka, przez zdawanie kolejnych etapów szkolnych, po dumę, gdy podczas wizyty Natalii Kukulskiej w ich domu, dzieciaki nie miały żadnych oporów do występowania przed kamerą. 

Zapytana o kryzysy odpowiada, że te – jak to w macierzyństwie – są nieuniknione. Wsparcie, jakie oferuje Wioska SOS jest jednak na tyle sprawne i profesjonalne, że zawsze udawało się je przezwyciężyć:

Choć zdarzały się trudniejsze chwile, zawsze mogłam uzewnętrznić wszystkie moje problemy i wątpliwości – jestem z natury osobą, która nie nosi ich długo w sobie. Pomagały mi w tym współpracownice, pedagodzy, asystentki, partner oraz inne Mamy SOS. Regularnie korzystałam też z dni wolnych, aby zwyczajnie odpocząć. Pod tym względem, praca Mamy SOS nie różni się zbytnio od żadnej innej, a nawet oferuje więcej.

W pełni usamodzielnione

Dziś Małgosia może pochwalić się dziewiątką mądrych, dojrzałych i kochanych dzieci, które wchodzą (lub już weszły) w życie nie z ciężarem trudnej przeszłości, lecz bagażem miłości i wszystkiego tego, co dziecko powinno otrzymać:

Jasiek skończył AWF, uczy teraz wychowania fizycznego w szkole, założył rodzinę – jestem już Babcią SOS! Szymon przeprowadził się do Poznania, gdzie pracuje jako kucharz w restauracji. Ania mieszka w Lublinie ze swoim tatą biologicznym – pracuje i mówi, że jest bardzo zadowolona. Robert przeniósł się do Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej, wciąż się zastanawia, jednak teraz skłania się ku psychologii sportowej. Wiktoria z kolei wciąż czeka na wyniki matur. No, wydaje mi się, że udało nam się tu stworzyć taką namiastkę prawdziwej rodziny, przez co każdy sobie dalej radzi bez większych problemów.

Co dalej?

Po usamodzielnieniu się ostatniej podopiecznej Wiktorii, Małgosia pomaga w Wiosce SOS na tyle, ile może – wspiera funkcjonujące rodziny SOS, pomaga również rodzinom w kryzysie w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”. Ma ciągły kontakt ze swoimi dziećmi – zdarza się, że zadzwoni do usamodzielnionej podopiecznej z pytaniem, czy na pewno wzięła swoje leki. 

Kontakt z dziećmi na tyle stał się jej integralną częścią życia, że nie wyobraża sobie spędzenia emerytury bez nich – w planach ma wznowienie pracy w przedszkolu. Wraz z zakończeniem swojego SOS-owego macierzyństwa, radzi wszystkim początkującym rodzicom zastępczym, aby nie bały się próbować, bo choć bywają chwile trudne, to zawsze mogą liczyć na wsparcie, a opieka nad dziećmi daje ogromną satysfakcję. Jeżeli ktoś kocha dzieci i lubi wśród nich przebywać – nie powinien się nawet chwili zastanawiać.

Rodzice SOS potrzebni na cito

Osób takich jak Małgosia jest coraz mniej. W 2022 roku Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce otrzymało ponad 700 zapytań o możliwość przyjęcia dzieci do opieki zastępczej. Ze względu na brak kandydatów na zastępczych Rodziców SOS, organizacja mogła przyjąć tylko 75 dzieci. 

Aby zostać Rodzicem SOS należy spełnić pewne wymogi formalne, m.in. musi być to osoba, która nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej, nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej i przede wszystkim jest zdolna do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem. Zgłoszenia mogą wysyłać kobiety i mężczyźni, małżeństwa oraz osoby niepozostające w związku małżeńskim. Każdy Rodzic SOS może liczyć nie tylko na pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, ale również rozwój kompetencji, poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. 

Osoby zainteresowane pracą Rodzica SOS proszone są o przesłanie CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org.

Podopieczni, którzy przebywają w „Sindbadzie” otoczeni są całodobową opieką. –Zależy nam, by rodzina nie rezygnowała z dziecka i uwierzyła w swoje możliwości. Wiemy, że przyczyn kryzysu w rodzinie może być wiele, dlatego motywujemy do działania i wspieramy. Wszyscy nasi pracownicy są w stałym kontakcie z rodzicami, są do ich dyspozycji całą dobę. Rodzice korzystają z pomocy psychologa pracującego w RD „Sindbad”. Zachęcamy również do korzystania z terapii zewnętrznych lub pomocy innych specjalistów. – komentuje Elżbieta Grabowska-Jabłońska, Dyrektorka Programu SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń i jak dodaje – Na szczęście często współpraca przynosi efekty i dzieci mogą wrócić pod opiekę swoich bliskich.

Program SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń prowadzi również działania profilaktyczne w gminie Brenna w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Celem Programu jest niesienie pomocy rodzinom w trudnej sytuacji życiowej, by mogły pokonać kryzys i pozostać razem. – Podstawą do naszej pracy z rodzinami jest poznanie ich mocnych stron oraz ich codziennych trudności. Rodziny często mierzą się z wieloma problemami, które przechodzą z pokolenia na pokolenie. Robimy wszystko, by to zmienić – by przywrócić rodzinom siłę. – mówi Sylwia Urbaś, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w gminie Brenna.

Rozwój pieczy zastępczej w woj. śląskim

W trakcie wydarzenia SOS Wioski Dziecięce pragną również podkreślić rolę rodzicielstwa zastępczego w Polsce oraz zaapelować o trudnej sytuacji dzieci, również w woj. śląskim. W zeszłym roku do pieczy zastępczej w całej Polsce trafiło ponad 9,5 tys. dzieci z rodzin biologicznych. – Praktycznie każdego dnia SOS Wioski Dziecięce otrzymują pytanie o możliwość zabezpieczenia dzieci i przyjęcia ich do pieczy zastępczej. Sytuacja jest trudna ze względu na brak kandydatów do pełnienia roli Rodzica SOS. – komentuje Elżbieta Grabowska-Jabłońska.

W ostatnim roku, na ponad 700 zgłoszeń, organizacja mogła przyjąć tylko 75 dzieci.  – Zależy nam, by dzieci były bezpieczne i rozwijały się w troskliwym, rodzinnym środowisku, dlatego w odpowiedzi na potrzeby rozwoju pieczy rodzinnej chcemy tworzyć rodzinne domy dziecka poza wioskami SOS. Aby było to możliwe współpracujemy z władzami lokalnymi, gdzie prowadzone są nasze Programy SOS – mówi Elżbieta Grabowska-Jabłońska.

Jakie są wymagania?

Aby zostać Rodzicem SOS należy spełnić pewne wymogi formalne, m.in. musi być to osoba, która nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej, nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej i przede wszystkim jest zdolna do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem. – Mogą się do nas zgłaszać małżeństwa, jak i osoby niepozostające w związku małżeńskim. Mogą być to osoby bezdzietne, ale także mające własne dzieci, które są gotowe na podjęcie się zastępczej opieki. – komentuje Aleksandra Sikorska, Doradca Programowy ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce i jak dodaje– Zdajemy sobie sprawę, że bycie rodzicem zastępczym nie jest łatwą pracą, dlatego dokładamy wszelkich starań, by codziennie wspierać opiekunów. Zapewniamy nie tylko pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, ale również rozwój kompetencji, poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. Ale przede wszystkim to dzieciom zapewniamy wsparcie specjalistyczne, a także możliwości udziału w bogatej ofercie zajęć dodatkowych, rozwijających zainteresowania dzieci.

Osoby zainteresowane pracą Rodzica SOS proszone są o przesłanie CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org.

Na spotkaniu on-line „Usamodzielnienie z pieczy zastępczej jako element polityk publicznych” eksperci i ekspertki będą dyskutowali nad skuteczną metodą pomocy w wejściu w dorosłość. Motorem do dyskusji będzie prezentacja nowego modelu „Wchodzę w samodzielność”. Jest to innowacyjna propozycja, powstała w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności”, realizowanego przez Stowarzyszenie w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO. Partnerem spotkania jest Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kraśniku.

Spotkanie odbędzie się on-line 15 czerwca 2023 r. w godz. 10:00-13:00 na platformie TEAMS. (adres w hiperlinku)

Identyfikator spotkania: 394 146 332 512

Kod dostępu: VWMsqX

Eksperci przez doświadczenie – wysłuchać tych, którym chcesz pomóc

Opracowany przez SOS Wioski Dziecięce model zakłada głębokie i podmiotowe spojrzenie na osoby wychowujące się w pieczy zastępczej. W jego tworzeniu, oprócz konsultacji ze specjalistami, wykorzystano także wywiady przeprowadzone z samymi młodymi dorosłymi z pieczy zastępczej, którzy przechodzą przez proces usamodzielniania, bądź już go ukończyli.Beata Kulig, kierowniczka projektu oraz doradca ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce tak określa jego charakterystykę:

Model „Wchodzę w samodzielność” jest świeżym i empatycznym spojrzeniem na drogę usamodzielniania się młodych osób z pieczy zastępczej, skierowanym do pracowników Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie i  placówek opiekuńczo-wychowawczych czy rodziców zastępczych . Nie jest przy tym propozycją hermetyczną – proponuje kilka rozwiązań, z których można wybrać te elementy, które są szczególnie ważne i istotne z punktu widzenia lokalnego systemu pieczy zastępczej. Mamy nadzieję, że przyczyni się on do lepszego wejścia w życie oraz samodzielność młodych osób usamodzielniających się z pieczy zastępczej.”

Szerokie spektrum ekspertów

Wśród zaproszonych gości znaleźli się profesjonaliści ze Stowarzyszenia oraz Fundacji Robinson Crusoe, pracujący w licznych programach młodzieżowych oraz twórcy modelu, którzy podczas debaty podzielą się swoim doświadczeniem. Dodatkowym głosem eksperckim będzie dr Justyna Meissner-Łozińska z Uniwersytetu Rzeszowskiego, która opowie problemach i zagrożeniach, z którymi należy się mierzyć w trakcie usamodzielniania osób z pieczy zastępczej na przykładzie wychowanków pieczy zastępczej z województwa podkarpackiego.

Ważne spojrzenie na problem zaprezentują także zaproszeni przedstawiciele osób  usamodzielniających się bądź już usamodzielnionych, aktywnie uczestniczący w procesie powstawania zmiany systemowej. Jako eksperci przez doświadczenie (ang. experts by experience) wniosą oni do dyskusji unikalny zestaw doświadczeń i kompetencji, którego nie sposób poznać z doświadczenia stricte teoretycznego.

Spotkanie będzie podzielone na dwie części: pierwsza będzie wprowadzała w obszar zagadnień, przybliżając empirycznie oraz teoretycznie problematykę tego trudnego, przełomowego momentu w życiu młodych osób z pieczy zastępczej. Po tym panoramicznym wstępie odbędzie się dyskusja dotycząca zaprezentowanego modelu „Wchodzę w samodzielność” oraz podejścia do polityk publicznych w jego zakresie. 

Więcej o projekcie: https://wioskisos.org/partnerstwo-dla-samodzielnosci/

W ważnym celu – z pomocą dla najmłodszych 

Finał akcji będzie wyjątkowy nie tylko pod względem wielkiego widowiska, ale przede wszystkim szczytnego celu. 600 zgromadzonych obrazów zostanie wystawionych na licytacje, a pieniądze uzyskane z ich sprzedaży zostaną przekazane partnerowi projektu – Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Misją tego Stowarzyszenia jest pomoc opuszczonym i osieroconym dzieciom oraz tym z rodzin zagrożonych rozpadem. W Polsce Stowarzyszenie prowadzi 4 Wioski SOS, gdzie prowadzą między innymi opiekę zastępczą – dzięki nim dzieci mogą odnaleźć troskliwy dom i opiekę, programy Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”, stworzone po to by dzieci nie trafiały do opieki zastępczej – funkcjonują w 17 miejscach w Polsce.  Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce  to organizacja działająca na całym świecie – ich oddziały znajdują się w 137  państwach. – Jako partnera projektu wybraliśmy Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, bo chcieliśmy, żeby akcja miała też dodatkowy, charytatywny wydźwięk. Działalność SOS Wiosek Dziecięcych jest bliska naszemu sercu i wierzymy, że środki, które do nich trafią mogą i zrobią wiele dobrego dla małych podopiecznych. Chcemy włączyć się w pomoc tym, którzy będą stanowili o przyszłości tego świata. Każde dziecko powinno dostać szansę na realizację swoich marzeń – mówi Agnieszka Skubisz, dyrektor Muzeum Fabryki. 

– Dzieci trafiające pod  naszą opiekę są zaniedbane pod różnymi względami: emocjonalnym, zdrowotnym, edukacyjnym.  Bardzo często to arteterapia jest ogromnym wsparciem w procesie przywracania im  dzieciństwa i odbudowywania zaufania do świata dorosłych.  Pomagamy dzieciom na całym świecie, dlatego jesteśmy ogromnie wdzięczni, że to właśnie podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych otrzymają wsparcie w ramach tak pięknej, twórczej i łączącej ludzi z różnych krajów akcji  – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Właściciel

Właścicielem Manufaktury jest Union Investment Real Estate GmbH – wiodąca międzynarodowa firma inwestycyjna specjalizująca się w otwartych funduszach nieruchomości dla inwestorów indywidualnych i instytucjonalnych. Model biznesowy Union Investment bazuje na ponad 50 latach doświadczeń w branży nieruchomości oraz eksperckim know-how w zakresie zarządzania aktywami. Obecnie Union Investment zarządza aktywami o wartości 32 miliardów euro w ponad 840 nieruchomościach komercyjnych i mieszkalnych o łącznej powierzchni ok. 8,4 mln. mkw.

Zarządca

APSYS jest jednym z wiodących operatorów branży nieruchomości komercyjnych w Polsce i we Francji. Spółka realizuje działania w segmencie nieruchomości handlowych, projektach mixed-use, inwestycjach mieszkaniowych oraz w obszarze zarządzania powierzchniami biurowymi. Firma powstała w 1996 roku i działa jako inwestor, deweloper, agent ds. najmu, menadżer projektu oraz zarządca nieruchomości.

Apsys zawsze był firmą z wizją i ambicjami, by realizować unikalne projekty, tworzyć miejsca ikoniczne, znaczące, na stałe wpisujące się w tkankę miejską. Począwszy od 2022 r. w swojej działalności spółka kieruje się hasłem “Razem, inne miasto jest możliwe”. Apsys chce jeszcze mocniej i odpowiedzialniej wykorzystywać potencjał miast, wpływać na ich przemiany uwzględniając potrzeby środowiskowe, pobudzać rozwój społeczny i ekonomiczny, a ponadto wspólnie, w oparciu o dialog z interesariuszami, tworzyć komfortowe otoczenie dla ludzi.

Celem strategicznym firmy jest zmiana miast na lepsze i tworzenie wyjątkowych miejsc, dzięki którym życie wszystkich staje się piękniejsze.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy wszystkie działania, niezależnie od wielkości i lokalizacji poszczególnych nieruchomości, są dopasowane do potrzeb klienta. Do największych inwestycji firmy należą Manufaktura w Łodzi oraz Posnania w Poznaniu. APSYS Polska zarządza obecnie ponad 1 000 000 mkw. GLA w 23 obiektach handlowych zlokalizowanych w 18 największych miastach w kraju oraz biurowcem Arkada Business Park w Bydgoszczy i kompleksem biurowym React zlokalizowanym w centrum Łodzi. Apsys prowadzi także inwestycję mieszkaniową – Solea Mieszkania przy Wyścigach na warszawskim Mokotowie.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 39 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej.

. W 2022 r. z pomocy Programów SOS skorzystało 2417 polskich dzieci i dorosłych, w tym 1550 dzieci i młodzieży, z czego 366 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1184 w Programie Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Stowarzyszenie pomaga również dzieciom w Zimbabwe i Kamerunie (ponad 5 000 osób) oraz dzieciom z ukraińskiej pieczy zastępczej. W 2022 r. Wioskach SOS mieszkało 166 uchodźców z Ukrainy, w tym 124 dzieci, a z programu dystrybucji voucherów Sodexo dla ukraińskich rodzin zastępczych oraz tych w trudnej sytuacji skorzystało prawie1500 osób (ponad 400 rodzin). SOS Wioski Dziecięce w Polsce są częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata.

W całej Polsce, a więc również w Stowarzyszeniu, jest coraz większy kryzys rodzicielstwa zastępczego, a potrzeby nie maleją. Według danych Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej za rok 2022 r. w pieczy zastępczej przebywało aż 73 400 dzieci[1] (ponad 6 tys. to maluchy poniżej 3 roku życia[2]). Z kolei, w samym ubiegłym roku do pieczy zastępczej trafiło aż 9528 dzieci z rodzin naturalnych.

[1] – 56 604 dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej oraz 16 796 dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej; Dane MRiPS; 2022

[2] – 5392 dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej, 111 dzieci w placówkach opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego oraz 601 dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej z wyłączeniem placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego; Dane MRiPS; 2022

– Sytuacja jest bardzo poważna. Pamiętajmy, że za każdą taką liczbą stoi życie i historia konkretnego dziecka. – komentuje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – Są to często bardzo dramatyczne sytuacje, których nie udźwignąłby niejeden dorosły. Dlatego pilnie szukamy osób, które stworzą potrzebującym dzieciom bezpieczną przystań. Rodziców, którzy będą responsywni, czuli i wspierający. Dorosłych, którzy pomogą dziecku odbudować poczucie własnej wartości i życiowej sprawczości.

SOS Wioski Dziecięce w Polsce, które współpracują z lokalnymi władzami, by rozwijać pieczę zastępczą, zapraszają obecnie osoby, które chciałyby stworzyć dom dla ok. 4-6 dzieci jako prowadzący rodzinne domy dziecka lub/i kandydatów na Rodziców SOS w Wioskach Dziecięcych – Mogą się do nas zgłaszać małżeństwa, jak i osoby niepozostające w związku małżeńskim, które są gotowe na podjęcie się zastępczej opieki i wychowania dzieci. Szczególnie zachęcamy osoby z regionów, w których działa nasza organizacja, tj. woj. mazowieckie, lubelskie, zachodniopomorskie oraz śląskie – komentuje Aleksandra Sikorska, Doradca Programowy ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Zaplecze profesjonalistów – nie będziesz sam

– Zdajemy sobie sprawę, że bycie rodzicem zastępczym nie jest łatwą pracą, wymaga cierpliwości, wyrozumiałości i wiedzy. Dlatego na co dzień dajemy wsparcie nie tylko tym, którzy opiekują się dziećmi, ale przede wszystkim to dzieciom zapewniamy wsparcie specjalistyczne, a także możliwości udziału w bogatej ofercie zajęć dodatkowych, rozwijających zainteresowania dzieci. Opiekunom zapewniamy pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi jak również rozwój kompetencji, poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. – komentuje Aleksandra Sikorska i jak podkreśla – To właśnie ze względu na specjalistyczne wsparcie i dobro dzieci, Rodzinę SOS można stworzyć na terenie SOS Wioski Dziecięcej.

„Bieg po uśmiech” to cykliczna impreza, która od 1994 roku tłumnie gromadzi mieszkańców Kraśnika i okolic. W sportowej atmosferze, przy akompaniamencie muzyki na żywo i wesołego gwaru odbywają się tu biegi dla każdego: dzieci – tych młodszych i nieco starszych (zaplanowane są biegi dla siedmiu kategorii wiekowych chłopców i dziewczynek), zawodowych biegaczy i wszystkich, którzy chcą się sprawdzić w biegu głównym na dystansie 5 kilometrów. Ponadto, rozgrywany będzie także „Bieg integracyjny” dla osób z niepełnosprawnościami.

-„ Bieg po uśmiech” po raz kolejny pokaże, że Kraśnik to miejsce przyjazne wszystkim, a nasza Wioska Dziecięca SOS stanie się centrum spotkań rodzinnych. Bieganie to aktywność dostępna dla każdego, która przynosi mnóstwo pozytywnej energii – liczymy że każdy z nas, wraz ze swoimi bliskimi spędzi ten czas aktywnie, wśród endorfin i pięknych osób. ­– mówi Dariusz Krysiak, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik, organizator „Biegu po uśmiech”.

Zapisy

Zapisy do „Biegu po uśmiech” wciąż trwają! Aby wziąć udział w Biegu Głównym, należy zarejestrować się na stronie https://dostartu.pl/xxvii-bieg-po-usmiech-v9034. Zapisy do biegów dzieci i młodzieży  odbędą się w dniu imprezy w godzinach 8:00-10:00.

Zwycięzcy poszczególnych konkurencji otrzymają tradycyjne trofea sportowe i nagrody. Na wszystkich czeka skromny poczęstunek. Każdy dostaje okolicznościowy dyplom i bez względu na zajętą lokatę może uczestniczyć w losowaniu nagród – niespodzianek.

Rodzice SOS poszukiwani!

Impreza jest przede wszystkim wydarzeniem rodzinnym, gdzie dzieci wspólnie z rodzicami – tymi biologicznymi, jak i zastępczymi – spędzają wspólnie piękne chwile. Niestety w Polsce, ze względu na brak kandydatów na opiekunów zastępczych, wiele dzieci pozostaje w swoich rodzinach, które nie zapewniają im prawidłowego rozwoju, a często również bezpieczeństwa. Z tego względu, w trakcie wydarzenia podkreślana będzie rola rodzicielstwa zastępczego, którego celem jest zapewnienie dzieciom bezpiecznego, pełnego ciepła zastępczego domu.

– Potrzeby są ogromne, bo zgłoszeń z prośbą o przyjęcie dzieci do pieczy zastępczej wciąż przybywa. Chcielibyśmy zapewnić bezpieczny, wspierający dom wszystkim potrzebującym dzieciom, ale to może się udać wyłącznie przy pomocy dorosłych, którzy będą dla nich oparciem w walce z trudnościami, które los przed nimi stawia – mówi Halina Kozacka, Mama SOS z Kraśnika. – To trudne zadanie, ale też dające ogromną satysfakcję. Poza tym, przy wsparciu specjalistów zapewnianym przez Stowarzyszenie, m.in. psychologa, terapeuty czy asystenta pomagającego w  codziennych obowiązkach, nie ma rzeczy niemożliwych – dodaje Mama SOS.

Według danych Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej za rok 2022 r., w pieczy zastępczej przebywało aż 73 400 dzieci*,  łącznie w 2022 roku do pieczy zastępczej trafiło 9528 dzieci z rodzin naturalnych. Tylko w województwie lubelskim w 2022 roku odnotowano 360 przyjęć do pieczy.

Osoby zainteresowane pracą Rodzica SOS bądź Prowadzących Rodzinne Domy Dziecka są proszone o przesłanie CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org. Szczegółowe informacje dotyczące rekrutacji Rodziców SOS znajdują się na stronie https://wioskisos.org/rodzic-sos

Nie tylko dla biegaczy

Bieg po uśmiech to impreza dla dzieci, rodzin, sąsiadów i przyjaciół. Dla nich wszystkich zaplanowane są liczne atrakcje: pokaz sztuk walki, występy artystyczne, wesołe miasteczko.

Poniżej szczegółowy plan imprezy:

8.00   –  Otwarcie biura zawodów (bieg 5 km)

8.00 – 10.00 – Zapisy do biegów dla dzieci i młodzieży

9.15 – Rozgrzewka biegowa dla uczestników biegu głównego – Xtreme

9.30 – Uroczyste otwarcie imprezy

9.40 –  Bieg integracyjny

9.50 – Bieg Gości Honorowych

10.00 – Bieg Główny im. Andrzeja Kandzierskiego – 5km

10.05 – Otwarcie wesołego miasteczka

10.10 – Występ Gminnej Orkiestry Dętej  z Zakrzówka

10.30 – Rozgrzewka biegowa dla dzieci i młodzieży – Xtreme

10.45 – Rozpoczęcie konkurencji biegowych dla dzieci i młodzieży

10.50 – Konkurs plastyczny pt. ”Sposób na zdrowie”

11.20 –  Minikurs udzielania pierwszej pomocy (straż pożarna)

11.50 – Występ dzieci z Ukrainy

12.10 – Fireshow – występ grupy NIZAR

12.40 – Pokaz sztuk walki – Akademia Judo PERUN

13.10 – Pokaz straży pożarnej i ratownictwa medycznego

13.50 – Występ Oliwii Kołbuk uczestniczki The Voice Kids 

14.00 – Dekoracja zwycięzców i wręczenie nagród

14.30 – Losowanie nagród niespodzianek

Zapraszamy!

Historia 9-letniej Grace

Kampanii towarzyszy wideo, którego bohaterką jest 9-letnia Grace. Dziewczynkę wychowywała mama, żyły w skrajnej biedzie. Mama Grace zmarła w wyniku zapalenia płuc, po zakażeniu koronawirusem. Dziewczynka została bez opieki osób dorosłych. W czasie, gdy jej rówieśnicy chodzili do szkoły, Grace szukała jedzenia na ulicy, by przeżyć. Dzięki wsparciu Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce, odnalazła nowy dom i odzyskała nadzieję. Dziewczynka już nie musi martwić się o to, gdzie będzie spać i czy znajdzie jedzenie. Ma przy sobie troskliwe osoby dorosłe, które o nią dbają. Chodzi do szkoły i dzięki temu ma szansę na lepszą przyszłość. Takich dzieci jak Grace, jest w Zimbabwe zdecydowanie za dużo.

Dzieciństwo w Zimbabwe

– Dzieciaki jedzą najczęściej raz dziennie, w ogóle nie mają czasu na zabawę. To jest bycie małym dorosłym od urodzenia, musisz się przydawać. Jeśli masz szczęście, to chodzisz do szkoły, wracasz dwie godziny pieszo, potem pracujesz z rodzicami, np. w polu przy uprawie kukurydzy, idziesz spać i wstajesz około 4.30, by wyrobić się do szkoły – tłumaczy Tomasz Michniewicz, ambasador Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, podróżnik, organizator wypraw do Zimbabwe. Problemy materialne rodzin, zezwalanie na pracę dzieci, wczesne małżeństwa czy ubóstwo menstruacyjne – z tych powodów dzieci w Zimbabwe najczęściej nie chodzą do szkoły.

Miesięczny koszt nauki jednego dziecka w szkole to około 50 zł. Do tej kwoty należy dodać koszt m.in. przyborów szkolnych czy obowiązkowych mundurków. Dla wielu mieszkańców Zimbabwe, gdzie na obszarach wiejskich aż 75 proc. osób żyje poniżej progu ubóstwa**, jest to niewyobrażalnie wysoka suma pieniędzy. W związku z tym dzieci często zamiast do szkoły są posyłane do pracy, a ich głównym zadaniem nie jest kształcenie się, lecz wspieranie domowego budżetu.

– Oficjalne statystyki mówią, że 95 proc. dzieci chodzi do szkoły, ale to, co widzieliśmy jadąc przez kraj przeczy tym liczbom. W dzień powszedni, w godzinach szkolnych, pełno dzieci stoi przy drogach sprzedając m.in. pestki baobabu, wodę, sznurówki lub zasypując piaskiem dziury w drodze – licząc na kilka centów zarobku – mówi dr Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

„Chcę pójść do szkoły. Pomóż mi.” Celem kampanii „Chcę pójść do szkoły. Pomóż mi.” jest zebranie środków finansowych, które pozwolą wysłać do szkoły 1000 dzieci z Zimbabwe. Roczny koszt nauki jednego dziecka to około 600 zł, czyli 50 zł miesięcznie. – Byliśmy w szkole, która wyglądała jak hala. W jednej klasie około 50 uczniów siedzi na ziemi. Mają jedną książkę na dziesięć osób. Nie ma też możliwości, by wziąć po szkole książkę do domu – bardzo trudno jest im w tej szkole się czegoś nauczyć. W naszej ocenie nie ma lepszej inwestycji niż inwestycja w edukację dzieci. Tylko dzięki pomocy darczyńców, będziemy mogli wyrwać dzieci z kręgu biedy – mówi Piotr Łukawski, koordynator projektów międzynarodowych w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Każdy może wesprzeć edukację dzieci w Zimbabwe i przekazać darowiznę poprzez stronę www.sosafryka.org lub bezpośrednio na numer konta: 63 1240 6292 1111 0010 6775 1991 w tytule wpisując „Zimbabwe”.

Liczy się każda wpłata! SOS w krajach afrykańskich Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wspiera dzieci i rodziny w Zimbabwe od 2020 roku. Poza wsparciem edukacji dzieci, prowadzi także liczne projekty wspierające lokalne społeczności, wśród nich m.in. budowa studni, tworzenie ogrodów społecznościowych, hodowla pszczół czy kur, program mikropożyczek, który wspiera przedsiębiorców chcących założyć własne biznesy, np. szwalnie, kuchnie, warsztaty. Pracownicy Stowarzyszenia organizują także lokalne szkolenia z ochrony praw dziecka oraz ochrony praw kobiet. Prowadzone są też warsztaty zawodowe, które dają młodzieży szansę zdobyć umiejętności wyróżniające ich na rynku pracy. Stowarzyszenie od 2016 roku prowadzi podobne działania także w Kamerunie.

„Talk Życia” W ramach kampanii powstał odcinek podcastu „Talk Życia” z Tomaszem Michniewiczem, ambasadorem Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, podróżnikiem, reportażystą, organizatorem wypraw, w którym opowiedział o realiach życia i codzienności dzieci w Zimbabwe.

Wkrótce dostępny będzie także odcinek, którego gośćmi będą Aleksandra Granada oraz Piotr Łukawski ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, którzy opowiedzą o projektach realizowanych w Zimbabwe. Wszystkie odcinki podcastu „Talk Życia” są dostępne w serwisie Spotify oraz w serwisie YouTube na kanale Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Lekcje do pobrania

Kampania ma także wymiar edukacyjny. Eksperci Stowarzyszenia stworzyli dwa scenariusze 45-minutowych lekcji do pobrania przez nauczycieli, opracowane dla uczniów klas 4-8. Materiały dotyczą: analfabetyzmu i jego konsekwencji w różnych sferach życia, prawa do nauki jako jednego z podstawowych praw człowieka, sposobów pomagania wykluczonym edukacyjnie rówieśnikom w Zimbabwe, działalności Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w krajach afrykańskich, zaplanowania i przeprowadzenia zbiórki na terenie szkoły oraz przybliżenia uczniom zagadnienia zbiórek publicznych. Bezpłatne scenariusze lekcji są gotowe do pobrania za pośrednictwem strony sosafryka.org.

*https://tiny.pl/w33fn

** Zimbabwe Education Fact Sheets, https://tiny.pl/w332n

Takie hasło będzie przyświecać tegorocznej paradzie, której celem jest zwrócenie uwagi na prawa dzieci oraz rolę dorosłych w dbaniu i szanowaniu tych praw. Jak podkreśla Marian Łosiewicz, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Biłgoraj – Są nimi nie tylko prawo do życia czy prawo do wychowywania w rodzinie. Jest to również prawo do tożsamości, do rozwoju czy też informacji i wyrażania własnych poglądów. Nie zapominajmy, że dziecko ma również prawo, m.in. do godnych warunków życia, ale też do opieki zdrowotnej oraz prawo do odpoczynku.

W trakcie wydarzenia, SOS Wioski Dziecięce, pragną podkreślić również rolę rodzicielstwa zastępczego. – Niestety wciąż brakuje kandydatów, którzy mogliby utworzyć nowe rodzinne formy pieczy zastępczej dla dzieci osieroconych i porzuconych. Nieustannie szukamy osób, które stworzą stabilne i bezpieczne miejsce dla dzieci, w którym będą mogły zdrowieć i wzrastać, rozwijać się pomimo wyzwań rozwojowych, zaniedbań zdrowotnych, czy edukacyjnych. ­– mówi Jadwiga Król, Mama SOS w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce i jak dodaje – Potrzeby są wciąż ogromne. W samym 2022 roku otrzymaliśmy ponad 700 zapytań o możliwość przyjęcia dzieci do opieki zastępczej. Jednak ze względu na brak kandydatów na zastępczych Rodziców SOS, mogliśmy przyjąć tylko 75 dzieci.

Osoby zainteresowane pracą Rodzica SOS lub prowadzących Rodzinne Domy Dziecka są proszone o przesłanie CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org

Święto dzieci

Wielkie świętowanie dzieci rozpocznie się o godz. 14:00 na terenie SOS Wioski Dziecięcej przy ul. Zielonej 132. – Całość rozpocznie się paradą postaci z bajek, do której każdy może dołączyć, wcielając się w ulubionego bohatera lub bohaterkę. W trakcie parady będziemy również nieść transparenty i tabliczki o prawach dziecka,  a pracownicy i podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych wystawią teatralno-muzyczne przedstawienia. Będzie więc wesoło i kolorowo, a dzieci nie mogą się już doczekać. – opowiada Marta Kimak, Koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” Biłgoraj I.

Nie zabraknie także dmuchanych zamków, malowania uśmiechniętych buziek dzieci oraz konkursów. Odbędą się również animacje, oraz atrakcje takie jak pokaz udzielania pierwszej pomocy, spotkanie z alpakami oraz możliwość zwiedzania wozu strażackiego. 

Harmonogram wydarzenia

• 14:00-15:00 parada postaci z bajek z transparentami o prawach dziecka, rozstrzygniecie konkursu plastycznego o prawach dziecka oraz występy muzyczno-teatralne,  a także Przyznanie XXV Dyplomu Przyjaciel Dzieci
• 15.00 –  dmuchańce, bańki mydlane, wata cukrowa
• 15.30 – pokaz pierwszej pomocy  i przyjazd wozu strażackiego
• 16.00 – przyjazd motocyklistów
• 17.00- ognisko z kiełbaskami i trębaczami na rogach
• 18.00 – zakończenie

Na spotkaniu on-line „Polityki publiczne wspierające rodziny przeżywające trudności życiowe” eksperci i ekspertki dyskutowali nad skuteczną metodą wsparcia rodzin z licznymi problemami, a także skutecznością lokalnych polityk społecznych. Motorem do dyskusji była prezentacja nowego modelu „Niezależni – Samodzielni”. Jest to propozycja standardu usamodzielniania/sprawnego funkcjonowania rodzin z wieloma problemami, powstała w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności” realizowanego przez Stowarzyszenie w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO. Wydarzenie zostało zorganizowane przy wsparciu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Biłgoraju oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Biłgoraju.

„Niezależni – Samodzielni” – wysłuchać tych, którym chcesz pomóc

Opracowany przez SOS Wioski Dziecięce model zakłada głębokie i podmiotowe spojrzenie na rodzinę. W jego tworzeniu, oprócz konsultacji ze specjalistami, wykorzystano także wywiady przeprowadzone z rodzinami, które przezwyciężyły liczne problemy i funkcjonują samodzielnie.Łukasz Łagód, psycholog SOS Wiosek Dziecięcych oraz współautor publikacji tak wyjaśnia jego charakterystykę:

Rozwiązanie z jednej strony zakłada bezpośrednie wsparcie rodziny z wieloma problemami – duży nacisk kładzie się tu na identyfikację potrzeb i ograniczeń rodziny, a także możliwości ich zaspokajania w oparciu o dostępne zasoby własne i środowiskowe. Drugim filarem opracowanej metody jest wdrożenie działań profilaktyki środowiskowej. To m.in ukazywanie potrzeb rodzin i dzieci, integracja lokalnej społeczności, tworzenie nieformalnych sieci wsparcia społecznego. Działania te prowadzić mają do stanu, w którym to społeczność lokalna jest w stanie udzielić pierwszego wsparcia w przypadku kryzysu w konkretnej rodzinie.

Szerokie spektrum ekspertów

Wśród zaproszonych gości znaleźli profesjonaliści pracujący z rodzicami w kryzysie, którzy podczas debaty podzielili się swoim doświadczeniem oraz dr hab. Izabela Krasiejko, prof. UHP w Częstochowie – pedagog, terapeuta rodziny, prezes OSAR, autorka licznych  książek i ponad stu artykułów, głównie dotyczących asystentury rodziny. Na spotkaniu przybliżyła kierunki tworzenia polityk publicznych z zakresu pracy z rodziną przeżywającą wiele problemów.

– Zawsze kierujemy się zasadą godności, zdrowia i życia członków rodziny. Podstawą działań jest więc upodmiotowienie osób i rodzin, np. poprzez odwoływanie się do ich własnych zasobów, czy też uznanie ich wpływu na swoje decyzje i wybory. Ważne jest również uznanie ich autorytetu w kierowaniu własnym życiem oraz umożliwienie im czynnego udziału w poprawie swojej sytuacji życiowej.  – komentuje dr hab. Izabela Krasiejko, prof. UHP w Częstochowie i jak dodaje –  Złotym środkiem jest więc zapraszanie rodzin nie tylko do współtworzenia strategii wsparcia rodziny, ale także do tworzenia lokalnych koszyków usług oraz indywidualnych planów ewaluacji działań na rzecz rodziny.

Ważne spojrzenie na problem pokazali także zaproszeni przedstawiciele rodzin usamodzielniających się, aktywnie uczestniczący w procesie powstawania zmiany systemowej. Jako eksperci przez doświadczenie (ang. experts by experience) wnieśli oni do dyskusji unikalny zestaw doświadczeń i kompetencji, którego nie sposób poznać z doświadczenia stricte teoretycznego.

W drugiej części spotkania odbył się panel, w którym wzięli udział zaproszeni goście oraz przedstawiciele instytucji partnerskich debaty panelowej, czyli pracownicy GOPS z Biłgoraju oraz MOPS w Biłgoraju, Elżbieta Poluga, która podzieliła się doświadczeniami pracy z rodzinami przeżywające wiele problemów, jak i współpracy lokalnych instytucji ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Ponadto, jak podkreśla Beata Kulig, koordynatorka projektu oraz doradca ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce –  Wielkim atutem proponowanych rozwiązań jest ich wysoka dostępność oraz ogólnokrajowy potencjał. Oznacza to, że  model może być wdrożony we wszystkich gminach, które są zainteresowane jego implementacją. Nie jest to więc ograniczone wyłącznie do lokalizacji bliskich Programom Umacniania Rodziny, gdzie SOS Wioski Dziecięce mają długie doświadczenie wzajemnej współpracy z ośrodkami pomocy społecznej.

Więcej o projekcie: https://wioskisos.org/partnerstwo-dla-samodzielnosci/

– Jak sama nazwa wskazuje przygotowaliśmy uczestnikom niebanalną kombinację. Będą mieli do przebiegnięcia oraz przejechania rowerem po 5km. Zadania te będą przedzielone łamigłówkami. Ponadto, każda drużyna musi być mieszana i składać się z co najmniej trzech osób. – mówi Tomasz Wrzosek, Z-ca Dyrektora ds. Młodzieży w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce. W programie znajdzie się również opcja mniej wymagającą, czyli bieg honorowy. Drużyna może składać się z dwóch osób. Zadaniem pierwszej jest pokonanie biegiem dystansu ok. 500m. Następnie wspólnie rozwiązują prostą zagadkę logiczną, a po prawidłowym wykonaniu zadania logicznego, drugi zawodnik z drużyny na rowerze pokonuje trasę, którą biegł pierwszy zawodnik.

Całość przygotowywana jest przez Młodzieżową Wspólnotę Mieszkaniową SOS, dla której sport jest szczególnie ważny. – W tym roku będziemy ponownie walczyć o miejsce na podium i oczywiście zamierzamy wygrać. – z uśmiechem mówi Robert Daszkiewicz, podopieczny SOS. – Trasa i pakiety startowe są już przez nas przygotowane, więc z niecierpliwością czekamy na sobotę. Ponadto, jak podkreśla Tomasz Wrzosek, wydarzenia takie jak Niebanalny Triathlon mają również bardzo ważną funkcję edukacyjną – Podejmowane aktywności sportowe uczą nie tylko wytrwałości w dążeniu do celu, ale również współdziałania w grupie oraz zdrowej rywalizacji.  Podczas naszego 20-letniego doświadczenia pracy z dziećmi i młodzieżą, m.in. to właśnie wspólne aktywności fizyczne były drogą dotarcia do naszych podopiecznych. Pomagały także zbudować bądź odbudować więzi oraz przywrócić zaufanie do dorosłych.

Niebanalny Triathlon Młodzieżowy to niejedyna inicjatywa sportowa Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej SOS w Siedlcach. Podopieczni Stowarzyszenia zorganizowali, m.in. rajd rowerowy, którego celem było odwiedzenie wszystkich SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce podczas, którego przejechali już ponad 1500 km.

Harmonogram wydarzenia

• 10.00 – Rozpoczęcie rejestracji uczestników Triathlonu
• 11.00 – Triathlon honorowy
• 11.30 – Triathlon główny
• 13.30 – Zakończenie Triathlonu
• 14.00 – Wręczenie pucharów i nagród
• 14.30 – Integracja uczestników
• 15.30 – Zakończenie spotkania

Kompleksowe wsparcie specjalistów

– Codziennie odbieramy kilka telefonów z prośbą o przyjęcie dziecka, ostatnio jest ich znacznie więcej – mówi Malwina Korzeniewska, koordynatorka Centrum Specjalistycznego SOS w Laskach.

Początkowo centrum wspierało głównie dzieci i młodzież, które trafiły do Polski po agresji Rosji na Ukrainę. Według oficjalnych danych m.st. Warszawy, obecnie w stolicy wciąż przebywają ponad 104 tys. obywateli Ukrainy, wśród nich 17 tys. to dzieci i młodzież*. Część z nich to dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, ale także najmłodsi, którzy mierzą się z traumą wojenną.

– Trafił do nas chłopiec w spektrum autyzmu, który po przyjeździe do Polski przez ponad miesiąc w ogóle nie wychodził z łóżka. Spał tam, jadł, bawił się, w łóżku był nawet kąpany. Kiedy słyszał sygnał karetki, krzyczał, zakrywał uszy, wykazywał też zachowania autoagresywne. Teraz chłopiec zaczął się z nami komunikować, nie ma problemu z korzystaniem z komunikacji miejskiej. Widzimy już pierwsze postępy i to jest bardzo budujące. Pracujemy też z dziećmi, które potrzebują psychoterapii, bo nie radzą sobie z tym, że ich rodzice zostali w Ukrainie, gdzie nadal trwa wojna, a oni przyjechali do Polski, np. z ciocią czy babcią i martwią się o swoich najbliższych – mówi Lesia Kuchynska, psycholożka dziecięca.

Centrum Specjalistyczne SOS w Laskach wspiera także polskie dzieci i młodzież z pieczy zastępczej z zaburzeniami rozwojowymi i po traumatycznych doświadczeniach – według danych PCPR, tylko w powiecie warszawskim zachodnim, w pieczy zastępczej przebywa 182 dzieci**. W planach jest także rozpoczęcie współpracy z gminami w celu zapewnienia wsparcia dzieciom z rodzin w kryzysowej sytuacji życiowej i zagrożonych utratą opieki rodziców z powiatu warszawskiego zachodniego. 

– Zapewniamy bezpłatne wsparcie m.in. psychologa dziecięcego, logopedy, terapeuty czy pedagoga. Specjalistki prowadzą także dla niemal wszystkich małych beneficjentów terapię integracji sensorycznej. Nasza kadra jest też w gotowości, by przeprowadzić terapię dostosowaną do indywidualnych potrzeb dziecka czy wesprzeć rodziców i opiekunów w obszarze funkcjonowania dzieci i nastolatków. Wkrótce planujemy uruchomić także salę doświadczania świata, która będzie dużym wsparciem m.in. dla dzieci mających objawy traumy czy zespołu stresu pourazowego – tłumaczy Justyna Kalita, kierowniczka ds. rozwoju Centrów Specjalistycznych SOS.

Zespół Centrum Specjalistycznego SOS w Laskach

Zespół Centrum Specjalistycznego SOS w Laskach składa się z dziesięciu osób. To ekspertki z wieloletnim doświadczeniem, posługujące się zarówno językiem polskim, jak i ukraińskim, a także językiem migowym. Są otwarte na pracę z dziećmi z różnych środowisk i o różnej narodowości. Mają także doświadczenie w pracy z uchodźcami.

Wśród nich znajduje się psycholożka dziecięca Lesia Kuchynska, która przyjechała do Polski na początku marca 2022 roku, jako opiekunka podopiecznych Centrum Rehabilitacji dla Dzieci, które zostały bez rodziców. Podróż pociągiem z Kijowa do Warszawy trwała 30 godzin, pojazd był pod ostrzałem. – Było tam bardzo dużo ludzi, bardzo dużo dzieci. Na początku w ogóle nie wiedzieliśmy gdzie jedziemy, dopiero później dostaliśmy informację, że przyjmą nas SOS Wioski Dziecięce. Teraz czuję, że jestem w dobrym miejscu. Dopóki jest wojna, póki są tutaj dzieci i matki, które potrzebują pomocy, to chcę im pomagać. Kiedy będzie można już wrócić do kraju, chciałabym wrócić. Mimo tego, że mam świadomość, że to będzie powrót do zupełnie innego miejsca – mówi Lesia.

Obecnie pod opieką Centrum Specjalistycznego w Laskach jest 50 osób. Głównie są to dzieci ukraińskiego pochodzenia oraz polskie dzieci z pieczy zastępczej z powiatu warszawskiego zachodniego.

– Od ponad roku jestem rodzicem zastępczym dla swojego 3-letniego wnuka. Do centrum w Laskach trafiliśmy jako jedni z pierwszych. To jest dla nas ogromne ułatwienie, bo wcześniej korzystaliśmy z pomocy specjalistów w różnych miejscach, to było dla nas czasowo bardzo uciążliwe, by wszędzie dojechać. Teraz korzystamy z pomocy logopedy, psychologa oraz z terapii integracji sensorycznej i widać ogromne postępy. Początkowo wnuk nie chciał pracować w ogóle, po 10 minutach uciekał z płaczem, a teraz uwielbia przychodzić do centrum, lubi zwłaszcza terapię integracji sensorycznej, bardzo się otworzył – mówi pan Marek.

Sieć Centrów Specjalistycznych SOS

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce stale rozszerza sieć Centrów Specjalistycznych SOS. Pierwsze takie miejsce powstało w 2019 roku w Kraśniku w woj. lubelskim.- To jest wsparcie dla najmłodszych, którzy widzieli już zdecydowanie za dużo, doświadczyli zbyt wiele. I po prostu nie mogą już dłużej czekać na pomoc specjalistów. Dlatego podjęliśmy decyzję, by otwierać podobne miejsca w kolejnych lokalizacjach. Nie byłoby to możliwe bez pomocy naszych darczyńców – mówi dr Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.Obecnie dla dzieci i młodzieży dostępne są trzy Centra Specjalistyczne SOS: w Kraśniku, Siedlcach i Laskach. W planach jest także otwarcie placówek w Biłgoraju, Koszalinie i Krakowie.

Szczegóły dotyczące nowo otwartego Centrum Specjalistycznego w Laskach znajdują się na stronie https://wioskisos.org/centrum-sos-laski/

Wsparcie dla dzieci i rodzin z Ukrainy

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wspiera dzieci i rodziny z Ukrainy, których wojna zmusiła do opuszczenia kraju. W pierwszym okresie po wybuchu wojny w ramach odpowiedzi kryzysowej pracownicy stowarzyszenia wsparli blisko 500 ukraińskich rodzin zastępczych w relokacjach z polsko-ukraińskiej granicy, znalezieniu mieszkania, opieki specjalistycznej i medycznej, pomocy prawnej, a 100 ukraińskim dzieciom zorganizowano letni wypoczynek. W SOS Wioskach Dziecięcych stowarzyszenie gościło 200 uchodźców wojennych – dzieci z pieczy zastępczej wraz z opiekunami. Pod koniec 2022 roku w Wioskach SOS mieszkało 166 uchodźców z Ukrainy, w tym 124 dzieci. Z programu doraźnej pomocy materialnej w ramach dystrybucji voucherów Sodexo dla ukraińskich rodzin zastępczych, rodzin z dziećmi z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami oraz tych w trudnej sytuacji skorzystało prawie 1500 osób (ponad 400 rodzin, w tym ponad 1000 dzieci). Łącznie Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomogło 2215 osobom z Ukrainy.

Wsparcie finansowe

Dzięki wsparciu darczyńców- zarówno osób indywidualnych jak i firm, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce może pomagać dzieciom i młodzieży po trudnych doświadczeniach i z zaburzeniami rozwojowymi oraz dzieciom i rodzinom w kryzysowej sytuacji życiowej. Darowizny, to gwarancja, że stowarzyszenie będzie mogło pomagać dzieciom tak długo, jak będzie to konieczne. Każde dziecko to osobna historia, do której należy podejść bardzo indywidualnie i z empatią. Bez pomocy darczyńców, nie będzie to możliwe. Wejdź na stronę wioskisos.org i dowiedz się, jak możesz wesprzeć Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

_{* https://um.warszawa.pl/-/rok-wojny-i-pomocy-ukrainie}

_{** Dane PCPR dla powiatu zachodniego warszawskiego, stan na luty 2023}

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce we wspólnej akcji z olimpijkami Igą Baumgart-Witan Agnieszką Kobus-Zawojską, a także zawodniczką MMA, Joanną Jędrzejczyk oraz kierowcą rajdowym Kajetanem Kajetanowiczem, zwracają uwagę na zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży, a także rolę sportu w pracy z nastolatkami oraz ich emocjami. Akcja jest częścią kampanii 1,5%, której celem jest zebranie środków na pomoc psychologiczną i terapeutyczną, a także opiekę medyczną i wsparcie edukacyjne dla najbardziej potrzebujących dzieci. Częścią kampanii jest również podcast „Talk Życia” ze specjalnym udziałem psycholożki sportu, Darii Abramowicz, która na co dzień pracuje z pierwszą „rakietą świata”, Igą Świątek.

W wyrazie wsparcia dla podopiecznych Stowarzyszenia, osoby ze świata sportu na swoich profilach społecznościowych przypominają jak ważna jest pomoc dzieciom, które doświadczają kryzysu psychicznego. – Zawsze miałam wokół siebie ludzi, którzy wspierali mnie na każdym kroku – czy było źle, czy dobrze. Jednak nie każde dziecko ma tyle szczęścia, dlatego, tak ważna jest pomoc darczyńców, która jest iskierką tego szczęścia dla podopiecznych SOS.” ­– powiedziała w swojej relacji na Instagramie Iga Baumgart-Witan, mistrzyni olimpijska w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów.

Joanna Jędrzejczyk, zawodniczka MMA, muay thai, kickboxingu i boksu, podkreśliła, że – W życiu jak i w sporcie nie zawsze odnosimy sukcesy, dlatego często potrzebujemy wsparcia innych. I jak dodała – Mam wspaniałą rodzinę, przyjaciół i trenerów, którzy zawsze pomagają mi się podnieść w tych gorszych psychicznie momentach. Niestety, nie każde dziecko ma to szczęście. Wspólnie jednak możemy im pomóc, edukować i otwierać się na problem kryzysu psychicznego wśród dzieci i młodzieży.

Z kolei Agnieszka Kobus-Zawojska, wioślarka, srebrna i brązowa medalistka igrzysk olimpijskich dodaje, że kiedy była młodą zawodniczką, sukcesy nie przychodziły od razu. – Byłam rozżalona i zdenerwowana. Mój pierwszy trener powiedział mi jednak, że ważne jest, abym osiągała je w seniorach, a nie już teraz. Zawsze we mnie wierzył, nawet w obliczu porażki i myślę, że to właśnie dzięki temu zdobyłam dwa olimpijskie medale. Dlatego właśnie tak ważne jest wsparcie i wiara w młodych ludzi, zwłaszcza obecnie, w czasach kryzysu zdrowia psychicznego.

Kajetan Kajetanowicz, polski kierowca rajdowy, przypomina, że – Każdy z nas miewa trudne sytuacje w życiu, ale nie zawsze widać to gołym okiem…

Kampanię Stowarzyszenia wspierają również ambasadorzy SOS, Natalia Kukulska, Maria Dębska, Anna Dereszowska, Katarzyna Zielińska oraz Tomasz Michniewicz.

Nie każde dziecko ma tyle samo szczęścia

Każda historia dziecka, które trafia pod opiekę SOS Wiosek Dziecięcych, to opowieść o utracie w dzieciństwie, stracie bliskich, poczucia bezpieczeństwa, czasem to też opowieść o wielu trudnych czy wręcz traumatycznych doświadczeniach. Dziś, dzięki wytrwałej pracy własnej dzieci oraz nieustannej pomocy specjalistów Stowarzyszenia i bezwarunkowej akceptacji, troski i miłości Rodziców SOS, młodzi ludzie odzyskują dzieciństwo. Jest to jednak ciągła praca, wymagająca poznania dziecka, jego potrzeb, by podjąć najlepsze dla dziecka działania. Z naszych doświadczeń wynika, ze często drogą, która buduje relację z dzieckiem, odkrywa jego talent i mocne strony jest sport.

– Podczas naszego 20-letniego doświadczenia pracy z dziećmi i młodzieżą, m.in. to wspólna aktywność fizyczna była drogą dotarcia do naszych podopiecznych, pomagała zbudować bądź odbudować więzi oraz przywrócić zaufanie do dorosłych. – zauważa Tomasz Wrzosek, Z-ca Dyrektora ds. Młodzieży w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce. – Ponadto podejmowane aktywności sportowe uczą młodzież wytrwałości w dążeniu do celu, współdziałania w grupie oraz zdrowej rywalizacji. W czasie wspólnych wyjazdów mamy czas na rozmowę, poznawanie mocnych i słabych stron. Młodzież odkrywa swoje zasoby, poznaje granice własnych możliwości. – dodaje Tomasz.

Ostatni rok był czasem, w którym eksperci SOS Wiosek Dziecięcych stanęli przed wielkim wyzwaniem – inwazja Rosji sprowadziła na dzieci z ukraińskiej pieczy zastępczej traumę wojenną. Po relokacji dzieci z Ukrainy do Programów SOS w Polsce, konieczne było zapewnienie im właściwej pomocy. Strach, niepewność o przyszłość, utrata bliskich i poczucie osamotnienia w nowej, trudnej sytuacji – są to niezwykle trudne emocje, z którymi nikt bez odpowiedniego wsparcia nie mógłby sobie poradzić. Dziś, w polskich Wioskach SOS mieszka 156 osób z Ukrainy, w tym 116 dzieci.

– W tym przypadku kluczową rolę odegrały, m.in. zajęcia redukujące stres. Wspaniale sprawdziły się treningi z judo & jiu jitsu. Treningi sprawiały, że dzieci i młodzi ludzie stawali się spokojniejsi, uczyli się panowania nad własnym ciałem i umysłem, a także wzajemnego szacunku,. Podczas treningu zapominali o otaczających ich problemach, świadomie i skutecznie uwalniali się od negatywnych i natrętnych myśli. Następowała również niwelacja napięcia nerwowego, polepszenie koncentracji czy lepsza samokontrola. – mówi Jerzy Leziak, z czarnym pasem w jiu jitsu oraz doradca programowy w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce.

Jak dobrać dyscyplinę dla dziecka?

Rolę dorosłego opiekuna w dobraniu odpowiedniej dyscypliny dla dziecka podkreśla, m.in. Daria Abramowicz,psycholożka sportu, pracująca na co dzień z Igą Świątek. Gościni najnowszego odcinka podcastu „Talk Życia” prowadzanego przez SOS Wioski Dziecięce w Polsce zwraca uwagę, że w wyborze odpowiedniej dyscypliny nie można kierować się schematem „ja chcę – ty musisz”, który często pojawia się jako kompensacja młodzieńczych, niespełnionych ambicji rodziców. Dziecko zawsze powinno się traktować podmiotowo, poprzez zauważanie jego potrzeb i pielęgnowanie zainteresowań. Zapewnijmy komfortowe warunki do próbowania, szukania i decydowania o swojej pasji, aby mieć pewność, że nasze dziecko robi to, co naprawdę lubi.

Ty też możesz pomóc

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy wystarczy, że przekażesz swoje 1,5% procent podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Deklarację podatkową można złożyć do 2 maja 2023 r. – po tym terminie podatnik traci możliwość przekazania 1,5% podatku. Więcej informacji nt. kampanii oraz rozliczeń na stronie www.dziecisos.org

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 39 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2022 r. z pomocy Programów SOS skorzystało 2417 polskich dzieci i dorosłych, w tym 1550 dzieci i młodzieży, z czego 366 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1184 w Programie Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej. Stowarzyszenie pomaga również dzieciom w Zimbabwe i Kamerunie (ponad 5 000 osób) oraz dzieciom z ukraińskiej pieczy zastępczej. W 2022 r. Wioskach SOS mieszkało 166 uchodźców z Ukrainy, w tym 124 dzieci, a z programu dystrybucji voucherów Sodexo dla ukraińskich

Zmiany w rozwoju fizycznym, psychicznym, jak i emocjonalnym nastolatka mogą dziać się gwałtownie i zaskoczyć nie tylko dziecko, ale i samych rodziców. – Jako dorośli musimy pamiętać, że dojrzewanie jest przede wszystkim szansą rozwojową, choć owszem – może też nieść za sobą wiele ryzyk. Jednak to my, jako dorośli mamy moc, by wspierać dziecko w radzeniu sobie z emocjami, odnajdywać w kontaktach społecznych czy poznawczo rozwijać. A mocą tą jest nic innego jak uważna i jakościowa relacja z własnym dzieckiem. – komentuje Aleksandra Sikorska, psycholożka w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – Nastolatki, które są bezpiecznie przywiązane do swoich rodziców radzą sobie z problemami w bardziej konstruktywny sposób, rzadko zachowują się agresywnie, a także mają mniej problemów ze zdrowiem psychicznym. – dodaje.

Zmiany w rozwoju fizycznym, psychicznym, jak i emocjonalnym nastolatka mogą dziać się gwałtownie i zaskoczyć nie tylko dziecko, ale i samych rodziców. – Jako dorośli musimy pamiętać, że dojrzewanie jest przede wszystkim szansą rozwojową, choć owszem – może też nieść za sobą wiele ryzyk. Jednak to my, jako dorośli mamy moc, by wspierać dziecko w radzeniu sobie z emocjami, odnajdywać w kontaktach społecznych czy poznawczo rozwijać. A mocą tą jest nic innego jak uważna i jakościowa relacja z własnym dzieckiem. – komentuje Aleksandra Sikorska, psycholożka w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – Nastolatki, które są bezpiecznie przywiązane do swoich rodziców radzą sobie z problemami w bardziej konstruktywny sposób, rzadko zachowują się agresywnie, a także mają mniej problemów ze zdrowiem psychicznym. – dodaje.

Od czego zacząć?

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce wychodzi rodzicom z pomocą, publikując serię darmowych e-booków. Pierwszy z nich jest już dostępny na stronie https://wioskisos.org/ebook/. Celem akcji jest, m.in. pomoc w lepszym rozumieniu nastolatków, dostrzeganiu ich problemów oraz wsparcie w budowaniu pełnej zaufania relacji.

Dołącz do rozmowy

A już 12 kwietnia o godz. 18:00 na profilu SOS Wiosek Dziecięcych na Instagramie odbędzie się live, podczas którego Aleksandra Sikorska, autorka e-booka, psycholożka oraz trenerka PRIDE – programu szkoleniowego dla kandydatów na rodziców zastępczych i adopcyjnych, porozmawia z Magdaleną Mikołajczyk, autorką profilu matkojedyna. Tematem rozmowy będzie budowanie bezpiecznej więzi z nastoletnim dzieckiem.

Aby wesprzeć misję Stowarzyszenia przekaż swoje 1,5% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych. Wystarczy, że wpiszesz nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

Alarmujące dane

W 2021 roku do polskiej pieczy zastępczej trafiło 13 463 dzieci, czyli o 2 153 więcej niż w 2020 roku*. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce w 2022 roku otrzymało aż 727 zgłoszeń z prośbą o przyjęcie dzieci do opieki zastępczej. Niektóre zgłoszenia wielokrotnie się powtarzały, co oznacza, że bardzo długo nie można było znaleźć miejsca dla dzieci w całym systemie. Organizacja przyjęła ich jedynie 75. Ze względu na pilną potrzebę zapewnienia dzieciom czasowej pieczy zastępczej, było to możliwe także dzięki otwarciu placówek interwencyjnych m.in. w Biłgoraju, Siedlcach czy Kraśniku.

– To był taki czas, kiedy nie było tygodnia, w którym nie zadzwoniłby telefon czy nie przyszedłby e-mail z takim zapytaniem czy mamy wolne miejsca i czy możemy przyjąć dzieci. Widząc, jak duża jest skala przyjęć dzieci do pieczy, uruchomiliśmy placówkę interwencyjną. Te dzieci zwykle są zabierane od opiekunów w sytuacjach kryzysowych, bardzo dramatycznych, czasami w środku nocy – tłumaczy Dariusz Krysiak, dyrektor programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik.

W całej Polsce, a więc również w Stowarzyszeniu, brakuje kandydatów, którzy mogliby utworzyć nowe rodzinne formy pieczy zastępczej.

– Idealną sytuacją byłby powrót dzieci do rodziny biologicznej, ale nie zawsze jest to możliwe. Często te dzieci trafiają do innej formy opieki. My w 2022 roku przyjęliśmy sześcioro dzieci z placówki interwencyjnej do naszych Rodzin SOS. Natomiast, żeby pomóc większej liczbie dzieci, potrzebni są nowi Rodzice SOS, których cały czas szukamy – dodaje Dariusz Krysiak.

Kim są Rodzice SOS?

Mama SOS lub Rodzice SOS to osoby, które stają się opiekunami dla kilkorga osieroconych, opuszczonych bądź pozbawionych opieki rodziców biologicznych dzieci. Ich głównym zadaniem jest stworzenie dla nich domu, nauka samodzielności, dbanie o edukację, rozwój i zdrowie.

– Dzieci potrzebują przede wszystkim uwagi, miłości, cierpliwości i tego, żeby ktoś po prostu był obok. Kiedy mi moje najstarsze dziecko powiedziało: „Ciociu, ja najbardziej jestem Ci wdzięczny za to, że zawsze na mnie czekałaś, gdy wracałem ze szkoły”. Czy to jest tak dużo? Przecież każdy może być w domu i czekać na dziecko. A reszta…? Ze wsparciem specjalistów z SOS Wiosek Dziecięcych da się pokonać wszystkie trudności – mówi Katarzyna Sobczuk-Wójciszyn, Mama SOS z Wioski Dziecięcej w Biłgoraju.Praca Rodzica SOS to niewątpliwie duże obciążenie, ale także ogromna satysfakcja. 

– To jest naprawdę poruszające, gdy pokazujesz młodemu człowiekowi świat, uczysz go nowych rzeczy i widzisz, jak wyrasta na wartościowego człowieka. Naszym dzieciom się to udało i jest to bardzo budujące – mówi Tomasz Wójciszyn, Tata SOS z Wioski Dziecięcej w Biłgoraju. – Mamy ogromny wpływ na to, jak ułoży się życie tych dzieci. Jeśli im pomogłeś, to chyba nie ma nic ważniejszego – dodaje Katarzyna Sobczuk-Wójciszyn.

W życiu Rodziców SOS jest też czas na odpoczynek, odreagowanie i rozwijanie swoich pasji. W Stowarzyszeniu pracują Rodzice SOS, którzy dużo podróżują, chodzą po górach, fotografują; jest też m.in. Mama SOS, która przebiegła sześć maratonów. – Bieganie pomaga w pracy rodzica zastępczego. To mi przynosi wolność. Wychodzę z domu – mam naprawdę super warunki, bo nasza Wioska jest położona w małej miejscowości, blisko lasu i blisko stadionu. Zakładam strój sportowy i wiem, że to jest mój czas – mogę posłuchać swojej muzyki, dźwięków przyrody czy porozmawiać z koleżanką. To poczucie wolności, swobody, przestrzeni – mówi Dorota Nowaczyk, Mama SOS z Wioski Dziecięcej w Karlinie.

Rodzice SOS: Jakie są wymagania?

By zostać Rodzicem SOS, należy spełnić pewne wymogi formalne, m.in. musi być to osoba, która nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej, nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej i przede wszystkim jest zdolna do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem. Opiekunem może zostać zarówno osoba niepozostająca w związku małżeńskim, jak i małżeństwo. Mogą być to osoby bezdzietne, ale także mające własne dzieci.

Kandydaci muszą przejść szkolenie przygotowujące do tej funkcji, uzyskać świadectwo ukończenia szkolenia oraz uzyskać zaświadczenie kwalifikacyjne od organizatora pieczy zastępczej. Można to jednak zrobić już w trakcie procesu rekrutacyjnego.- W naszym kilkuetapowym procesie rekrutacji Rodziców SOS dajemy kandydatom czas na podzielenie się wątpliwościami i zadanie pytań. W dalszej kolejności zapraszamy kandydatów do badań psychologicznych, a po upewnieniu się, że mają odpowiednią motywację i predyspozycje, dajemy szansę praktycznego przygotowania się do tej wyjątkowej i wymagającej roli w jednej z naszych SOS Wiosek Dziecięcych – tłumaczy Monika Zarzeczna, koordynatorka HR w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Rodzice SOS muszą być też gotowi na przeprowadzkę do jednej z czterech SOS Wiosek Dziecięcych w Biłgoraju, Kraśniku, Siedlcach lub w Karlinie. Stowarzyszenie oferuje m.in. dom na terenie Wioski, wsparcie profesjonalnego zespołu psychologiczno-pedagogicznego, pomoc asystenta rodziny w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, wieloletnią współpracę, motywujące wynagrodzenie i możliwość korzystania z dni wolnych.

Osoby zainteresowane pracą Rodzica SOS są proszone o przesłanie CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org.

Więcej o życiu Rodziców SOS dowiesz się także z podcastu „Talk Życia”, którego gośćmi byli Katarzyna i Tomasz Wójciszynowie z SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju.

Przekaż 1,5% podatku

Możesz wesprzeć Stowarzyszenie przekazując swoje 1,5% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

Opracowanie modelu zostało poprzedzone – prowadzoną metodą design thinking – pracą grupy złożonej z pracowników Stowarzyszenia „SOS Wioski Dziecięce w Polsce” oraz zaproszonych ekspertów – przedstawicieli powiatowych centrów pomocy rodzinie i organizacji pozarządowych. Dziękujemy za wkład, zaangażowanie, cenne rozwiązania, sugestie i uwagi, to m.in. na ich bazie przygotowano niniejszą publikację, do której lektury serdecznie zapraszamy.

Link do modelu: Wchodzę w samodzielność

Najnowsze badania pokazują, że w skali międzynarodowej polskie dzieci mają poważne problemy z poczuciem własnej wartości. Z 43 badanych krajów, to Polska zajmuje pierwsze miejsce pod względem negatywnej percepcji swojego ciała![1] Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce wychodzi naprzeciw tej niepokojącej tendencji, prowadząc bezpłatne warsztaty na temat samoakceptacji w ramach projektu #JestemzSOS. Akcję wspierają ambasadorki SOS: Marysia Dębska, Ania Dereszowska, Natalia Kukulska, a także Magdalena Mikołajczyk, autorka profilu matkojedyna.

Akceptowanie swojego wyglądu to jedno, a lubienie siebie takim, jakim się jest to jeszcze większe wyzwanie. W Polsce aż 44% dziewcząt uważa, że są za grube, a 30% chłopców, że są za chudzi[2]. Brak samoakceptacji niskie poczucie własnej wartości może mieć wpływ na poważne zaburzenia nastroju – w ciągu ostatnich 5 lat liczba nieletnich pacjentów leczonych z powodu depresji wzrosła aż o 100%![3] Czas izolacji, spędzony samotnie we własnym pokoju i brak kontaktów z rówieśnikami zachwiały poczuciem własnej wartości polskiej młodzieży. Nastolatki dojrzewały, zmieniając się także fizycznie, nie mogąc zobaczyć się w tak bardzo ważnym „rówieśniczym lustrze”, dlatego, m.in. powrót do szkoły po latach nauki zdalnej dla wielu z nich był ekstremalnie trudny.

– Najtrudniej było się odnaleźć – wspominają osoby biorące udział w ewakuacji pierwszej grupy dzieci i Rodzin SOS z Ukrainy. – Na przejściach granicznych w Medyce i Małgorzata Klimas, emerytowana mama SOS, obecnie edukatorka projektu #JestemzSOS, podkreśla, że – Dzieciom, których samoakceptacja została mocno zachwiana w pierwszym okresie życia, bardzo trudno jest dorównać swoim rówieśnikom na etapie dojrzewania. Jest to bowiem czas, w którym poznajemy siebie na nowo, siebie czyli osobę, z którą spędzimy resztę życia. Czasem nierozłącznie wiąże się ze wzrostem znaczenia relacji i potrzebą akceptacji ze strony kolegów. To wtedy również nastolatkowie mierzą się z intensywnymi, trudnymi emocjami, przy radzeniu sobie z którymi nieraz próżno szukać wsparcia rówieśników czy nawet bliskich dorosłych.

Warto rozmawiać

Z pomocą w tym zadaniu przychodzą SOS Wioski Dziecięce.Projekt #JestemzSOS to darmowe warsztaty prowadzone w szkołach podstawowych, podczas którychspecjaliści Stowarzyszenia rozmawiają z uczniami na takie tematy jak empatia, tolerancja czy poczucie własnej wartości. – Dzieci często nie potrafią znaleźć niczego, co w ich mniemaniu stanowiłoby mocną stronę czy też cechę, którą w sobie lubią. Pojawia się także obawa, że mogą zostać odebrane przez rówieśników jako osoby zarozumiałe i zadufane w sobie. Łatwiej jest wymienić własne wady niż zalety. – opowiada Angelika Madejska, edukatorka #JestemzSOS.

Akcję wspierają również ambasadorki Stowarzyszenia, m.in. Anna Dereszowska, która podkreśla rolę rodzica oraz czasu poświęconego dziecku – Ogromny wpływ na poczucie własnej wartości u dzieci ma komunikowanie im naszej bezwarunkowej miłości, wspólne spędzanie wolnych chwil, przytulanie się czy mówienie dzieciom, że są wspaniałe.
Kukulska podkreśla zaś, że wzmacnianie poczucia własnej wartości już we wczesnym etapie dzieciństwa pomoże dzieciom wejść w dorosłe życie bez kompleksów czy poczucia, że są oceniane. – Zawsze staram się wysłuchać, nie oceniać czy za szybko nie krytykować. Warto również uczyć dzieci otwartości oraz tolerancji dla inności – że istnieją inne poglądy, inne wyznania czy inny wygląd. Ważne jest także, by nie ośmieszać dziecka, nawet jeśli jego pomysły wydają się nam szalone czy niemożliwe. 
Marysia Dębska dodaje z kolei, że marzenia są rzeczą, w której nie można się ograniczać – To bardzo ważne, żeby dziecko miało poczucie, że jeśli bardzo czegoś pragnie to wszystko jest możliwe. Nawet, jeśli nasze marzenia wydają się trochę absurdalne i mamy wrażenie, że są tysiące kilometrów od nas, to zawsze jest szansa, że przy odrobinie szczęścia i wysiłku, który włożymy ich realizację, mogą się spełnić.
Do akcji SOS Wiosek Dziecięcych przyłączyła się również Magdalena Mikołajczyk, autorka profilu @matkojedyna, która podkreśla jak ważne są słowa, które na co dzień kierujemy do dzieci, a także nas samych. – Codziennie, od urodzenia, mówię swoim dzieciom, że są ważne, piękne, mądre, dzielne, potrzebne, że są dość. Są to słowa, których sama jako dziecko nie słyszałam. Najtrudniej mówić to wszystko do siebie, ale można się tego nauczyć.

Dołącz do projektu i polub siebie!

Na zajęciach o samoakceptacji edukatorki Stowarzyszenia podczas warsztatów rozmawiają z młodzieżą o tym , co dobrego widzimy w sobie i innych oraz czy łatwo nam o tym mówić, a także o możliwościach i zagrożeniach nowych technologii, np. poprzez używanie różnego rodzaju filtrów w smartfonach. – mówi Katarzyna Kopczyńska-Kwiatek, koordynatorka projektu #JestemzSOS.

Na stronie kampanii www.jestemzsos.org można znaleźć zarówno materiały edukacyjne, jak również informację, jak zgłosić się do projektu #JestemzSOS i wybrać lekcję na ważne społecznie tematy.
Do wyboru są: tolerancja, samoakceptacja, komunikacja w różnorodności czy przeciwdziałanie cyberprzemocy. Projekt promuje również tolerancję między innymi wobec podopiecznych pieczy zastępczej oraz z rodzin w kryzysie w Polsce. Warsztaty #JestemzSOS dedykowane są głównie uczniom klas 4-8 szkół podstawowych. Lekcja trwa 45 minut i prowadzona jest przez wideokomunikator lub osobiście. Szkołę może zgłosić rodzic, opiekun, dyrektor lub nauczyciel.

Stowarzyszenie SOS Wioski dziecięce w Polsce dąży do zapewnienia szczęśliwego dzieciństwa każdemu dziecku, które nie miało szczęścia takiego otrzymać. Projekt #JestemzSOS jest jednym z wielu działań, które zbliżają nas do tego celu. 
Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy wystarczy, że przekażesz swoje 1,5% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

„Usłysz, zobacz nasze SOS”

– Tekst piosenki chwyta za serca i szalenie nas wzrusza. To wołanie o pomoc, które jest bliskie naszemu sercu. Wołanie w imieniu wszystkich dzieci, które  potrzebują naszej miłości i wsparcia. – komentuje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce. Jak dodaje – Piosenka ma ogromny ładunek nadziei i mocy. Myślę, że pomoże wielu dzieciom odzyskać wiarę w swoje możliwości i poczucie własnej wartości.  

Na scenie muzycznej to pierwsza taka współpraca między Natalią Kukulską a Miuoshem. – Od samego początku czuliśmy, że ma to być utwór, który zostanie z nami na długo. Coś ponadczasowego i niedosłownego. – mówi Natalia Kukulska. – Każde dziecko z SOS Wiosek Dziecięcych ma własną niepowtarzalną historię, własny trud, ale też marzenia. Korzenie i skrzydła są tego odzwierciedleniem. Z jednej strony pogodzeniem się z przeszłością, a z drugiej – odważnym patrzeniem w dorosłe życie. – komentuje Miuosh. – Myślę, że każdy z nas odnajdzie w tym utworze cząstkę siebie – dodaje.

Od 14 grudnia piosenka będzie dostępna we wszystkich serwisach streamingowych. Całkowity dochód ze sprzedaży utworu zostanie przekazany na pomoc potrzebującym dzieciom znajdującym się pod opieką Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

„Czuję moc która płynie stąd”
Czas świąt, to niestety dla wielu dzieci w Polsce wciąż okres awantur, strachu, samotności i przemocy. To również czas bolesnych wspomnień i skojarzeń, takich jak alkohol czy interwencje policji. W SOS Wioskach Dziecięcych opuszczone i osierocone dzieci odnajdują dom i opiekę. Dzięki codziennej trosce Rodziców SOS i wsparciu specjalistów odzyskują poczucie bezpieczeństwa i radość z dzieciństwa. Wiele z nich to właśnie tam ma okazję obchodzić pierwsze prawdziwe Święta– Będzie to dla nas wyjątkowy czas. To właśnie tu, w SOS Wioskach Dziecięcych, nasi podopieczni po raz pierwszy spędzą je wspólnie z dziećmi i rodzinami, które uciekły przed wojną w Ukrainie.Dla wielu dzieci będą to pierwsze święta z dala od domu, w obcym kraju, z dala od wszystkiego co do tej pory znały. – komentuje Aleksandra Granada.

„Usłysz o czym milczę”
W Polsce prawie 73 tys. dzieci jest nadal pozbawionych opieki rodzicielskiej – to miasto średniej wielkości.  Niemal co czwarte z nich przebywa w pieczy instytucjonalnej, czekając na rodzinny dom. Z obserwacji ekspertów Stowarzyszenia wynika również, że liczba polskich dzieci, zgłaszanych do pieczy zastępczej w trybie zabezpieczenia stale rośnie. –  W 2022 roku otrzymaliśmy prawie 450 zgłoszeń o przyjęcie dzieci.  Zazwyczaj towarzyszą temu ogromne emocje, czasami łzy i liczne prośby. Część zgłoszeń powtarzała się kilkakrotnie, co znaczy, że nie udaje się znaleźć wolnych miejsc w pieczy. W samym listopadzie poproszono nas o przyjęcie 50 dzieci w naszej SOS Wiosce Dziecięcej w Biłgoraju. W Kraśniku podobne zapytania napływają praktycznie co tydzień. – komentuje Aleksandra Sikorska, Doradca ds. rodzinnej opieki zastępczej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

„Korzenie i skrzydła”

Oficjalny teledysk do piosenki „Korzenie i Skrzydła” dostępny jest na kanale YouTube SOS Wiosek Dziecięcych. Za przygotowanie koncepcji kreatywnej i produkcję klipu odpowiada Bosko Films w reżyserii Mateusza Znanieckiego.  Partnerami akcji są również agencja Tailor Made PR oraz Studio Bank w Warszawie, którzy wsparli organizację konferencji prasowej. Za relację filmową z wydarzenia odpowiada Maciej Margas oraz Aleksandra Łogusz z Poland On Air. Dystrybucją cyfrową piosenki zajęła się firma e-muzyka.

Do świątecznej pomocy można przyłączyć się przekazując darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu zorganizować rodzinne święta dla opuszczonych i osieroconych dzieci oraz zapewnić utrzymanie Rodzinom SOS w przyszłym roku.

Rodziny objęte pomocą Programu mają szansę poradzić sobie w kryzysowych sytuacjach, które wcześniej wydawały im się nie do rozwiązania.

Kiedy dziecko zaczyna mieć trudności w codziennym funkcjonowaniu i w nauce, a diagnostyka i rehabilitacja przekracza możliwości finansowe rodziców lub opiekunów, dostęp do specjalistów jest utrudniony lub wydłuża się w czasie, „SOS Rodzinie” udziela konkretnego wsparcia.

10-letni Maciek* zanim trafił do Programu, nie lubił chodzić do szkoły, dostawał tam negatywne oceny i słyszał, że nie radzi sobie z wieloma sprawami. Czuł się gorszy i nieszczęśliwy, myślał o sobie źle. Rodzice Maćka martwili się o jego zdrowie, stan psychiczny i przyszłość, ale nie wiedzieli gdzie szukać pomocy i jak ją sfinansować. Chłopiec wymagał głębszej diagnozy, rehabilitacji  i terapii, a piętrzące się problemy, w tym sytuacja finansowa rodziny i biurokracja, przerosły możliwości jego rodziców.

Teraz, gdy rodzina jest objęta pomocą Programu „SOS Rodzinie” jej codzienne życie wygląda zupełnie inaczej. Maciek korzysta z terapii i rehabilitacji, zmienił szkołę; w nowej klasie czuje się akceptowany. Wreszcie ma kolegów, o których wcześniej marzył. Odnosi sukcesy na miarę swoich własnych możliwości i nie porównuje się już do innych, a docenia swoje postępy. Jego rodzice powtarzają, że sami nie przeszliby skomplikowanej urzędniczej ścieżki potrzebne do udzielenia pomocy ich dziecku i nie byłoby ich stać na kosztowną rehabilitację. Czują się teraz spokojniejsi o syna i wiedzą, że dają mu to, co najlepsze –  oprócz miłości, także potrzebne, konkretne wsparcie.

*imię chłopca zostało zmienione

W ciągu prawie czterech dekad działalności Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, aż cztery pokolenia porzuconych i osieroconych dzieci znalazły w naszych Wioskach domy pełne miłości. Organizujemy różnorodne formy pomocy dzieciom, aby jak najlepiej przygotować je do dorosłego życia. Obecnie mamy pod opieką ponad 1800 dzieci, dbamy o ich bezpieczeństwo, zapewniamy opiekę zdrowotną, wspieramy edukację, a przede wszystkim robimy wszystko, aby w przyszłości stały się samodzielnymi dorosłymi.

W momencie wybuchu wojny w Ukrainie otworzyliśmy nasze Programy dla ukraińskich rodzin z SOS Wiosek Dziecięcych w Ukrainie, a także dla dzieci z Domu Dziecka pod Kijowem. Obecnie w SOS Wioskach Dziecięcych znajdują się pod stałą opieką 134 osoby z Ukrainy, w tym 101 dzieci z pieczy zastępczej.

Wspólnie z naszymi darczyńcami, partnerami i organizacjami partnerskimi dbamy o rodziny z dziećmi te polskie i ukraińskie.

Ich zdrowie, edukacja, bezpieczeństwo, to jak spędzają czas wolny, jak się integrują, wspólnie wspierają i usamodzielniają w dorosłym życiu to dla nas priorytet.

W naszych działaniach wspierają nas firmy takie jak OLINI – Świeże Oleje z Rodzinnej Olejarni, która przekazuje część zysku ze sprzedaży każdego Oleju dla dziecka na wsparcie podopiecznych Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. W 2022 roku firma zebrała już 57 tysięcy złotych!

W imieniu naszych podopiecznych i całego Stowarzyszenia dziękujemy za serce i wsparcie!

Kampania „Najpiękniejsze wnętrza 2022” od początku października otwiera serca Polek i Polaków. W ramach jej medialnej dystrybucji, we współpracy z firmą Screen Network, odbyła się wyjątkowa akcja, wykorzystująca technologię face recognition. Przechodnie na ekranie LED mogli zobaczyć zdjęcie nowoczesnego wnętrza. Jeżeli ktoś jednak przyjrzał mu się chwilę dłużej, rozpoczynało się odliczanie. Po 5 sekundach oczom zainteresowanych ukazywał się ekran z prawdziwie najpiękniejszymi wnętrzami, w których osoby w potrzebie znalazły schronienie.

Zaskakujące rozwiązanie pojawiło się na telebimie w ścisłym centrum Warszawy – na rogu al. Jerozolimskich i ulicy Kruczej. Specjalnie przygotowana aplikacja szukała osób, które zwróciły uwagę na ekran i zatrzymały na nim wzrok przez kilka sekund.

Dzięki wykorzystaniu face recognition ekran przy ulicy Kruczej „skanował” otoczenie i szukał przechodniów, którzy skupili wzrok na spocie Stowarzyszenia – wyjaśnia Damian Rezner, Dyrektor Operacyjny Screen Network. – Algorytm wykrywał moment zwrócenia uwagi na spot i decydował o aktywowaniu odliczania, które było widoczne na ekranie. Jeśli pieszy patrzył na telebim przez 5 sekund, wyświetlany spot zmieniał się, pokazując naprawdę najpiękniejsze wnętrza. Wnętrza, które otworzyły się na pomoc wszystkim dzieciom w potrzebie.

Kampania pojawi się również na 20 tysiącach telebimów reklamowych w całej Polsce. Partnerzy akcji – firma Screen Network – udostępniła swoje ekrany LED przy najczęściej uczęszczanych drogach, na dworcach kolejowych i w galeriach handlowych. Relację i Case Study akcji specjalnej Screen Network można zobaczyć pod adresem https://youtu.be/iyJUghmf4OY.

Miej serce i otwórz serce – idea kampaniiInteraktywna akcja jest zgodna z główną ideą kampanii: Najpiękniejsze wnętrza to takie, które otwierają się na osoby w potrzebie. Akcja jest ukłonem dla tych, którzy już pomogli, lecz także przypomina, że każde dziecko zasługuje na pomoc, niezależnie od tego kim jest i skąd pochodzi.„Najpiękniejsze wnętrza 2022” to wyraz ogromnego uznania dla wszystkich, którzy otworzyli swoje serca dla tych, którzy znaleźli się w bardzo trudnej lub zagrażającej życiu sytuacji. Pokazujemy w niej historie dzieci zagrożonych biedą, wojną, prześladowaniami, które wśród Polek i Polaków odnalazły bezpieczeństwo i pomoc ponad podziałami. To właśnie ten, pozbawiony uprzedzeń wymiar pomocy powinien nam towarzyszyć na co dzień. – opowiada Zeinab Hashmat ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Aby ta pomoc faktycznie towarzyszyła nam w codziennym życiu, konieczna jest właściwa edukacja na temat empatii i różnorodności. Takie wsparcie oferują SOS Wioski Dziecięce, od 6 lat realizując projekt #JestemzSOS. Są to warsztaty dla uczniów klas 4-8 szkół podstawowych, na których edukatorzy Stowarzyszenia rozmawiają z uczniami o tematach, które nie zawsze są łatwe, ale zawsze ważne i potrzebne. Tłumaczą terminy, takie jak różnorodność, wielokulturowość, empatia i szacunek do innych. Oprócz tego, do wyboru są też inne tematy zajęć: przeciwdziałanie cyberprzemocy czy samoakceptacja.

W ramach kampanii utworzona została strona internetowa www.najpiekniejszewnetrza2022.pl, na której można poznać historie bohaterów kampanii: Maszy, Saszy, Kacpra, małej Aleen wraz z rodzicami, Krzysztofa oraz Michaela, Justice, Godelive, Ivonny i ich babci. Znajduje się tam również formularz do zapisu klasy na zajęcia w ramach programu #JestemzSOS.Za koncepcję oraz realizację kampanii Najpiękniejsze Wnętrza 2022 odpowiada agencja reklamowa VMLY&R, która wspiera SOS Wioski Dziecięce od ponad 6 lat. Zdjęcia wykorzystane w komunikacji wykonał Karol Grygoruk – fotograf i antropolog wizualności skupiający się na tematyce fotografii zaangażowanej społecznie i od wielu lat współpracujący z organizacjami pozarządowymi. Sesję zdjęciową skoordynował dom produkcyjny Shootme Visual Artists. Kampania pojawi się w prasie, Internecie, a także na telebimach reklamowych w całej Polsce. Partner akcji – firma Screen Network – udostępniła swoje ekrany LED przy najczęściej uczęszczanych drogach, dworcach kolejowych i galeriach handlowych. Partnerem Edukacyjnym została Firma Librus – producent i dostawca najpopularniejszego dziennika elektronicznego LIBRUS Synergia i Wydawca Portali: Librus Szkoła oraz Librus Rodzina.

Bohaterką spotu jest 10-letnia Ola, która po śmierci rodziców trafiła pod opiekę dziadka. Odkąd zachorował i stracił możliwość pracy, oboje żyją w skrajnym ubóstwie. Dzisiaj, w dobie pogłębiającego się kryzysu finansowego i rosnących cen, ich sytuacja jest trudniejsza niż kiedykolwiek. Z podobnym problemem mierzą się tysiące rodzin w Polsce. Zgodnie z danymi GUS-u, 400 tys. dzieci w Polsce żyje w skrajnym ubóstwie. Czas pandemii i kryzys ekonomiczny z nią związany spotęgował problemy z którymi mierzą się tysiące rodzin w trudnej sytuacji materialnej.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce poprzez Program „SOS Rodzinie” niesie pomoc rodzinom w trudnej sytuacji życiowej, by mogły pokonać kryzys i pozostać razem. Podstawą do naszej pracy z rodzinami jest poznanie ich mocnych stron rodzin i ich codziennych trudności. Często problemy z którymi się mierzą – niewydolność wychowawcza, bezrobocie, brak poczucia sprawczości przechodzą z pokolenia na pokolenie. Robimy wszystko, by to zmienić – by przywrócić rodzinom siłę.

Jest to bardzo piękna, ale także niezwykle trudna inicjatywa. Chcemy, żeby rodzice nie wstydzili się prosić o pomoc i uczyli się życia w rodzinie. Każdy z nas potrzebuje nauczyć się jak radzić sobie z emocjami czy udoskonalić swoje umiejętności w obcej dla nas dziedzinie. Dlatego uważam, że SOS Rodzinie jest bardzo wartościowym programem. – mówi Katarzyna Zielińska, ambasadorka Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak dodaje Anna Dereszowska, która od wielu lat również jest ambasadorką Stowarzyszenia:

Od ponad dekady odwiedzam Wioski SOS i obserwuję, jak zmieniają się dzieci pod ich skrzydłami – stają się spokojne, uśmiechnięte, otwarte, pewne siebie. Zmiana jest spektakularna i właśnie dlatego całym sercem i całą sobą pomagam Wioskom.

Pomoc całym rodzinom

W ramach programu „SOS Rodzinie” jest prowadzonych kilkanaście świetlic środowiskowych.

To miejsca, gdzie dzieci mogą zjeść ciepły posiłek, odrobić lekcje, otrzymać pomoc psychologiczną. porozmawiać z osobami, którym ufają. Równolegle pracujemy z rodzicami i opiekunami, tak by mogli dostrzec swój potencjał i być oparciem da swoich dzieci. Nasi pracownicy odwiedzają rodziny, układają z nimi plan wydatków, wspierają w codziennych wyzwaniach. Zapewniamy m.in. doradztwo psychologiczno-pedagogiczne, grupy wsparcia, pomoc prawną i zdrowotną. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak dodaje Katarzyna Chromińska, koordynatorka Programu „SOS Rodzinie” w Siedlcach:

Inflacja ani wojna na wschodzie nie napawają pozytywnym myśleniem. Nasi beneficjenci jeszcze rok temu, przy tej samej pensji, dali radę coś zaoszczędzić, pojechać z dziećmi do kina, nad jakieś jezioro czy w odwiedziny do babci, mieszkającej w innym mieście. Teraz znowu muszą przeorganizować hierarchię potrzeb. Wyjazdy są coraz rzadsze, m.in. ze względu na wzrost cen, a dzieci niewiele mówią o planach wakacyjnych. Widzimy też, że chętniej jedzą posiłki w świetlicy. Kiedyś pozwalały sobie na niejedzenie czegoś czego nie lubiły wspólnie, bo miały coś własnego. Teraz nawet, jeśli dany posiłek nie jest spełnieniem ich marzeń, to zjedzą chociaż trochę, by potem nie były głodne. Nasi podopieczni są też mniej cierpliwi, co pewnie wynika z zachwianego poczucia bezpieczeństwa.

Dzieci potrzebują opieki codziennie

Kampania informuje o możliwości przekazywania regularnego wsparcia dla dzieci z rodzin w kryzysie.

Nasi regularni darczyńcy tworzą niezwykłą społeczność osób, które wspierając nasze działania, ramię w ramię walczą o lepszy los potrzebujących dzieci. Dzisiaj jest z nami już ponad 50 tys. Przyjaciół SOS! To również dzięki ich zaangażowaniu możemy pomagać dzieciom takim jak Ola każdego dnia w roku. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak pomóc?

Aby dowiedzieć się jak pomóc dzieciom takim jak Ola, wystarczy wysłać SMS o treści „Ola” pod numer 4777 (koszt sms zgodny z cennikiem twojego operatora). W odpowiedzi na SMS pracownicy Stowarzyszenia oddzwonią, aby opowiedzieć o możliwościach wsparcia. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzyma imienny Dyplom Przyjaciela Dzieci.

Zdjęcia z udziałem gwiazd odbyły się w studiu Daylight Przecławska. Spot w reżyserii Oskara Kozłowskiego wyprodukowała firma Film Fiction. Kampania „Pomóż nam chronić dzieci” z udziałem Ambasadorek Stowarzyszenia wystartuje czerwcu 2022 roku.

Zapraszamy do odwiedzenia strony niespieszne.pl/kolysanki  , gdzie cały czas publikowane są nagrania kołysanek w autorskich aranżacjach.

Ruszyła kampania „Zapisz Dobro”, która jest częścią ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej Napisz Testament. SOS Wioski Dziecięce jak co roku są częścią tej ważnej edukacyjnej inicjatywy.

Charytatywny zapis testamentowy to piękny gest, który pozwoli trwać naszym wartościom kiedy nas zabraknie. To także ogromna pomoc, która pozwala organizacjom charytatywnym planować swoją działalność w przyszłości. Gdy w testamencie uwzględnimy najbliższych członków rodziny oraz przyjaciół, warto rozważyć symboliczny zapis dla zaprzyjaźnionej fundacji lub stowarzyszenia.

Każda darowizna, która jest zapisem woli pomaga naszemu Stowarzyszeniu pokryć koszty związane z opieką nad dziećmi, z ich edukacją i leczeniem. Dzięki niej możemy także rozwijać nasze programy  wpierające młodzież w drodze do dorosłości. Te potrzeby są aktualne dziś i będą aktualne za 5, 10 i 20 lat. Nasza organizacja działa na świecie od 1949 roku, a w Polsce od 1984 roku. W przyszłości nadal będziemy nieść pomoc potrzebującym dzieciom i dobrze wykorzystamy otrzymane wsparcie.

Ponad dwuletnia pandemia COVID-19, jak również ostatnie wydarzenia na Ukrainie sprawiły, że coraz więcej Polaków decyduje się na sporządzanie testamentu. Jak sami twierdzą – robią to nie dlatego, że szykują się na najgorsze, ale dlatego, że uświadomili sobie, jak ulotne może być ludzkie życie i jak ważne jest, aby zostawić po sobie porządek i zabezpieczyć najbliższych. Na wszelki wypadek.

Niestety, mimo dobrych intencji, sporządzane testamenty nie zawsze są poprawne. Część z nich posiada błędy formalne, przez które dokumenty są po prostu nieważne. Inne są pisane w taki sposób, że w przyszłości – po śmierci testatora – można by je łatwo podważyć.

Z myślą o tych wszystkich osobach, ale również o tych, którzy od dawna planują napisać testament, ale nigdy nie mają na to czasu, ruszyła akcja Zapisz Dobro.

Akcja ta organizowana jest w ramach ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej Napisz Testament. Jej członkowie – trzynaście organizacji pozarządowych – od sześciu lat edukują Polaków w tej ważnej dziedzinie. Jak tłumaczy managerka kampanii Ewelina Szeratics “testament już dawno przestał być aktem ostatniej woli, a stał się jednym z narzędzi zarządzania finansami, niezbędnych do zabezpieczenia najbliższych na wypadek najgorszego”.

Celem akcji Zapisz Dobro, jest zdjęcie z testamentów łatki dokumentów pisanych wyłącznie przez osoby zamożne, w zaawansowanym wieku lub o skomplikowanej sytuacji rodzinnej.

Jak podkreśla Ewelina Szeratics “celem jest uświadomienie społeczeństwu, że w testamencie można również… zapisać dobro. Czyli – poza najbliższymi członkami rodziny – zapisać część tego, co posiadamy, lokalnemu domowi dziecka, szpitalowi, bibliotece, a także zaprzyjaźnionej fundacji lub stowarzyszeniu”. Dzięki temu, sprawy bliskie naszemu sercu, takie jak pomoc dzieciom, opieka nad niepełnosprawnymi, wsparcie samotnych, ochrona przyrody czy opieka nad zwierzętami, będą mogły cieszyć się nie tylko większym zainteresowaniem, ale również otrzymać finansowanie tak niezbędne by pomagać. “A wszystko to, dzięki naszemu gestowi, którym zostawiamy cząstkę siebie dla przyszłych pokoleń i dbamy o to, by pomagać dalej, gdy kiedyś nas nie będzie” – dodaje Ewelina Szeratics. Więcej na stronie kampanii „Zapisz dobro” oraz na stronie SOS Wiosek Dziecięcych

To już XXVI raz kiedy społeczność lokalna Kraśnika wspólnie wystartowała po uśmiech. Po dwóch latach przerwy ze względu na pandemię 4 czerwca 2022 roku przy ulicy Hermanna Gmeinera 8 w Kraśniku odbyła się kolejna edycja „Biegu po Uśmiech”, organizowanego przez Program SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik. Poza tytułowymi zawodami, na uczestników czekały liczne atrakcje.

W XXVI Biegu po Uśmiech wzięło udział: 409 zawodników, w tym 318 zawodników w konkurencjach dziecięco młodzieżowych  na dystansach 100 – 1500 m,  29 zawodników w Biegu Głównym im. Andrzeja Kandzierskiego na 5 km,  32 zawodników w Biegu Gości Honorowych. Niezależnie od zajętego miejsca wszyscy uczestnicy świetnie się bawili biegnąc po uśmiech, choć rywalizacja w niektórych biegach była bardzo zawzięta. Jednym z ważniejszych biegów był bieg integracyjny, w którym wzięło 30 biegaczy.  To oni po dobiegnięciu na metę otrzymali najgłośniejsze brawa. Wszyscy uczestnicy biegów dostali dyplomy a zwycięzcy poszczególnych konkurencji zostali wyróżnieni trofeami sportowymi. Ponadto jak co roku każdy zawodnik poszczególnych biegów brał udział w losowaniu atrakcyjnych nagród. Partnerem strategicznym imprezy był Bank Pekao. Wszelkie niespodzianki i nagrody zostały ufundowane przez firmy:  Bank Pekao, Carrefour Market, Centrum Motoryzacyjne FABRYCZNA 7, AJG,  TRAVELSHOPS, BIURO USŁUG KSIĘGOWYCH – Małgorzata Krzyżanowska, NABOR, WALTED, GUMET, CARGUM, AKPOL, GITARD, WODMET, INSTALNET, ANNEX, ZAKŁADY POLIGRAFICZNE GENEJA, WOJTASZEK RENATA, DAREX, HURTOWNIA MROŻONEK WELLMAN, REHA&SPORT, APTEKA KRAŚNIKCA, APTEKA MELISA, FREE DOTS DESIGN – agencja reklamowa, ERKADO, Xtreme Fitness Kraśnik.

Partnerami imprezy byli: Miasto Kraśnik, Starostwo Powiatowe w Kraśniku, Gmina Kraśnik, Gmina Zakrzówek, Fotokraśnik, BEBEK Jedynka, Miejska Ochotnicza Straż Pożarna w Kraśniku, Ochotnicza Straż Pożarna z Urzędowa, Nadleśnictwo Kraśnik, Komenda Powiatowa Policji w Kraśniku.

„Bieg po Uśmiech” to impreza o charakterze pikniku rodzinnego. Tym samym nie mogło na niej zabraknąć chociażby takich atrakcji jak: malowanie twarzy i włosów, tatuaże, zabaw zręcznościowych i cyrkowych, wesołego miasteczka, trampoliny, dmuchanych placów zabaw, stoiska beauty.  Część artystyczną rozpoczął zespół FOLK. Z dużym entuzjazmem widownia przyjęła występ grupy akrobatycznej AKROBAKI. Tancerze oczarowali widzów barwnymi strojami i dynamicznymi układami choreograficznymi. Tegoroczna scena wzorem lat ubiegłych gościła lokalnych wokalistów. Wystąpiła uczestniczka THE VOICE KIDS Kinga Wołoszyn, wstęp spotkał się z ogromnym aplauzem. Odbył się pokaz baniek mydlanych „ Bubble Show-kids&Animacje”, występ cieszył się dużym zainteresowaniem wszystkich gości. Kolejną atrakcją na XXVI Biegu po Uśmiech był pokaz grupy artystycznej REKONSTRUKTO. Grupa zajmuje się propagowaniem historii eksperymentalnej. Poprzez możliwość osobistego zapoznania się wszystkich uczestników przybliża historię i obyczaje minionych wieków.

Coroczną tradycją stał się konkurs plastyczny. W konkursie wzięło udział  54 młodych artystów. Tym razem zmaganiom plastycznym przyświecało hasło „barwy przyjaźni”, a wyłonieni  zostali zwycięzcy w czterech kategoriach, nie zabrakło także wyróżnień.

Zainteresowaniem dorosłych cieszył się namiot XTREME FITNESS KRAŚNIK, w którym można było uzyskać fachową informację na temat zdrowego trybu życia, różnych form aktywności fizycznej dostosowanych indywidualnie do możliwości danej osoby. Uczestnicy imprezy mieli okazję zrobić rozgrzewkę z trenerką XTREME FITNESS.

Uśmiechy uczestników wydarzenia upamiętniły „tysiące” pamiątkowych zdjęć wykonanych przez Fotobudkę. Miłośnicy zwierząt mieli okazję przejechać się na kucykach z Klubu Baskil Famagusta.

Wśród tegorocznych atrakcji ponownie znalazł się pokazów ratownictwa medycznego oraz  symulacja udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku, podczas której grupa strażaków
z Ochotniczej Straży Pożarnej z Urzędowa przecinała samochód. Jak co roku można było obejrzeć pokazy sztuk walki-Judo Czarnoty Kraśnik oraz boksu „Za bramą”.

W tegorocznej edycji „Biegu po Uśmiech” organizatorów wspomogło ok. 80 wolontariuszy m.in. ze Szkoły Podstawowej w Bełżycach, Zespołu Szkół nr 3 w Kraśniku, Zespółu Szkół Nr 2 im. Mikołaja Reja w Kraśniku, Banku Pekao oraz przedstawicielki Pierwszej kraśnickiej drużyny harcerek „OCEAN” im. Marii Byczewskiej, 4 kraśnicka drużyna harcerek „FIRMAMENT”,
1 kraśnicka drużyna harcerzy „GRYF” im. 24 PUŁKU UŁANÓW.

By nie zrywać z wielowiekową polską i wieloletnią kraśnicką tradycją wszyscy goście i uczestnicy biegów mogli liczyć na porcję ciepłego bigosu. Były również stoiska, w których można było zaopatrzyć się w coś słodkiego.

Mimo kapryśnej pogodny na twarzach biegaczy oraz kibiców gościł uśmiech ?

Największe emocje, większe nawet niż konkurencje biegowe wzbudziło losowanie nagród, wieńczące całą imprezę, w którym nagrodą główną był m.in. rower górski, hulajnoga, deskorolka, piłki, koszulki okolicznościowe, dron, powerbanki, gry, plecaki, puzzle. Nagrody rozlosowano pośród małych uczestników zawodów biegowych. W tym roku do losowania partnerzy oraz sponsorzy przekazali aż 50 nagród rzeczowych. Jeszcze emocje po całym wydarzeniu nie ostygły, a wrażenia są mocno żywe, jednak my już z niecierpliwością wyczekujemy XXVII Biegu.

Współorganizatorzy oraz partnerzy: 

• KSS BEBEK JEDYNKA; 
• OCHOTNICZA STRAŻ POŻARNA Z URZĘDOWA; 
• STAROSTWO POWIATOWE W KRAŚNIKU; 
• URZĄD MIASTA KRAŚNIK; 
• KLUB SPORTOWY „ZA BRAMĄ”; 
• JUDO CZARNOTKY KRAŚNIK; 
• FOTOKLUB KRAŚNIK; 
• STAJNIA FAMAGUSTA; 
• PCPR W KRAŚNIKU; 
• NADLEŚNICTWO KRAŚNIK; 
• ŚRODOWISKOWY DOM POMOCY SPOŁECZNEJ; 
• MOSIR; 
• CKIP; 
• WOLONTARIUSZE ZE SZKOŁY W BEŁŻYCACH; 
• GMINA KRAŚNIK; 
• GMINA ZAKRZÓWEK; 
• BIBLIOTEKA ZAKRZÓWEK; 
• KOMENDA POWIATOWA POLICJI; 
• MARII BYCZEWSKIEJ 
• XTREME FITNESS KRAŚNIK

Organizator:

Program SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik
Dyrektor Dariusz Krysiak

Data:
04.06.2022 r.

Miejsce:
SOS Wioska Dziecięca w Kraśniku, ul. H. Gmeinera 8,
23-204 Kraśnik

PARTNER STRATEGICZNY:

Sponsorzy oraz darczyńcy: 

• BANK PEKAO 
• BMW 
• CARREFOUR MARKET; 
• Centrum Motoryzacyjne FABRYCZNA 7; 
• AJG; 
• TRAVELSHOPS; 
• BIURO USŁUG KSIĘGOWYCH – Małgorzata Krzyżanowska; 
• NABOR; 
• WALTED; 
• GUMET; 
• CARGUM; 
• AKPOL; 
• GITARD; 
• WODMET; 
• INSTALNET; 
• ANNEX; 
• ZAKŁADY POLIGRAFICZNE GENEJA; 
• WOJTASZEK RENATA; 
• DAREX; 
• HURTOWNIA MROŻONEK WELLMAN; 
• REHA&SPORT; 
• APTEKA KRAŚNIKCA; 
• APTEKA MELISA; 
• FREE DOTS DESIGN – agencja reklamowa; 
• ERKADO 

Patroni medialni:

• TELEWIZJA LUBLIN; 
• RADIO ESKA; 
• PORTAL – KRASNIK24.PL; 

Dyrektor XXVI BIEGU PO UŚMIECH: Dariusz Krysiak

Sędzia Główny : Krzysztof Makuch

Kierownik mety: Waldemar Wójtowicz

Starter: Tomasz Saj, Wojciech Zabawski

Spiker: Artur Żurek

Zabezpieczenie tras: Tomasz Kotwica

Zabezpieczenia techniczne: Dariusz Zapalski/ Włodzimierz Bartoś

Zabezpieczenie medyczne:  ratownicy  z OSP Kraśnik,  karetka wojewódzkiego pogotowia w Lublinie

Warunki pogodowe:  ciepło i deszczowo, temperatura  około 20 stopni

Opis tras: trasy przełajowe Wioski Dziecięcej SOS – trawa, asfalt, bez atestu

Łączna liczba startujących: 409

Szacunkowa liczba widzów: 400

Liczba uczestników biegu integracyjnego (w tym z orzeczeniami o niepełnosprawności): 30

Liczba uczestników biegu gości honorowych: 32

Liczba uczestników konkursu plastycznego: 54 osób

Liczba uczestników biegu głównego: 29

Liczba uczestników biegów dziecięcych: 318

Imprezy towarzyszące:

• Pokaz ratownictwa drogowego w wykonaniu straży pożarnej
• Pokaz Ju-jitsu
• Pokaz boksu
• Prezentacja grupy rekonstrukcyjnej
• Wesołe miasteczko – malowanie twarzy, żonglerka, trampolina, gibon, hulajnoga, bańki mydlane, zjeżdżalnie dmuchane i inne atrakcje.
• konkurs plastyczny „Barwy przyjaźni”
• przejażdżki na koniu
• pokaz grupy rekonstrukcyjnej REKONSTRUKTO
• pokaz grupy akrobatycznej- AKROBAKI
• pokaz baniek mydlanych „Bubble Show-kids&Animacje”
• występ zespołu Kalina Folk
• występy wokalne
• stoisko multisensoryki

Już 4 czerwca odbędzie się XXVI edycja BIEGU PO UŚMIECH. Wydarzenie zostaje wznowione po dwuletniej przerwie spowodowanej pandemią. Impreza skierowana jest do wszystkich miłośników biegania, ale także rodzin, które chcą spędzić ten wyjątkowy dzień aktywnie z uśmiechem na twarzy. Oprócz konkurencji biegowych organizatorzy zapewniają także mnóstwo atrakcji dla dzieci, pokazy artystów i wiele konkursów.

BIEG PO UŚMIECH to wydarzenie o wieloletniej tradycji – organizowane od 1994 roku. Celem imprezy jest integracja podopiecznych Stowarzyszenia z lokalną społecznością oraz propagowanie zdrowego stylu życia i rodzinnych wartości.

„Po trudnych wydarzeniach ostatnich 2 lat każdemu potrzeba dużo zabawy i uśmiechu na twarzy. Dlatego zapraszamy wszystkich biegaczy oraz całe rodziny z dziećmi do wzięcia udziału w Biegu po Uśmiech w Wiosce w Kraśniku. To nie tylko sportowa rywalizacja, ale przede wszystkim rodzinne wydarzenie z wieloma atrakcjami. Na zwycięzców poszczególnych konkurencji biegowych będą czekać medale, dyplomy i nagrody rzeczowe. Nikt jednak nie wyjdzie z pustymi rękami – wszyscy uczestnicy biegu otrzymują pamiątkowe dyplomy oraz mogą uczestniczyć w losowaniu nagród-niespodzianek.
W międzyczasie czekają nas pokazy i występy artystyczne oraz liczne konkursy. To będzie dzień pełen emocji i uśmiechu. Serdecznie zapraszamy!” – mówi Dariusz Krysiak, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Kraśniku.

Uroczyste otwarcie imprezy zaplanowane jest na godzinę 09:30. Zapraszamy wszystkich już 4 czerwca (sobota) do Programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik przy ulicy Gmeinera 8. Razem pobiegnijmy po uśmiech!

Szczegółowy plan imprezy:

08:00 – otwarcie biura zawodów Biegu Głównego; zapisy do biegów dla dzieci i młodzieży

09:15 – rozgrzewka biegowa dla uczestników Biegu Głównego – Xtreeme

09:30 – uroczyste otwarcie imprezy

09:40 – bieg integracyjny

09:50 – bieg Gości Honorowych

10:00 – Bieg Główny im. Andrzeja Kandzierskiego (5km)

10:00 – otwarcie Wesołego Miasteczka

10:10 – występ zespołu Kalina Folk

10:30 – rozgrzewka biegowa dla dzieci i młodzieży – Xtreeme

10:45 – rozpoczęcie konkurencji biegowych dla dzieci i młodzieży

10:50 – konkurs plastyczny „BARWY PRZYJAŹNI”

11:00 – pokaz baniek mydlanych „Bubble show-kids&Animacje”

12:00 – pokaz grupy artystycznej „Rekonstrukto”

12:25 – występ wokalne

12:40 – pokaz sztuk walki Judo Czarnotky Kraśnik oraz boksu „Za bramą”

13:10 – pokaz grupy akrobatycznej – Akrobaki

13:30 – pokaz straży pożarnej i ratownictwa medycznego

14:00 – występ Kingi Wołoszyn – uczestniczki The Voice Kids

14:10 – dekoracja zwycięzców i wręczenie nagród

14:40 – losowanie nagród niespodzianek

Partnerem strategicznym wydarzenia jest Bank Pekao.

Trauma rozdzielenia z biologiczną rodziną, ucieczka przed to wojną, brak specjalistycznej pomocy to rzeczywistość tysięcy ukraińskich dzieci z pieczy zastępczej, które przebywają na terenie Polski. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce otwiera dla nich dom w Lublinie. Dom dla dzieci z domów dziecka w Ukrainie pieczy instytucjonalnej powstanie przy Placu Litewskim w Lublinie, gdzie jeszcze niedawno mieścił się bank. Pierwsze dzieci wraz z opiekunami wprowadzą się tam już w drugiej połowie czerwca.

Nieznana jest liczba ewakuowanych dzieci ukraińskich z opieki zastępczej typu instytucjonalnego

Według danych przekazanych przez Straż Graniczną od początku wojny w Ukrainie, granicę polski przekroczyło już 3,27 mln osób, w tym większość kobiet i dzieci[1]. Niestety nie ma precyzyjnych danych dotyczących liczby dzieci ewakuowanych z pieczy instytucjonalnej do Polski. Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej, której członkiem jest Stowarzyszenie wystąpiła z prośbą do Ministerstwa Rodziny i Pomocy Społecznej o udostepnienie informacji publicznej dotyczącej liczby dzieci z rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej, które przekroczyły polską granicę. 4 maja. Ministerstwo, że nadal opracowuje te dane. Wiadomo, że przed wojną w Ukrainie było 64 tysiące dzieci w pieczy rodzinnej i aż 98 tysięcy. Część z nich przyjechała do Polski.

Większość dzieci z ukraińskiej pieczy instytucjonalnej w Polsce mieszka w hotelach i ośrodkach wczasowych.

„Przed nami sezon wakacyjny, a większość z tych grup przebywa w centrach wypoczynkowych, hotelach często daleko od dużych miast. Czyli daleko od specjalistów, lekarzy, terapeutów. Często ze zbyt małą liczbą przemęczonych opiekunów. To właśnie dla tych dzieci szykujemy jako SOS miejsca w większych miastach, gdzie będziemy mogli zagwarantować im nie tylko lepsze warunki, ale i pomoc specjalistów oraz wykwalifikowanej kadry. Tam też stworzymy Centra Specjalistyczne SOS, by inne dzieci mogły przyjeżdżać na turnusy rehabilitacyjne, a opiekunowie na szkolenia. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska, dyrektorka działu komunikacji i PR Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce

Rola SOS Wiosek Dziecięcych

Stowarzyszenie powstało po wojnie w Austrii, kiedy to wojenne sieroty mieszkały w tzw. azylach, czyli sierocińcach lub pracowały ponad siły na roli. Dlatego grupa studentów medycyny, postanowiła stworzyć idealny świat dla dzieci. I choć brzmi to dziś naiwnie idea SOS Wioski Dziecięcej, gdzie porzucone i osierocone dzieci znajdują rodzinną opiekę zastępczą i wsparcie specjalistów rozprzestrzeniła się na cały świat. Możliwe, że Ukraina stoi dziś przed swoją szansą na zamianę systemu pieczy zastępczej po wojnie. A Polacy do tego czasu powinni zaopiekować się jej dziećmi najlepiej jak potrafią. Stowarzyszenie już jest w procesie zatrudniania profesjonalnych kadr, które będą wsparciem dla opiekunów, którzy przyjechali z dziećmi z Ukrainy. To ważne, by opieka była jak najbardziej zindywidualizowana.

„Obserwujemy doświadczenia opieki nad dziećmi kadry domu dziecka, który jest u nas w Siedlcach, mamy tyle ciepłych, uczuć i widzimy tyle mądrości, w zachowaniu wychowawców, w byciu z dziećmi w tym czasie, że naprawdę mogą być wzorem bezpiecznych opiekunów dla dzieci. Opiekunki nie przychodzą na dyżury tak jak to było w Ukrainie, nie wracają do swoich domów, tylko są z dziećmi 24h i 7 dni w tygodniu. Są z nimi, gdy dzieci się czegoś lękają, płaczą, tęsknią, są z nimi dzień i noc A my wspieramy ich,  zapewniając specjalistów i narzędzia, które mogą uzupełnić ich pracę z dziećmi” – mówi Anna Bielecka, Dyrektor ds. Rozwoju Programów SOS Wiosek Dziecięcych.

Natalia Lutsenko dyrektorka niewielkiego domu dziecka, jak na ukraińskie warunki wraz z trzema opiekunkami mieszka 23 dzieci w SOS Wiosce Dziecięcej w Siedlicach. Najmłodszy podopieczny to 3-letni Yaroslav, a najstarszy to 17-letni Wania. Swoje doświadczenia z dotychczasowego pobytu i współpracy ze Stowarzyszeniem komentuje:

„Cieszę się, że dzieci znajdujące się pod moją opieką mogły trafić do miejsca pełnego wspaniałych specjalistów. Jest nam tutaj bardzo dobrze. Patrząc na ich twarze, widzę, że są tutaj szczęśliwe. Dzięki tej stabilności i ludziom wokół, my możemy pracować się im poświęcić i próbować zaleczyć traumy. Oczywiście wraz z dziećmi tęsknimy za domem, ale przy wsparciu ze Stowarzyszenia SOS, wierzę, że będzie dobrze i jest te też szansa na zmiany w naszym systemie. Wiem jak ta praca wygląda z drugiej strony, bo sama pracowałam przez jakiś czas w SOS w Ukrainie, teraz jestem po prostu bardzo wdzięczna.” – mówi Natalia Lutsenko, psycholożka, dyrektorka kijowskiego domu dziecka, która obecnie przebywa w Wiosce SOS w Siedlcach. Obecnie w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce mieszkają 173 osoby z Ukrainy, w tym 123 to dzieci. Są to głownie rodziny zastępcze i dzieci ewakuowane z sierocińca spod Kijowa, wraz ze swoimi opiekunami. Stowarzyszenie wspiera 200 rodzin zastępczych z Ukrainy.

Stowarzyszenie stworzy kolejne domy dla dzieci, z pieczy instytucjonalnej i rodzin zastępczych z Ukrainy, a wraz z nimi Centra Specjalistyczne SOS, jedno z takich miejsc działa już w Kraśniku.

Centrum SOS udziela pomocy terapeutycznej dzieciom i młodzieży objętym pieczą zastępczą w Polsce, w tym dzieciom z Ukrainy, które uciekły przed wojną. Stowarzyszenie gwarantuje, że powstaną kolejne takie Centra, zapewniające wsparcie specjalistów, lekarzy znających specyfikę psychicznych i somatycznych konsekwencji krzywd doznanych przez dzieci. Centrum SOS to także miejsce szkoleniowe dla opiekunów zastępczych i kadry pieczy zastępczej, w celu zwiększenia ich kompetencji. Ze względu na dostępność specjalistycznej kadry, placówki będą powstawać w dużych akademickich miastach lub w ich pobliżu. Ich liczba będzie zależna od dostępnych lokali, które spełnią warunki do zapewnienia odpowiedniego wsparcia.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

 [1] https://twitter.com/Straz_Graniczna/status/1523913917294161930

14 maja na parkingu Programu SOS Wiosek Dziecięcych Lublin przy ul. Jutrzenki 1 odbędzie się akcja honorowego oddawania krwi. Jej organizatorem jest Mundurowy Klub HDK im. por. J. Klarnera, a krew będzie pobierana w ambulansie RCKiK Lublin. Rejestracja krwiodawców w godz. 10:00 – 14:00.

Aby oddać krew należy spełnić kilka warunków. Trzeba być osobą pełnoletnią, ważyć nie mniej niż 50 kilogramów oraz być zdrowym. Rano należy zjeść lekkie śniadanie i wypić kubek herbaty. Na miejsce należy zabrać ze sobą dowód osobisty (jeśli krew będzie oddawana po raz pierwszy grupę krwi określą pracownicy RCKiK) lub legitymację HDK (jeśli jest się już krwiodawcą).

Wszyscy krwiodawcy otrzymają okolicznościowe upominki: kubeczki, torby, notesy, terminarze i słodycze.

Dostępny jest już drugi odcinek podcastu „SOS dla Ciebie”!

Doniesienia z Ukrainy wciąż wstrząsają światem. Jak wygląda codzienne życie w objętej wojną Ukrainie? Czy jest jeszcze w ogóle możliwość bezpiecznej ucieczki? O sytuacji ukraińskich dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej, ich strachu stłumionym w schronach i ewakuacji do Polski, opowiada Viktoria Gudova z SOS Wioski Dziecięce w Ukrainie. Razem z Anną Choszcz-Sendrowską rozmawiają o utracie młodego pokolenia, z którą mierzy się walcząca Ukraina i o tym dlaczego osoby odpowiedzialne za komunikację mimo wszystko muszą pozostać na terenie wojennych działań.

Pomóż już dziś! Przekaż 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych. Wpisz nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Dziękujemy!

STOWARZYSZENIE SOS WIOSKI DZIECIĘCE W UKRAINIE APELUJE: SPOŁECZNOŚĆ MIĘDZYNARODOWA MUSI  ZWRÓCIĆ JAK NAJWIĘKSZĄ UWAGĘ NA DZIAŁANIA WOJSK ROSYJSKICH NA TERYTORIACH OKUPOWANYCH. WSPÓLNIE MUSIMY ZAPOBIEC DALSZEMU ŁAMANIU MIĘDZYNARODOWEGO PRAWA HUMANITARNEGO I ZMINIMALIZOWAĆ ZAGROŻENIA DLA MIEJSCOWEJ LUDNOŚCI – W TYM NASZYCH DZIECI I RODZIN. POZWÓJLCIE NAM CHRONIĆ DZIECI JUŻ DZIŚ! SOS POLSKA DOŁĄCZA DO APELU.

Wstrząsające doniesienia z Buczy łamią serca całego cywilizowanego świata. Prasowe doniesienia mówią o setkach ofiar w tym kobietach i dzieciach, a liczby wciąż są aktualizowane. Jak poinformowała ukraińska Prokuratura Generalna, na skutek działań wojsk rosyjskich w Ukrainie zginęło do tej pory co najmniej 165 dzieci, a 264 odniosło obrażenia.    Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce robi wszystko, co możliwe, żeby zabezpieczyć potrzebujące rodziny i dzieci, które pozostały w Ukrainie. To jednak nie wystarczy. Potrzebna jest większa presja międzynarodowa. Dlatego, wraz z siostrzanym Stowarzyszeniem Ukraińskim, apeluje do wszystkich instytucji międzynarodowych o zaostrzenie środków wobec Rosji w celu zapewnienia przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, zawieszenia broni i skutecznych korytarzy humanitarnych dla  dzieci i rodzin znajdujących się na okupowanych terenach.

TYSIĄCE UKRAIŃSKICH DZIECI WCIĄŻ PRZEBYWA W SIEROCIŃCACH W REGIONACH OBJĘTYCH WALKAMI

SOS Wioski Dziecięce Ukraina jest zszokowana, przerażona i oburzona masakrą w Buczy i okolicach. 

„Traktujemy to bardzo osobiście, ponieważ w tym rejonie znajdowały się zaprzyjaźnione z nami placówki opieki nad dziećmi, dwie zaprzyjaźnione z nami organizacje oraz czterech naszych kolegów. To cud, że udało im się uciec. Niektórzy przeżyli wiele dni w samym centrum walk i ostrzałów. Ślady masowych mordów budzą lęk o naszych ludzi, którzy pozostają pod okupacją we wschodnich regionach Ukrainy. Mieszka tam wielu beneficjentów SOS Wiosek Dziecięcych. To rodziny z dziećmi. Są tam także nasi pracownicy. Teraz jeszcze wyraźniej widzimy w jakim są niebezpieczeństwie – relacjonuje Lukashov Serhii, Dyrektor Krajowy SOS Wioski Dziecięce Ukraina. – Przestępstwa wobec wszystkich ofiar powinny być badane i karane. Warto jednak pamiętać, że to dzieci są najbardziej wrażliwą grupą ludności i wymagają szczególnej ochrony przed bezpośrednim zagrożeniem przemocą, związaną z wojną oraz pośrednim zagrożeniem wynikającym ze strachu, szoku i cierpienia”– dodaje.

Budynki, które jeszcze niedawno były domami dla rodzin zastępczych czy sierocińcami, dziś są tylko stertą gruzu… W czasie wojny Stowarzyszenie skupia się na akcjach humanitarnych prowadzonych tam, gdzie w Ukrainie przebywa najwięcej osób przesiedlonych, z najbardziej dotkniętych konfliktem regionów. Koordynuje przenoszenie rodzin zastępczych do bezpieczniejszych miejsc i zapewnia każde możliwe wsparcie. W sierocińcach wciąż pozostają tysiące dzieci.

„Czy jesteście bezpieczni”- od tego pytania zaczyna się każdy dzień pracy z rodzinami w Ukrainie.

„Każdy dzień pracy w Ukrainie zaczyna się od prostego pytania zadawanego  współpracownikom i rodzinom: „Czy jesteście bezpieczni?” – mówi Viktoria Gudova ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce Ukraina. Kijowianka, która obecnie mieszka i pracuje w Iwano-Frankiwsku.

Pracownicy Wiosek próbują skontaktować się telefonicznie nie tylko z rodzinami zastępczymi, ale ze wszystkimi, którzy potrzebują pomocy. Jakiej? Każdej! Najczęściej jest to jedzenie, czasem pieluchy, a czasem… podstawowa potrzeba – woda zdatna do picia.

Dostarczenie niezbędnych produktów jest bardzo trudne. Na szczęście w wielu regionach wciąż dobrze i stabilnie działa ukraiński system bankowy. Można dokonywać przelewów, a rodzice zastępczy mają możliwość korzystania z kart płatniczych. Taka pomoc gotówkowa działa już od tygodni. Rodziny zaopatrują się przede wszystkim – jak widać na zdjęciach – w produkty suche jak kasze, mleko w proszku, herbatniki, chrupki, a także jogurty, mięso, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Rodzice kupują produkty, a potem wysyłają do Wiosek zdjęcia zakupionej żywności. „To na dowód, że pieniądze zostały właściwie spożytkowane” – wyjaśnia Viktoria. Zachodnia Ukraina, gdzie przebywa i pracuje, to wciąż w miarę bezpieczne miejsce. Tam znajdują się filie międzynarodowych organizacji humanitarnych, ale też buduje się i rozwija niezwykła sieć pomocy.
„W tę sieć jest zaangażowanych bardzo wielu ludzi” – opowiada Viktoria. – „Wspólnie pomagamy potrzebującym przekroczyć granice. To najczęściej rodziny zastępcze, samotne matki oraz kobiety w ciąży. Ludzie są relokowani, a następnie ewakuowani – samochodami i pociągami. Ale nie wszyscy tego chcą. Starsi ludzie wolą pozostać, nie chcą być odcinani od swoich korzeni, a ich z kolei nie chcą zostawić ich rodziny. Zarówno Ci którzy wyjechali jak ci, którzy zostają długo będą się leczyć z wojennej traumy” – dodaje.

JAK NAJSZYBCIEJ ZAPEWNIĆ POMOC PSYCHOLOGICZNĄ I SPECJALISTYCZNE TERAPIE

Obecnie w Wioskach SOS w Polsce mieszka 170 osób w tym 123 dzieci. „Większość z tych dzieci nie wykazuje syndromu szoku pourazowego – PTSD. Nie znaczy to jednak, że najmłodsi mieszkańcy Wiosek nie przeżywają stresu. W jego rezultacie jedno z dzieci wyskubało gąbkę z całego fotela, a inne jeszcze długo po przyjeździe chowało się za każdym razem, kiedy słyszało przelatujący samolot.” – mówi Anna Choszcz-Sendrowska dyrektorka komunikacji i PR Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.- „Dzieci są po wielu bardzo trudnych przejściach, po traumie rozdzielenia z rodziną, po przemocy domowej, po różnych formach wykorzystywania. Przyjeżdżają, mając swoją historię plus doświadczenie wojenne. Dlatego trzeba stworzyć im bezpieczne warunki, żeby byli z opiekunami, których znają, którzy są dla nich gwarantami poczucia bezpieczeństwa”, wyjaśnia Anna Choszcz-Sendrowska.

W najgorszej – pod względem psychologicznym – sytuacji pośród ewakuowanych do polskich Wiosek, były dzieci z sierocińca w Kijowie, które uciekały z miasta w dramatycznych okolicznościach. Trafiły do Siedlec, są pod bezpośrednią opieką ukraińskiej  dyrektorki, która jest psychologiem i była w stanie od razu im pomóc. Polskie Wioski także zapewniły pomoc psychologiczną w języku ukraińskim w Kraśniku, Biłgoraju i Siedlcach, a już niedługo otrzymają ją dzieci w Karlinie. Dostępne jest również wsparcie psychiatry, które okazało się w kliku przypadkach nieodzowne.  

Niestety, specjalistycznych kadr w Polsce jest za mało, by profesjonalnie pomóc nawet tym dzieciom, które przyjeżdżają ze swoimi rodzicami. „A dzieciom, które już znajdują się w pieczy zastępczej, potrzebna jest specjalistyczna opieka. U nich traumy nakładają się na siebie” – podkreśla Choszcz-Sendrowska – musimy się przygotować do długiej, trudnej pracy nad uzdrowieniem potrzebujących dzieci.
Nadzieją są Centra Specjalistyczne SOS, które mają powstać w kilku dużych miastach. Będą to ośrodki przeznaczone dla polskich i ukraińskich dzieci po różnych traumach, z zaburzeniami więzi oraz Alkoholowym Zespołem Płodowym, czy traumą wojenną. W Centrach SOS znajdą one specjalistyczne wsparcie podczas konsultacji i turnusów rehabilitacyjnych. Każde Centrum Specjalistyczne będzie również ośrodkiem szkolenia kadr dla osób pracujących z dziećmi po trudnych przejściach.

JAK POMÓC?

Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina. Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org. Stowarzyszenie zachęca również do przekazania  1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych. Wystarczy wpisać nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

– Ostatnie tygodnie pokazały nam wszystkim, że jako Polacy jesteśmy ogromnie wrażliwi na potrzeby i krzywdę innych. Musimy jednak pamiętać, by pomagać mądrze i długodystansowo. – komentuje Anna Choszcz-Sendrowska. – W dalszym ciągu otrzymujemy zapytania o adopcję dzieci. Jest to jednak niemożliwe, ponieważ od 1995 roku UNHCR, czyli Wysoki Komisarz ds. Uchodźców przy ONZ zabronił adopcji dzieci z krajów objętych wojną. Pamiętajmy również, że kryzys pieczy zastępczej dotyka także dzieci z Polski. Aktualnie ponad 72 tys. dzieci pozbawionych jest opieki rodzicielskiej, co czwarte z nich mieszka w instytucjach czekając na zastępczy dom. Jednocześnie  drastycznie spada liczba osób decydujących się na rodzicielstwo zastępcze. A przecież tym dzieciom również trzeba pomóc. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce. Obecnie organizacja ma pod opieką 1815 polskich dzieci.

Podcast na trudne czasy

Premierowy odcinek pojawił się 29 marca o godz. 10. Kolejne będą publikowane co dwa tygodnie o podobnej porze. Podcast dostępny jest w serwisach Spotify, Apple Podcasts oraz Youtube. Pierwszy epizod to inspirująca rozmowa z Dorotą Nowaczyk, mamą SOS, która od 15 lat tworzy dom dla ósemki potrzebujących dzieci. – O rodzicielstwie zastępczym często myślimy jak o poświęceniu. Dorota jest dla mnie dowodem, że wychowując dzieci z dużym bagażem życiowym, można wieść dobre, satysfakcjonujące życie. – komentuje Anna Choszcz-Sendrowska. – Z Dorotą rozmawiamy o początkach tej drogi, o byciu wystarczająco dobrym Rodzicem SOS, pasjach i marzeniach. Jest to rozmowa, która w tym trudnym dla wszystkich czasie daje dużo pozytywnej energii.

Dorota biega maratony, jeździ na rowerze i uwielbia piesze wycieczki. Jak mówi – ma do tego super warunki! – Nasz Wioska SOS położona jest w małej miejscowości. Do lasu mamy niecałe 5 minut. To mi przynosi poczucie wolności i przestrzeni. Gdy wychodzę z domu w sportowym stroju to wiem, że jest to czas wyłącznie dla mnie. Biegam, słucham ulubionej muzyki. Innym razem zanurzam się w dźwiękach natury. To przynosi mi ogromne odprężenie. – mówi Dorota.  

Gośćmi kolejnych odcinków będą, m.in. psycholożka SOS, Aleksandra Sikorska oraz dziennikarz i ambasador SOS, Tomasz Wolny. – Wspólnie z Olą porozmawiamy o najczęstszych wątpliwościach, jakie mają kandydaci na rodziców zastępczych i przybliżymy proces rekrutacji w naszym Stowarzyszeniu. Z Tomkiem z kolei, porozmawiamy o misyjności, miłości małżeńskiej i rodzicielskiej, a także o podziałach społecznych, które wojna w Ukrainie ostatnio zdaje się wygaszać. Nie jest tajemnicą, że Tomek i jego żona Agata są dziennikarzami w konkurencyjnych stacjach telewizyjnych. Mimo tego są pięknym przykładem na to, że różne światopoglądy nie muszą generować konfliktów czy sztywnych podziałów, a piękną życiową współpracę. – komentuje Anna Choszcz-Sendrowska. 

Wesprzyj misję Stowarzyszenia

SOS Wioski Dziecięce od początku ataków na Ukrainę wspierają działania związane z  ewakuacją dzieci i rodzin zastępczych z SOS Ukraina oraz opuszczonych dzieci z ukraińskich domów dziecka. Na co dzień Stowarzyszenie pomaga dzieciom opuszczonym i osieroconym bez względu na pochodzenie, narodowość czy wyznanie. Prowadzi również Programy „SOS Rodzinne”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom biologicznym kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej. Aby przyłączyć się do pomocy wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. W ramach akcji uruchomiona została również strona www.dziecisos.org, na której można pobrać bezpłatny program PIT 2021 lub wypełnić zeznanie podatkowe online.

Wojna w Ukrainie wyzwala w Polakach pokłady niezwykłej empatii i możemy być z tego dumni. Chcemy pomagać i szeroko otwieramy serca dla mieszkańców walczącej Ukrainy oraz uchodźców szukających schronienia w naszym kraju. Ukraińskim dzieciom pomaga Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, które w swoim specjalistycznym centrum rehabilitacyjnym przyjmie także ukraińskie dzieci, by je leczyć z traum.

Jesteśmy narodem, który potrafi pomagać. Polacy są ofiarni i uczynni, zwłaszcza wobec ludzi znajdujących się w potrzebie. Wspieramy finansowo i przekazujemy dary rzeczowe. Pracujemy na rzecz uchodźców na przejściach granicznych, przewozimy ich do dużych i mniejszych miast, gościmy pod swoim dachem. Są nimi przede wszystkim matki z dziećmi. Od 24 lutego z Ukrainy uciekło ponad 1,5 mln dzieci – średnio 75 tysięcy dzieci dziennie.^[1]

DOBROCZYNNOŚĆ WPISANA W DNA

Rodacy pokazali swoją ofiarność już w trakcie pandemii, kiedy – okazało się, że aż 76% osób w naszym kraju zaangażowało się w pomoc i działania dobroczynne.^[2]

„Tak wtedy jak i teraz skala pomocy naprawdę nas zaskoczyła. To szalenie budujące, że Polacy sami czując niepokój i strach chcą pomagać i pomagają tym, którzy sami sobie nie poradzą. – mówi Anna Choszcz- Sendrowska dyrektorka komunikacji i PR Stowarzyszenia – Rodziny zastępcze w Ukrainie składają się zwykle z samotnej matki z 8, 9 czy 10 dzieci, doskonale wiedzieliśmy, że te kobiety same nie poradzą sobie z ucieczką z terenów objętych walkami. Dzięki ofiarności i wysiłkom ludzi o wielkich sercach udało nam się ewakuować aż 443 rodziny zastępcze oraz kilka dużych grup dzieci z domów dziecka w bezpieczne miejsca, ale jesteśmy dopiero na początku drogi w maratonie pomocy dla dzieci, które przeżyły w swoim krótkim życiu zbyt wiele – dodaje.

Badania, a także to co widzimy dookoła nas pokazuje, że Polacy są wrażliwi na potrzeby innych oraz kierują się poczuciem solidarności. Trzeba jednak pamiętać o tym, by pomagać mądrze, długodystansowo, tak by naszego współczucia starczyło na dłużej. Świetną możliwość po temu daje regularne przekazywanie 1% swojego podatku. Pieniądze Polaków pomogą wesprzeć także SOS Wioski Dziecięce w Polsce, co pozwoli uruchomić wsparcie dla ukraińskich dzieci w obecnej sytuacji wojny na Ukrainie.
„Musimy pamiętać, że mamy pod opieką 1815 polskich dzieci, zarówno w pieczy zastępczej jak i w programach profilaktycznych „SOS Rodzinie” i im także musimy zapewnić takie samo wsparcie jak miały do tej pory – mówi Choszcz-Sendrowska. „Jednocześnie szykujemy kolejne miejsca dla dzieci z ukraińskiej pieczy instytucjonalnej. Przed nami także wielki projekt stworzenia Centrum Specjalistycznego dla dzieci nie tylko po wojennych traumach, więc wyzwań przed nami bardzo dużo.”
W Ukrainie przed wojną było 98 tysięcy dzieci w pieczy instytucjonalnej i 64 tysiące dzieci w pieczy rodzinnej. Polski system opieki zastępczej znacznie różni się od systemu ukraińskiego, gdzie nadal funkcjonują sierocińce – duże domy dziecka dla dzieci w bardzo różnym wieku.

„Nie sądziliśmy nigdy, idąc z duchem deinstytucjonalizacji i podkreślając wagę pieczy rodzinnej, że będziemy zmuszeni szykować miejsca dla dzieci z domów dziecka. Przyjeżdżają do nas duże grupy dzieci z niewielką liczbą opiekunów, a my zawsze podążamy za  potrzebami dzieci. Wiemy jak ważne jest to by tych dzieci po ciężkich, także wojennych przejściach nie rozdzielać, by mogły one być z jedynymi bezpiecznymi dorosłymi, których znają.  Oczywiście będziemy musieli zapewnić ukraińskim opiekunom niezbędne wsparcie, by zapewnić wszystkim tak ważne poczucie bezpieczeństwa i podnieść jakość opieki. Pamiętajmy, że to dzieci po wielu traumach, doświadczone przez przemoc domową, z rodzin alkoholowych z licznymi dysfunkcjami, a teraz jeszcze z doświadczeniami wojennymi–Jesteśmy dla potrzebujących dzieci, dlatego tak ważnej jest, by wesprzeć ich opiekunów, którzy często sami są w ciężkim stanie” – mówi Anna Bielecka, dyrektorka ds. rozwoju programów w Stowarzyszeniu

SOS Wioski Dziecięce w Polsce pragną zrobić wszystko co możliwe, by pomóc najmłodszym uchodźcom w bezprecedensowej sytuacji obecnej wojny. Oznacza to nie tylko przyjęcie ukraińskich dzieci, ale i stworzenie przy wsparciu ludzi o wielkich sercach Centrum Specjalistycznego, gdzie polskie i ukraińskie dzieci po różnego rodzaju traumach, z zaburzeniami więzi czy Alkoholowym Zespołem Płodowym znajdą specjalistyczne wsparcie podczas konsultacji, czy rehabilitacyjnych turnusów. Centrum ma być także ośrodkiem szkolenia kadr dla osób, które pracują z dziećmi po trudnych przejściach.

SYTUSACJA W UKRAINIE JEST DRAMATYCZNA

W dniu 15 marca premier Ukrainy Denys Szmyhal ogłosił, że wstępne szacunki kosztów odbudowy kraju opiewają na ogromną kwotę 565 mld dolarów. A to może być dopiero początek wojny… W najgorszym przypadku – pogłębienia i przedłużenia trwających działań wojennych – alarmujące 90 procent ludności Ukrainy może stanąć w obliczu ubóstwa i skrajnej bezbronności ekonomicznej.

W Ukrainie ponad 450 tysięcy najmłodszych, w wieku od 6 do 23 miesięcy, potrzebuje   natychmiastowego wsparcia w postaci żywności uzupełniającej.

JAK POMÓC?

Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina. Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org

[1] Według danych Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF)

[2] Według raportu WWF i UNICEF z 2021 roku

– Jak się czujecie w Polsce? 

• Mamy tutaj ludzi z ogromnym sercem, gotowych zawsze pomóc. Gdyby wszystkie ukraińskie mamy mogły tu przyjechać z dziećmi! Opowiedziałam koleżankom, które są  jeszcze w Ukrainie jak jesteśmy tu traktowani od pierwszego momentu ewakuacji. Moje wiadomości dają im siły i nadzieję na to, że też mogą uciec.

-Ewakuacja to było trudne przeżycie?

• Moje dzieci były tak zestresowane, że jak dostały ciepłej herbaty to wypiły na raz cztery szklanki. Jak dostały słodycze od Polaków, to chowały je po kieszeniach, gdzie mogły. Jechaliśmy 17 godzin, bo były straszne korki. Na granicy czekaliśmy sześć godzin, pierwszeństwo miały mamy z dziećmi i niepełnosprawni. W naszym przypadku procedura była skomplikowana, bo przy skanowaniu dokumentów, trzeba było wytłumaczyć dlaczego mamy inne nazwiska i pokazać wszystkie zaświadczenia. Przekroczyliśmy granicę o północy, było bardzo zimno, okrywałam dzieci tym co miałam, ale małe dzieci i tak płakały z zimna.

-Dla nich to musiało być ekstremalnie trudne?

• Tak, zwłaszcza, że pierwszy raz w życiu widziały mnie płaczącą. Wcześniej miałam słabsze momenty, ale starałam się tego nie pokazywać. Mam w sobie dwie emocje: gniew i smutek. Mam dużo gniewu i tego staram się nie pokazywać dzieciom, ale gdy płaczę ze smutku, to robię to przy nich, bo emocje trzeba uwalniać. Kiedy dzieci pytają, dlaczego płaczę,  mówię im że moja dusza jest pełna smutku i płaczu za naszą ojczyzną, że to co się dzieje mnie boli. Odpowiadają, że napiszą list do ukraińskiego prezydenta, żeby zatrzymał wojnę…

– Jest coś co Pani pomaga?

• Staram się podążać za swoimi emocjami, nie być „dzielna za wszelką cenę”, dzieci są jak barometry, zawsze to wyczują. Staram się być zajęta w domu, pracami domowymi. Ale nie mogę gotować, bo Mama SOS z Polski,  Jadzia mi nie pozwala (śmiech), mówi, że jestem gościem i na razie mam odpoczywać.

-Co mówi Pani dzieciom o wojnie? 

• Mówię im, że ludzie na świecie są różni: głupi, mądrzy, dobrzy, źli. Jak zbierze się grupa głupich ludzi to wywołują wojnę. Zebrali się rozmawiali ze sobą i zdecydowali, że zaatakują pewne terytorium, a potem kolejne i kolejne i tak podbijają miasta. Staram się trzymać faktów.

–Dzieci się boją?

• Na pewno ich poczucie bezpieczeństwa zostało zachwiane. Dobrze, że  nie słyszały bezpośrednio ostrzałów, czy bomb. Podczas ewakuacji jeden z chłopców zapytał mnie gdzie nas zabierają, bo bał się, że trafimy, gdzieś gdzie nie jest bezpiecznie. Ja też się bałam, ale i tak starałam się mówić im prawdę. Jeśli pytały to mówiłam im, że ja też się boje. Na początku nikt nie wiedział gdzie jedziemy, dzieci myślały, że jadą do obozu dla uchodźców. Ale jesteśmy tu, nie mogliśmy lepiej trafić.

-O co pytają?

• Dzieci pytają kiedy to się skończy, odpowiadam, że nie wiem. Chcą wrócić do kraju, ale mamy świadomość, że to się szybko nie stanie. Niektóre z moich dzieci będą szły teraz do szkoły i teraz skupiam się na tym, żeby zadbać o ich edukację. Muszę znaleźć dla 4 z moich dziewczyn szkołę, gdzie mogą skończyć to co zaczęły. Jeśli zaczną tu szkołę, to zostaniemy, aż skończą. Dzięki Bogu że jesteśmy tutaj bezpieczni, nikt nie zrzuca bomb na nasze głowy, mamy cudownych ludzi wokół.

–Dobrze Wam tu?

• Dzięki Jadzi mogę czuć się jak w domu, mogę korzystać z całego domu i wszystkich sprzętów. Poznajemy się i uczymy się nowej kultury. Dzieci miały pierwszego dnia problem z zachowaniem, ale pozwoliłam im na to, wiedziałam, że gdzieś muszą dać upust emocjom. Teraz wszystko jest już pod kontrolą. Z młodszymi staram się kolorować, żeby pokazać im, że świat jest też kolorowy. Zajęcia plastyczne i ruchowe pomagają rozładować napięcie. Ponieważ nie jest to ich pierwsza trauma, obserwuje ich, staram się, żeby cała rodzina była cały czas razem. Jak jesteśmy razem, to jesteśmy silniejsi. Nasza rodzina jest w takim składzie już od dawna, tylko jedna dziewczynka jest z nami od 4 miesięcy, wiec mamy siłę się zmierzyć z tym wszyscy razem jako rodzina.

Polki i Polacy ruszyli do pomocy w każdy możliwy sposób, nierzadko decydując się na przyjęcie gości ze wschodu bezpośrednio
do swoich domów. Jest to jednak rozwiązanie na kilka, może kilkanaście tygodni. Dlatego doświadczone w długofalowym pomaganiu organizacje pozarządowe pracują już nad tym, jak zorganizować wsparcie przez kolejne miesiące, w których przybędzie nie tylko uchodźców, ale także potrzeb i problemów. Z tak gigantycznym wyzwaniem i na taką skalę nie mieliśmy do czynienia po 1989 roku. Stąd niezbędne jest nowe podejście również do filantropii.

Organizujemy pracę wolontariuszy w punktach recepcyjnych przy granicy i w Lublinie, pomagamy w transporcie uchodźców i ich zakwaterowaniu,
uruchamiamy świetlicę dla dzieci uchodźców. Od ukraińskich organizacji wiemy, że są im tam pilnie potrzebne powerbanki, agregaty prądotwórcze, karimaty i baterie, tymczasem toniemy w ryżu, kaszy i innych produktach, których nie mamy gdzie składować. Nastawiamy się na pomoc długofalową, także wtedy, gdy zryw narodowy osłabnie, dlatego zdecydowaliśmy apelować o wpłaty.
– mówi Justyna Orłowska z Centrum Wolontariatu w Lublinie.

To czas próby dla polskich organizacji humanitarnych, do których dołączyły teraz fundacje i stowarzyszenia zajmujące się do tej pory pomocą społeczną, edukacją, rozwojem lokalnym czy wolontariatem Warto odpowiedzieć na ich apel o wpłaty, szczególnie te przekazywane regularnie. Nie tylko pozwoli to na zakup żywności czy lekarstw teraz, ale także pomoże pokryć na przykład koszty wielomiesięcznej terapii psychologicznej czy nauki języka dla osób, które uciekają przed wojną. Pamiętajmy też, jak wielkie znaczenie będzie mieć w obecnej sytuacji administracyjne zaplecze organizacji
i ich pracownicy. Przecież ktoś musi kierować pracą wolontariuszy, rozliczać zbiórki czy raportować.
– mówi Andrzej Pietrucha z Fundacji Akademia Organizacji Obywatelskich, która szkoli i wspiera organizacje pozarządowe.

Fundacja Akademia Organizacji Obywatelskich, Forum Darczyńców w Polsce oraz Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych – przy wsparciu ponad 70 organizacji społecznych – apelują o regularne wpłaty na rzecz organizacji i przypominają, na co zwrócić uwagę, przekazując dary rzeczowe. Zachęcają przy tym do skorzystania z zestawu wskazówek dla darczyńców „Jak pomóc pomagającym?”.

Od początku inwazji, SOS Wioski Dziecięce w Ukrainie koordynują działania związane ewakuacją i zapewnieniem bezpiecznego schronienia dla dzieci z pieczy zastępczej, w tym dzieci z domów dziecka, obecnych na terenie całego kraju.
Niektórym placówkom opiekuńczym z obwodów Ługańskiego i Donieckiego udało się ewakuować dzieci na zachodnią Ukrainę i do Polski – m.in. do programów SOS Wiosek Dziecięcych, które w ostatnim tygodniu przyjęły pierwsze grupy dzieci i opiekunów zastępczych. Obecnie istnieją jednak ogromne problemy z ewakuacją dzieci w obwodach zaporoskim, charkowskim, mikołajowskim, sumskim, chersońskim, żytomierskim, czernihowskim. Brakuje obecnie dokładnych statystyk przedstawiających skalę problemu, ponieważ codziennie pojawiają się nowe miejsca i regiony całkowicie zablokowane i odcięte od ewakuacji.

W PUŁAPCE POMIĘDZY RYZYKIEM…

Trzeba wybierać między dwoma rodzajami ryzyka. Z jednej strony ryzykujesz izolację w mieście które jest całkowicie zablokowane i pozbawione prądu, bez dostępu do leków, bez ogrzewania, bez jedzenia…. Z drugiej strony podejmujesz ryzyko ewakuacji, wiedząc, że może się rozpocząć strzelanina i możesz nie wyjść z niej żywy.
– mówi Daria Kasjanowa dyrektor ds. rozwoju programów SOS Wiosek Dziecięcych Ukraina zwracając uwagę na ogromne niebezpieczeństwo związane z ewakuacją.

Korytarze humanitarne są negocjowane między rządem Ukrainy a Federacją Rosyjską. Nieformalnie wyrażono zgodę na ich utworzenie, ale jak podkreślają przedstawiciele SOS Ukraina– w praktyce nie działają.

Była próba utworzenia korytarza humanitarnego z Mariupola, ale nikomu nie udało się wydostać. Siły rosyjskie otwierają ogień do autobusów wypełnionych ludźmi lub do pieszych podczas ewakuacji. Wszystko to dzieje się pod ostrzałem… Ludzie uciekają, zabierając ze sobą tylko to, co mogą unieść. Żołnierze ukraińscy pomagają im w niesieniu dzieci, kobiet lub tych, którzy nie mogą się ruszyć.
– dodaje Daria Kasjanowa z SOS Ukraina.

Brak korytarzy humanitarnych stanowi śmiertelne zagrożenie dla dzieci i rodzin próbujących uciekać z najbardziej niebezpiecznych terenów.
W ostatnią niedzielę w ewakuacji w Irpinie zginęła rodzina z dwójką dzieci
Mieli przejść przez most, na którym żołnierze ukraińscy pomagali ludności. W tym momencie został otwarty ogień. Dwoje dzieci nie żyje. To właśnie jest ryzyko ewakuacji
– podkreśla Daria Kasjanowa.

Jednocześnie, każdego dnia sytuacja w miastach zablokowanych, z odciętą drogą ucieczki jest katastrofalna. Nie działają już sklepy, nie ma ogrzewania, przy temperaturze kilkunastu stopni poniżej zera. Nie ma możliwości ładowania telefonów, nie działają generatory. Ogromnym problemem staje się dostęp do żywności.

Wśród ludzi ukrywających się w schronach i piwnicach są tysiące dzieci. Ich matki nie mogą karmić ich piersią, ponieważ wiele z nich zaczęło tracić pokarm. Nie można kupić mieszanek ani mleka dla niemowląt. Oznacza to, że wiele dzieci jest obecnie poważnie zagrożonych śmiercią z głodu.
– mówi Daria Kasjanowa.

KORYTARZE HUMANITARNE TO JEDYNA SZANSA – APEL SOS WIOSEK DZIECIĘCYCH

SOS Wioski Dziecięce przyłączają się do apelu o pilne utworzenie korytarzy humanitarnych. Umożliwienie bezpiecznej drogi ewakuacji to jedyna szansa na ratunek i zapewnienie schronienia od wojny cywilom, w tym milionom dzieci, znajdującym się obecnie w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Wystosowaliśmy list do Komitetu Praw Dziecka ONZ z prośbą o otwarcie korytarza humanitarnego. Pukamy do wszystkich możliwych drzwi, apelując o pomoc. Chcę, aby wszyscy wiedzieli, że to, co dzieje się tutaj na Ukrainie, w Europie, to piekło. Chcę, żeby wszyscy wiedzieli, że jesteśmy w piekle.
– mówi Daria Kasjanowa, przedstawicielka SOS Ukraina.

KATASTROFA HUMANITARNA

Skutki trwających działań wojennych na terenie Ukrainy są tragiczne. UNHCHR informuje o przynajmniej 1 123 ofiarach wśród ludności cywilnej, w tym 364 ofiarach śmiertelnych. Od początku rosyjskich ataków, z Ukrainy uciekło 1,7 mln obywateli, w tym jak szacuje UNICEF –  ok. 500 tys. dzieci.
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wspiera działania związane z  ewakuacją dzieci i rodzin zastępczych z SOS Ukraina oraz opuszczonych dzieci z ukraińskich domów dziecka.

W ostatnim tygodniu ewakuowaliśmy 95 dzieci i 25 opiekunów, razem 120 osób, które przyjęliśmy już do wszystkich naszych lokalizacji – w Biłgoraju, Kraśniku, Siedlcach i Karlinie. Przygotowujemy się do kolejnych prób ewakuacji
– mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

JAK POMÓC?
Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina. Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org

Sztab EWAKUACJA DZIECI – zgłoszenia dot. logistyki przewozu dzieci do Polski

Kontakt:

tel. 532 402 575

ewakuacjadzieci@mrips.gov.pl

***

Sztab MIEJSCA DLA DZIECI – baza miejsc do których można przewieźć dzieci z hubu

Kontakt:

tel. 666 383 956

miejscedladzieci@mrips.gov.pl

Organizacje pozarządowe, samorządowe czy osoby prywatne, które mają możliwość przywiezienia dzieci do Polski lub oferują miejsca zakwaterowania proszone są o kontakt bezpośrednio ze sztabami.

Wczoraj na granicy w Korczowej odebraliśmy 18 osób z obwodu kijowskiego i dniepropetrowskiego – w tym 14 dzieci i 4 opiekunów. Jedna osoba dorosła zdecydowała się na przejazd do SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju, gdzie obecnie przebywa jej wcześniej ewakuowana rodzina. ­
– mówi Adam Jaszczuk Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Lublinie. Z kolei do SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach zostało przyjętych 23 dzieci i 5 dorosłych opiekunów ewakuowanych z domu dziecka w Kijowie.

Część przyjętych maluchów nie zna świata bez wojny. Jest to coś, co łamie nam serca. Dzieciaki, które straciły wcześniej rodziców i dorastały w atmosferze konfliktu zbrojnego nie poznały jeszcze czym jest poczucie bezpieczeństwa. Zrobimy wszystko, aby to poczucie w nich odbudować.
– mówi Anna Choszcz-Sendrowska z SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce. 

Stowarzyszenie otrzymuje mnóstwo zapytań o możliwość adopcji dzieci z Ukrainy, które dotarły do Polski.
Niestety nie ma takiej możliwości. Aby zaadoptować dziecko, jego rodzice biologiczni muszą być pozbawieni władzy rodzicielskiej lub musi ono być sierotą, a dodatkowo najbliższa rodzina nie deklaruje gotowości opieki nad dzieckiem. Grono dzieci, które pojawiły się w Polsce w związku z obecną sytuacją, ma rodziców, dlatego większość tych rodzin po unormowaniu sytuacji międzynarodowej będzie chciało ponownie żyć razem. Dodatkowo proces uzyskania kwalifikacji na rodzica adopcyjnego jest procesem długotrwałym i złożonym. Należy ukończyć odpowiednie kursy niezależnie od tego, czy rodzina chce adoptować dziecko polskie czy cudzoziemskie, w tym ukraińskie. Wszelkich informacji na temat adopcji udzielają ośrodki adopcyjne.
– tłumaczy Beata Kulig, Doradca ds. rzecznictwa ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Podobna sytuacja dotyczy zapytań o tymczasowe przygarnięcie dzieci z ukraińskich domów dziecka do prywatnych domów. Jest to niemożliwe.  Aby podjąć się opieki nad ukraińskim dzieckiem bez rodziców czy opiekunów zastępczych, też należy spełnić określone kryteria i dowiedzieć się jak zostać rodzicem zastępczym. W tym celu warto się skontaktować z lokalnym powiatowym centrum pomocy rodzinie.

Od 2016 roku Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce promuje rodzicielstwo zastępcze, którym zainteresowanie w naszym społeczeństwie dotychczas było niskie.
W tej chwili otrzymujemy bardzo dużo zgłoszeń i jest bardzo duże zainteresowanie opieką nad dziećmi z Ukrainy, które przyjechały z domów dziecka i rodzin zastępczych. Należy jednak pamiętać, że większość dzieci z domów dziecka przyjechała pod opieką swoich wychowawców, których znają i z którymi mają relacje. Pamiętajmy też, że aby zostać rodziną zastępczą należy przejść, podobnie jak na rodziców adopcyjnych, odpowiednie przeszkolenie.  
– tłumaczy Beata Kulig.

Jak pomóc?

Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina. Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata. Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Dzieci, które są już w drodze do SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach od rana koczowały na dworcu w Kijowie w oczekiwaniu na transport. W tym momencie są już szczęśliwie w Polsce. Są to dzieci w wieku od 3-4 lat do wieku nastoletniego. Ponadto, otrzymaliśmy prośbę o przyjęcie kolejnych rodzin SOS z Ukrainy: 10 osobowej, 9 osobowej, 4 osobowej i 4 osobowej. Jak tylko poznamy więcej szczegółów, zdecydujemy, która SOS Wioska Dziecięce w Polsce będzie w stanie przyjąć kolejne dzieci.
–  komentuje Anna Choszcz-Sendrowska z SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Z informacji od polskiego rządu wynika, że spodziewamy się w sumie 6000-7000 dzieci. Potrzebne są więc miejsca, gdzie całe grupy dzieci, razem z opiekunami, mogłyby zamieszkać. Najlepiej zgłaszać takie obiekty do władz lokalnych w swojej miejscowości. Na tą chwilę nie ma planów powierzania dzieci do rodzin zastępczych w Polsce, aby ich nie rozdzielać. Zostanie to rozważone tylko w sytuacji krytycznej. Z przyjęciem dzieci są związane obecnie różne trudności formalne i finansowe, ale rząd pracuje nad ich rozwiązaniem. W najbliższym czasie zostanie przekazana informacja, kto będzie koordynował miejsca, w których będzie można umieszczać duże grupy dzieci.

Obecnie wywóz dzieci jest koordynowany na poziomie obu państw. Organizowany jest dla dzieci transport w taki sposób, jaki jest w danym momencie bezpieczny. Czasami dzieci są dzielone na mniejsze grupy. Podejmowane są starania, aby je wywieźć z części wschodniej Ukrainy na zachód i dalej do Polski. SOS Wioski Dziecięce także uczestniczą w tych działaniach.
– mówi Beata Kulig ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce oraz z Koalicji na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej

Pilna pomoc wciąż potrzebna

SOS Wioski Dziecięce w Polsce od początku ataków na Ukrainę przygotowywało się na przyjęcie potrzebujących dzieci i rodzin z SOS Wiosek Dziecięcych. Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina, a także wsparcie działań pracowników SOS na miejscu.

Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org. Potrzebna jest każda pomoc finansowa.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Obecnie nie ma możliwości przeniesienia żadnej z rodzin zastępczych i personelu, który nadal znajduje się w Browarach. Osoby te przebywają głównie w schronach przeciwbombowych.
Również w rejonie Kijowa i Ługańska nie możemy iść w teren, ponieważ nasi pracownicy przebywają głównie w schronach. Na szczęście, nawiązaliśmy już współpracę z czterema lokalnymi organizacjami partnerskimi. Będziemy wspierać dzieci przebywające w placówkach opiekuńczych oraz osoby przesiedlone, głównie na zasadzie wolontariatu i bez środków finansowych. Personel SOS nadal udziela wsparcia psychologicznego rodzinom na odległość.
– mówi Serhii Lukashov.

Darya Kasyanova, Krajowa Dyrektorka ds. Rozwoju Programów w SOS Wioskach Dziecięcych w Ukrainie oraz przewodnicząca Ukraińskiej Sieci Praw Dziecka utworzyła grupę  około 70-80 osób z 40 różnych organizacji pomocowych.
Udostępnianie są tam wszystkie informacje o potrzebach, a następnie sprawdzane i realizowane przez osobę lub organizację, która jest najbliżej. W przypadku braku możliwości dotarcia do placówki opiekuńczej spowodowanej np. walką czy godzina policyjną, organizacje te zgłaszają potrzebę interwencji Wojsku Obrony Terytorialnej.
Ostatnim przykładem jest placówka w Kijowie, w której skończyło się jedzenie dla 70 dzieci. Informacje były wówczas przekazywane poprzez naszą grupę, a potem komunikowane Obronie Terytorialnej. W Kijowie przez weekend była wówczas godzina policyjna. W ten sam sposób interweniuje się, kiedy placówki pozbawione są personelu lub gdy tego personelu jest bardzo mało – to osoba lub organizacja najbliższa regionowi interweniuje. Pomagają również lokalni mieszkańcy.
– mówi Darya Kasyanova.

Część dzieci i rodzin z SOS Ukraina jest już w Polsce

Wczoraj w SOS Wiosce Dziecięcej w Kraśniku została przyjęta kolejna grupa dzieci i rodzin zastępczych. Łącznie 27 osób – 21 dzieci, 4 rodziców zastępczych i 2 pracowników SOS.
Jest to dla nas wszystkich ogromne przeżycie. Grupa, którą przyjęliśmy do Wioski jest na razie w trudnej sytuacji emocjonalnej. Są zmęczeni i smutni, ale na szczęście już bezpieczni. Zrobimy wszystko co w naszej mocy, by udzielić im potrzebnego wsparcia.
– mówi Sylwia Marecka Kowalska, biorąca udział w ewakuacji biorąca udział w ewakuacji dzieci i rodzin SOS z Ukrainy.

Potrzebna jest każda pomoc finansowa

SOS Wioski Dziecięce w Polsce od początku ataków na Ukrainę przygotowywało się na przyjęcie potrzebujących dzieci i rodzin z SOS Wiosek Dziecięcych. Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina, a także podopiecznych tysięcy ukraińskich domów dziecka.
Jesteśmy ogromnie wdzięczni za pomoc okazaną naszym podopiecznym z Ukrainy. Nie spodziewaliśmy się tak szybkiej i pozytywnej reakcji. Liczba osób zaangażowanych w zbiórkę pieniędzy na rzecz dzieci i rodzin zastępczych przerosła nasze najśmielsze oczekiwania!
– mówi Viktoriia Gudova, Digital Fundraising & Communication Manager w SOS Wioskach Dziecięcych w Ukrainie.

Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz www.sosdzieciukrainy.org.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Nasza organizacja w tym momencie jest przygotowana do przyjęcia dzieci i rodziców zastępczych z SOS Ukraina. Planujemy zapewnić im możliwość schronienia w SOS Wioskach Dziecięcych. Do Polski przyjechała już pierwsza grupa 47 dzieci i rodziców, którzy odnaleźli dom w SOS Wiosce Dziecięcej w Biłgoraju. 28 lutego spodziewamy się kolejnej grupy, która zostanie przyjęta w naszym programie w Kraśniku. Dlatego w pierwszej kolejności zbieramy fundusze, które pomogą nam zapewnić im niezbędne wsparcie i odpowiednie warunki.

Na tę chwilę nie szukamy miejsc w mieszkaniach na zewnątrz prowadzonych przez nas programów. Indywidualne zaproszenia sugerujemy zgłaszać w przygranicznych punktach recepcyjnych, które przyjmują uchodźców lub o kontakt z lokalnymi władzami i organizacjami.  

• Informację o takiej formie wsparcia można znaleźć na stronie rządowej: https://pomagamukrainie.gov.pl/ .
• Bazę zgłaszanych lokali prowadzi również m.in. Urząd m.st. Warszawy: https://ochotnicy.waw.pl/mieszkania

Wiemy, że skala potrzeb jest w tym momencie ogromna, a każdy gest solidarności z dziećmi i  obywatelami Ukrainy  jest bardzo cenny.

Jednocześnie zachęcamy do wsparcia naszej specjalnej zbiórki :

• https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy
• SOS Dzieci Ukrainy

Na przejściu granicznym w Medyce i Korczowej każdy każdego, gdzieś szukał. To było ogromne przeżycie. W takich momentach w człowieku budzi się jakaś inna energia, inne instynkty. Musisz podołać sytuacji, a widok tysięcy ludzi nie może zdominować tego, że trzeba działać i faktycznie się odnaleźć. Choć mieliśmy momenty zwątpienia, to  dzięki geolokalizacji i setce rozmów telefonicznych, po nitce, do kłębka, namierzaliśmy się. To była ogromna radość. To oddało nam mnóstwo energii!
– relacjonuje Anna Łukasik, biorąca udział w ewakuacji dzieci i rodzin SOS z Ukrainy.

Dzieci dotarły bezpiecznie do SOS Wioski Dziecięce w Biłgoraju ok. godz. 3 nad ranem.

Były tak zmęczone, że nie miały siły ani jeść, ani pić. Były przemarznięte. Jedyne, czego chciały, to położyć się spać. Potrzeb jest wiele, jednak na ten moment najpilniej potrzebujemy piętrowych łóżek. Część dzieci śpi na razie w salonie. Jednak pragniemy im stworzyć jak najbardziej komfortowe warunki.
– mówi Katarzyna Sobczuk-Wójciszyn, mama SOS z Biłgoraju.

Jedną z podstawowych potrzeb jest również potrzeba komunikacji.

Obecnie czekamy na tłumaczy. Dotrą do naszej Wioski dzisiaj po południu. Wtedy porozmawiamy z dziećmi oraz ich opiekunami  i zrobimy bardziej szczegółowe rozpoznanie potrzeb. Na szczęście, na miejscu mamy już lekarzy i wsparcie psychologów.
– mówi Marian Łosiewicz, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Biłgoraj.

Mimo barierowy językowej, dzisiaj rano, dzieciaki zaczęły się już bawić. Uśmiechają się. Rozmawiają. Jest to wspaniały widok.
– dodaje Anna Łukasik, liderka Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej „Puchatek II”.

Pilna pomoc wciąż potrzebna

W pieczy rodzinnej, organizowanej m.in. przez SOS Wioski Dziecięce w Ukrainie wychowuje się 46 tys. dzieci. Szacuje się, że 16 tys. z nich będzie potrzebowało pilnej pomocy. Jest również 98 tys. dzieci pod opieką pieczy instytucjonalnej, tj. w domach dziecka, obecnych na całym terenie Ukrainy.

SOS Ukraina alarmuje, że WIELE DZIECI Z DOMÓW DZIECKA ZOSTAŁO OBECNIE BEZ JAKIEJKOLWIEK OPIEKI ZE STRONY DOROSŁYCH!
Wychowawcy opuścili podopiecznych, bo walczą na froncie, lub ewakuowali się ze swoimi rodzinami. SOS Ukraina pilnie organizuje wolontariuszy i środki, aby zapewnić opiekę dzieciom pozostawionym przez wychowawców w domach dziecka. Finansowo wspierać ich będzie SOS Children’s Villages International oraz SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina, a także podopiecznych tysięcy ukraińskich domów dziecka, którzy w tej chwili zostali pozostawieni bez opieki wychowawców.

Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz SOS Dzieciom Ukrainy. Potrzebna jest każda pomoc finansowa.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Wczoraj w nocy do Polski przyjechała pierwsza grupa dzieci i rodzin zastępczych, ewakuowanych z programów SOS w Ukrainie. 40 dzieci, 5 rodziców zastępczych i 2 specjalistów SOS odnajdą dom i schronienie w SOS Wiosce Dziecięcej w Biłgoraju. Już dziś przez granicę przejedzie kolejna grupa: 21 dzieci, 4 rodziców zastępczych i 2 pracowników, którzy zostaną przyjęci w SOS Wiosce Dziecięcej w Kraśniku.

SOS Wioski Dziecięce w Polsce od początku ataków na Ukrainę przygotowywało się na przyjęcie potrzebujących dzieci i rodzin z SOS Wiosek Dziecięcych. Skala potrzeb jest ogromna, dlatego Stowarzyszenie uruchomiło specjalną zbiórkę „SOS dla dzieci Ukrainy”. Zebrane środki pozwolą na zapewnienie kompleksowej pomocy dla dzieci i rodzin będących pod opieką SOS Ukraina, a także podopiecznych tysięcy ukraińskich domów dziecka, którzy w tej chwili zostali pozostawieni bez opieki wychowawców.

Zbiórkę można wesprzeć pod adresem https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy oraz SOS Dzieciom Ukrainy. Potrzebna jest każda pomoc finansowa!

SWIFT CODE: PKOPPLPW

IBAN: PL07124062471111000049750683

TYTUŁ: SOS UKRAINA

You can support our cause and make a donation from abroad:

SWIFT CODE: PKOPPLPW

IBAN: PL07124062471111000049750683

TITLE: SOS UKRAINA

SOS Ukraina alarmuje, że WIELE DZIECI Z DOMÓW DZIECKA ZOSTAŁO OBECNIE BEZ JAKIEJKOLWIEK OPIEKI ZE STRONY DOROSŁYCH! Wychowawcy opuścili podopiecznych, bo walczą na froncie, lub ewakuowali się ze swoimi rodzinami. SOS Ukraina pilnie organizuje wolontariuszy i środki, aby zapewnić opiekę dzieciom pozostawionym przez wychowawców w domach dziecka. Finansowo wspierać ich będzie SOS Children’s Villages International oraz SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

POTRZEBNA JEST KAŻDA POMOC W TEJ KRYTYCZNEJ SYTUACJI! Musimy ratować dzieci, które nie mają nikogo!

Jednocześnie informujemy, że wszystkie dzieci z rodzin zastępczych SOS Ukraina są ze swoimi opiekunami i rodzicami zastępczymi oraz otrzymują nieprzerwane wsparcie ze strony specjalistów SOS.

Jak szacują eksperci Stowarzyszenia SOS Wiosek Dziecięcych w Ukrainie, jeżeli dojdzie do ataku na pełną skalę, to dotknie on co najmniej 2,9 miliona osób. Niektóre prognozy wskazują na wzrost tej liczby nawet do 8 milionów rannych i ok. 2 miliony przesiedlonych. Ponieważ władze nie mają planu ani środków, SOS Wioski Dziecięce w Ukrainie muszą pozyskać środki na udzielenie pomocy w nagłych wypadkach jak największej liczbie poszkodowanych dzieci i rodzin. Zbiórki dla ukraińskich dzieci uruchamiają SOS Wioski Dziecięce na całym świecie. Polską zbiórkę można wesprzeć pod adresem sosdzieciukrainy.org

W Ukrainie jest 98 000 dzieci w pieczy instytucjonalnej, 64 000 w pieczy rodzinnej. Rodziny te prowadzone są najczęściej przez samotne matki, rzadziej małżeństwa, wychowują od 6 do 10 dzieci. To one najbardziej potrzebują pomocy w wojennej zawierusze.
– Potrzebujemy dla nich transportu, jedzenia, leków, a w wielu przypadkach bezpiecznego schronienia, pomocy psychologicznej. W przypadku ataku na pełną skalę szacujemy, że aż 16 000 ukraińskich dzieci z pieczy zastępczej będzie potrzebowało natychmiastowej pomocy. – mówi Serhii Lukashov, Dyrektor Krajowy SOS Wiosek Dziecięcych w Ukrainie .

W Ukrainie jest  600 000 rodzin w kryzysie. Sytuacja jest katastrofalna i pogarsza się z godziny na godzinę w Donbasie ukraińskie SOS Wioski Dziecięce pomagały dzieciom po obu stronach frontu, tzw. linii kontaktowej. Od początku konfliktu wsparły tam prawie 80 000 dzieci z rodzin w kryzysie i rodzin zastępczych. Gdy siły prorosyjskie kilka dni temu ostrzelały przedszkole w Stancii Ługańskiej, SOS Ukraina musiało zamknąć biuro znajdujące się niedaleko i zorganizować ewakuację rodzin.

– Wiele osób przyzwyczaiło się do wojny w ostatnich latach, ludzie są bardzo zmęczeni. Wiele dzieci zna tylko wojnę. Ludzie na linii kontaktowej wierzyli lub mieli nadzieję, że tym razem też nie będzie tak źle. Pomylili się. – dodaje Lukashov.

Mimo poczynionych przygotowań pracownicy SOS w Ukrainie nie spodziewali się takich rozmiarów ataku. W zeszłym tygodniu kupili bilety kolejowe dla dzieci i rodziców zastępczych. Rodziny w wielkim pośpiechu spakowały niezbędne rzeczy: ubrania, paszporty i telefony komórkowe i przy wsparciu pracowników SOS wyruszyły w około 20-godzinną podróż na bezpieczny, jak się wydawało zachód Ukrainy. Rodziny przebywają obecnie w Truskawcu, trzy i pół godziny drogi od SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju.

Choć na razie SOS Ukraina nie planuje przenoszenia swoich podopiecznych poza granice kraju, SOS Polska, zadeklarowało chęć przyjęcia dzieci z ukraińskich rodzin zastępczych do SOS Wiosek Dziecięcych w Biłgoraju, Kraśniku i Siedlcach.

– Dzieci, które trafiają do pieczy zastępczej, ponieważ nie mogą wychowywać się ze swoimi rodzicami, już i tak bardzo wiele w życiu przeszły. Zapewnienie bezpieczeństwa i pomoc przy odbudowywaniu ich zniszczonego przez wojnę świata to nasz obowiązek. Nie wahaliśmy się ani chwili, proponując w razie eskalacji konfliktu ewakuację ukraińskim rodzinom. Mamy świetny zespół doświadczonych ekspertów: psychologów, pedagogów, którzy będą mogli być dla dzieci i rodziców zastępczych ogromnym wsparciem. – mówi Aleksandra Granada dyrektorka krajowa SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Organizacja w Polsce i w Ukrainie liczy na wielkie serca Polaków i ich wsparcie finansowe, dzięki którym organizacja będzie mogła zapewnić natychmiastową pomoc ukraińskim dzieciom.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. W 2021 roku Stowarzyszenie pomogło 1815 potrzebującym dzieciom. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Wyjątkowe odwiedziny Anny Dereszowskiej w Biłgoraju

Anna Dereszowska od lat regularnie odwiedza podopiecznych Stowarzyszenia SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce, jednak do Biłgorajskiej Wioski przyjechała po raz pierwszy i była to niezwykle wyjątkowa wizyta. To właśnie na jej terenie znajdują się nie tylko domy rodzin SOS, ale od niedawna także w związku z wielkimi potrzebami, które przyniosła pandemia – placówka interwencyjna „Puchatek”, do której dzieci trafiają zwykle w bardzo dramatycznych okolicznościach.
Aktorka podczas swojej wizyty miała szansę spotkać się z sześciorgiem rodzeństwa, które od miesiąca pozostaje pod opieką opiekunów z placówki interwencyjnej „Puchatek”, oraz odwiedzić dzieci, w rodzinie prowadzonej przez Sebastiana i Gosię.
To była wyjątkowa, pełna emocji wizyta, bo nie ma nic bardziej poruszającego niż smutne historie dzieci, ale i dająca nadzieję, że czas, uwaga i miłość mogą odbudować w dziecku zaufanie do świata dorosłych.

To są za każdym razem trudne rozmowy i opowieści, bo dotyczą dzieci, które często trafiają tutaj w bardzo dramatycznych okolicznościach.  Jednak miłość,  którą dzieci tutaj dostają, nie jest miłością zastępczą, jest prawdziwa, rodzicielska, dzięki czemu ich życie zmienia się na lepsze. Dzieci pięknie się rozwijają. Są otoczone wsparciem, również tym specjalistycznym
– mówi Ambasadorka SOS Wiosek Dziecięcych.

Sebastian i Gosia, mają pod opieką ośmioro dzieci. Ambasadorka SOS była jak zawsze wzruszona gościnnością rodziny. Dzieciaki polubiły ją od pierwszego uśmiechu, pełne energii, śpiewały, tańczyły i zachęcały aktorkę do zabawy. Na ich twarzach widać było prawdziwą radość. Opiekunowie Sebastian i Gosia prowadzą otwarty dom, cieszą się, gdy przyjeżdżają do nich goście, bo to dla dzieci wielka frajda.

Dzieci są pod moją opieką od dość nie dawna, jednak już widać naprawdę ogromną przemianę. Obdarowuję ich miłością i zaufaniem i widzę tego efekty. Miłość, bezpieczeństwo i stabilność, to prawa każdego dziecka, które pozwalają mu się odpowiednio rozwijać. Jeśli jest to zdrowe dla dziecka, to zawsze staramy się budować relacje i pracować z rodzina pochodzenia. To ich korzenie i tożsamość. Dobrze byłoby żeby dzieci mogły wrócić do biologicznej rodziny, ale nie zawsze jest to możliwe. 
– mówi Sebastian.

Szukamy rodziców

Z obserwacji ekspertów Stowarzyszenia, wynika, że w dobie trwającego kryzysu pandemicznego drastycznie wzrosła liczba dzieci, które powinny zostać przyjęte do pieczy zastępczej w trybie zabezpieczenia. W wielu powiatach w Polsce przepełniają się pogotowia rodzinne i rodziny zastępcze. W samym Biłgoraju w 2021 roku Stowarzyszenie odnotowało 169 zgłoszeń z prośbą o przyjęcie dzieci, jednak i tu możliwości są ograniczone, dzieci zostało przyjętych tylko 9. Wiele z tych zgłoszeń niestety się powtarza, a to oznacza, że sytuacja jest dramatyczna, że nie ma miejsc dla dzieci, które czekają na nie w biologicznych domach.

Niestety sytuacja dzieci w związku z pandemią bardzo się pogorszyła i liczba dzieci, która powinna trafić do pieczy zastępczej, w trybie zabezpieczenia, jest ogromna. Są jednak też jasne strony, chociażby ta, że miejsce dla dzieci byłoby w Wioskach Dziecięcych, gdyby byli rodzice. Bardzo gorąco zachęcam Państwa, do przemyślenia takiej zmiany w życiu. Być może już ktoś z Państwa myślał o założeniu takiej wyjątkowej rodziny, to Wioski dziecięce są w stanie pomóc Państwu utworzyć rodzinę SOS. na terenie jeden z Wiosek, czy w jej pobliżu. Stowarzyszenie zapewnia także specjalistów, którzy pomogą we wszystkim. 
– zachęca Anna Dereszowska

W Polsce ponad 72 tys. dzieci pozbawionych jest opieki rodzicielskiej. Co czwarte z nich mieszka w instytucjonalnej formie opieki zastępczej. Tymczasem w 2020 roku rodzin zastępczych zawodowych było w Polsce jedynie 2 157, a rodzinnych domów dziecka 702^[1]. W naszym kraju istnieje ok. 36 tys. rodzin zastępczych, większość z nich to rodziny spokrewnione.
[1]Dane Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, 2020    https://www.gov.pl/web/rodzina/informacja-rady-ministrow-o-realizacji-w-roku-2020-ustawy-z-dnia-9-czerwca-2011-r-o-wspieraniu-rodziny-i-systemie-pieczy-zastepczej

Nie każdy zostanie rodzicem zastępczym, ale każdy może pomóc wspierając misję Stowarzyszenia. Wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. W ramach akcji uruchomiona została również strona www.dziecisos.org, na której można pobrać bezpłatny program PIT 2021 lub wypełnić zeznanie podatkowe online.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Obecnie ma pod opieką pond 1500 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

[1]Dane Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, 2020  

Zdjęcia z wizyty Anny Dereszowskiej są również do pobrania na stronie agencji akpa.pl

Ubóstwo oraz bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, a także potrzeba aktywizacji zawodowej, to główne powody, dla których SOS Wioski Dziecięce w Polsce poszerzają swoją działalność.  W ramach profilaktycznego Programu „SOS Rodzinie” powstaną trzy nowe lokalizacje w trzech województwach – lubelskim (gmina Zakrzówek), mazowieckim (gmina Wodynie) i zachodniopomorskim (gmina Świeszyno). Pomoc kierowana będzie do rodzin w trudnej sytuacji życiowej.

Ubóstwo i bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych to najczęściej raportowane powody przydzielania pomocy społecznej we wspieranych przez nas lokalizacjach. Trudna sytuacja finansowa i niedostatecznie rozwinięte kompetencje opiekuńczo-wychowawacze przekładają się na jakość rodzinnych relacji, m.in. nasilając domowe konflikty. W połączeniu z niepewnością i lękiem jakie rodzą się ze względu na pandemię SARS-CoV-2 możemy obserwować negatywne oddziaływania na dzieci i młodzież, głównie w zakresie ich funkcjonowania w grupie rówieśniczej, czy obniżenia nastroju.
– mówi Łukasz Łagód, psycholog i doradca ds. Programu „SOS Rodzinie”

Według dostępnych danych, w Polsce poniżej minimum egzystencji żyje ponad 5 proc., czyli ok. 1,9 mln Polaków, a skrajne ubóstwo dzieci w 2020 r. wzrosło z 4,5% do 5,9%, czyli do ponad 400 tys. dzieci.[1] Z kolei, zaburzenia psychiczne dzieci i młodzieży diagnozowane są na coraz wcześniejszym etapie rozwoju, a ich skala nieustannie wzrasta. Jeszcze przed pandemią, dzieci wymagających specjalistycznego wsparcia było ok. 630 tys.[2] 

W odpowiedzi na lawinowo rosnące potrzeby, nasze Stowarzyszenie kładzie duży nacisk na wsparcie rodzin zarówno poprzez indywidualną pracę z rodzinami, jak i zapewnienie rodzinom dostępności wsparcia specjalistów – psychologów i psychoterapeutów. Ważnym elementem jest także edukacja rodziców nie tylko w zakresie wychowania, ale również dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy.
– mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

W ciągu ostatniego roku, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, Stowarzyszenie pomogło  2 383 beneficjentom,  w tym 1428 dzieciom i młodzieży z 579 rodzin. Z kolei od początku istnienia programu, pomoc otrzymało ponad 2 tysiące dzieci z ponad 940 rodzin biologicznych.

Uczestnictwo w programie jest dobrowolne i bezpłatne. Pomoc kierowana jest do wszystkich rodzin przeżywających trudności w zakresie sprawowania funkcji opiekuńczo-wychowawczych i zagrożonych rozpadem. Pomocą obejmujemy wszystkich członków rodziny ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dziecka. To właśnie dzieci mogą skorzystać z dedykowanych im zajęć i działań świetlicowych. Otrzymają tam pomoc w nauce, wsparcie specjalistów, szansę na rozwój zainteresowań. Oferujemy również szeroki wachlarz wsparcia dla rodziców/opiekunów.
– mówi Łukasz Łagód, psycholog i doradca ds. Programu „SOS Rodzinie”

Rozwój pieczy zastępczej

W 2022 roku Stowarzyszenie planuje również rozwój form opieki zastępczej SOS. Od stycznia br. w ramach Programu SOS Biłgoraj funkcjonuje placówka specjalistyczno-terapeutyczna oraz placówka interwencyjna. Z kolei, w drugim kwartale 2022 r. placówka interwencyjna zostanie otwarta również w Kraśniku.

Nowe formy pieczy są naszą odpowiedzią na potrzeby dzieci. Praktycznie każdego dnia otrzymujemy telefony z powiatowych centrów pomocy rodzinie z pytaniem o możliwość przyjęcia dzieci do opieki zastępczej. O dramatycznej sytuacji świadczy również to, że wiele zgłoszeń się powtarza. To znaczy, że dzieciom miesiącami nie można znaleźć miejsca w odpowiedniej rodzinie zastępczej lub placówce.
– mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce 

Ty też możesz pomóc

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy, wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. W ramach akcji uruchomiona została również strona www.dziecisos.org, na której można pobrać bezpłatny program PIT 2021 lub wypełnić zeznanie podatkowe online.

[1] „Zasięg ubóstwa ekonomicznego w Polsce w 2020 roku”, GUS, 2021
[2] „Dostępność lecznictwa psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży (w latach 2017-2019)”, NIK, 2020

Eksperci SOS Wiosek Dziecięcych: rodzice SOS, psychologowie i pedagodzy, każdego dnia pracują, by zapewnić dzieciom wsparcie, odbudować ich poczucie bezpieczeństwa oraz pomóc uporać się z trudnymi przeżyciami. Obecnie, Stowarzyszenie ma pod swoją opieką ponad 1500 podopiecznych w Polsce. Wsparcie kierowane jest do dzieci opuszczonych i osieroconych, a także do tych z rodzin zagrożonych rozpadem. Jak wskazują dane, ponad 72 tys. dzieci w Polsce pozbawionych jest opieki rodzicielskiej.

To jak miasto średniej wielkości. Miasto, w którym wiele dzieci jest niewidocznych dla otoczenia. Pozostawione bez wsparcia ze strony dorosłych, zmagają się ze swoimi problemami w poczuciu bezsilności, zagubienia i osamotnienia. Nie bądźmy obojętni na ich krzywdę. Każdy z nas może choć trochę zmienić tę sytuację. Aby pomóc nam chronić dzieci, wystarczy przekazać 1% podatku. ­
— mówi Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, oprócz pieczy zastępczej,  od 13 lat tworzy profilaktyczny program „SOS Rodzinie”, kierowany do rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Ważnym elementem wsparcia jest edukacja rodziców w zakresie wychowania, dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy. Od początku istnienia programu, specjaliści SOS pomogli już ponad 2 tysiącom dzieciom z ponad 940 rodzin biologicznych.

Dzieci, które czują się zauważone zaczynają lepiej i zdrowiej funkcjonować. Odnajdują w sobie siłę do spełniania marzeń, rozwijania pasji i zainteresowań. Pomoc dzieciom często zaczyna się w naszych świetlicach. Dzieci mogą tam nie tylko zjeść ciepły posiłek czy odrobić lekcje, ale przede wszystkim porozmawiać z osobami, którym ufają. ­­­
-– mówi Michał Szwiec, Koordynator Programu „SOS Rodzinie” w Karlinie.

„Zobacz mnie” w całej Polsce

Ogólnopolska kampania 1% prowadzona będzie do 2 maja 2022 roku i będzie obejmować działania reklamowe online, emisje spotów telewizyjnych i radiowych, a także reklamy na nośnikach w komunikacji miejskiej. W ramach akcji promocyjnej uruchomiona została strona www.dziecisos.org, na której pobrać można bezpłatny program PIT 2021 lub wypełnić zeznanie podatkowe online.

Za przygotowanie koncepcji kreatywnej odpowiadała agencja VMLY&R Poland, a za planowanie mediów Wavemaker. Spot w reżyserii Antoniego Nykowskiego zrealizowała firma Papaya Films. Zdjęcia do kampanii wykonała Paula Patocka.

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy, wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

W ramach akcji Słodkie Łączy na Święta, nasz partner, producent cukru DIAMANT  po raz kolejny udzielił wsparcia finansowego i przekazał 20 000 pln dla naszych podopiecznych,  angażując  się w misję SOS, aby wywołać uśmiech na twarzach dzieci i osłodzić im przedświąteczny czas. W te Święta pracownicy firmy wcielili się w rolę Św. Mikołaja, który podarował dzieciom wymarzone przez nie prezenty pod choinką. Dodatkowo w ramach akcji Słodkie Łączy na Święta prawie 100 dzieci z naszego Stowarzyszenia wzięło udział w mikołajowych warsztatach , podczas których piekły pachnące, kolorowe pierniczki i robiły ozdoby świąteczne. Dziękujemy naszemu partnerowi marce DIAMANT za radość i uśmiech naszych podopiecznych w te Święta!

Celem kampanii jest zwrócenie uwagi na trudną sytuację systemu pieczy zastępczej w Polsce. Z obserwacji ekspertów Stowarzyszenia, wynika, że w trakcie pandemii drastycznie wzrosła liczba dzieci, które powinny zostać przyjęte do pieczy zastępczej w trybie zabezpieczenia. W wielu powiatach w Polsce przepełniają się pogotowia rodzinne i rodziny zastępcze. Telefonów ze zgłoszeniami dotyczącymi przyjęcia małych dzieci do pieczy zastępczej jest coraz więcej. Niestety to są bardzo dramatyczne telefony, ponieważ tych miejsc po prostu nie ma – komentuje Anna Choszcz-Sendrowska, przedstawicielka SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce. I jak dodaje – Dzieci, które potrzebują pomocy, na miejsce w pieczy zastępczej czekają miesiącami w biologicznych domach.

Święta to dla wielu z nich najtrudniejsze chwile w roku, wypełnione smutkiem, samotnością i tęsknotą. W SOS Wioskach Dziecięcych opuszczone i osierocone dzieci odnajdują dom i opiekę. Dzięki codziennej trosce Rodziców SOS i wsparciu specjalistów odzyskują poczucie bezpieczeństwa i radość z dzieciństwa. Wiele z nich to właśnie tam ma okazję obchodzić pierwsze prawdziwe Święta.

By wsparcie Stowarzyszenia było możliwe niezbędna jest również pomoc darczyńców. Dlatego kolejnym celem kampanii jest zebranie środków na organizację Świąt Bożego Narodzenia dla opuszczonych i osieroconych dzieci oraz na utrzymanie rodzin SOS w przyszłym roku. Aby zachęcić przechodniów Warszawy do natychmiastowej darowizny, na ekranie LED wyświetlona została specjalna kreacja świąteczna z kodem QR.

– W ramach akcji specjalnej nie tylko zwróciliśmy uwagę przechodniów na istotny problem, ale także stworzyliśmy możliwość osobistego zaangażowania się w akcję. Wykorzystaliśmy interaktywne możliwości Digital Out of Home – po zeskanowaniu kodu QR i dokonaniu wpłaty, darczyńcy od razu otrzymywali podziękowania za udzieloną pomoc. Ekrany wystąpiły w roli pośredników, ambasadorów dzieci, które otrzymały wsparcie i nie mogą podziękować osobiście. Natychmiastowa zmiana wyświetlanej kreacji, reakcji ekranu na działanie darczyńcy sprawiła, że dużo mocniej można było odczuć pomoc, której się udzieliło – mówi Damian Rezner – dyrektor operacyjny, członek zarządu Screen Network.

– Ogromnie się cieszymy, że mamy takiego partnera, jakim jest Screen Network. To już nasza kolejna wspólna akcja i jako Stowarzyszenie widzimy, jak ważna jest ta współpraca. Dzięki niej możemy wiele zdziałać i docierać do wielu ludzi, a co za tym idzie otwierać ich serca na pomoc potrzebującym dzieciom – komentuje Zeinab Hashmat ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona dziecisos.org, na której można przekazać świąteczną darowiznę dla opuszczonych i osieroconych dzieci. Wpłaty na piękne rodzinne święta dla podopiecznych Stowarzyszenia można dokonać również bezpośrednio na numer konta: 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683.

Dodatkowo akcja wspierana jest kampanią prowadzoną na ponad 20 tys. ekranów Digital OOH firmy Screen Network. Komunikaty wyświetlane na ekranach Screen Network każdego dnia docierają do ponad 6 milionów osób, trafiając do 6 na 10 Polaków przebywających poza domem. Ekrany biorące udział w kampanii zlokalizowane są centrach miast, przy najbardziej uczęszczanych drogach, dworcach kolejowych, lotniskach, a także w centrach handlowych. Ogólnopolska kampania i towarzysząca jej świąteczna zbiórka prowadzone będą do końca grudnia 2021 roku. Za przygotowanie koncepcji kreatywnej odpowiadała agencja VMLY&R Poland, a za produkcję Papaya Films.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce prowadzi kampanię „Nie dla wszystkich dzieci święta brzmią tak samo”, w której apeluje o pomoc dla porzuconych i osieroconych dzieci,  a także o zgłoszenia osób, które chcą pracować jako rodzice zastępczy SOS. By głos organizacji był bardziej słyszalny, dołączają do niej nowi Ambasadorzy SOS, którzy pomagają spełnić świąteczny cud. Tuż przed świętami do grona znanych i lubianych, propagujących idee SOS dołączyła aktorka młodego pokolenia, starszym znana z pięknej roli Kaliny Jędrusik- Maria Dębska.

Z tej okazji ambasadorka SOS odwiedziła SOS Wioskę Dziecięca w Kraśniku. Spędziła trochę czasu z dziećmi w domu Mamy SOS Małgosi. Obejrzała również próbę generalną Jasełek, przygotowanych przez dzieci i zdradziła im kilka aktorskich sztuczek. Zwiedziła Centrum Specjalistyczne, gdzie szczególnie zachwyciła ją Sala Doświadczania Świata. Ostatnim punktem wizyty było spotkanie w Programie „SOS Rodzinie”, gdzie specjalistki  powiedziały Marii o pracy z rodzinami zmagającymi się z kryzysem.

„Jest mi ogromnie miło, że dołączyłam do grona ambasadorów SOS Wiosek Dziecięcych. Jestem szczęśliwa, że będę mogła wspierać działania tego Stowarzyszenia, które podziwiam za ich wielką pracę i jeszcze większe serce. Żeby poznać i zrozumieć działanie Wiosek pojechałam do Kraśnika, gdzie wytłumaczono mi na czym polega życie tam, jak dzieci trafiają do Wiosek, jak wygląda ich wychowanie, kształcenie, praca terapeutyczna. Odwiedziłam Mamę SOS panią Małgosię i sześcioro dzieci które wychowuje: Oliwkę, Kacpra, Cypriana, Karolinkę, Darię i Kubę. Zjedliśmy pyszny obiad przygotowany przez Mamę, Ciocię i dzieci. Miałam szanse spędzić z tymi wspaniałymi dzieciakami trochę czasu, porozmawiać, obejrzeć ich pokoje i doświadczyć niesamowitego ciepła, które w tym domu wytworzyła przy pomocy Wioski pani Małgosia. Poszłam z dziećmi na próbę Jasełek, byli absolutnie wspaniali. Na koniec odwiedziłam Program „SOS Rodzinie”, gdzie rodziny w trudnej sytuacji, mogą uzyskać wsparcie. Spotkanie z dziećmi, ale też pracownikami Wioski SOS było dla mnie niezwykle wzruszające i dało mi sporo wiedzy, dzięki której będę mogła pełniej i intensywniej wspierać działanie Stowarzyszenia.” – Wspomina wizytę ambasadorka Maria Dębska

Maria Dębska dołączyła do grona ambasadorów SOS Wiosek Dziecięcych którymi są wokalistka Natalia Kukulska, aktorki Anna Dereszowska i Katarzyna Zielińska oraz podróżnik i dziennikarz Tomasz Michniewicz. Ambasadorki SOS często odwiedzały SOS Wioski Dziecięce w Siedlcach czy Kraśniku, a Tomasz Michniewicz ze względu na pandemię łączył się z dziećmi zdalnie by porozmawiać np. o sytuacji w krajach afrykańskich. Dla dzieci zawsze to było niezwykłe przeżycie.
W SOS Wioskach Dziecięcych opuszczone i osierocone dzieci odnajdują dom i opiekę. Dzięki codziennej trosce Rodziców SOS i wsparciu specjalistów odzyskują poczucie bezpieczeństwa i radość z dzieciństwa. Wiele z nich to właśnie tam, ma okazję obchodzić pierwsze prawdziwe Święta.

By to było możliwe, oprócz troskliwej opieki niezbędna jest także pomoc darczyńców. Celem ruszającej właśnie kampanii jest zebranie środków na organizację Świąt Bożego Narodzenia dla opuszczonych i osieroconych dzieci i utrzymanie rodzin SOS w przyszłym roku.

W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona dziecisos.org, na której można przekazać świąteczną darowiznę dla opuszczonych i osieroconych dzieci. Wpłaty na piękne rodzinne święta dla podopiecznych Stowarzyszenia można dokonać również bezpośrednio na numer konta: 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683. Liczy się każda złotówka!
Ze względu ma trwający od lat kryzys rodzicielstwa zastępczego oraz obserwowaną przez ekspertów organizacji zwiększoną liczbę dzieci zgłaszanych do pieczy zastępczej,  Stowarzyszenie zachęca także osoby, które chciałyby  zamieszkać w SOS Wiosce Dziecięcej i stworzyć rodzinę potrzebującym dzieciom do kontaktu: rodzice@sos-wd.org.

14 grudnia 2021 odbyło się on-line pierwsze spotkanie rozpoczynające oficjalnie projekt (kick-off). Wziął w nim zespół projektowy oraz zaproszeni specjaliści z Programów SOS Wiosek Dziecięcych – osoby na co dzień pracujące z rodzinami wieloproblemowymi w Programach Umacniania Rodzin „SOS Rodzinie” oraz osoby pracujące z usamodzielniającą się młodzieżą z SOS Wiosek Dziecięcych i wspólnot młodzieżowych.

Przybliżona została metoda design thinking, z której użyciem będą opracowywane dwa innowacyjne standardy usamodzielnienia, jedne z pieczy zastępczej i drugi rodziny wieloproblemowej.

Omówiono planowane kroki, wyzwania i sposób pracy. Spotkanie prowadziła facylitatorka desing thinking Katarzyna Ociepka-Miąsik.

16 GRUDNIA 2021

16 grudnia 2021 on-line odbyło się drugie spotkanie zespołu projektowego i facylitatorki. Przygotowano narzędzia do pracy projektowej, przeanalizowano wnioski i wyzwania zebrane w czasie spotkania 14 grudnia. Zaplanowano kolejne kroki.

Cud w domu Mamy SOS Joli

Z okazji Świąt Katarzyna Zielińska została zaproszona do SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach i wspólnie z dziećmi piekła pierniki i ubierała choinkę. Przy tych zajęciach dobrze też poznała całą rodzinę.

Jola Olejarczyk, Mama SOS, ma pod opieką siódemkę dzieci. Jest bardzo aktywną osobą, uwielbia podróże. Jej najmłodszy podopieczny pięcioletni Natan, interesuje się samochodami i uwielbia budować z klocków, trzynastoletnia Julka, lubi czytać książki, a szesnastoletni Piotrek, gotować i przyrządzać przeróżne przysmaki dla całej rodziny. Szesnastoletni Norbert jak większość nastolatków w jego wieku interesuje się muzyką i grami komputerowymi, a osiemnastoletnia Angelika marzy o tym by  zostać wizażystką. Najstarsi, dorośli już podopieczni mamy Joli, to Adrian,  student I roku informatyki i Julka, studentka III roku biologii, zafascynowana światem genetyki, która czasem pracuje jako modelka.

– Ogromnie się cieszę, że mogłam poznać i pobyć trochę z rodziną Mamy SOS Joli. Podziwiam tę kobietę, jest niezwykle mądra i daje dzieciakom to, co najcenniejsze, całe swoje serce i ciepły rodzinny dom. Jest po prostu moją bohaterką. A dzieciaki fantastyczne, uśmiechnięte, pewne siebie – Mówi Katarzyna Zielińska, Ambasadorka Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce – Dla mnie to jest świąteczny cud, wszyscy możemy pomóc go spełnić.  Zachęcam Państwa do wspierania Stowarzyszenia, żeby wszystkie dzieci miały piękne, rodzinne święta – dodaje.

To była wyjątkowa wizyta, zwłaszcza dla dzieci.

Katarzyna Zielińska dołączyła do grona ambasadorów SOS Wiosek Dziecięcych którymi są wokalistka Natalia Kukulska, aktorka Anna Dereszowska oraz podróżnik i dziennikarz Tomasz Michniewicz. Ambasadorki SOS często odwiedzały SOS Wioski Dziecięce w Siedlcach czy Kraśniku, a Tomasz Michniewicz ze względu na pandemię łączył się z dziećmi zdalnie by porozmawiać np. o sytuacji w krajach afrykańskich. Dla dzieci zawsze to było niezwykłe przeżycie.

– Bardzo się cieszę, że grono naszych ambasadorów się powiększa. Jestem pod ogromnym wrażeniem Kasi. Sposób, w jaki rozmawiała z dziećmi, jaką dobrą i ciepłą energię wprowadziła w naszym domu. To na pewno będzie niezapomniana i ważna wizyta dla dzieci. To ogromne wsparcie, które procentuje na przyszłość i niezwykle cenne, że mogą mieć takich przyjaciół.
 – mówi Jola Olejarczyk, Mama SOS

Katarzyna Zielińska jest przyjaciółką organizacji już od wielu lat.  Wraz z Tomaszem Kotem, Andrzejem Sewerynem, Anną Dereszowską oraz Sebastianem Stankiewiczem zagrała w spocie Świątecznym „Święta to czas (u)dawania”, wzięła udział w akcji internetowej „Złote myśli”, gdzie zachęcała do przekazania 1% podatku SOS Wioskom Dziecięcym, a ostatnio pomogła zebrać ogromną brakującą sumę na operację jednego z podopiecznych organizacji.  

– Miałam to ogromne szczęście, że dorastałam w domu pełnym miłości, otoczona najbliższymi i to samo staram się zapewnić swoim dzieciom. Dlatego wiem, jakie to jest ważne i boli mnie to, że nie wszystkie dzieci mogą mieć swój kawałek nieba. Absolutnie każde dziecko powinno mieć prawo do szczęśliwego, bezpiecznego dzieciństwa” – Mówi ambasadorka SOS- ale by tak się stało potrzeba więcej takich osób jak Jola, oraz wsparcia darczyńców.

W SOS Wioskach Dziecięcych opuszczone i osierocone dzieci odnajdują dom i opiekę. Dzięki codziennej trosce Rodziców SOS i wsparciu specjalistów odzyskują poczucie bezpieczeństwa i radość z dzieciństwa. Wiele z nich to właśnie tam, ma okazję obchodzić pierwsze prawdziwe Święta.

By to było możliwe, oprócz troskliwej opieki niezbędna jest także pomoc darczyńców. Celem ruszającej właśnie kampanii jest zebranie środków na organizację Świąt Bożego Narodzenia dla opuszczonych i osieroconych dzieci i utrzymanie rodzin SOS w przyszłym roku.

W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona dziecisos.org, na której można przekazać świąteczną darowiznę dla opuszczonych i osieroconych dzieci. Wpłaty na piękne rodzinne święta dla podopiecznych Stowarzyszenia można dokonać również bezpośrednio na numer konta: 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683. Liczy się każda złotówka!
Ze względu ma trwający od lat kryzys rodzicielstwa zastępczego oraz obserwowaną przez ekspertów organizacji zwiększoną liczbę dzieci zgłaszanych do pieczy zastępczej,  Stowarzyszenie zachęca także osoby, które chciałyby zamieszkać w SOS Wiosce Dziecięcej i stworzyć rodzinę potrzebującym dzieciom do kontaktu: rodzice@sos-wd.org.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce kojarzone jest głównie z pieczą zastępczą. Tymczasem od 10 ponad lat prowadzi również Programy Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”, czyli działania skierowane do dzieci i rodzin w potrzebie z terenu woj. zachodniopomorskiego, mazowieckiego, lubelskiego, a od początku listopada także śląskiego w Gminie Brenna. W dotychczasowej działalności, na terenie całego kraju  wsparcie otrzymały 942 rodziny, w których wychowywało się ponad 2 tysiące dzieci. Stowarzyszenie, oprócz działań profilaktycznych, zapobiegających rozpadowi rodziny, prowadzi na terenie powiatu cieszyńskiego Rodzinny Dom Czasowego Pobytu „Sindbad” w Ustroniu.

Kompleksowa pomoc dla całej rodziny

Zadaniem specjalistów „SOS Rodzinie”jest wspieranie rodziców i opiekunów w pełnieniu ich funkcji opiekuńczo-wychowawczych. Pomoc kierowana jest głównie do rodzin w trudnej sytuacji życiowej, przeżywających specyficzne kryzysy.Głównym celem jest umocnienie rodziny –  Pomoc w znalezieniu jej zasobów i mocnych stron. Tak postrzegana praca pozwala beneficjentom uwierzyć w to, że mogą pokonać kryzys. – Warto podkreślić, że wsparcie oferowane przez Stowarzyszenie jest zawsze dopasowane do indywidualnych potrzeb rodziny, problemy z którymi borykają się dzisiejsze rodziny są bowiem bardzo różne, a kryzys może się zdarzyć w każdej rodzinie.- mówi Elżbieta Grabowska – Jabłońska – dyrektor Rodzinnego Domu Czasowego Pobytu „Sindbad” w Ustroniu. Uczestnictwo w programie jest dobrowolne i bezpłatne. Pomoc kierowana jest do wszystkich członków rodziny ze szczególnym uwzględnieniem dziecka. To właśnie dzieci mogą skorzystać z dedykowanych im zajęć i działań świetlicowych. Otrzymają tam pomoc w nauce, wsparcie specjalistów, szansę na rozwój zainteresowań. Ważnym elementem wsparcia jest również edukacja rodziców w zakresie wychowania, dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy.  

Pomoc w czasach pandemii

Pandemia postawiła przed ekspertami „SOS Rodzinie” wiele trudnych wyzwań. W trakcie lockdownu pracownicy wykonywali pracę zdalną i pomagali poprzez telefon, internet, social media i różnego rodzaju aplikacje do kontaktu video. W tym okresie konsultacje  z rodzicami i dziećmi, np. pomoc dzieciom w lekcjach czy prowadzenie zajęć profilaktycznych odbywały się online. Jednak w sytuacjach najbardziej kryzysowych pracownicy socjalni i psycholodzy udzielali bezpośredniego wsparcia. W trakcie pandemii eksperci Stowarzyszenia intensywnie pracowali z rodzinami i szkołami, co zaowocowało niskim stopniem wykluczenia z systemu edukacyjnego.

Rodzinny Dom Czasowego Pobytu „SINDBAD”

W województwie śląskim Stowarzyszenie od 16 lat prowadzi również Rodzinny Dom Czasowego Pobytu „Sindbad” w Ustroniu, który powstał z myślą o dzieciach, które z różnych powodów nie mogą pozostać w swoich rodzinach i opuściły je w trybie interwencyjnym. „Sindbad” jest bezpieczną przystanią podczas oczekiwania na decyzję sądu rodzinnego w sprawie dalszego losu dzieci. Przez 16 lat działalności „Sindbad” otoczył opieką i wsparciem 245 dzieci z powiatu cieszyńskiego, województwa śląskiego.

Celem projektu jest:

• opracowanie dwóch innowacyjnych standardów usamodzielnienia z pieczy zastępczej oraz rodziny wieloproblemowej, które zostaną wypracowane przy użyciu metody design thinking,
• a także rzecznictwo prowadzące do zmiany społecznej w obszarze podnoszenia jakości wsparcia osób usamodzielnianych.

Zapraszamy Państwa do śledzenia informacji o kolejnych etapach tego ważnego projektu!

„Czy się spełni cud”? – rusza kampania świąteczna, w  której Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce  zwraca szczególną uwagę na trudną sytuację systemu pieczy zastępczej w Polsce. Dramatycznie rośnie liczba dzieci kierowanych do pieczy w trybie zabezpieczenia, a nie ma rodzin zastępczych i miejsc w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, które mogłyby je przyjąć. Dzieci, które potrzebują pomocy, na miejsce w pieczy zastępczej czekają miesiącami w biologicznych domach.

Drastyczny wzrost liczby dzieci potrzebujących pomocy

Z obserwacji ekspertów Stowarzyszenia, wynika, że w dobie trwającego kryzysu pandemicznego drastycznie wzrosła liczba dzieci, które powinny zostać przyjęte do pieczy zastępczej w trybie zabezpieczenia. W wielu powiatach w Polsce przepełniają się pogotowia rodzinne i rodziny zastępcze.

„Przed pandemią mieliśmy kilka zgłoszeń miesięcznie, ok. 3-6 dzieci.  Teraz tyle zgłoszeń jest w ciągu tygodnia, a czasami nawet więcej! W większości są to zgłoszenia bardzo małych dzieci, poniżej 10 roku życia. Nigdy wcześniej nie było tylu zgłoszeń niemowląt. O dramatycznej sytuacji świadczy również to, że wiele zgłoszeń się powtarza, nie tylko licznych rodzeństw. To znaczy, że miesiącami nie można dla nich znaleźć miejsca w odpowiedniej rodzinie zastępczej lub placówce” – mówi Magdalena Błażejczyk z Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Siedlcach

Pandemia pogłębiła kryzysy w rodzinach 

Ostatnie dwa lata, mijające pod znakiem pandemii, izolacji społecznej i ogólnego kryzysu, znacząco pogłębiły problemy, z jakimi mierzą się rodziny. Zwłaszcza te stojące na granicy wydolności. Utrata pracy, dochodu, niepewna przyszłość, brak stabilnego otoczenia, zwiększyły ryzyko nadużywania alkoholu i zachowań przemocowych . A cała ta sytuacja dotyka najsłabszych, czyli bezbronne dzieci, które są najbardziej narażone na brak bezpieczeństwa i właściwej opieki.
W całej tej sytuacji zadziałał jeszcze jeden bardzo kluczowy czynnik, który wpłynął na wzrost liczby dzieci w pieczy zastępczej. Zawieszenie pracy instytucji, m.in. ośrodków społecznych, powiatowych centrów pomocy rodzinie, czy sądownictwa, spowodowany paromiesięcznym lock-downem, zamroził możliwość reakcji systemu.

„W pierwszych miesiącach w większości gmin w Polsce zwieszone zostały działania asystentów rodziny i pracowników socjalnych w miejscu zamieszkania rodzin. Pozostał kontakt telefoniczny i przez komunikatory. Zatem z powodu epidemii na jakiś czas dotychczasowa forma pracy z rodzinami w kryzysie została ograniczona, a doszły dodatkowe czynniki mogące kryzys nasilać. W tej chwili mamy większą liczbę postanowień o umieszczeniu w pieczy zastępczej. Nie tylko z powodu kryzysu w rodzinach wywołanego pandemią, ale i kumulacją spraw dotyczących umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej.” – Komentuje Beata Kulig, Doradca ds. rzecznictwa Stowarzyszenia SOS Wiosek Dziecięcych  

Telefony się urywają

Kryzys rodzicielstwa zastępczego trwa w Polsce od lat. Nie przybywa rodzin zastępczych, a potrzeby stale rosną. Obecnie gdy  nie ma miejsc w rodzinach zastępczych, rodzinnych domach dziecka czy placówkach opiekuńczo-wychowawczych,  pomimo postanowienia sądu o umieszczeniu w pieczy zastępczej, dzieci oczekują na przyjęcie do placówki w domach rodzinnych.

„Czas kryzysu związanego z pandemią znacząco zwiększył liczbę zgłoszeń do naszego programu opieki zastępczej. W samym listopadzie otrzymałem zapytania o przyjęcie 20 dzieci, a na chwilę obecną niestety nie mamy ani jednego miejsca. Taką tendencję potwierdzają również pracownicy PCPR-u, z którymi rozmawiam. To jest szalenie trudna sytuacja dla nich, bo rozpaczliwie poszukują dla dzieci miejsc, których po prostu nie ma” – mówi Dariusz Krysiak, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Kraśniku

Jak wskazują dane za  2020 rok w Polsce jest ponad 72 tys. dzieci pozbawionych  opieki rodzicielskiej, to miasto średniej wielkości.  Niemal co czwarte z nich przebywa w pieczy instytucjonalnej, czekając na rodzinny dom. Święta to dla wielu z nich najtrudniejsze chwile w roku, wypełnione smutkiem, samotnością i tęsknotą. To również czas bolesnych wspomnień i skojarzeń, takich jak przemoc, alkohol czy interwencje policji.

SOS Wioski Dziecięce mają rozwiązanie

„Jeżeli znajda się ludzie, którzy chcą spełnić świąteczny cud i podarować potrzebującym dzieciom dom, to jako organizacja jesteśmy w stanie w każdej z naszych lokalizacji utworzyć kilka zastępczych rodzin SOS. Stale czekamy na zgłoszenia kandydatów. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia – Jeżeli komuś, kiedykolwiek pojawiła się w głowie myśl, że mógłby wybrać taką drogę to na Was czekamy, na pewno pomożemy we wszystkim, także w formalnościach” – dodaje.

W SOS Wioskach Dziecięcych opuszczone i osierocone dzieci odnajdują dom i opiekę. Dzięki codziennej trosce Rodziców SOS i wsparciu specjalistów  odzyskują poczucie bezpieczeństwa i radość z dzieciństwa. Wiele z nich to właśnie tam, ma okazję obchodzić pierwsze prawdziwe Święta.

By to było możliwe, oprócz troskliwej opieki niezbędna jest także pomoc darczyńców. Celem ruszającej właśnie kampanii jest zebranie środków na organizację Świąt Bożego Narodzenia dla opuszczonych i osieroconych dzieci i utrzymanie rodzin SOS w przyszłym roku.

Świąteczną zbiórkę wspiera spot reklamowy, przedstawiający nową, wzruszającą parafrazę kolędy „Cicha Noc”. Zamiast znanych wszystkim, ciepłych wersów tekstu możemy usłyszeć wyznania dzieci, które w Święta muszą mierzyć się z samotnością, odrzuceniem i smutkiem.  

Koncepcję kreatywną opracowała agencja VMLY&R Poland. Za strategię mediową odpowiadał Wavemaker, a za produkcję Papaya Films. Spot wyreżyserował Maciej Kowalczuk.

Ogólnopolska kampania i towarzysząca jej świąteczna zbiórka prowadzone będą do końca grudnia 2021 roku. Planowane działania reklamowe obejmują telewizję, prasę, kampanię online i działania DOOH z partnerem kampanii firmą Screen Network.

W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona dziecisos.org, na której można przekazać świąteczną darowiznę dla opuszczonych i osieroconych dzieci. Wpłaty na piękne rodzinne święta dla podopiecznych Stowarzyszenia można dokonać również bezpośrednio na numer konta: 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683. Liczy się każda złotówka!

Fundacja Make a Change już po raz kolejny zorganizowała program rozwojowy i edukacyjny „follow your dreams and Make a Change”, w ramach którego młodzież zagrożona wykluczeniem, mogła przygotować własny projekt społeczny.

Projekty były zróżnicowane, pomysłowe i wymagały ogromnego zapału. Jednej z laureatek Magdzie, uczennicy liceum, udało się obronić i ochronić Stary Gaj przed wycinką. W ramach projektu, zorganizowała wycieczkę krajoznawczą ze sprzątaniem gaju. Założyła również stronę na Facebooku, gdzie informowała i zachęcał do pomocy, również rówieśników.

Twórcy 17 najciekawszych akcji charytatywnych zostali wyróżnieni wyjazdem i udziałem w programie wolontariackim fundacji EHRA (Elephant Human Relations Aid) zlokalizowanym w Namibii.

Między innymi Michał podopieczny Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej SOS z Koszalina: „Lubię pomagać, ktoś kiedyś pomógł mi więc stwierdziłem, że będę robił to samo dla innych” – powiedział młody człowiek.

„Celem projektów szkolnych i wyjazdowych jest pomoc w kształtowaniu młodzieży otwartej, tolerancyjnej i myślącej globalnie. Fundacja Make a Change działa zgodnie z zasadą społecznej odpowiedzialności. Wszystkimi działaniami staram się kierować tak, aby przynosiły pozytywne efekty społeczeństwu, czyli nam wszystkim. Przez nasz program pragniemy budzić w młodzieży poczucie sprawczości i odpowiedzialności społecznej, a to z czym chcemy walczyć to wyuczona bierność.”– Mówi Maria Geremek założycielka Fundacji.

„Tu Nawet Niebo wygląda ładniej” – Wiola

Jednym z zadań na miejscu było zbudowanie muru wokół instalacji wodnej dla lokalnej społeczności i słoni. To była pierwsza lekcja mądrej i dopasowanej do lokalnych potrzeb pomocy. Młodzież uczyła się również jak oszczędzać wodę, korzystać z kompasu, tropić zwierzęta, czy rozpoznawać ich ślady.

Wyjazd miał jeszcze jeden bardzo ważny aspekt. Dla tej młodzieży podróż do Afryki i działania, które podejmują wokół tego, to ogromna praca nad pewnością siebie i wiarą we własne możliwości. To przekraczanie granic nie tylko tych geograficznych, ale również emocjonalnych.

„Zależy nam na tym, żeby dzieci i młodzieży, która jest pod nasza opieką, te które wychowują się w pieczy zastępczej w Wioskach SOS,  jak i te w programie „SOS Rodzinie” dorastały w kochającym bezpiecznym otoczeniu, które pozwoli im się rozwijać emocjonalnie, ale również, żeby mogły skupić się na swoich pasjach i talentach. Staramy się dać im na tyle siły, żeby uwierzyły w swoje możliwości. Tym bardziej cieszy nas to jak dzięki temu, że widzą jak ta pomoc na nich wpływa jeszcze bardziej chcą się nią dzielić dalej. Dla tej młodzieży taka podróż do Afryki i działania, które robią, to jest również ogromna praca nad pewnością siebie i wiarą w swoje możliwości.” – Zeinab Hashmat ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce

„Czyniąc tak małe rzeczy, można zmienić coś na lepsze” – Ela 

„Pomaganie daje mi pewność siebie i to, że jednak zostawiam coś po sobie na tym świecie” – Magda

„Radość drugiego człowieka, gdy otrzymuje pomoc. Jego szczęście jest moim szczęściem. To może być mały gest dla nas, a dla tych ludzi może bardzo dużo znaczyć.” – Michał

To tylko, część mądrych słów młodzieży, które warto posłuchać w poniższym materiale:

W najbliższą środę 17.11.2021, o 18:30 na Facebooku Stowarzyszenia, zapraszamy na LIVE – „Młodzież, która już dzisiaj zmienia świat na lepsze.” Rozmowa podróżników! O Afryce, mądrym pomaganiu, marzeniach i budowaniu pewności siebie.  Z młodzieżą będzie rozmawiał ambasador SOS Wiosek Dziecięcych Tomasz Michniewicz, podróżnik, pisarz znawca Afryki Subsaharyjskiej.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce kojarzone jest głównie z pieczą zastępczą. Tymczasem od 10 lat prowadzi również „SOS Rodzinie”, czyli program pomocowy skierowany do dzieci i rodzin w potrzebie z  woj. zachodniopomorskiego. Jak dotąd, wsparcie otrzymało 291 rodzin, w tym 748 dzieci. Stowarzyszenie, oprócz działań profilaktycznych, zapobiegających rozpad rodziny, prowadzi również SOS Wioskę Dziecięcą w Karlinie. Jest to miejsce, gdzie porzucone i osierocone dzieci znajdują miłość i bezpieczeństwo. 

Kompleksowa pomoc dla całej rodziny

Zadaniem specjalistów „SOS Rodzinie”jest wspieranie rodziców i opiekunów w pełnieniu ich funkcji opiekuńczo-wychowawczych. Pomoc kierowana jest głównie do rodzin w trudnej sytuacji życiowej, zamieszkałych w województwie zachodniopomorskim. –Działamy tutaj już od 10 lat. I przyznam, że jest w tym coś wyjątkowego. Niektóre dzieciaki, którym pomagaliśmy kilka lat temu są już dorosłe i mają własne samodzielne rodziny. Myślę, że jest to najwspanialsza nagroda. Widzieć, że praca, którą wykonaliśmy ma tak piękne zakończenia.  ­– mówi Michał Szwiec, Koordynator  Programu „SOS Rodzinie” w Karlinie. I jak dodaje – Głównym celem projektu jest umocnienie rodziny. Pomagamy znaleźć jej zasoby i mocne strony i pracujemy nad tym by nasi beneficjenci uwierzyli w to, że mogą pokonać kryzys. Oferujemy pomoc specjalistów: psychologa, psychoterapeuty, psychiatry dziecięcego i terapeuty uzależnień. Rodziny mają również dostęp do konsultacji prawnika czy dietetyka. Organizujemy też spotkania grupy wsparcia dla kobiet oraz warsztaty dla rodziców wspierające ich w wychowaniu dzieci i sprawowaniu nad nimi opieki. – mówi Michał.  Obecnie w projekcie bierze udział 98 rodzin, w  których wychowuje się 201 dzieci i młodzieży oraz funkcjonuje 194 dorosłych młodych i rodziców. Programy „SOS Rodzinie” działają w Karlinie, Mierzynie, Krukowie, Parsowie, Warninie, Nasutowie oraz Koszalinie. – Są to również wyjątkowe miejsca pracy, które pozwalają na rozwój i podejmowanie ciekawych wyzwań. Chętnie współpracujemy ze specjalistami z różnych dziedzin. – dodaje Michał.

Dziecko w centrum uwagi

Warto podkreślić, że wsparcie oferowane przez Stowarzyszenie jest zawsze dopasowane do indywidualnych potrzeb rodziny, problemy z którymi borykają się dzisiejsze rodziny są bowiem bardzo różne, a kryzys może się zdarzyć w każdej rodzinie. – Współpraca z nami jest dobrowolna. Nigdy niczego nie narzucamy, a plan działania przygotowujemy dopiero po wstępnych rozmowach. Co ważne, pomoc kierujemy również do dzieci. To właśnie ich dobro oraz rozwój są dla nas priorytetowe. –  podkreśla Monika Kraszewska, Koordynator Programu „SOS Rodzinie” w Koszalinie. Dla najmłodszych prowadzone są zajęcia świetlicowe w placówkach wsparcia dziennego. – Obejmują one pomoc w nauce, wsparcie specjalistów, np. logopedy, organizację czasu wolnego w formie zabaw i zajęć sportowych oraz rozwój zainteresowań. W świetlicach dzieci mogą również zjeść ciepły posiłek, a od czasu do czasu organizujemy wyjazdy rodzinne połączone z warsztatami prowadzonymi przez specjalistów. – dodaje Monika. Ważnym elementem wsparcia jest również edukacja rodziców w zakresie wychowania, dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy.  

Pomoc w czasach pandemii

Działalność Stowarzyszenia jest nieprzerwana. – W trakcie największego lockdawnu pracownicy wykonywali pracę zdalną i pomagali poprzez telefon, internet, social media i różnego rodzaju aplikacje do kontaktu video. W tym okresie konsultacje  z rodzicami i dziećmi, np. pomoc dzieciom w lekcjach czy prowadzenie zajęć profilaktycznych odbywały się online. Jednak w sytuacjach najbardziej kryzysowych udzielaliśmy bezpośredniego wsparcia. – komentuje Michał Szwiec. W trakcie pandemii eksperci Stowarzyszenia intensywnie pracowali z rodzinami i szkołami, co zaowocowało niskim stopniem wykluczenia z systemu edukacyjnego.

SOS Wioska Dziecięca w Karlinie

Stowarzyszenie prowadzi również SOS Wioskę Dziecięcą w Karlinie. Jest to osiedle domków jednorodzinnych, gdzie w każdym z domów mieszka ok. 4-6 dzieci wraz z zastępczymi rodzicami SOS. Dzieci odzyskują tam poczucie bezpieczeństwa, zaufania do świata dorosłych i uczą się jak znów być po prostu dziećmi. Bawią się, uczą i chodzą do szkoły ,jak wszystkie inne dzieci. W ramach SOS Wioski Dziecięcej funkcjonują Rodziny SOS, które składają się z mamy SOS lub mamy i taty SOS oraz kilkorga powierzonych ich opiece dzieci, którymi nie mogli opiekować się rodzice biologiczni. Najczęściej wychowują się tutaj liczne rodzeństwa. To Rodzice SOS dbają o ich wychowanie, zdrowie i edukację. Każde dziecko w Rodzinie SOS jest otoczone miłością i dorasta w poczuciu bezpieczeństwa. Dzieci otrzymują również wsparcie specjalistyczne oraz mają możliwość rozwijania swoich pasji i zainteresowań.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 36 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Obecnie ma pod opieką 1566 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie im kompleksowego wsparcia.

SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomagają również dzieciom w Zimbabwe i Kamerunie. Do głównych działań należą, m.in. budowa studni oraz sanitariatów, promocja higieny (HIV/AIDS, COVID-19), program dożywiania, edukacja, wsparcie działalności gospodarczej rodzin i społeczności czy promocja praw kobiet. Z pomocy Stowarzyszenia na terenie Zimbabwe i Kamerunu skorzystało już 5 000 rodzin.

• infolinia testamentowa, pod którą dyżurują prawnicy specjalizujący się w prawie spadkowym (tel. 500 857 074). Dzwońcie, jeśli chcecie przedyskutować z prawnikiem swoją sprawę testamentową.

• webinary – w poniedziałek, środę i piątek, o godz. 18:00 nasi eksperci podzielą się z Wami swoim doświadczeniem związanym z prawem spadkowym. Jako pierwszy wystąpi @lukaszmartyniec z Kancelaria Sukcesyjna Martyniec – prawnik, doradca sukcesyjny, który od lat doradza polskim przedsiębiorcom w kwestiach spadkowych. Będzie próbował przekonać Was, że…dziedziczenie ustawowe jest ok. Ciekawe, czy mu się uda…? W środę #AldonaLeszczyńskaMikulska odkryje przed Wami tajniki…zachowków. Temat ten od lat budzi emocje, wokół niego krąży wiele mitów, wiele z nich ma niewiele wspólnego z rzeczywistością. Obowiązkowa pozycja dla wszystkich, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę testamentową. W piątek #GawełPodwysocki poruszy aspekt psychologiczny i społeczny pisania testamentów. Wyjaśni, dlaczego tak na prawdę obawiamy się tych dokumentów i odkładamy je na „potem”. Zapowiada się bardzo ciekawe spotkanie. Serdecznie zapraszamy!

• poradnik testamentowy – każdy, kto ma ochotę zgłębić wiedzę nt. tego jak napisać testament, może zamówić darmowy poradnik testamentowy.

Szczegółowe informacje znajdziecie na stronie: www.napisztestament.org.pl/

Co miesiąc 70 dzieci w Polsce próbuje odebrać sobie życie. W 2020 roku 107 nieletnich zrobiło to skutecznie[1]. W zeszłym tygodniu media obiegła tragiczna informacja o podwójnym samobójstwie dwóch trzynastolatek. Stan psychiczny polskich dzieci po pandemii jest bardzo zły, a tymczasem w Polsce pracuje jedynie 482 psychiatrów dziecięcych[2], a koszt 45 minutowej prywatnej konsultacji  psychiatrycznej dla młodego człowieka może sięgać nawet 400 zł. 10 września, w Dzień Zapobiegania Samobójstwom, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce ponownie  zaapeluje o poprawę dostępu do opieki psychologicznej i psychiatrycznej dzieci w całej Polsce.

Petycja SOS i odpowiedź Ministerstwa Zdrowia

Zaburzenia psychiczne dzieci i młodzieży diagnozowane są na coraz wcześniejszym etapie rozwoju, a ich skala nieustannie wzrasta., a wymagających specjalistycznego wsparcia jeszcze przed pandemią było  ok. 630 tys. dzieci[3].  Dlatego w kwietniu 2021 r. SOS Wioski Dziecięce skierowały petycję do premiera Mateusza Morawieckiego, którą podpisało ponad 8 tys. osób. W petycji Stowarzyszenie apelowało o podjęcie zdecydowanych i systemowych działań, które zwiększyłyby dostęp do wielospecjalistycznej pomocy w zakresie zdrowia psychicznego dla dzieci i nastolatków, szczególnie z terenów wiejskich. – Do najbliższego szpitala, w którym możemy umieścić dziecko potrzebujące opieki, mamy około 200 kilometrów. O oddziałach dziennych możemy zapomnieć, a czasem tylko taka terapia jest zalecana. – mówi Tomasz Wójciszyn, tata SOS. – Leczenie prywatne to koszt ok 250-300 zł za wizytę. Przy trójce potrzebujących dzieci proszę sobie wyobrazić jak ogromne są to koszty. – komentuje – Każde zaświadczenie, opinia, zalecenie wydane na oddzielnej kartce to dodatkowa opłata, a takich dokumentów trzeba czasem kilka… – dodaje Katarzyna Sobczuk Wójciszyn, mama SOS.

Sprawę komentują również inni rodzice SOS, którzy na co dzień zajmują się dziećmi po traumatycznych przejściach, – Kłopot z planowymi przyjęciami dzieci na oddziały psychiatryczne jest przerażający. Przyjmowane są wyłącznie dzieci z interwencji w  stanie zagrożenia życia, czyli te po próbach samobójczych, które potrzebują pomocy natychmiast. To ślepa ulica. Przecież za chwilę te dzieci, które teraz nie zostaną przyjęte będą dziećmi z interwencji. Ostatnio rozmawiałam z psychiatrą, pod którego opieką są nasze dzieci. Powiedziała, że bardzo chętnie nas przyjmie, ale nie ma gdzie, bo tam, gdzie przyjmowała jest teraz oddział covidowy”. ­– komentuje Elżbieta Gładki, mama SOS.

Obecnie na prywatną konsultacje czeka się po kilka miesięcy. – U nas w dużym mieście na wizytę u psychiatry czeka się od 4 do 5 miesięcy. Wolnych terminów nie ma już do końca tego roku. Dla porównania, w 2020 roku na wizytę czekało się ok. 1,5 miesiąca. Obecnie – trzy razy dłużej, a za konsultację płaci się 300 zł, a za terminy weekendowe nawet 400 zł. Zazwyczaj pierwsze dwie wizyty trwają ok. 1h, a każda kolejna ok. 20 minut. Cena za konsultację pozostaje taka sama. – komentuje Joanna Żukowska, psycholog w Domu Młodzieży SOS w Lublinie.

Według najnowszych danych GUS, poniżej minimum egzystencji żyje ponad 5 proc., czyli ok. 1,9 mln Polaków, a skrajne ubóstwo dzieci w 2020 r. wzrosło z 4,5% do 5,9%, czyli do ponad 400 tys. dzieci[4] .

W odpowiedzi Ministerstwa Zdrowia na petycję Stowarzyszenia możemy przeczytać, że „trudna sytuacja w ochronie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży jest znana Ministerstwu Zdrowia a poprawa tej sytuacji traktowana jest priorytetowo. W związku z potrzebą pilnych zmian w psychiatrii dziecięcej, Ministerstwo Zdrowia przygotowało i wdraża kompleksową reformę systemu ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży w oparciu o nowy model udzielania świadczeń.” Pełny tekst listu pod linkiem.

Jak podkreśla Agnieszka Brejwo, terapeutka z Centrum Specjalistycznego SOS w Kraśniku Rozpoczął się pilotaż Środowiskowych Centrów Zdrowia, ale niestety jest to kropla w morzu potrzeb. – Psychiatria w Polsce funkcjonuje bardzo źle i taka sytuacja jest od dawna. W wielu lokalizacjach funkcjonuje wszystko „po staremu”. Lekarz bywa w poradni dwa razy w miesiącu, są długie kolejki oczekujących dzieci i ich rodziców. W niektórych lokalizacjach psychiatry dziecięcego przyjmującego na NFZ w ogóle nie ma (tak, jak u nas w Kraśniku). Konsultacje prywatne są drogie, a z racji wielu potrzebujących, czas oczekiwania jest długi.

Obniżone samopoczucie, okaleczenie się i próby samobójcze

Sytuacja jest dramatyczna –  każdego miesiąca średnio 70 dzieci w Polsce próbuje odebrać sobie życie.[5] Z dostępnych danych wynika, że prawie co trzeci badany nastolatek (30,8%) uznał, że jego samopoczucie w trakcie pandemii pogorszyło się. Co jedenasty (9,2%) przyznał, że w swoim życiu okaleczał się, a 4,4% respondentów robiło to częściej niż przed pandemią, natomiast 6,5% zaczęło się wtedy celowo ranić. Z danych wynika również, że w pierwszym okresie pandemii 2,9% respondentów w wieku 15-17 lat próbowało popełnić samobójstwo, a na gorsze samopoczucie skarżyły się istotnie częściej dziewczyny niż chłopcy (36,5% vs 25,4%)[6].

– Niewątpliwie okres pandemii, obostrzeń, izolacji i nauczania zdalnego  znacząco przyczynił się do nasilenia niepokojących zachowań, obniżenia nastroju, utraty poczucia bezpieczeństwa, objawów uzależnienia (nadużywanie gier komputerowych; nadmierne korzystanie z urządzeń ekranowych, często nieuzasadnione realną potrzebą; wymykające się spod kontroli poruszanie się po mediach społecznościowych). W wielu domach nastąpiła zmiana codziennego funkcjonowania. Zaburzenie dotychczasowego rytmu dnia i zegara biologicznego w wielu przypadkach prowadziło do niedoboru snu, zaburzeń procesu regeneracji, problemów z koncentracją, uwagą i uczeniem się. ­– komentuje Katarzyna Głąb, psycholog, wspierająca rodziny w kryzysie w ramach „SOS Rodzinie”.

Pomoc na wczesnym etapie?

Według Kingi Kaczmarczyk, psychoterapeutki z Koszalina, nie tylko ściana niedostępności oraz skrajne obciążenie psychiatrów jest kluczowym wyzwaniem. Problemem jest również ograniczony dostęp do podstawowej opieki psychologicznej. Niewiele ponad połowa polskich szkół zatrudnia psychologa,[7] co ogranicza dzieciom swobodny dostęp do tzw. pierwszej pomocy. Bez niej, w wielu przypadkach, dzieci pozostawione są ze swoimi problemami same ze sobą, co tylko zaostrza sytuację.  – Obecnie, w sytuacjach kryzysowych nie rozważam już nawet konsultacji na NFZ. Jeśli sprawa jest pilna, a dziecko wymaga natychmiastowej pomocy, to robię wszystko, by dziecko jak najszybciej dostało się do psychiatry.

Centrum Specjalistyczne SOS

W odpowiedzi na rosnące potrzeby z zakresu zdrowia psychicznego dzieci, jeszcze przed pandemią, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce otworzyło w Kraśniku swoje pierwsze w Polsce Centrum Specjalistyczne. – Jednym z głównych założeń tego projektu jest zapewnienie naszym podopiecznym kompleksowego i specjalistycznego wsparcia blisko miejsca zamieszkania, bez konieczności długiego oczekiwania na wizytę, czy dalekich wyjazdów. W Polsce wciąż brakuje systemowych rozwiązań, które zapewniałyby ogólnodostępne i bezpłatne wsparcie w zakresie ochrony zdrowia psychicznego. Utrudniony dostęp do pomocy psychologicznej i terapeutycznej to ogromne wyzwanie zwłaszcza dla rodzin w trudnej sytuacji materialnej. – komentuje Dariusz Krysiak, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Kraśnikui jak podkreśla – Pomocy udzielamy nie tylko dzieciom i młodzieży objętym pieczą zastępczą SOS i programami umacniania rodziny „SOS Rodzinie”, ale również lokalnym społecznościom. Nasi eksperci każdego dnia pracują, by pomóc dzieciom uporać się z lękiem i bolesnymi wspomnieniami, odbudować poczucie bezpieczeństwa, przywrócić im wiarę w siebie i własne możliwości.

Pomoc tu i teraz

Aby dowiedzieć się jak pomóc podopiecznym Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce, wystarczy wysłać SMS o treści „Hania” pod numer 4777 (koszt sms zgodny z cennikiem twojego operatora). W odpowiedzi na SMS pracownicy Stowarzyszenia oddzwonią, aby opowiedzieć o możliwościach wsparcia. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzyma imienny Dyplom Przyjaciela Dzieci.

Kampania obejmuje informacyjne spoty telewizyjne oraz działania online. Informacyjny Serwis SMS uruchomiony został we współpracy z Partnerem Technologicznym Digital Virgo Polska S.A.

[1] Zamachy samobójcze w grupach wiekowych 0-6, 6-12, 13-18 – statystyki Komendy Głównej Policji, 2020

[2] Zestawienie liczbowe lekarzy i lekarzy dentystów wg dziedziny i stopnia specjalizacji, Naczelna Liczba Lekarska, 28.02.2021

[3]  „Dostępność lecznictwa psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży (w latach 2017-2019)”, NIK, 2020

[4] „Zasięg ubóstwa ekonomicznego w Polsce w 2020 roku”, GUS, 2021

[5] Zamachy samobójcze w grupach wiekowych 0-6, 6-12, 13-18 – statystyki Komendy Głównej Policji, 2020

[6] „Negatywne Doświadczenia Młodzieży w trakcie pandemii. Raport z badań ilościowych”, FDDS, 2020; https://fdds.pl/_Resources/Persistent/5/0/0/e/500e0774b0109a6892ce777b0d8595f528adea62/Negatywne-doswiadczenia-mlodziezy-w-trakcie-pandemii.-Raport-z-badan-ilosciowych-1.pdf

[7] Dane Fundacji na rzecz Praw Ucznia przedstawione w 2020 r. mówią, że na ponad 20 tys. szkół zatrudnionych jest tylko 10,8 tys. psychologów. 

Nastał wrzesień, a wraz z nim rozpoczął się nowy rok szkolny i nasze dzieci wróciły do swoich nauczycieli i rówieśników, na co już bardzo czekały. Razem z SIGNAL IDUNA – partnerem akcji „Kocham to Dbam” prowadzimy kampanię, z której część zysku zostanie przeznaczona na pomoc dzieciom w bieżącej nauce szkolnej, zajęcia wyrównawcze, rozwój pasji i zainteresowań dzieci, wycieczki czy wsparcie pedagogów i  psychologów.

W ramach ogólnopolskiego programu bezpieczeństwa „Kocham To Dbam” SIGNAL IDUNA oferuje polisy od Następstw Nieszczęśliwych Wypadków Dzieci i Młodzieży Szkolnej. Jednocześnie za każdą sprzedaną polisę NNW na nowy rok szkolny w pakiecie „Kocham To Dbam”  SIGNAL IDUNA przekaże 1zł wsparcia dla podopiecznych naszego Stowarzyszenia.

Zachęcamy rodziców i opiekunów do zakupu polisy NNW SIGNAL IDUNA, a jednocześnie do pomocy i ochrony dzieci i młodzieży z SOS Wiosek Dziecięcych!

Więcej szczegółów akcji znajdziecie na stronie: Kocham To Dbam www.kochamtodbam.pl, więcej informacji o SIGNAL IDUNA, która w swojej ofercie posiada ubezpieczenia zdrowotne, turystyczne, na życie i NNW dostępnych jest na stronie www.signal-iduna.pl.

Olu, dlaczego NGO i od czego to się wszystko zaczęło?

Pomoc dzieciom była zawsze dla mnie bardzo ważna. Podróżując po różnych krajach widziałam, że to, w jakich warunkach dzieci dorastają w swojej rodzinie, i jak są traktowane przez swoich rodziców i najbliższych, lub jakie mają możliwości edukacyjne, mocno wpływa na ich start w dorosłość.  Moja przygoda z organizacjami pozarządowymi zaczęła się, jak byłam jeszcze nastolatką. Miałam 18 lat, kiedy wyjechałam do szkoły w Norwegii. To nie była zwykła szkoła, bo oprócz innych przedmiotów przygotowywała również do pracy charytatywnej, w takich krajach jak Nepal, Mozambik, Angola, Zimbabwe. Uczyłam się tam języka Szona, w którym się mówi w Zimbabwe. Wyglądało to tak, że najpierw przez pół roku zbierałam fundusze na ulicach Skandynawii na projekty w Afryce, a potem przez rok uczyłam niepiśmiennych dorosłych w Zimbabwe czytać i pisać. Przede wszystkim chodziło o to, by potrafili się podpisać. Wtedy poziom alfabetyzmu był tam bardzo wysoki.

Podobało Ci się tam?
To był 96’ rok, świat był zupełnie inny. Maleńka wioska, maleńka chatka, bez bieżącej wody, dzieci, które nigdy nie widziały białego człowieka i wołały za nami: „obrani ze skóry”, ale tak, podobało mi się. Szczególnie ta radość życia tych ludzi, którzy mają tak niewiele. To oni nauczyli mnie, że nie warto przejmować się sprawami, na które i tak nie mamy wpływu. Z wykształcenia jestem antropologiem kultury i było to dla mnie o fascynujące, żyć w śród tych ludzi i tak naprawdę żyć wśród tych ludzi, obserwować ich kulturę i zwyczaje.

Wróciłaś tam później?
Do Zimbabwe nie, ale potem już jako pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego pojechałam zbierać eksponaty antropologiczne do Ugandy, Kenii i Tanzanii. Jak pracowałam już w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce to byłam także w Kamerunie. Bardzo się cieszę, że Polacy chcą wspierać nie tylko polskie dzieci w potrzebie.

Olu, zanim zostałaś Dyrektor Krajową Stowarzyszenia, to przez kilka lat pełniłaś funkcję Dyrektor Fundraisingu. Jak fundraising zmienił się według Ciebie, przez te lata?  

Organizacji pozarządowych jest coraz więcej i nawet te małe, coraz lepiej sobie radzą na tym polu, szybko się uczą, stają się bardzo widoczne. Liczy się pomysłowość i odwaga w komunikowaniu tego co robią. My także musimy o tym pamiętać. Cieszę się, że obok opieki zastępczej zaczynamy też mówić o profilaktyce, zapewniam, że nasi fundraiserzy są na to gotowi, warto mówić, o tej tak ważnej dla nas działalności. Choć na co dzień nie mamy kontaktu z dziećmi z naszych Programów, i tak czujemy się częścią tego, że dzięki naszej pracy, ich los zmienia się na lepsze i to nas stale motywuje.

Przyszły trudne czasy, COVID-19 bardzo dużo zmienił zwłaszcza dla organizacji pozarządowych, prawda?

Szczególnie teraz w czasie pandemii praca w organizacji takiej jak nasza jest dużym wyzwaniem. Na szczęście osób którzy chcą pomagać jest coraz więcej. To co daje mi spokój, zaufanie do tego, że wszystko będzie dobrze, to ludzie, z którymi pracuję. Mamy tu naprawdę fantastyczny zespół, ludzi, którzy wzajemnie się napędzają. To co odróżnia naszą pracę od innych to jej cel – zapewnienie stabilnych, zdrowych, dobrych warunków dorastania dzieciom, które mają trudniejszy start. To daje nam wszystkim poczucie, że zmieniamy świat na lepsze.

Jak już mówimy o dzieciach, prywatnie jesteś mamą, to chyba jeszcze bardziej pomaga Ci zrozumieć sytuację tych dzieci?

Jestem mamą trójki dzieci. Doświadczenie, które wynoszę z pracy w Stowarzyszeniu na pewno przekłada się na to jak staram się na co dzień być z moimi dziećmi, ważne jest to, żeby czasami się zatrzymać, zejść na poziom dziecka, spróbować je zrozumieć, wysłuchać, bez spieszenia się. Praca w Stowarzyszeniu przełożyła się na świadome dla mnie macierzyństwo czy relacje z moimi dziećmi. Dzieci potrzebują, szacunku do tego, żeby budować swoje poczucie wartości.

Olu, czym zajmuje się organizacja na co dzień i czemu tak ważna jest regularna pomoc?

Nasza Organizacja pomaga dzieciom, młodzieży i rodzinom w kryzysie, mamy pod opieką ponad 1500 dzieci i młodzieży. Środki, które dostajemy od darczyńców, przeznaczone są na pomoc medyczną, na wsparcie psychologiczno-pedagogiczne, na różnego rodzaju terapie, a także na to, żeby przygotować naszych podopiecznych do samodzielności, do startu w dorosłe życie. Wiemy jak regularna pomoc dzieciom i stabilność jest szalenie ważna w ich życiu. Dlatego zachęcamy naszych darczyńców, bez których nie wyobrażamy sobie naszej działalności, do regularnego, comiesięcznego wsparcia naszych podopiecznych. Dzięki temu możemy planować z wyprzedzeniem nasze działania i obejmować opieką kolejne rodziny. Bez naszej pomocy tracą szansę na rozwój, równe szanse edukacyjne, spełnianie marzeń. Wierzymy, że w każdym dziecku drzemie ogromny potencjał, bez względu na to z jakimi problemami mierzy się jego rodzina, gdzie dorasta, jaka jest jego historia. Czasami trzeba tylko pomóc go dostrzec i rozwijać.

Na czym najbardziej Ci zależy, jeśli chodzi o rozwój organizacji

Ważne jest, żeby dzieci i młodzież, które trafiają do naszej organizacji, otrzymały odpowiednią opiekę, wsparcie i pomoc. Żeby rodziny, którym pomagamy były w stanie pokonać kryzysy, w których się znalazły. Zależy nam na tym, żeby osoby, które wychodzą z organizacji mogły spokojnie wejść w dorosłość, miały wystarczające kompetencje, mogły odnaleźć się na rynku pracy, miały takie same umiejętności i wiedzę jak rówieśnicy oraz żeby miały poczucie własnej wartości i pewność siebie. A przede wszystkim miały zapewnione zaplecze emocjonalne do stworzenia dobrych i zdrowych relacji.

Olu, wspominasz o specjalistach, niedawno Stowarzyszenie wysłało petycję, na temat poprawy dostępu do opieki psychologicznej i psychiatrycznej dla wszystkich dzieci w Polsce.

Tak, doskonale wiemy, że wciąż dostęp do specjalistów jest bardzo ograniczony. Tym bardziej zależy nam na tym, żeby w naszej organizacji rozwijały się Centra Specjalistyczne. Takie Centrum mamy już w Kraśniku i myślimy o tym, żeby rozwijać je też w innych lokalizacjach. Daje ono dzieciom i rodzinom pod naszą opieką dostęp do specjalistów, którzy przede wszystkim mogą szybko postawić trafną i głęboką diagnozę, po której mogą odpowiednio pracować i zacząć terapię. Dzięki temu rodziny nie muszą czekać w długich kolejkach. Dodatkowo mogą korzystać z dostępu do opieki tak długo, ile będzie to potrzebne. Tak jak w Kraśniku, chcielibyśmy również rozwinąć współpracę z rodzinami zastępczymi z danej okolicy. To dla nich również ogromne wsparcie.

Olu, a na koniec co jest dla Ciebie największą satysfakcją?

Dla mnie niesamowitą satysfakcją jest to, że w codziennej pracy mogę przyczynić się do tego, żeby pomóc dzieciom, które miały trudny start na początku swojego życia.

Przyznasz, że nie często widuje się mężczyzn w zawodzie pedagoga, tym goręcej gratuluję Ci, że poszedłeś właśnie tą ścieżką. Gdy spojrzy się na Twoją historię, to dokonałeś wręcz kinowego zwrotu akcji. Stanowisko tokarza i szlifierza zamieniłeś na bezpośrednią pracę z dziećmi i to z dziećmi, które przeżyły w swoim życiu nie jedną traumę. Jak się z tym czujesz?

Krystian Furgał: W naszym społeczeństwie na pewno istnieje stygmatyzacja mężczyzn, szczególnie w takich zawodach jak pedagog czy ogólnie na stanowiskach związanych z opieką nad dziećmi. Należy jednak podkreślić, że mężczyzna jest niewątpliwie potrzebny w wychowaniu dziecka. Jeśli zabraknie męskiego pierwiastka, to w życiu dziecka mogą wystąpić różne dysfunkcje, a w przyszłości może mieć trudności chociażby w kontaktach damsko-męskich. Więc jeśli są mężczyźni, którzy zastanawiają się czy wybierać tzw. „kobiece” zawody – to apeluję byście po prostu to wybrali. Bo jeśli ktoś się w czymś realizuje, czuje to i jest z tego zadowolony, to powinien to robić. I zgadza się. Na początku moja ścieżka zawodowa wyglądała bardziej fizycznie. Zaczynałem jako tokarz i szlifierz.

W trakcie studiów musiałem się po prostu z czegoś utrzymać, więc był to wątek typowo materialny. Z perspektywy czasu widzę, że doświadczenie to również było dla mnie jak najbardziej przydatne. Nauczyło mnie pokory i tego, że trudnych sytuacji nie trzeba się bać, tylko krok po kroku, systematycznie je naprawiać.

A skąd pomysł, by pracować jako pedagog?

Myślę, że od zawsze chciałem pracować z ludźmi, bo po prostu dawało mi to radość. Liceum było momentem, w którym najbardziej zastanawiałem się co chcę w życiu robić. Czułem, że musi to być praca z ludźmi w takim czy innym wymiarze. Więc kierowałem się właśnie ku takim zawodom.

W Twoim głosie wyczuwam dużo optymizmu i chyba takiej życiowej satysfakcji. Czujesz się spełniony jako pedagog?

Największą satysfakcję i radość czuję wtedy, kiedy widzę, że dzieci z którymi pracuję robią postępy oraz to że ich własny rozwój również daje im radość. A kiedy słyszę „dziękuję Panie Krystianie za zajęcia”, to jest to bardzo miłe uczucie. Jednak trzeba przyznać, że wiele satysfakcjonujących mnie rzeczy wychodzi dopiero po czasie. Gdy prowadzę terapię, to nie od razu widzi się jej efekty. Ale jeśli widzę, że dziecko przychodzi, pracuje i robi to sumiennie, to tym bardziej się cieszę. Zawsze staram się dostosować zajęcia pod każde dziecko, aby zajęcia były dla niego przyjemne, sprawiały mu radość i żeby chętnie na nie przychodziło. Bo nie sztuką jest zrobić jakieś zadania i powtórzyć to co było w szkole, ale sztuką jest, by zaciekawić dziecko i zainspirować je do przyszłego działania i zachęcić do pracy.

Zanim zacząłeś pracować w SOS Wioskach Dziecięcych zdobywałeś, m.in. doświadczenie pracy w przedszkolu, a mówiąc ściślej – z dziećmi ze spektrum autyzmu. Jak to wspominasz? Przypuszczam, że dla osoby, która dopiero co skończyła studia mogło to być dużym wyzwaniem.

Zanim zostałem pedagogiem, to skoczyłem na głęboką wodę. Moją pierwszą pracą z dziećmi, nie wliczając w to kolonijnych wyjazdów i mojej pracy jako wychowawca, byłem nauczycielem wspomagającym w grupie autystyków. To całkowicie zmieniło mój pogląd na ich temat z takiego typowo teoretycznego, książkowego na typowo behawioralny. Pamiętam, że wiele rzeczy mnie wtedy bardzo zaskoczyło. Ponadto, czymś niesamowitym była praca z dziećmi z autyzmem w jednym budynku z dziećmi bez orzeczenia autyzmu. To świetna lekcja. Pokazuje, że powinniśmy mieć szacunek do każdego człowieka, bo wspólne funkcjonowanie jest jak najbardziej możliwe. A niestety wmawia się nam czasem, że niektóre choroby całkowicie wykluczają ludzi z bycia w społeczeństwie, że powinni być poza nim, albo powinni szukać jakiś innych, podobnych sobie grup. Z mojego doświadczenia wiem, że wiele barier jesteśmy w stanie pokonać. Trzeba być tylko cierpliwym i poświęcić na to dużo pracy. Ale jest nadzieja.

Krystian, a jak wygląda Twój dzień pracy w SOS Wiosce Dziecięcej w Kraśniku? Czym dokładnie się zajmujesz?

Prowadzę terapie indywidualne oraz zajmuję się organizowaniem dzieciom czasu wolnego. I tak na przykład, sobota w naszym grafiku wygląda zupełnie inaczej niż reszta tygodnia. Skupiamy się głównie na zajęciach wolnoczasowych, by dzieci mogły odpocząć po ciężkim tygodniu. I zazwyczaj, w sobotę rano jedziemy do stadniny koni, gdzie realizowane są zajęcia z hipoterapii. Dzieci mają wtedy okazję oswoić się ze zwierzętami, nauczyć się jak się na nich jeździ, jak się je oporządza i przygotowuje do jazdy. Warto podkreślić, że zajęcia z hipoterapii mają wpływ już na najmłodsze dzieci, nawet z drugiej, czy nawet pierwszej klasy szkoły podstawowej. Kontakt ze zwierzętami pomaga im przełamywać bariery – najpierw właśnie w kontakcie ze zwierzęciem, a później w kontakcie z innymi osobami. Bo ze zwierzęciem jest dużo łatwiej nawiązać kontakt. Dziecko, które jest po ciężkich przeżyciach ma pewność, że zwierzę go nie zrani w taki sposób, w jaki potrafi zranić człowiek. 

Oprócz hipoterapii realizuję zajęcia plastyczne dla najmłodszych. Często dodaję do tego też zajęcia ruchowe, by dzieci mogły wyładować swój potencjał energetyczny. Z kolei dla starszych dzieci prowadzę zajęcia techniczne oraz zajęcia kulinarne. Jeśli chodzi o indywidulane zajęcia terapeutyczne, to realizuję, m.in. zajęcia w tzw. Sali Doświadczania Świata. Jest to nowo wyposażona sala na terenie SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku, gdzie prowadzimy zajęcia metodą Snoezelen. Polegają one na pracy z dzieckiem przy użyciu jak największej liczby bodźców i by dziecko je odbierało. Są to bodźce wzrokowe, słuchowe, węchowe, ale też smakowe.

A z jakimi problemami zdrowotnymi najczęściej borykają się Twoi mali podopieczni?

Problemów z jakimi trafiają do nas dzieci jest tak naprawdę tyle ile mamy dzieci. Często są to problemy mieszane i ciężko je rozdzielić. O niektórych rzeczach nawet nie wiemy, ponieważ dzieci trafiają do nas z rodzin, w których przeżyły traumatyczne sytuacje. Niektóre z nich mają wady rozwojowe, których niestety nigdy nie wyleczą.

Kiedy myślimy o naszych własnych dzieciach, to opieka nad nimi od początku ich życia jest dla nas po prostu normą. Ale w przypadku dzieci w pieczy zastępczej, o wszystko trzeba zadbać od nowa. Dlatego tak ważna jest systematyczność. Realizujemy m.in. program psychologiczno-pedagogiczny i dbamy o to, by etapy rozwojowe nie były drastyczne. Ważne, by zostały dostosowane do dziecka i jego możliwości. Mamy też wiele specjalistycznych narzędzi, sprzętów i sale, które pomagają nam w naszej pracy. Z naszej strony robimy wszystko, by dzieci wróciły do normy. A jeśli nie byłoby tej pracy, a dzieci pozostałyby w swoich biologicznych rodzinach, to prawdopodobnie żyłyby tak, jak ich rodzice.

Praca z dziećmi, szczególnie po traumie, jest bardzo wymagająca i często trudna. Czy zdarzają Ci się kryzysy?

Kryzysy zdarzają się jak w każdej pracy. Głównym charakterem tych kryzysów jest natłok pracy. Jeśli jest dużo do zrobienia, a mamy mało czasu, to pojawia się przeświadczenie, że jak coś się robi szybko, to na pewno robi się źle, że można było zrobić lepiej. Ale cóż… trzeba się z tym po prostu pogodzić.

Wydaje się, żeczas i spokojne podejście to właśnie jedna z podstaw, by nawiązać z dziećmi dobrą relację.

W toku mojej pracy nawiązuję z dzieciakami różne relacje, niezależnie czy są to dzieci starsze czy młodsze. Z maluchami bardzo fajnie wychodzi mi się na zajęcia sportowe, a ze starszymi robimy super zajęcia techniczne. Oni się czegoś uczą, a ja mogę ich pokierować w tym procesie krok po kroku, np. co muszą zrobić, by powstał stolik czy krzesło, które sobie gdzieś upatrzyli. W efekcie są często zaskoczeni, że sami potrafią coś wytworzyć przy użyciu narzędzi, mimo tego, że wcześniej z nich nie korzystali. I jeśli pokaże się im co do czego służy i przypilnuje się bezpieczeństwa, to dzieci mogą stworzyć naprawdę piękne rzeczy, z których później korzystają. Np. jeżdżą na gokartach, które sami zrobili, albo robią doniczki, którymi chwalą się w domu, a potem w ogródkach eksponują w nich kwiaty. Wygląda to naprawdę pięknie. Jest to praca, jest to rękodzieło, więc ma to dużą wartość.

Czyli dzieje się dużo, kreatywnie i intensywnie.

Tak! SOS Wioska Dziecięce na pewno nie jest miejscem, w którym nie ma energii. Jest jej tu mnóstwo (śmiech)!

A propos energii i zadowolenia – czego życzyłbyś swoim małym podopiecznym?

Swoim podopiecznym życzę, aby jak najlepiej udało im się w życiu. Żeby przepracowali wszystkie trudne problemy i żeby w pewnym momencie doszli do wniosku, że to co się stało nigdy nie było ich winą, że bywają takie sytuacje, że coś wynika z decyzji innej osoby i my nie mamy na to wpływu. Dzieciom ciężko jest się z tym pogodzić, ale jest to do zrobienia. I jeśli już naprawdę pokonają te trudne problemy, z którymi borykają się od najmłodszych lat, to życzę im, by w przyszłości byli po prostu zadowoleni ze swojego życia. Żeby czuli, że zrealizowali to co chcieli, chociaż nawet jakąś cząstkę. To na pewno da im poczucie bezpieczeństwa, którego w dzieciństwie nie mieli. A jeśli w przyszłości będą już mieli tę bazę bezpieczeństwa, to myślę, że będą mogli spokojnie zakładać rodziny, pracować, kończyć szkoły i co tylko sobie zamarzą. Wiec taką najważniejszą umiejętnością, którą chciałbym, aby moi podopieczni mieli w przyszłości to to, by byli samodzielni. Żeby te wszystkie umiejętności, które zdobędą pozwoliły im na samodzielne życie i funkcjonowanie.

Z Krystianem Furgałem rozmawiała Paulina Górska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Kasiu, Twoja inspiracja rolą Michelle Pfeiffer jest mocno uskrzydlającą. Tym bardziej, że marzenie o pracy z dziećmi spełniło się w 100 procentach. Ciekawa jestem jak odbierasz to z perspektywy czasu, jako dorosła już kobieta? Jak wyglądała Twoja ścieżka?

Katarzyna Chromińska: Wybierając studia rzeczywiście kierowałam się nastoletnią myślą, by zostać nauczycielką niczym w „Młodych i Gniewnych”. Na początku wcale nie myślałam stricte o SOS Wioskach Dziecięcych, ale generalnie o pracy z młodzieżą, która miała w życiu gorszy start. Można powiedzieć, że inspiracją była również moja szkoła podstawowa. Była to szkoła miejska, więc dzieci były z różnych dzielnic i osiedli. I już wtedy dostrzegałam nierówność. Niektóre dzieci były lepiej ubrane, a niektóre gorzej traktowane. Dostrzegałam tę niesprawiedliwość i nie było we mnie na to zgody. Zostałam tak wychowana, że wszyscy jesteśmy równi, mamy te same prawa, te same obowiązki i to samo nam się należy. Poszanowanie człowieka jako człowieka, po całości. Więc nie zgadzałam się na te wszystkie nierówności.

Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiłam trochę przypadkiem, a trochę los tak chciał (śmiech). Tak się złożyło, że jedna z moich koleżanek pracowała już w Stowarzyszeniu jako wychowawca w „SOS Rodzinie” i potrzebowali akurat wolontariusza na festyn dziecięcy. I jak usłyszałam hasło „wolontariusz”, to popatrzyłam w kalendarz i pomyślałam – no to idę!

Po festynie koleżanka odezwała się ponownie z informacją, że Stowarzyszenie ogłosiło konkurs na roczny staż. Bardzo mnie do tego zachęcała, więc stwierdziłam, że dam temu szansę. Złożyłam CV i przyszłam na rozmowę kwalifikacyjną z nastawieniem, że „fajnie by było”. No i jest fajnie, bo faktycznie dostałam tę pracę i w sumie tuż po obronie magisterki mogłam rozpocząć pracę. Mija już ósmy rok i wciąż jest mi tu dobrze.

A czy możesz proszę powiedzieć coś więcej na temat „SOS Rodzinie”, czyli Programu, w ramach którego prowadzisz świetlice? Czym dokładnie jest ten Program i jakie są jego założenia?

Program „SOS Rodzinie” to program profilaktyczny, który prowadzimy z myślą o dzieciach, które wychowują się w rodzinach biologicznych, zagrożonych rozpadem. Rodziny te żyją w trudnych warunkach, często w małych miejscowościach. Są to rodziny przeważnie z dużym potencjałem, ale nie wiedzące, że można żyć inaczej. W naszych świetlicach dzieci z tych rodzin mogą zjeść ciepły posiłek, odrobić lekcje, porozmawiać z osobami, którym ufają. Mogą rozwijać swoje pasje i zainteresowania, a od czasu do czasu pojechać na wycieczkę i zobaczyć inny świat. Rodziców z kolei motywujemy do zmiany, do spędzania czasu z dziećmi, do znalezienia pracy, do zerwania z ewentualnym nałogiem. Nasi pracownicy socjalni, odwiedzają rodziny, układają z nimi plan wydatków, wspierają w codziennych wyzwaniach. Nasza działalność to także szkolenia prowadzone przez ekspertów z różnych dziedzin, doradztwo psychologiczno-pedagogiczne, pomoc prawna, zdrowotna. Tworzymy też grupy wsparcia dla rodziców i ułatwiamy im kontakt z pracodawcami.

Kasiu, w takim razie jak wygląda Twój dzień pracy, jaki masz plan działania?

Dojeżdżam do biura na terenie SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach. Każdy dzień zaczynamy od spotkania całego zespołu, podczas którego omawiamy plan dnia i poszczególne zadania. Później zajmuję się pracą z dokumentami, a następnie rozjeżdżamy się do świetlic. Tam prowadzimy zajęcia, które robimy z podziałem wiekowym tak, żeby były dostosowane do  możliwości, umiejętności, a także potrzeb dzieci. Prowadzimy zajęcia różnego typu. Mamy zajęcia stricte plastyczne, techniczne, ale też socjoterapeutyczne z elementami psychoterapii i bajkoterapii. Pracujemy z psychologiem, więc dzieci mają też spotkania indywidualne i grupowe. Ponadto, przyjeżdżają do nas również instruktorzy, np. Pani, która prowadzi zajęcia teatralne oraz Pan od zajęć sportowych. Mamy również Panie nauczycielki, które pomagają nam w wyrównywaniu braków edukacyjnych dzieci, np. z  matematyki i języka angielskiego.

Czy coś w tej pracy jest dla ciebie szczególnym wyzwaniem?

Największym wyzwaniem jest to, by rodziny z którymi pracujemy złapały wiar w żagle, bo myślę, że na tym polega nasza praca. Wierzę, że Ci ludzie mają wszystko, żeby być super rodzicami i super rodzinami, ale nie do końca wiedzą jak je wykorzystać. No i my jesteśmy taką zapalniczką do świeczki, czy właśnie takim wiatrem w żagle. Czasem spotykamy się z tzw. ścianą. Słyszymy od rodzin, że „przecież to funkcjonowało tyle lat, to się sprawdza, dlaczego mamy wychodzić z tych naszych schematów?”. I to jest wyzwaniem. Bo w praktyce te schematy nie zawsze dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa i satysfakcję życiową, a wręcz je ograniczają. A dla nas najważniejsze jest dziecko, bo ono jest przyszłością nas wszystkich. Im mamy lepszych ludzi w społeczeństwie, tym wszystkim będzie żyło się lepiej. Więc najtrudniejsze jest to, by rodzina zechciała z nami pracować. A jak już zechce, to wszystko leci z górki (śmiech).

Kasiu, a gdy pracujesz z dziećmi oraz ich rodzinami, to czy coś szczególnie leży ci na sercu?

Martwię się czy dzieci poradzą sobie w życiu, czy będą miały pracę, czy założą sobie rodziny lub związki partnerskie i czy w efekcie będą szczęśliwi. Czasami jest tak, że patrzę na dziecko i myślę „masz potencjał, ale niestety błądzisz”… Zastanawiam się, co z takim dzieckiem będzie się działo, np. za dziesięć lat, kiedy będzie już dorosłe… Oczywiście zdaję sobie sprawę, że są rzeczy, na które nie mam wpływu bez względu na to, jak bardzo bym się starała. Bywa różnie. Ale zawsze mam nadzieję, że dadzą sobie radę, że będą szczęśliwi.

Czy zdarzają Ci się kryzysy, bądź trudne sytuacje? Jak sobie z nimi radzisz?

Kryzys jest takim doświadczeniem, które zdarza się każdemu. W naszej pracy również są kryzysy i ja też miewam zawodowe trudności. Ale mam zespół, który bardzo mocno się wspiera i zawsze sobie pomagamy w tych kryzysach. W różnych innych sytuacjach możemy się nie zgadzać, ale gdy mamy trudną sytuację, to stajemy ramię w ramię niczym siostry. Rozwiązujemy problem i idziemy dalej.

Mocny zespół to ogromne wsparcie, ale chyba też i satysfakcja. Z czego jeszcze czerpiesz dobrą energię i co daje Ci praca w SOS?

Myśląc o tej pracy mam wrażenie, że robię coś dobrego i trochę zmieniam świat na lepsze. To daje mi też poczucie, że to ja sama jestem lepszym człowiekiem i że buduję naszą rzeczywistość w bardziej kolorowych barwach, w utwierdzonych relacjach i emocjach. W takim pozytywnym byciu sobą, wokół siebie i ze sobą.

Super powiedziane! Relacja z samym sobą to chyba jedna z podstaw, by budować zdrowe, wartościowe i trwałe relacje z innymi ludźmi. Mam wrażenie, że uczysz też tego swoich podopiecznych. Powiedz jeszcze proszę dlaczego ta regularna, codzienna pomoc dzieciom oraz ich rodzicom jest tak bardzo ważna?

Uważam, że dzieciom trzeba pomagać codziennie, a na pewno często oraz wprowadzać systematyczne zadania. Bo, żeby weszło coś dziecku w nawyk to wymaga to czasu. I jeśli spotykałabym się z dzieckiem raz w miesiącu czy raz na pół roku, to ono nie zbuduje ze mną żadnej relacji, nie poczuje się ze mną bezpiecznie, w ogóle nie będzie słuchało co ja do niego mówię, bo będę jakąś Panią, która przyszła i czegoś od niego chce. A ja nie chce od niego niczego więcej niż tego, by to dziecko żyło tak, by było mu dobrze. I jeżeli nie będziemy się spotykały z tymi dziećmi często, to nasza praca nie będzie miała efektów, jakich oczekujemy. Bo dziecko nie poczuje, że może coś zmienić i nie będzie miało nawet takiej chęci i woli zmiany. Tylko po prostu będzie żyło w dotychczasowym standardzie, schemacie, w które weszło i będzie taką samą Małgosią czy Jasiem, jak do tej pory. A nie Janem i Małgorzatą, odnoszącymi sukcesy życiowe.

Kasiu, a czego życzysz swoim podopiecznym?

Życzę im, aby byli szczęśliwymi ludźmi, żeby rozsiewali dobro wśród innych i żeby życzliwość, na którą sami zasługują dostawali z powrotem od świata. Tego im życzę. To chyba jest najważniejsze. Radość i zadowolenie z tego co robią. Żeby żyli całkowicie w zgodzie ze sobą. I nawet jak będą chcieli mieć różowe włosy, to niech je mają. I niech nie patrzą na to, co mówią inni. Bo inni ich nie znają, nigdy nie chodzili w ich butach i nigdy w nich kawałka drogi nie przejdą.

Z Katarzyną Chromińską, wychowawcą w Programie „SOS Rodzinie”, rozmawiała Paulina Górska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Rzucił dziennikarstwo dla pracy z misją i został Tatą SOS w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.  Tomasz Wójciszyn, wraz z żoną Kasią, również byłą dziennikarką, przewrócili swoje życie do góry nogami, żeby zamieszkać w SOS Wiosce Dziecięcej i stworzyć rodzinę dla gromadki dzieciaków.

– Tomku, to chyba niełatwe rzucić karierę i przewrócić swoje życie do góry nogami?

To nie ja, czy Kasia jesteśmy tu bohaterami, bo rzuciliśmy pracę i zmieniliśmy całe swoje życie, przeprowadzając się do SOS Wioski Dziecięcej. To nasze dzieci są bohaterami. Bo to one każdego dnia mierzą się z ogromnymi traumami, które przeszły w rodzinach biologicznych. Dzieci, które się znalazły pod naszą opieką niestety były zdane na straty, nikt już w niech nie wierzył, ponieważ ich zachowanie, czy tzw. demoralizacja była już bardzo zaawansowana. Jednak my z Kasią postanowiliśmy je zauważyć, dać im szansę, powiedzieliśmy <<słuchajcie mamy świadomość tego, jaka jest wasza przeszłość i zachowanie ale my chcemy zacząć z Wami wszystko od nowa, u nas macie czystą kartę>>.

– Od kiedy jesteście związani ze Stowarzyszeniem?

Z SOS jesteśmy związani już niemal pięć lat, a w Biłgoraju w Wiosce Dziecięcej mieszkamy od czterech. Mamy pod opieką siódemkę dzieci – Kacpra, Amelię, Olę, Klaudię i Weronikę. Są już nastolatkami, ale od niedawna mamy też pod opieką rodzeństwo maluszków, 6-letnią Nikolę i 5-letniego Dominika. Mamy też psa i trzy koty.

– Skąd inspiracja/pomysł, by pracować właśnie tutaj? 

Kiedy miałem 30 lat i ktoś by mi powiedział, że za kolejnych 7 będę miał 7-mkę dzieci, to uznałbym to za absurdalny żart. Nie planowałem tego. To było raczej marzenie mojej żony i jej zasługa, żeby stworzyć rodzinę zastępczą. Kasia często wspominała, że chciałaby byśmy pomagali opuszczonym dzieciom. Przyjąłem to, bo mówiąc szczerze, byłem przekonany, że nie mamy na to szans. Życie potrafi zaskakiwać. Zaczęliśmy się tym interesować i bum, wyskoczyło nam ogłoszenie, że SOS Wioski Dziecięce rekrutują rodziców. Od słowa do słowa złożyliśmy aplikację do SOS Wiosek Dziecięcych, no i jesteśmy. To był długi proces rekrutacji na rodziców SOS, ale wszystko jest dla dobra dzieci i sam do tej pory zastanawiam się, jakim cudem, nie mając doświadczenia w opiece nad dziećmi, udało nam się przejść dalej. Teraz już wiem, że to zajęcie wymaga nie tylko doświadczenia, ale czegoś więcej… 

– Jakie były Twoje/Wasze motywacje i co masz na myśli, mówiąc, że to wymagało czegoś więcej?

Ta decyzja z dzisiejszej perspektywy wydaje się zrządzeniem losu. Nie wiem, czy istnieje druga taka „praca”, która potrafi dawać tyle satysfakcji i dumy. Z Kasią chcieliśmy, żeby to co robimy w życiu, miało jakiś sens, żeby coś po nas zostało. Już nie jesteśmy tylko we dwójkę dla siebie, ale też tworzymy dom, jesteśmy odpowiedzialni za innych. 

Tak jak już wspomniałem, chcieliśmy dać dzieciakom szansę na posiadanie rodziny, na dobry start w dorosłe życie. Jak na razie nam się to udaje. Jesteśmy dumni z naszych dzieciaków. Właśnie ta duma, to jak się zmieniają na lepsze, daje niesamowitą satysfakcję i chęć dalszego działania. Przez świadomość tego, z jakimi problemami mierzą się nasze dzieci i jak dużo przeszły w życiu nabrałem wiele dystansu do innych problemów, inaczej podchodzę do problemów.

– Z jaką trudnością spotykasz się w swojej pracy; co jest dla Ciebie wyzwaniem? 

To nie jest najprostsze życie, jakie można sobie wyobrazić. 7-ro dzieci, 9 osób ze swoimi emocjami, potrzebami, praca. Jakoś to wszystko trzeba ze sobą pogodzić i nie zawsze jest to proste. A na początku było jeszcze trudniej, ale ta nadzieja w oczach naszych dzieci, że ktoś może je docenić, zauważyć, dać ten kawałek nieba i serca, pozwoliło nam wierzyć, że będzie dobrze. Teraz to niemalże wzorowe dzieci z bardzo dobrymi ocenami w szkole, a nawet niektóre mają czerwone paski.

Dzieciaki w naszej rodzinie jak w każdej rodzinie zastępczej narażone są na stereotypowe myślenie – że są w jakiś sposób gorsze, że nie mają równych szans, że ich przyszłość będzie trudna. Niestety cały czas musimy walczyć z łatką, jaką niektórzy przypinają dzieciom będącym w pieczy zastępczej. Niestety często traktowani są gorzej, nie wierzy się w ich umiejętności. To jest ta trudność, z którą musimy walczyć. Nasze dzieciaki też chcą się czuć „normalnie”, bez przypinania łatki sieroty i dziecka, które nie ma szans na osiągnięcie czegokolwiek. 

– A co Cię napędza czy motywuje do poczucia, że jesteś we właściwym miejscu?

Każde osiągnięcie i pozytywna zmiana u naszych dzieci napawa mnie dumą. Wiem ile to dla nich znaczy i jak ciężko jest im czasem osiągnąć te małe i duże sukcesy. Przez nierówny start są narażone na wykluczenie, dlatego tak ważne jest dla tych dzieciaków, żeby w nie uwierzyć, dać im stabilność i siłę, która im pozwoli nie tylko przetrwać życie, ale też zbudować w pełni zdrowe i dobre relacje z ludźmi i ich przyszłą rodzinę. Kiedy odnoszą sukcesy, na przekór tym przeszkodom daje mi to nieprawdopodobny zastrzyk energii, radość – właśnie dumę. One już są dla mnie bohaterami.

Moim hobby jest dłubanie w drewnie. Myślę, że to ma dużo wspólnego również z wychowywaniem dzieci. Cierpliwość, dokładność, precyzja. Kiedy próbujesz coś stworzyć z kawałka drewna, to nie zawsze wizja jest najważniejsza, ale właśnie te cechy. Nawet taki kawałek drewna może cię zaskoczyć swoją strukturą, musisz być elastyczny, dostosować się do niego, wsłuchać, podążać za nim. Z tworzeniem rodziny, wychowywaniem dzieci jest podobnie. Budowanie każdej relacji zaczyna się od słuchania, otwartości i cierpliwości.

– Dlaczego tak bardzo ważna jest codzienna/regularna pomoc dzieciom? Dlaczego według Ciebie jest to tak ważne? 

Stabilność emocjonalna dla dzieciaków jest najważniejsza. Oni już wielokrotnie byli zawodzeni przez dorosłych. To nie może się już powtórzyć. Jednak, by tak było, potrzebne jest również wsparcie z zewnątrz, zwłaszcza finansowego na specjalistów i terapeutów, którzy będą mogli im pomóc. Nasze dzieciaki na to zasługują. One chcą się rozwijać, odkrywać swoje pasje albo już je pielęgnować.

– Jakbyś mógł cofnąć czas, co byś zmieni?

Gdybym dziś znowu został postawiony przed taką decyzją – tym razem zgodziłbym się jeszcze chętniej, nie zakładając, że nie przejdziemy procesu, ale z wiarą, że go przejdziemy i zbudujemy coś wyjątkowego – nie rodzinę zastępczą, ale po prostu dobrą rodzinę.

Tomek, Kasia, Krystian i Aleksandra. W swoim życiu mieli nie jeden kinowy zwrot akcji. Podążając za marzeniami i głosem serca odkryli jednak, że to pomoc innym jest ich życiowym paliwem.  Dziś, pracując w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce, codziennie wspierają najbardziej potrzebujące dzieci.

Tomek – „Budowanie każdej relacji zaczyna się od słuchania, otwartości i cierpliwości”

Pracę dziennikarza zamienił na pracę z misją. Od ponad 4 lat tworzy bezpieczny i kochający dom dla porzuconych i osieroconych dzieci. Jako Tata SOS spełnia się w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce. 

– Motorem napędowym tej decyzji była moją żona Kasia. To ona namówiła mnie na rzucenie wszystkiego i założenie rodziny zastępczej. – opowiada Tomasz Wójciszyn. – Nie wiem czy istnieje druga taka „praca”, która potrafi dawać tyle satysfakcji i dumy. Dzieciaki w naszej rodzinie, jak w każdej rodzinie zastępczej, narażone są na stereotypowe myślenie – że są w jakiś sposób gorsze, że nie mają równych szans, że ich przyszłość będzie trudna. Kiedy odnoszą sukcesy na przekór tym przeszkodom daje mi to nieprawdopodobny zastrzyk energii i ogromną radość.

Każde osiągnięcie i pozytywna zmiana u dzieci napawa Tomka dumą. – Wiem ile to dla nich znaczy i jak ciężko jest im czasem osiągnąć te małe i duże sukcesy. Przez nierówny start są narażone na wykluczenie.  Ważne jest, by wierzyć w te dzieciaki oraz dać im stabilność i siłę, która pozwoli im nie tylko przetrwać życie, ale zbudować w pełni zdrowe i dobre relacje z ludźmi, a w przyszłości założyć własną rodzinę. U nas mogą zacząć wszystko od nowa. Mają tutaj czystą kartę. W wolnych chwilach Tomek relaksuje się przy pracy z drewnem i jak twierdzi –  Ma to dużo wspólnego z wychowywaniem dzieci. Cierpliwość, dokładność, precyzja. Kiedy próbujesz coś stworzyć z kawałka drewna to nie zawsze wizja jest najważniejsza, ale właśnie te cechy. Nawet taki kawałek drewna może cię zaskoczyć swoją strukturą, musisz być elastyczny, dostosować się do niego, wsłuchać, podążać za nim. Z tworzeniem rodziny, wychowywaniem dzieci jest podobnie.

Kasia – „Człowieka trzeba szanować po całości”

W dzieciństwie chciała być jak Michelle Pfeiffer z „Młodych Gniewnych”, pracować z młodzieżą i przerabiać z dziećmi wiersze z poziomu studenckiego. Dziś jako wychowawca i koordynator świetlić środowiskowych spełnia się w codziennej pracy z dziećmi w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Od 8 lat, związana z SOS Wioską Dziecięcą w Siedlcach, dba o rozwój nie tylko dzieci, ale również ich rodzin. Już w szkole podstawowej dostrzegała społeczne nierówności. – Była to szkoła miejska, więc dzieci były z różnych dzielnic i osiedli. Niektóre dzieci były lepiej ubrane, a niektóre gorzej traktowane. Dostrzegałam tę niesprawiedliwość i nie było we mnie na to zgody. Zostałam tak wychowana, że wszyscy jesteśmy równi, mamy te same prawa, te same obowiązki i to samo nam się należy. Poszanowanie człowieka jako człowieka, po całości. – mówi Katarzyna Chromińska, wychowawca w Programie „SOS Rodzinie”.

Obecnie Kasia pracuje z dziećmi i rodzinami z małych miejscowości. – Są to osoby przeważnie z dużym potencjałem, ale nie wiedzące, że można żyć inaczej. Moim największym wyzwaniem jest więc sprawienie, by rodziny te złapały wiatr w żagle. – komentuje Kasia. W ramach Programu „SOS Rodzinie” rodzice motywowani są do zmiany, do spędzania czasu z dziećmi, do znalezienia pracy, do zerwania z ewentualnym nałogiem.  Dzieci z kolei, które przychodzą do świetlić SOS mogą tam nie tylko zjeść ciepły posiłek czy odrobić lekcje, ale również rozwijać swoje pasje i zainteresowania, a od czasu do czasu pojechać na wycieczkę i zobaczyć inny świat. – Życzę im, aby zawsze byli szczęśliwymi ludźmi i żyli całkowicie w zgodzie ze sobą. I nawet jak będą chcieli mieć różowe włosy, to niech je mają. I niech nie patrzą na to, co mówią inni. Bo inni ich nie znają, nigdy nie chodzili w ich butach i nigdy w nich kawałka drogi nie przejdą. – mówi Katarzyna Chromińska.

Krystian – „Mężczyzna pedagogiem? Jak najbardziej!”

Krystian w trakcie studiów pracował jako tokarz i szlifierz. Jednak od zawsze marzył o codziennej pracy z ludźmi. Od dwóch lat spełnia się jako pedagog i terapeuta w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce. Na co dzień pomaga najbardziej potrzebującym dzieciom, porzuconym i osieroconym. I jak podkreśla – każdy człowiek zasługuje na szacunek, a wspólne funkcjonowanie, mimo wszelkich różnić jest jak najbardziej możliwe. A co myśli o tzw. kobiecych zawodach? – W naszym społeczeństwie istnieje stygmatyzacja mężczyzn, szczególnie w takich zawodach jak pedagog czy ogólnie na stanowiskach związanych z opieką nad dziećmi. Należy jednak podkreślić, że mężczyzna jest niewątpliwie potrzebny w wychowaniu dziecka. Jeśli zabraknie męskiego pierwiastka, to w życiu dziecka mogą wystąpić różne dysfunkcje, a w przyszłości może mieć trudności chociażby w kontaktach damsko-męskich. ­– mówi Krystian Furgał, pedagog i terapeuta w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Krystian oprócz terapii indywidualnych zajmuje się organizowaniem zajęć wolnoczasowych. Jazda konno czy zajęcia plastyczne dla najmłodszych, to stały element większości weekendów. – Często organizuję zajęcia ruchowe, by dzieci mogły wyładować swój potencjał energetyczny. Z kolei dla starszych dzieci prowadzę zajęcia techniczne oraz zajęcia kulinarne. Jeśli chodzi zaś o indywidulane zajęcia terapeutyczne, to realizuję zajęcia metodą Snoezelen w tzw. Sali Doświadczania Świata. Polegają one na pracy z dzieckiem przy użyciu jak największej liczby bodźców – komentuje Krystian. I jak dodaje – Z naszej strony robimy wszystko, by dzieci wróciły do normy. A jeśli nie byłoby tej pracy, a dzieci pozostałyby w swoich biologicznych rodzinach, to prawdopodobnie żyłyby tak, jak ich rodzice.

 Aleksandra – „Pomagając dzieciom zmieniamy świat na lepsze”

Przygodę z organizacjami pozarządowymi zaczęła już jako nastolatka. Mając 18 lat wyjechała do szkoły w Norwegii, gdzie oprócz standardowych przedmiotów przygotowywała się do pracy charytatywnej w Afryce. W ramach organizacji Humana People to People Movement, w małych wsiach w Zimbabwe przez pół roku prowadziła zajęcia m.in z promocji zdrowia oraz nauki pisania i czytania dla osób starszych. Jako doktor socjologii i antropolog kultury prowadziła badania naukowe w Kenii, Tanzanii, Ugandzie, Meksyku i w Polsce.  Przez wiele lat pracowała jako Dyrektor Fundraisingu w fundacji  Greenpeace, a od 10 lat związana jest ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce w Polsce, gdzie obecnie pełni funkcję Dyrektor Krajowej.

– Pomoc dzieciom zawsze była dla mnie bardzo ważna. Podróżując po różnych krajach przekonałam się, że dobry start w dorosłość zależy od najbardziej podstawowych kwestii. Chociażby od tego, w jakich warunkach dorastają dzieci, jak są traktowane przez swoich rodziców i jakie mają możliwości edukacyjne. – mówi Aleksandra Granada. Jak dodaje – Praca w organizacji takiej jak SOS Wioski Dziecięce jest dużym wyzwaniem, szczególnie teraz w czasie pandemii. Jednak to, co daje mi spokój i siłę, to zaufanie do ludzi z którymi pracuję. Mamy tu fantastyczny zespół, który napędza się do działania i czynienia dobra. A codzienna pomoc dzieciom daje nam wszystkim poczucie, że zmieniamy świat na lepsze. Nasi darczyńcy również mogą się tak poczuć.

Pomoc tu i teraz

Aby dowiedzieć się jak codziennie można pomagać podopiecznym Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, wystarczy wysłać SMS o treści „Hania” pod numer 4777 (koszt sms zgodny z cennikiem twojego operatora). W odpowiedzi na SMS pracownicy Stowarzyszenia oddzwonią, aby opowiedzieć o możliwościach wsparcia. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzyma imienny Dyplom Przyjaciela Dzieci. Informacyjny Serwis SMS uruchomiony został we współpracy z Partnerem Technologicznym Digital Virgo Polska S.A.

Głodne, zaniedbane i często wykluczone społecznie – taka jest rzeczywistość 300 tys. dzieci w Polsce, które żyją w skrajnej biedzie^[1]. Jak podkreślają SOS Wioski Dziecięce, wsparcie profilaktyczne jest kluczowe, by rodziny, które znalazły się w najtrudniejszej sytuacji mogły samodzielnie i zdrowo funkcjonować. Beneficjenci Stowarzyszenia szczególnie cenią wsparcie edukacyjne, psychologiczne, a także zawodowe.^[2] I aby zachęcić darczyńców do stałej pomocy, SOS Wioski Dziecięce startują z nową kampanią telewizyjną. Celem akcji jest pomoc dzieciom oraz rodzinom objętym opieką programu „SOS Rodzinie”.

Efekt pandemii

Hania ma 8 lat. Mieszka z mamą i trzema braćmi. Rodzina już wcześniej ledwo wiązała koniec z końcem, jednak teraz sytuacja jest trudniejsza niż kiedykolwiek. Mama Hani z dnia na dzień straciła pracę. W domu zaczyna brakować wszystkiego – ubrań, leków. Zdarza się, że dzieci nie mogą zjeść pełnego, ciepłego posiłku. Dziewczynce trudno jest myśleć o nauce, zabawie, snuć plany na przyszłość i wierzyć w marzenia. Tak trudno jej być po prostu dzieckiem.

Z podobnymi wyzwaniami mierzą się tysiące dzieci i rodzin w Polsce. To właśnie w tych najsłabszych obecny kryzys związany z pandemią uderzył najmocniej, zaburzył poczucie bezpieczeństwa, spotęgował obawy dotyczące zdrowia, a nawet życia najbliższych. Pogłębił problemy takie jak trudne warunki materialne, bezrobocie czy niewydolność wychowawcza. Bez pomocy i profesjonalnego wsparcia, dzieci narażone są na zaniedbanie i wykluczenie społeczne. Tracą szansę na rozwój, odkrywanie swojego potencjału, spełnianie marzeń.

Rola Stowarzyszenia

Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce od 12 lat tworzy profilaktyczny program „SOS Rodzinie”.  W tym momencie pomoc dociera do 477 rodzin w 17 lokalizacjach w Polsce. Program zapewnia kompleksowe wsparcie rodzinom w kryzysie, tak, by mogły pokonać trudności i pozostać razem.

– Największym wyzwaniem jest to, by rodziny z którymi pracujemy złapały wiatr w żagle. Wierzę, że Ci ludzie mają wszystko, aby być super rodzicami, ale nie do końca potrafią wykorzystać swój potencjał. Często popadają w schematy, które nie zawsze dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa czy wzmacniają ich satysfakcję życiową. Wręcz je ograniczają. Dzieci są dla nas najważniejsze. To one są przyszłością nas wszystkich. ­– mówi Katarzyna Chromińska, wychowawca w Programie „SOS Rodzinie”. Pomoc dzieciom często zaczyna się w świetlicach SOS, gdzie mogą zjeść ciepły posiłek, odrobić lekcje czy porozmawiać z osobami, którym ufają. Pracownicy pomagają im oderwać się od trudnej codzienności, odnaleźć w sobie siłę do spełniania marzeń, rozwijać pasje i zainteresowania. Organizowane są zajęcia wyrównawcze, wycieczki, warsztaty artystyczne i sportowe.

– Nasze działania prowadzimy gównie w małych miejscowościach. Są to obszary, w których nie ma czasem zasięgu telefonów komórkowych czy dostępu do Internetu, a miejscowy autobus kursuje raz, dwa razy dziennie. Jako organizacja, stajemy się ważną częścią społeczności, a co najważniejsze, pomagamy zmieniać lokalne realia. – komentuje Łukasz Łagód,  psycholog w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce. Również rodzice i opiekunowie są wspierani w codziennych wyzwaniach. Stowarzyszenie zapewnia szkolenia zawodowe oraz ułatwia kontakt z pracodawcami. Prowadzi także doradztwo psychologiczno-pedagogiczne, tworzy grupy wsparcia oraz oferuje rodzinom pomoc prawną i zdrowotną.

– Jak wynika z przeprowadzonego przez nas w 2020 roku badania, aż 92% naszych beneficjentów pozytywnie ocenia wsparcie Stowarzyszenia podczas pandemii, m.in. w edukacji zdalnej i kwestii z nią związanych, takich jak zapewnienie dzieciom komputerów i dostępu do Internetu. Szczególnie istotna stała się również destabilizacja na rynku pracy. Co trzecia rodzina z Programu „SOS Rodzinie” borykała się z tym problemem przy pierwszej fali COVID-19. Zważywszy na to staramy się intensyfikować działania z zakresu doradztwa zawodowego. – dodaje Łukasz Łagód.

Bez pomocy i profesjonalnego wsparcia, dzieci narażone są na zaniedbanie i wykluczenie.  

– W ramach naszej akcji zachęcamy do regularnego, comiesięcznego wsparcia naszych podopiecznych. Bez naszej pomocy tracą szansę na rozwój, równe szanse edukacyjne, spełnianie marzeń. Wierzymy, że w każdym dziecku drzemie ogromny potencjał, bez względu na to z jakimi problemami mierzy się jego rodzina, gdzie dorasta, jaka jest jego historia. Czasami trzeba tylko pomóc go dostrzec i rozwijać. Właśnie to staramy się robić w programie „SOS Rodzinie”. Regularna pomoc, 365 dni w roku ma niezwykłą moc! – mówi Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski DziecięceKampania, którą prowadzi Stowarzyszenie przypomina o możliwości przekazywania, regularnego comiesięcznego wsparcia dla potrzebujących dzieci objętych opieką SOS Wiosek Dziecięcych. Wystarczy 35 zł miesięcznie lub inna wybrana cyklicznie kwota, aby stać się częścią Klubu Przyjaciół SOS  i nieść pomoc każdego dnia!

– To dzięki zaangażowaniu darczyńców możemy pomagać dzieciom takim jak Hania każdego dnia w roku, planować z wyprzedzeniem nasze działania i obejmować opieką kolejne rodziny. Dowolna kwota, choćby 35 zł miesięcznie, pomoże nam zapewnić kompleksową pomoc, wsparcie psychologiczne i edukacyjne dla dzieci z rodzin w kryzysie. – dodaje Aleksandra Granada.

Pomoc tu i teraz

Aby dowiedzieć się jak pomóc dzieciom takim jak Hania, wystarczy wysłać SMS o treści „Hania” pod numer 4777 (koszt sms zgodny z cennikiem twojego operatora). W odpowiedzi na SMS pracownicy Stowarzyszenia oddzwonią, aby opowiedzieć o możliwościach wsparcia. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzyma imienny Dyplom Przyjaciela Dzieci. Kampania obejmuje informacyjne spoty telewizyjne oraz działania online. Informacyjny Serwis SMS uruchomiony został we współpracy z Partnerem Technologicznym Digital Virgo Polska S.A.

19 czerwca odbyło się w Warszawie spotkanie Zarządu Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięcej w Polsce, jego głównym punktem było powołanie na stanowisko nowego Dyrektora Krajowego, po tym jak 14 maja, swoją rezygnację z tej funkcji złożyła Barbara Rajkowska.

Barbara Rajkowska z organizacją była związana przez przeszło 12 lat, pełniąc między innymi funkcję Prezesa Zarządu, a przez ostatnie 5 lat Dyrektor Krajowej. W czasie  zarządzania organizacją, wzmocniła jej merytoryczną pozycję w Polsce, jak również doprowadziła do uruchomienia projektów pomocowych SOS Polska w Afryce, w Kamerunie i Zimbabwe.

Członkowie Zarządu podziękowali Barbarze Rajkowskiej 12 lat skutecznej i pełnej wyzwań pracy w Stowarzyszeniu, a także za to, że pozostawia ją w dobrej kondycji finansowej, mimo bardzo trudnych czasów, oraz z silnym i zmotywowanym do pracy zespołem.

Nową dyrektor krajową została Aleksandra Granada.

Aleksandra Granada jest doktorem socjologii i antropologiem kultury. Pracę  dla instytucji pozarządowych rozpoczęła już jako nastolatka. W ramach organizacji Humana People to People Movement, w małych wsiach w Zimbabwe przez pół roku prowadziła zajęcia m.in z promocji zdrowia oraz nauki pisania i czytania dla osób starszych. Prowadziła badania naukowe z dziedziny antropologii kultury  w   Kenii, Tanzanii, Ugandzie, Meksyku i w Polsce.  Była Dyrektorem Fundraisingu w fundacji  Greenpeace, gdzie, budowała od podstaw zespół fundraiserów, a także pionierski wówczas w Polsce projekt F2F. Koordynowała szereg działań zbierając fundusze na realizację projektów związanych z ochroną środowiska. Jest wykładowcą akademickim i scenarzystką, prowadzi też szkolenia z pozyskiwania funduszy dla pracowników Trzeciego Sektora.

Od 10 lat jest związana ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce w Polsce, gdzie do tej pory  odpowiadała za pozyskiwanie funduszy i promocję.

Przyszłam do SOS Wiosek Dziecięcych, bo bardzo chciałam pomagać tym najsłabszym, najbardziej potrzebującym. Wyzwania stojące przed naszą organizacją w tym post-pandemicznym okresie są ogromne. W Polsce nadal jest 71 tysięcy dzieci pozbawionych rodzicielskiej opieki, a 41% dzieci w wieku szkolnym doznało przemocy ze strony osoby bliskiej. Pandemia, jeszcze ich sytuację pogorszyła- powiedziała Aleksandra Granada- ale głęboko wierzę, że zespół SOS Wiosek Dziecięcych w całej Polsce robi wszystko by codziennie wspierać porzucone i osierocone dzieci w Wioskach SOS, oraz umacniać rodziny w kryzysie w naszych programach profilaktycznych. Bardzo wierzę w tych świetnych ludzi, którzy robią tak wiele dla potrzebujących i wierzę w naszych darczyńców, którzy nigdy nie opuszczają dzieci w potrzebie. To właśnie głównie z tych powodów podjęłam się roli Dyrektor Krajowej w naszej organizacji. – mówi Aleksandra Granada.

Aleksandra jest mamą trójki dzieci i wielbicielką wypraw w nieznane, buszowania po lesie, czytania na hamaku i dobrego jedzenia.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 37 lat pomaga dzieciom w trudnej sytuacji, które potrzebują wsparcia materialnego, zdrowotnego, psychologicznego, jak i emocjonalnego. Wybuch pandemii COVID-19 jeszcze mocniej uwidocznił problemy społeczne, a także zwiększył bariery w dotarciu z pomocą do potrzebujących. Dziś pomoc dzieciom jest ważniejsza niż kiedykolwiek wcześniej, dlatego cieszymy się, że już od wielu lat wraz z naszymi partnerami realnie wpływamy na życie potrzebujących. Działania takie jak dożywianie dzieci są bardzo ważne i kluczowe dla ich zdrowia i rozwoju, zwłaszcza podczas pandemii, gdy nie wszyscy nasi podopieczni mają dostępu do regularnych, zdrowych posiłków. Stowarzyszenie przychodzi w tym zakresie  z systematyczną pomocą dzieciom i ich rodzinom, co jest możliwe dzięki wsparciu firm takich jak Procter & Gamble – komentuje Justyna Kalita, Menedżerka fundraisingu korporacyjnego ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.  

Pomoc dzieciom w potrzebie i wsparcie społeczności w obliczu nieoczekiwanych wyzwań i kryzysów to także misja Procter & Gamble od ponad 180 lat. Już po raz trzeci firma, w partnerstwie z siecią sklepów Kaufland wspiera wysiłki Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce na rzecz walki z niedożywieniem dzieci w potrzebie. 

W ciągu ostatniego roku Procter & Gamble podjęło szereg działań, mających na celu m.in. wsparcie lokalnych społeczności, które zostały dotknięte skutkami pandemii COVID-19.  Z myślą o nich powstał program „Działajmy Razem”, który jest zobowiązanie firmy dotyczącym zrealizowania 21 Dobrych Działań na 2021 rok.

Współpracujemy ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce od wielu lat, wspólnie zrealizowaliśmy wiele projektów, dzięki którym tysiące dzieci otrzymało niezbędną pomoc. Sfinansowaliśmy pomoce naukowe dla dzieci, umożliwiając im naukę zdalną bądź jej kontynuację. Właśnie zakończyliśmy wspólną akcję „Czyste pomaganie”, której efektem jest zapewnienie 10 000 kolejnych talerzyków pełnowartościowym posiłkiem dla dzieci – skomentowała Justyna Rymkiewicz, Dyrektor ds. komunikacji korporacyjnej Procter & Gamble w Europie Centralnej.Akcja, w ramach której konsumenci kupując produkty takich marek jak Fairy, Vizir, Ariel, Lenor czy Ambi Pur włączyli się w finansowanie posiłków dla dzieci trwała od 13 do 26 maja. SOS Wioski Dziecięce w Polsce w najbliższym czasie będzie dostarczać je potrzebujący dzieciom – podopiecznym Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w całej Polsce.

Więcej informacji o:

SOS Wioski Dziecięce

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce to organizacja dobroczynna, która opiekuje się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi oraz tymi z rodzin w kryzysie w ramach Programu Umacniania Rodziny -„SOS Rodzinie”. Działamy w Polsce od 1984 r. i mamy już pod opieką 1505 dzieci i młodzieży. Jesteśmy częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages działającej w 137 krajach i terytoriach.

Procter & Gamble

P&G posiada jedno z najbardziej rozbudowanych portfolio wiodących marek, które cieszą się zaufaniem konsumentów na całym świecie. Są to m.in: Always®, AmbiPur®, Ariel®, Bounty®, Charmin®, Crest®, Dawn®, Downy®, Fairy®, Febreze®, Gain®, Gillette®, Head & Shoulders®, Lenor®, Olay®, Oral-B®, Pampers®, Pantene®, SK-II®, Tide®, Vicks® i Whisper®. P&G prowadzi działalność w około 70 krajach. Zapraszamy na stronę http://www.pg.com, aby dowiedzieć się więcej o firmie P&G i jej markach.

?Autorzy 10 najlepszych komentarzy otrzymają SmartBand Huawei Color Band A2 oraz kubek SOS Wioski Dziecięce. ❣️ Biorąc udział w konkursie masz szansę nie tylko na poprawę swojego zdrowia, nagrody, ale także na realną pomoc dzieciom! Konkurs dotyczy też osób, które wcześniej wychodziły limit 50 000 kroków. Regulamin konkursu znajdziecie pod adresem. Ruszajmy się, dbajmy o zdrowie i pomagajmy na MAXa!❤️❤️?

„Rok pandemii i lockdownu to już nie tylko przestrzeganie obostrzeń, chwilowe zawieszenie dotychczasowego trybu życia i oczekiwanie na po pandemii, czy nadzieja, że za trzy góra pięć miesięcy to się skończy. Co więcej, strategie byle z edukacją zdalną wytrzymać do wakacji, już nie działają. Pandemia jest cały czas i nie wiemy jak długo jeszcze z nami będzie. To moment, kiedy powoli przebija się do naszej świadomości fakt, że świat sprzed pandemii może naprawdę już nie wróci”. – mówi Aleksandra Sikorska, psycholog ze Stowarzyszenia.  

Sytuacja pandemii jest sytuacją długotrwałego silnego stresu, który dotknął nas wszystkich, więc wszyscy podlegaliśmy i nadal podlegamy napięciu i wszyscy ponieśliśmy straty. W zależności od doświadczeń i sytuacji konkretnej rodziny nasilenie tego stresu jest różne, w niektórych przypadkach jest to stres traumatyczny. To dla rodziców bardzo trudna sytuacja, bo żeby służyć wsparciem swoim dzieciom najpierw sami muszą odzyskać równowagę. To oni muszą być oparciem, bezpiecznym dorosłym, który pokaże właściwą drogę, pokaże, jak poradzić sobie z trudnymi emocjami, jak przeżyć żal po stracie tego czego nie było i co najprawdopodobniej już nie wróci.

„Naprawdę codziennie czuję się tak jakbym przeżywała żałobę po tym, co pandemia nam zabrała. Czy mam prawo się tak czuć? Teraz, kiedy tyle osób umiera naprawdę? Kiedy słyszę o tym, że moje dzieci nazywa się straconym pokoleniem, gdy słyszę, że po powrocie do szkoły będą przede wszystkim nadrabiać zaległości, że znów nie będą miały szansy na budowanie relacji jestem naprawdę przerażona”. – mówi mama dwójki nastolatków,  Anna Choszcz- Sendrowska, ze Stowarzyszenia

„jak zaadoptować się do nowej rzeczywistości, jak odpowiadać na pytania o przyszłość, jak wspierać dzieci w tym trudnym czasie? Wielu rodziców po prostu tego nie wie”. – dodaje

Dlatego 27.04.21 o godzinie 18.00 Stowarzyszenie zaprasza rodziców do debaty: „Rodzice w pandemii – jak przeżyć żal po stracie tego czego nie było i zaadoptować się do rzeczywistości zmienionej koronawirusem”:

Spotkanie poprowadzi dziennikarka Justyna Dżbik-Kluge, dziennikarka mama sześciolatka i trzylatka, a udział wezmą eksperci  Stowarzyszenia: Aleksandra Sikorska- psycholożka na co dzień wspierająca rodziców SOS, mama siedmiolatka, pierwszoklasisty na nauczaniu zdalnym,  Katarzyna Głąb, psycholożka wspierająca rodziny w kryzysie, mama , pięciolatki i dziewięciolatka na nauczaniu zdalnym, Tomasz Wrzosek- pedagog pracujący z młodzieżą, ojciec dwóch nastoletnich synów i dziewięcioletniej córki, oraz Anna Choszcz- Sendrowska, która w Stowarzyszeniu zajmuje się komunikacją, mama dwójki nastolatków.

Celem debaty jest próba odpowiedzenia rodzicom na to pytania o to jak poradzić sobie i jak pomóc swojemu dziecku w obecnej sytuacji. Jak zaakceptować i przepracować uczucie straty dotychczasowego życia i zaadoptować się do rzeczywistości zmienionej koronawirusem.

Złożenie petycji i organizacja debaty, towarzyszy finałowi kampanii SOS Wiosek Dziecięcych „Zobacz mnie”. Akcja ma na celu zachęcanie do przekazania 1% podatku na rzecz działań Stowarzyszenia, a także zwrócenie uwagi na znaczenie profesjonalnego wsparcia dla dzieci w kryzysie psychicznym.

„Każde dziecko zasługuje na to, by być zauważone, usłyszane, by otrzymać pomoc, gdy tego potrzebuje. To właśnie każdego dnia staramy się dawać podopiecznym SOS Wiosek Dziecięcych. Z zespołem naszych specjalistów: Rodziców SOS, psychologów i pedagogów, każdego dnia pracujemy, by zapewnić dzieciom wsparcie, odbudować ich poczucie bezpieczeństwa i pomóc uporać się z trudnymi przeżyciami.” – mówi Barbara Rajkowska dyrektor krajowa Stowarzyszenia

Jeszcze tylko do końca kwietnia można przyłączyć się do pomocy i przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych. Wystarczy wpisać nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Szczegóły akcji 1% można znaleźć na stronie. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce pomaga dzieciom opuszczonym i osieroconym oraz z tym z rodzin w trudnej sytuacji. Swoim wsparciem obejmuje ponad 1500 podopiecznych w Polsce. Równolegle do opieki zastępczej, Stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki, zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

1. Uszanuj jego przestrzeń i spraw, by poczuł się dla Ciebie ważny

Pamiętaj, że Twoje nastoletnie dziecko potrzebuje dużo własnej przestrzeni, również tej emocjonalnej. Chce samodzielnie eksplorować świat. Buduje i zachowuje autonomię, jest niezwykle krytyczne i wymagające wobec innych. Poczucie wolności i odrębności jest jego napędem życia. Jak wtedy zbliżyć się i odbudować relację z młodym człowiekiem? Nie ma jednej, skutecznej recepty, która pomogłaby wszystkim wychowującym. Nastolatek chce stwarzać bliskie relacje, pragnie poczuć, że jest dla kogoś ważny i potrzebny. To jest właśnie cel i nasze wyzwanie, istota pracy, aby pomóc jemu to odnaleźć i odbudować.

2. Bądź bezpieczną bazą

Rodzic musi dać poczucie wsparcia, akceptacji i zrozumienia. Winien być dostępny, czujny, wrażliwy na potrzeby swoich dzieci. Słuchać tego, co do nas mówią, brać pod uwagę ich zdanie, dyskutować z nimi na różne tematy. Nie jest to zawsze tak proste i nie przychodzi tak łatwo. Młody człowiek targany całą gamą emocji, ze skłonnością w tym wieku do buntu, podejmowania ryzykownych działań, czasami gubi się w tym chaosie. Wtedy obok powinien być ten, kto spokojnie i z wrażliwością będzie słuchał, pomagał odkrywać drogi wyjścia z trudnych sytuacji. Te poczucie bezpieczeństwa i przynależności jest niesłychanie ważne dla naszych młodych. Szczególnie kiedy oni szukają swojego miejsca w świecie, odkrywają swoje zasoby i możliwości, testują siebie i innych.

3. Bądź konsekwentny i doceniaj

Jasno określone zasady i granice w kontakcie z nastolatkami, jakie buduje opiekun, pomagają im w pełni zrozumieć nie tylko otaczający ich świat, ale dają też możliwość budowania bezpiecznych relacji. Tu nie unikniemy konfliktów z nimi, nie możemy także ich „naprawiać”, bo tym samym dajemy im sygnał, że coś jest z nimi nie tak. Wytycznymi w naszych kontaktach z podopiecznymi to szacunek i docenianie ich tak długo, aż zaczną sami to robić.Pytaj i słuchaj z uwagą Bądź uważny, czerp z entuzjazmu, witalności i energii swojego

4. Pytaj i słuchaj z uwagą

Bądź uważny, czerp z entuzjazmu, witalności i energii swojego nastolatka.Młodzi przypominają nam o życiu pełnią życia, o tej żarliwości i ciekawości w odkrywaniu nowego, która być może trochę w nas ludziach odrobinę starszych przygasła.

5. Szanuj inny punkt widzenia

I na koniec najważniejsze – pamiętaj, by szanować głos młodych osób. Z przeprowadzonych rozmów z nastolatkami wynika, że najważniejsze dla nich ze strony opiekunów są:

• Brak lekceważenia
• Wysłuchanie argumentów, brak narzucania swoich racji i zdania
• Wczucie się w emocje i w to, co przeżywa w danej chwili nastolatek
• Nie dopytywanie na siłę, co się stało, o co chodzi
• Poczucie humoru i żart
• Brak hipokryzji, która bardzo ich razi
• Bycie z nimi tu i teraz, spędzanie wspólnie wolnego czasu
• Posiedzenie razem w ciszy
• Traktowanie ich po partnersku
• Brak kontroli
• Zrozumienia ich wyborów
• Szanowanie ich prywatności i tego, że czasami nie chcą rozmawiać
• Ofiarowanie im czasu

6. Bądź blisko nie tylko w trakcie pandemii…

Często nie potrzeba wiele, wystarczy wypić razem herbatę, porozmawiać o błahych sprawach, być blisko. Niech ten dobry dorosły będzie gdzieś zawsze niedaleko. To jest szczególnie ważne dla naszych młodych „dorosłych” mimo, iż nie przyznają od razu tego otwarcie. Czas pandemii wbrew temu, że jest dla nas uciążliwy i narzucił nam wiele ograniczeń, dał nam też szansę na spokojne bycie ze sobą, większe poznanie, zrozumienie. Dał coś bezcennego, dał czas. Od nas tylko zależy jak go wykorzystamy. Zatem wspierajmy się i uczmy siebie nawzajem nie tylko w czasie pandemii koronowirusa.

Autor: Wioleta Wołos, Wychowawca w SOS Wioskach Dziecięcych w Siedlcach

Uczestnicy akcji specjalnej będą mogli wesprzeć cel charytatywny poprzez rejestrację swojej aktywności fizycznej w aplikacji mobilnej Victor. Victor to aplikacja, która jest osobistym doradcą dla osób chcących w systematyczny sposób poprawiać swój ogólny stan zdrowia. Victor łączy wiedzę z zakresu medycyny, fizjologii i psychologii z nowymi technologiami, aby dokonać realnej zmiany ludzkich zachowań. Aplikacja służy do liczenia kroków, nagradza za ruch i edukuje użytkownika co do pozytywnych nawyków zdrowotnych.

Aby dołączyć do akcji specjalnej wystarczy wejść na stronę:
#ZdrowiNaMAXa
#PomagajmyNaMAXa

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o Centrum Specjalistycznym SOS w Kraśniku i SOS Wioskach Dziecięcych wejdź na naszą stronę.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 37 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Obecnie ma pod opieką 1505 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach i terytoriach świata.

Stowarzyszenie prowadzi cztery SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie im kompleksowego wsparcia.

SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomagają również dzieciom w Zimbabwe i Kamerunie. Do głównych działań należą, m.in.: budowa studni oraz sanitariatów, promocja higieny (HIV/AIDS, COVID-19), program dożywiania, edukacja, wsparcie działalności gospodarczej rodzin i społeczności czy promocja praw kobiet. Z pomocy Stowarzyszenia na terenie Zimbabwe i Kamerunu skorzystało już 5000 rodzin.

Stowarzyszenie Dr.Max Zdrowie powstało po to, aby wspierać budowę zdrowego społeczeństwa. Prowadzi projekty z zakresu promocji zdrowia i profilaktyki chorób. Kładzie duży nacisk na rozwój ochrony zdrowia. Dba o zrównoważony rozwój, przyłącza się do akcji mających na celu ochronę środowiska i wsparcie tych, którzy najbardziej potrzebują pomocy. Więcej informacji ma stronie.

Jak pomóc dziecku w kryzysie psychicznym

Pandemia koronawirusa, spowodowała gwałtowny wzrost liczby dzieci w kryzysie psychicznym. Tymczasem na wizytę u specjalisty dzieci w Polsce czekają w kilkumiesięcznych kolejkach. Dodatkowo te mieszkające w małych miejscowościach pozostają bez szans na Dla wielu z nich każdy dzień bez pomocy stanowi realne zagrożenie dla zdrowia i życia. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce przygotowało więc „Rodzicielskie SOS”- zasady postępowania dla rodziców dzieci w kryzysie psychicznym. specjalistyczne wsparcie.

Jak postępować, gdy dziecko czeka na pomoc specjalisty?  Jak zadbać o jego bezpieczeństwo? Jak rozmawiać by nie pogorszyć sytuacji? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi szuka nie jeden rodzic.   

To duże wyzwanie, wysiłek i zaangażowanie po stronie rodzica by zatroszczyć się o dziecko i równocześnie zaopiekować się swoim lękiem o zdrowie czy życie dziecka podczas oczekiwania na konsultację ze specjalistą. Musimy uświadomić sobie, że w procesie chorowania uczestniczą wszyscy członkowie rodziny, choć zazwyczaj nie zdają sobie z tego sprawy. Drugą ważną kwestię jest to, że nadrzędnym celem w tym trudnym czasie jest bezpieczeństwo dziecka. Na dalszy plan schodzi cała reszta, czyli: szkoła, zajęcia dodatkowe czy inne plany.

Dziecko w kryzysie emocjonalnym potrzebuje przede wszystkim naszej troski. Dlatego tak ważne jest wyrażanie naszej bliskości z dzieckiem, głównie poprzez bycie razem i towarzyszenie mu. Szanujmy granice dziecka i nie narzucajmy się ze swoimi pomysłami. To czas podążania za dzieckiem.

Jak to zrobić? Proponujmy czas razem, rozmowę czy wspólne milczenie. Nie czytajmy w myślach i nie wyciągajmy wniosków na podstawie gestów, zachowań. Wysyłajmy pozytywne komunikaty, nazywajmy rzeczywistość, opisujmy fakty, sytuacje, a co najważniejsze pytajmy dziecko wprost. Nie oznacza to jednak bombardowania pytaniami. Pytajmy o to, czego potrzebuje od nas, które z naszych zachowań są pomocne a które nie. Zapytajmy czy potrzebuje z kimś porozmawiać? Następnie pomóżmy zorganizować to spotkanie. Rozmowa może pomóc naszemu dziecku, dać mu ulgę i choć krótkoterminowo to jednak wyregulować emocje i obniżyć napięcie. Zaakceptujmy, jeśli dziecko nie chce z nami na ten temat rozmawiać. Gdy dostrzegamy obniżenie nastroju, rozdrażnienie, zmniejszenie aktywności lub inne niepokojące zachowanie dziecka – pytajmy co czuje i czy da radę jeszcze poczekać na konsultację ze specjalistą.

Dajmy przestrzeń dziecku do przeżywania i wyrażania emocji. Proponujmy drobne, codzienne przyjemności. Bądźmy życzliwi dla dziecka oraz świadomi, że nie ma teraz siły i motywacji by robić wiele rzeczy oraz, że uczestniczenie w codzienności przerasta je i męczy.

Nie porównujmy aktualnego zachowania dziecka z tym sprzed kryzysu. Słowo sukces nabiera w tym momencie innego znaczenia. Przykładowo sukcesem przy obniżonym nastroju może być umycie włosów, a przy lęku – wyjście z domu. Nie wysyłajmy komunikatów oceniających zaczynających się od zwrotów: „znowu”, „kolejny raz”, „jak zawsze”. Nie nakładajmy na dziecko etykiet „jesteś leniem czy manipulantem”. Bądźmy empatyczni – używajmy komunikatów, „słyszę, że”…”widzę, że”…”szanuje to”’ „to dla mnie ważne”. Słuchajmy uważnie dziecka, akceptujmy je i zapewniajmy o swoim wsparciu i miłości. Jeśli dziecko mierzy się z obniżeniem nastroju czy depresją nie rozśmieszajmy i nie rozweselajmy. Uznajmy lęki, obawy i przekonania dziecka. Komunikaty typu „będzie dobrze” lub „weź się w garść” – zwiększają samotność w cierpieniu, poczucie niezrozumienia a tym samym potęgują smutek i rozdrażnienie dziecka.

Co ważne – nie szukajmy winnych aktualnej sytuacji i stanu zdrowia dziecka. To napełnia nas smutkiem i złością. Koncentrujmy się na „tu i teraz” oraz na najbliższej przyszłości (w rozumieniu kilku dni). Ofiarujmy dziecku nasz spokój – to rodzic jest bezpieczną bazą, punktem odniesienia. Niepokój rodziców zmniejsza poczucie bezpieczeństwa dziecka. To zadanie rodzica by organizować pomoc, a dziecko powinno mieć przekonanie, że wiemy co robimy i nie jesteśmy bezsilni. Ważne jest także wyrażanie naszego przekonania i wiary, że z pomocą specjalisty dziecko odzyska komfort i radość życia. Takim komunikatem dajemy mu nadzieję.

Pamiętajmy, że w każdym momencie możemy dziecku zaproponować telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111, a gdy kryzys się pogłębia i czujemy, że nie panujemy nad sytuacją – nie bójmy się zadzwonić pod numer alarmowy 112.

Stowarzyszenie uruchomiło zbiórkę podpisów pod petycją, w której apeluje o podjęcie zdecydowanych, systemowych działań, mających na celu zwiększenie dostępu do wielospecjalistycznej pomocy w zakresie zdrowia psychicznego dla potrzebujących dzieci i nastolatków w całej Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem terenów wiejskich.  Petycję Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce można podpisać na stronie wioskisos.org/petycja/ .

Po zebraniu podpisów, apel zostanie przekazany do Prezesa Rady Ministrów, Mateusza Morawieckiego. Wsparcie można okazać również przekazując 1% podatku na rzecz Stowarzyszenia. Aby pomóc zapewnić opiekę i specjalistyczne wsparcie dla potrzebujących dzieci, wystarczy wpisać nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.  Szczegóły akcji 1% można znaleźć na stronie.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce ma 37 lat doświadczenia w opiece nad dziećmi, którym dzieje się krzywda i których sytuacja ze względu na pandemię znacznie się pogorszyła. Obecnie ma pod opieką pond 1505 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach i terytoriach świata.  

Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia.

Każdy, kto chciałby porozmawiać z prawnikiem i dowiedzieć się, jak napisać testament, może to zrobić, dzwoniąc na infolinię testamentową. Przez najbliższe dwa tygodnie, pod numerem telefonu +48 500-857-074, dyżurują prawnicy specjalizujący się w prawie spadkowym.

Infolinia czynna:

poniedziałek, środa, piątek: 15:00-17:00

wtorek, czwartek: 10:00-12:00

Kim są ludzie, uwzględniający w testamentach fundacje i stowarzyszenia? To zazwyczaj osoby, które już za życia wspierają daną organizację albo poprzez 1%, darowiznę albo działając jako wolontariusz. Osoby takie dobrze wiedzą, że każda, nawet najmniejsza kwota robi różnicę.

Tylko ośmiu na stu Polaków napisało testament – chcemy to zmienić

Tylko ośmiu na stu Polaków powyżej 45 roku życia napisało testament. Tak wynika z badania Kantar, przeprowadzonego na zlecenie kancelarii prawno-podatkowej GWW we współpracy z Fundacją Otwarte Forum. Testament posiadają najczęściej osoby powyżej 70 roku życia (20 proc.), o wykształceniu podstawowym lub wyższym (11 proc.), żyjący w miastach poniżej 50 tysięcy mieszkańców. Mamy nadzieję, że testamentowa infolinia pomoże wszystkim zainteresowanym tematem.

Badanie zostało zrealizowane w dwóch pomiarach badania omnibusowego: 29 stycznia-3 lutego i 5-10 lutego 2021 roku na reprezentatywnej grupie 1062 mieszkańców Polski w wieku 45 lat i więcej.

Partnerem kampanii społecznej “Zapisz Dobro” jest kancelaria prawno-podatkowa GWW.

Więcej na temat kampanii można znaleźć na stronie.

Jak pokazują policyjne statystyki co miesiąc ponad 70 dzieci w Polsce próbuje odebrać sobie życie. A jak wynika z raportu NIK w 2019 roku Ok. 630 tys. dzieci w Polsce potrzebowało opieki psychologicznej i psychiatrycznej. Jak donoszą specjaliści pandemia na pewno te potrzeby spotęgowała. Tymczasem dzieci w Polsce czekają na wizytę u specjalisty nawet w kilkumiesięcznych kolejkach. A te mieszkające w małych miejscowościach pozostają bez szans na specjalistyczne wsparcie. Dla wielu z nich każdy dzień bez pomocy stanowi realne zagrożenie dla zdrowia i życia – podkreśla Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w petycji kierowanej do premiera Mateusza Morawieckiego.

Stowarzyszenie uruchomiło zbiórkę podpisów pod petycją, w której apeluje o podjęcie zdecydowanych, systemowych działań, mających na celu zwiększenie dostępu do wielospecjalistycznej pomocy w zakresie zdrowia psychicznego dla potrzebujących dzieci i nastolatków w całej Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem terenów wiejskich.  Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce ma 37 lat doświadczenia w opiece nad dziećmi, którym dzieje się krzywda i których sytuacja ze względu na pandemię znacznie się pogorszyła.

Alarmujące dane

Jak wynika z jeszcze przed pandemicznego raportu NIK, około 630 tysięcy dzieci w Polsce w 2019 roku potrzebowało opieki psychologicznej i psychiatrycznej. Ile ich jest w czasie pandemii? Ile będzie, jeżeli zdalne nauczanie potrwa dłużej? Jak wskazują eksperci z SOS Wiosek Dziecięcych związana z pandemią izolacja, brak poczucia bezpieczeństwa, strach o zdrowie własne i bliskich oraz brak kontaktów z rówieśnikami to dla dzieci trauma, z której skutkami, wiele z nich będzie się mierzyć bardzo długo.

Choć skala potrzeb nieustannie wzrasta, dostęp do specjalistycznej opieki w zakresie zdrowia psychicznego wciąż jest niewystarczający.

W Polsce pracuje obecnie jedynie 482 psychiatrów dziecięcych. Problemem jest również niedostateczna profilaktyka. Prawie połowa polskich szkół nie zatrudnia psychologa. Wiele dzieci, także tych z rodzin w kryzysie lub doświadczających przemocy ze strony bliskich, musi borykać się ze swoimi problemami w samotności, bez możliwości choćby rozmowy z kimś, komu mogą zaufać, bez wsparcia ze strony dorosłych.

– „Zwracamy się z gorącą prośbą o pomoc wszystkich, dla których ważne są prawa dzieci, a także ich dobro i zdrowie. Tylko wspólnymi siłami, wspólnym głosem możemy zmienić trudną rzeczywistość tych najbardziej bezbronnych. Te dzieci zasługują na to, żeby je zobaczyć, usłyszeć. Każdy z nas może okazać wsparcie i pomóc nam chronić dzieci, składając podpis pod naszym apelem”. – mówi Barbara Rajkowska dyrektor krajowa Stowarzyszenia – Są dzieci, które nie mogą czekać! Zobacz je!

Nierówności społeczne

Jak mówi doradca ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce, Beata Kulig:

„Ubóstwo ma twarz dziecka wiejskiego i dziecka mieszkającego w Polsce wschodniej. Trwający kryzys uwidocznił i powiększył nierówności społeczne, również w zakresie dostępu do specjalistycznej opieki”.  Autorzy petycji zwracają właśnie uwagę na różnice regionalne związane z dostępem do pomocy psychologicznej i psychiatrycznej.

-Pracujemy w tych środowiskach od lat i wiemy, jak ten dostęp wygląda na wsiach i w wielkich miastach. Trwający kryzys, związany z pandemią Covid-19 uwidocznił nierówności społeczne, również w zakresie dostępu do specjalistycznej opieki. Za wizytę u specjalisty nie tylko trzeba zapłacić, ale także, jeżeli mieszka się w małej miejscowości, na nią dojechać, pokonując często kilkadziesiąt, a nawet kilkaset kilometrów. Dla wielu dzieci z rodzin w trudnej sytuacji w praktyce oznacza to pozostanie bez szansy na specjalistyczne wsparcie”. – dodaje Beata Kulig.

Prawo każdego dziecka

„Zgodnie z art. 24 Konwencji o prawach dziecka, której Polska jest stroną, każde dziecko ma prawo do opieki zdrowotnej. Opieka ta, obejmując zdrowie psychiczne powinna oznaczać szybki i bezpłatny dostęp do wykwalifikowanych specjalistów oferujących pomoc psychologiczną i psychiatryczną blisko miejsca zamieszkania dziecka, np. w szkole lub lokalnym ośrodku zdrowia.” – przypominają autorzy petycji.Petycję Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce można podpisać na stronie. Po zebraniu podpisów, apel zostanie przekazany do Prezesa Rady Ministrów, Mateusza Morawieckiego. Wsparcie można okazać również przekazując 1% podatku na rzecz Stowarzyszenia. Aby pomóc zapewnić opiekę i specjalistyczne wsparcie dla potrzebujących dzieci, wystarczy wpisać nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.  Szczegóły akcji 1% można znaleźć na stronie .

Pomoc tu i teraz

Obecnie stowarzyszanie prowadzi kampanię „Zobacz mnie”, która ma zwrócić uwagę na to, że każdego roku tysiące dzieci w Polsce doświadcza przemocy i odrzucenia. Niewidoczne dla otoczenia, pozostawione bez wsparcia ze strony dorosłych, dzieci zmagają się ze swoimi problemami w poczuciu osamotnienia i bezsilności. Przemoc rówieśnicza, rodzicielska, czy dorastanie w takim środowisku, to ogromny ciężar dla rozwoju, poczucia bezpieczeństwa i zdrowia psychicznego dziecka.Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce pomaga dzieciom opuszczonym i osieroconym oraz z tym z rodzin w trudnej sytuacji. Swoim wsparciem obejmuje ponad 1500 podopiecznych w Polsce. Równolegle do opieki zastępczej, Stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki, zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia, w tym pomocy psychologicznej i terapeutycznej.

Są dzieci, które nie mogą czekać! Zobacz je! Podpisz

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 37 lat pomaga dzieciom opuszczonym i osieroconym oraz maluchom z rodzin zagrożonych rozpadem. Swoim wsparciem obejmuje ponad 1500 podopiecznych w Polsce.

– Dzieci, którymi opiekujemy się w SOS Wioskach Dziecięcych, podobnie jak bohaterowie kampanii mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie ze strony bliskich i rówieśników, czy skrajne zaniedbanie. Z zespołem naszych specjalistów: Rodziców SOS, psychologów i pedagogów, każdego dnia pracujemy, by zapewnić dzieciom wsparcie, odbudować ich poczucie bezpieczeństwa i pomóc uporać się z trudnymi przeżyciami. – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Organizatorzy kampanii zwracają również uwagę na problem braku systemowych rozwiązań, gwarantujących wsparcie dzieciom skrzywdzonym lub znajdujących się w kryzysie. Ponad 630 tys. dzieci w Polsce potrzebuje opieki psychologicznej, a ponad 40 proc. dzieci doświadczyło przemocy ze strony bliskich. Wiele z nich musi borykać się ze swoimi problemami w samotności, bez możliwości choćby rozmowy z kimś, komu mogą zaufać, bez wsparcia ze strony dorosłych. Mimo tak ogromnej skali potrzeb, jedynie ok. połowa polskich szkół zatrudnia psychologa.

– Hasło naszej kampanii – „Zobacz mnie” to apel, który wysyłamy w imieniu naszych podopiecznych, ale także wszystkich dzieci, które wciąż czekają na pomoc. Nie bądźmy obojętni na krzywdę tych najbardziej bezbronnych. Każdy z nas może okazać symboliczne wsparcie i pomóc nam chronić dzieci, przekazując 1% podatku na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych. – dodaje Barbara Rajkowska.

Ogólnopolska kampania 1% prowadzona będzie do końca kwietnia 2021 roku i będzie obejmować działania reklamowe online, emisje spotów telewizyjnych i radiowych, a także reklamy na nośnikach w komunikacji miejskiej. W ramach akcji promocyjnej uruchomiona została strona, na której pobrać można bezpłatny program PIT 2020 lub wypełnić zeznanie podatkowe online.

Za przygotowanie koncepcji kreatywnej odpowiadała agencja VMLY&R Poland, a za planowanie mediów Wavemaker. Spot w reżyserii Antoniego Nykowskiego zrealizowała firma Papaya Films. Zdjęcia do kampanii wykonała Paula Patocka.

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy, wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

Marka Kasia przekazała SOS Wioskom Dziecięcym wsparcie finansowe w wysokości 100 000 zł. Środki przekazano Stowarzyszeniu w wyniki ogólnopolskiej akcji „2 razy więcej radości”, przeprowadzonej w czasie minionych świąt Bożego Narodzenia. Pieniądze zostaną przeznaczone na pomoc porzuconym i osieroconym dzieciom, a także tym z rodzin zagrożonych rozpadem.

W 2020 roku świąteczna akcja marki Kasia miała na celu zachęcenie Polaków do niesienia pomocy potrzebującym dzieciom z SOS Wiosek Dziecięcych. Dzięki akcji w pomoc włączyć się mógł każdy, kupując produkty marki Kasia.

– Akcje takie jak ta, w tym trudnym czasie pandemii, są dla naszego Stowarzyszenia ogromnym wsparciem. Jest to odczuwalne szczególnie w czasie świątecznym, gdy chęć i potrzeba dzielenia się radością jest jeszcze większa. Dzięki otrzymanemu wsparciu jesteśmy w stanie nieprzerwanie nieść pomoc naszym wspaniałym podopiecznym. Dlatego dziękujemy każdemu, kto włączył się do akcji i przekazał nam swoją „cegiełkę”. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska, przedstawicielka SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Ponadto marka Kasia zorganizowała dla podopiecznych Stowarzyszenia warsztaty pieczenia i dekorowania świątecznych pierniczków. Jednocześnie, biorąc udział w akcji „2 razy więcej radości”, konsumenci mieli szansę na wygraną pieniężną – każdego dnia wyłaniano zwycięzcę, który otrzymywał 2000 złotych.

 – Bardzo cieszymy się, że jako marka Kasia po raz kolejny mogliśmy wesprzeć Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce. To wszystko nie odbyłoby się bez pomocy naszych konsumentów, którzy w czasie trwania aktywacji zdecydowali się na zakup produktów marki Kasia. Tym samym chcielibyśmy serdecznie podziękować wszystkim, którzy włączyli się do akcji. To właśnie z Państwa pomocą udało nam się zrealizować nasz cel i przekazać środki finansowe na rzecz podopiecznych Sstowarzyszenia. Wierzymy, że także podczas kolejnych naszych akcji będziemy nieść wspólnie pomoc i dzielić się radością z tymi, którzy najbardziej tego potrzebują – mówi Tatjana Semeniouk, Junior Brand Manager marki Kasia.

Młodzi ludzie wyraźnie dostrzegają cyberprzemoc w swoim życiu. Wskazują, że dotyka ona zarówno ich samych, jak też kolegów czy znajomych. Mówiąc o doświadczanej przemocy, wskazują, że zdecydowanie najczęściej spotykają się z wyzywaniem w sieci (56%). Dominującymi emocjami odczuwanymi w związku z cyberprzemocą są obojętność („nie obchodziło mnie to”) – wskazywana przez co piątego badanego (21%), a także smutek (15%), złość (14%) i strach (11%).

– Brak reakcji na wyzwiska kierowane w sieci można traktować wielorako. Z jednej strony jako racjonalne zachowanie, mechanizm obronny przed cyberprzemocą. Reakcja na wyzwiska stanowi bowiem pożywkę dla zachowań przemocowych. Jest to strategia, którą można nazwać „nie karmię prześladowcy”. Jest konstruktywna, jednak wymaga ugruntowanego poczucia własnej wartości i odporności psychicznej – mówi Łukasz Łagód, psycholog ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – Z drugiej strony, zachowanie takie może świadczyć o tym, że ofiara przemocy jest już całkowicie bezradna i nie stara się w jakikolwiek sposób reagować, gdyż ma przeświadczenie o tym, że cokolwiek zrobi lub powie będzie jeszcze bardziej eskalowało przemoc skierowaną w jej stronę, a stąd jest bardzo blisko do niepożądanego mechanizmu wyuczonej bezradności – dodaje psycholog.

Według eksperta możliwe są jeszcze dwa wyjaśnienia – pierwszym z nich jest kreowanie się na osobę silniejszą niż w rzeczywistości, zakładanie pewnej maski mówiącej „jestem silny(-a)”, a w rzeczywistości głębokie przeżywanie zadawanych ciosów.

– Jest to strategia, która może prowadzić do autoagresji, a przy tym dosyć ciężko ją zauważyć. Po drugie zaś pewnej zmiany można upatrywać w brutalizacji języka młodych ludzi, wyzwiska mogą być w niektórych grupach odbierane jako swego rodzaju wzmocnienie neutralnego komunikatu – mówi Łukasz Łagód.

Dziecko sprawcą przemocy? Rodzicu – nie ignoruj, reaguj!

Młodzi ludzie stwierdzają również, że zdarza się im być sprawcami cyberprzemocy. Uciekają się wtedy głównie do wyzywania innych (38%), poniżania i ośmieszania ich (22%), a także straszenia (11%). Zdarzają się też akty podszywana się pod innych (6%) czy wysyłania poniżających materiałów (5%).

Jak komentuje Anna Dereszowska, aktorka i ambasadorka SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce: Dzieci potrafią być okrutne, ale trzeba pamiętać, że są lustrem dorosłych i bardzo nasiąkają tym, co słyszą w domu. Sposób, w jaki komentujemy to, co oglądamy w sieci, ma na nie wpływ. Siedzą obok nas i wszystko chłoną. Myślą, że skoro rodzice pozwalają sobie na takie słowa, one również mogą. Później idą o krok dalej i piętnują słownie kolegę czy koleżankę, często nie zdając sobie sprawy z tego, jak głęboko potrafią zranić.

Według ambasadorki dzieci reagują na sytuacje stresowe bardzo różnie. – Jedne bronią się i zaczynają być agresywne, inne odsuwają się od nas, jeszcze inne stają się nadzwyczaj aktywne i napastliwe. Najczęściej, gdy tkwią w przestrzeni wypełnionej agresją, kończy się to depresją, stanami lękowymi, a w najgorszym wypadku myślami i próbami samobójczymi – mówi Anna Dereszowska.

Po starcie kampanii pod hasłem „Przemoc w internecie zostawia niewidzialne rany” eksperci ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce otrzymali wiele wiadomości z prawdziwymi historiami dzieci, które doświadczyły przemocy w sieci. W jednej z nich nastolatka podpisana jako X poprosiła organizację o opublikowanie listu, w którym apeluje do swoich rówieśników:

Nie pozwólcie na to, żeby to stało się Wam obojętne. Nie pozwólcie na to, aby ktoś Wam wmówił, że nic się nie dzieje. Nie pozwólcie, żeby ktoś Wam mówił, że wyolbrzymiacie albo że jesteście nadwrażliwi, a wszystko to cecha czasów współczesnych. To nieprawda! – pisze X i dodaje także kilka słów na temat sprawców internetowej przemocy. – Zastraszają nas, gnębią, cieszą się tym w sieci – i tak uzyskują swoją atencję i grono wielbicieli z takimi samymi problemami jak oni. Nikt szczęśliwy i normalny, mający poukładane w myślach do nich nie dołączy. Nikt odważny do nich nie dołączy!!! W konfrontacjach to są często tchórze! Wiem, bo to przeżyłam. Nie zgadzajcie się na cyberprzemoc. Mówcie głośno, że to jest złe. Nie pozwalajcie, żeby to stawało się normalne, bo cyberprzemoc narasta z dnia na dzień i będzie się rozszerzała, jeśli nie będziemy działać. (…) Miałam dużo szczęścia, mnie pomogła mama, a sprawę zakończyła policja – dodaje nastolatka. Cały list można przeczytać tutaj.

Obojętność i milczenie

Z ankiety wynika, że nastolatki na ogół nie mówią nikomu o doświadczanej cyberprzemocy (34,7%). A jeżeli decydują się podzielić tym doświadczeniem, to najczęstszymi powiernikami są ich koleżanki i koledzy (24,4% wskazań). Młodzi ludzie bardzo rzadko wskazują rodziców (12,2%) czy też innych członków rodziny, np. rodzeństwo (8,4%). Pomoc nauczycieli wspomniano zaledwie w znikomym odsetku (1,3% odpowiedzi).

– Dzieci często wstydzą się przyznać dorosłym, że są prześladowane. Boją się, że zostaną wyśmiane lub rodzice czy nauczyciele zbagatelizują ich problemy. Wiele z nich obawia się pogorszenia swojej, i tak już trudnej, sytuacji – mówi psycholog Anna Borkowska, ekspertka NASK. – Wiemy też, że rodzice nie zdają sobie sprawy ze skali przemocy, z jaką spotykają się dzieci w internecie i dość optymistycznie zakładają, że takie doświadczenia nie są udziałem ich własnych pociech – dodaje.

Wyniki ankiety wyraźnie pokazują, że istnieje potrzeba, by rodzice, opiekunowie czy nauczyciele zaczęli dostrzegać i bardziej rozumieć problem agresji i przemocy w sieci. – To, co szokuje najbardziej, kiedy słuchamy relacji rodziców, których dzieci były ofiarami „niewidzialnej przemocy”, to to, że rodzice sprawców nie widzą w ich działaniach niczego złego. Często nie chcą nawet przeczytać tego, co w sieci wypisują ich dzieci. Nazywają raniące, słowne pociski żartami i szukają dla nich usprawiedliwień. Dlatego w naszej kampanii chcemy powiedzieć rodzicom, jak reagować nie tylko wtedy, gdy nasze dziecko jest ofiarą cyberprzemocy, ale także wtedy, gdy jest jej sprawcą. – mówi Anna Choszcz-Sendrowska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Przemoc w internecie zostawia niewidzialne rany

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce przeprowadziło ankietę w ramach kampanii „Przemoc w interencie zostawia niewidzialne rany”. Na stronie akcji www.jestemzsos.org można znaleźć nie tylko wskazówki, jak rozmawiać z dzieckiem o cyberprzemocy oraz w jaki sposób jej przeciwdziałać, ale także informacje, jak zgłosić się do edukacyjnej akcji #JestemzSOS. Jest to projekt, który promuje empatię oraz tolerancyjne postawy wobec rówieśników ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych z zrachowaniami w sieci.

Partnerem merytorycznym kampanii jest Państwowy Instytut Badawczy NASK.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 36 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Obecnie ma pod opieką 1566 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata.

Stowarzyszenie prowadzi cztery SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie im kompleksowego wsparcia.

SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomagają również dzieciom w Zimbabwe i Kamerunie. Do głównych działań należą, m.in.: budowa studni oraz sanitariatów, promocja higieny (HIV/AIDS, COVID-19), program dożywiania, edukacja, wsparcie działalności gospodarczej rodzin i społeczności czy promocja praw kobiet. Z pomocy Stowarzyszenia na terenie Zimbabwe i Kamerunu skorzystało już 5000 rodzin.

NASK jest Państwowym Instytutem Badawczym nadzorowanym przez Ministra Cyfryzacji w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Prowadzi badania w zakresie rozwiązań zwiększających efektywność, niezawodność i bezpieczeństwo sieci teleinformatycznych oraz innych złożonych systemów sieciowych. Kluczowym polem aktywności NASK są działania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa internetu.

Reagowaniem na zdarzenia naruszające bezpieczeństwo sieci w Polsce i koordynacją działań w tym obszarze zajmuje się pion Centrum Cyberbezpieczeństwa, w którego skład wchodzi zespół CERT Polska (Computer Emergency Response Team). NASK realizuje, na mocy ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, zadania jednego z trzech CSIRT (Computer Security Incident Response Team) poziomu krajowego (CSIRT MON, CSIRT ABW, CSIRT NASK), tworząc ponadto zaplecze analityczne i badawczo-rozwojowo dla systemu cyberbezpieczeństwa w Polsce. NASK prowadzi również Rejestr domeny krajowej .pl.

Ważną rolę pełni też w NASK działalność edukacyjna i popularyzacja idei społeczeństwa informacyjnego poprzez kampanie informacyjno-edukacyjne, inicjatywy społeczne, szkolenia, badania i publikacje. NASK-PIB na mocy ustawy pełni także rolę operatora Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej – rządowego programu, którego celem jest podłączenie wszystkich szkół w Polsce do bezpłatnego, szybkiego i bezpiecznego internetu.

Rasizm, wyśmiewanie wyglądu, pochodzenia czy poglądów to skutek, a nie przyczyna problemów. To żniwo, które zebrała normalizacja agresji i przemocy w Internecie, na którą narażeni są najmłodsi. To również wina zmiany języka, którym posługujemy się na co dzień do opisywania otaczających nas zjawisk.

Celem kampanii „Niewidzialna przemoc” jest podnoszenie świadomości rodziców na temat cyberzagrożeń, zmiana ich postaw oraz przekonanie ich, że właśnie teraz, kiedy właściwie każda z dziedzin naszego życia przeniosła się do internetu, muszą być bardzo blisko swoich dzieci. Sieć może być bowiem bardzo niebezpieczną przestrzenią, jeśli nie nauczymy młodych korzystać z niej mądrze i odpowiedzialnie.

– W naszej kampanii chcemy powiedzieć, że słowa w Internecie są jak niewidzialne naboje: nie powodują realnych siniaków, złamań czy okaleczeń, ale zostają po nich ślady w postaci lęków, samookaleczeń, depresji. Dla dzieci przykra wiadomość, skierowana do koleżanki z klasy, okraszona skrótem: XD to jedynie żart, często nie zdają sobie sprawy, że dla niektórych ich kolegów to może być głęboka rana. Dorośli widzą dopiero skutki agresji, ale nie zawsze łączą je z przemocą w Internecie, która często pozostaje niewidzialna i niesłyszalna. Naszym celem jest głośny sprzeciw przeciw normalizacji przemocy, bo to, co kiedyś było obrazoburcze, dziś już nikogo nie wzrusza. Na więcej pozwalają sobie w internecie zarówno dorośli, jak i dzieci. Nigdy przemoc i agresja nie były tak dostępne jak dzisiaj.

– mówi Anna Choszcz-Sendrowska, przedstawicielka SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Normalizacja przemocy

Jak pokazują dane NASK^[1], aż 49% nastolatków doświadczyło agresji słownej w Internecie, 47% nastolatków uważa, że dominuje tam agresja i nietolerancja, a dyskusje prowadzone są w stronę wyzwisk i obelg. Młodzi ludzie przyznają, że są w sieci poniżani (19%), zastraszani (14%), a 12% z nich przyznaje, że doświadczyło rozpowszechniania na swój temat fałszywych informacji.

– Niepokoi również fakt, że dzieci rzadko proszą dorosłych o pomoc. I właśnie m.in. z tego powodu przemoc w internecie staje się niewidzialnym zjawiskiem. Dzieci są tam nie tylko poniżane czy obrażane, ale są również narażone na szkodliwe treści, niedostosowane do ich wieku czy emocjonalnego rozwoju. 

– mówi Agnieszka Żeglińska, Dyrektor ds. Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego.Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce pragnie więc zachęcić nastolatków, by w sytuacji, gdy czują, że „coś jest nie tak” zwracali się do dorosłych o pomoc. Rodziców z kolei zachęca, by zapoznali się z tematem cyberprzemocy i byli bardziej uważni na zachowania swoich dzieci w Internecie.

– Dla prawidłowego rozwoju dziecko potrzebuje stałej, bezpiecznej relacji. Tylko wtedy zbuduje prawidłowe więzi, nabierze poczucia własnej wartości, rozwinie potencjał. Środowisko opiekuńczo-wychowawcze, a więc przede wszystkim opiekun, który odpowiada na potrzeby dziecka, to inwestycja w przyszłość dziecka.

 – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

Promyk nadziei w Blue Monday

Start kampanii zaplanowano na 18.01.21 czyli Blue Monday – najbardziej depresyjnym dniu roku. Tego dnia na wielkim, interaktywnym ekranie można było zobaczyć plakat kampanii przedstawiający dzieci z binarnymi, internetowymi ranami i siniakami, które internauci mogli zmniejszyć wchodząc na www.jestemzsos.org lub oznaczając akcję w mediach społecznościowych. I tym samym dostrzec „Niewidzialną przemoc”. Zachęcali do tego na swoich profilach młodzi twórcy internetowi, tacy jak Maria Jeleniewska, Kinga Sawczuk, Kuba Norek czy Marlena Sojka.

Dołącz do akcji i porozmawiaj z dzieckiem

Na stronie kampanii: www.jestemzsos.org, można znaleźć nie tylko informacje o tym, jak rozmawiać z dzieckiem o cyberprzemocy oraz wskazówki, jak jej przeciwdziałać, ale także, jak zgłosić się do edukacyjnej akcji #JestemzSOS. Jest to projekt, który promuje empatię, został stworzony po to, by szerzyć tolerancyjne postawy wobec dzieci, podopiecznych pieczy zastępczej i tych z rodzin w kryzysie.  W każdej klasie, każdej grupie rówieśniczej może znaleźć się dziecko, którego nie wychowują jego biologiczni rodzice. Odseparowanie dziecka od rodziców to zawsze trudna sytuacja, to trauma, która jest z dzieckiem jeszcze długo.

–  Dzieci z pieczy zastępczej czy rodzin w kryzysie, mogą być bardziej narażone także na internetową „niewidzialną” przemoc ze strony rówieśników. Zależy nam na tym, by dzieci, które trafiają do opieki zastępczej, lub te, których rodzina z pewnych względów różni się od innych, za sprawą swoich rówieśników nie czuły się w szkole czy grupie gorsze. Szkołę do projektu może zgłosić zarówno rodzić, opiekun, jak też nauczyciel. Wystarczy wejść na naszą stronę internetową i wypełnić formularz kontaktowy.

– mówi Katarzyna Kopczyńska-Kwiatek, Koordynatorka projektu #JestemzSOS.

Kampanię wspiera spot reklamowy. Za przygotowanie koncepcji kreatywnej i strategii odpowiadała agencja VMLY&R Poland, a za produkcję Papaya Films, Badi Badi oraz Głośno. Spot wyreżyserował Antek Nykowski, a autorką fotografii jest Paula Patocka. Partnerem kampanii jest Screen Network, który odpowiada za komunikację DOOH. Ogólnopolska kampania prowadzona będzie w styczniu i lutym 2021 r, a planowane działania reklamowe w telewizji, prasie i online przeprowadzi dom mediowy Wavemaker. Monitoring internetu zostanie zrealizowany przez narzędzie Brand24. 

^[1] Bochenek M., Lange R. (red.), (2019), „Nastolatki 3.0. Raport z ogólnopolskiego badania uczniów”, Warszawa: NASK Państwowy Instytut Badawczy.

Kacper uczy się w technikum mechanicznym, ale na studia ma tyle pomysłów, że ciężko mu się zdecydować, Amelia chce zostać fryzjerką, największą pasją Klaudii jest taniec, a w wolnych chwilach pisanie scenariuszy, Aleksandra jest utalentowaną artystką, która jeszcze nie wie, czy widzi swoja przyszłość na deskach teatru, czy przed sztalugą, Weronika, uwielbia hulajnogę i piłkę nożną, Zuzia już stawia pierwsze kroki na korcie tenisowym, uwielbia też akrobacje, a marzeniem Karoliny jest skończyć szkołę ekonomiczną.

Czy pierwszym marzeniem Igi Świątek było właśnie, zostanie tenisistką?Te i inne ciekawe pytania mogły zadać dzieci z SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju, z rodziny prowadzonej przez Rodziców SOS Kasię i Tomka, które spotkały się online, z tenisistką Igą Świątek. Kacper, Amelia, Ola, Klaudia, Weronika, Zuzia i Karolina, miały tę wyjątkową szansę. Rozmowa z Igą była dla nich inspiracją, motywacją i wiarą, że można spełniać marzenia i osiągać postawione sobie cele.Iga Świątek to pierwsza Polka, która wygrała turniej Wielkiego Szlema, stała się wielką inspiracją dla wielu z nas. Jako 19-latka pokazała światu, że sukces niekoniecznie przychodzi z dojrzałym wiekiem, a głównie dzięki zaangażowaniu, motywacji, wierze w siebie i swoje możliwości. Wygrana Roland Garros, a co za tym idzie – awans na 17. miejsce WTA, to zastrzyk inspiracji, by zawsze walczyć o swoje marzenia. Jest to przekaz szczególne ważny dla dzieciaków z SOS Wiosek Dziecięcych, dla których bardzo ważne są dobre wzorce do naśladowania.

Iga jest niezwykłą osobą. Jest utalentowana, pracowita, wytrzymała i ma wiarę we własny potencjał. Przy tym jest bardzo miłą i skromną osobą! Myślę, że wszystkie dzieci poczuły się zainspirowane, że prawdziwa siła leży w nas samych, w naszych sercach i staraniach. Trzeba w to po prostu bardzo mocno wierzyć. –  Wspomina rozmowę Mama SOS KasiaPodstawowym prawem dzieci, powinien być ciepły kochający dom, gdzie będą mogły się edukować i być bezpieczne. Zadaniem rodziców jest dać siłę dzieciom i przypominać im, że jeśli chcą, mogą spełnić swoje marzenia. Dlatego tak ważni są Rodzice SOS, specjaliści i darczyńcy.

Mam wokół siebie ludzi, którzy mnie wspierają. Rodzinę, która daje mi siłę i motywacje do działania. To właśnie dzięki tym wszystkim osobom mój sukces jest możliwy. Dlatego tym bardziej zdaje sobie sprawę z tego, jak ważne jest to, żeby mieć wokół siebie odpowiednie osoby, kogoś, kto w nas wierzy. Cieszę się, że takie osoby są w życiu dzieci, z którymi rozmawiałam.– mówi Iga Świątek

To niesamowite dzieciaki, pełne potencjału i siły, bo mimo tego, co przeszły, starają się każdego dnia walczyć o swoje własne sukcesy. Dla mnie to one są mistrzami świata i będę trzymać za nie mocno kciuki. – dodaje tenisistka.

Dzieci, które wychowuję zawsze zazdrościły mi, że mam na nazwisko tak samo jak Robert. – śmieje się zastępcza mama Wiola – Dla nich spotkanie z nim to wielka sprawa. Nasze dzieciaki bardzo wiele w życiu przeszły. Także ostatni rok dał nam wszystkim, a im przede wszystkim porządnie w kość. Znów zachwiało się odbudowane z trudem poczucie bezpieczeństwa. Zamknięcie i brak możliwości osobistego kontaktu z biologicznymi rodzinami również są dla dzieci bardzo trudne. Przed nami Święta Bożego Narodzenia, które zawsze dla dzieci w pieczy zastępczej to newralgiczny czas. Dobrze, że Robert mógł przynieść im trochę radości i wiary w siebie. – dodaje.

Pierwsze takie Nadchodzące Święta dla wielu z nas mogą być inne niż wcześniej – część z nas być może spędzi je z dala od rodziny, w samotności. Dziś, lepiej niż kiedykolwiek możemy zrozumieć emocje maluchów odseparowanych od rodziny biologicznej. Dzieci, które trafiają pod opiekę Stowarzyszenia, to dzieci porzucone i osierocone, które w zastępczych rodzinach SOS odnajdują dom i poczucie bezpieczeństwa. Bardzo często dopiero w SOS Wiosce Dziecięcej po raz pierwszy obchodzą Święta: pierwszy raz ubierają choinkę, dostają prezenty, pierwszy raz siadają do wigilijnej kolacji. Pierwszy raz spędzają Święta w ciepłej rodzinnej atmosferze.

Gdy dostałem propozycję od Stowarzyszenia, żeby się połączyć z dzieciakami, było to dla mnie naturalne, żeby się zgodzić. W tym roku są to szczególne Święta dla wielu rodzin, wiele z nich spędzi je osobno. Tym bardziej nie mogę sobie nawet wyobrazić, co przeżywają dzieci, dla których to jest codzienność. – powiedział Robert Lewandowski. – Ogromnie się cieszę, że mogłem porozmawiać z fantastycznymi, młodymi ludźmi, którzy zarazili mnie swoją energią, uśmiechem i ogromną siłą. Mimo przeciwności losu, dzięki swojej mamie SOS oraz innym osobom, które im pomagają, mają teraz dom pełen ciepła i miłości, taki jaki powinno mieć każde dziecko. Zachęcam wszystkich do wspierania tych dzieciaków. – dodaje Robert.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce  prowadzi świąteczną zbiórkę pod hasłem: „Podaruj dzieciom ich pierwsze święta”, której celem jest zebranie środków na organizację Świąt Bożego Narodzenia dla opuszczonych i osieroconych dzieci. Do świątecznej pomocy można przyłączyć się przekazując darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu zorganizować rodzinne święta dla opuszczonych i osieroconych dzieci.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od ponad 35 lat pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodziców oraz tym z rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Obecnie ma pod opieką 1566 potrzebujących dzieci. Jest częścią międzynarodowej organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 136 krajach świata. We wrześniu 2020 roku SOS Children’s Villages International nawiązała globalną współpracę z Bayern Monachium. Klub Roberta Lewandowskiego został ambasadorem  organizacji. Stowarzyszenie prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci znajdują troskliwy dom i opiekę. Równolegle do opieki zastępczej, rozwijane są również działania profilaktyczne, w ramach Programu “SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona dzieci przed utratą opieki i zapewnienie rodzinom kompleksowego wsparcia.

Choć Polska była jednym z inicjatorów i współtwórców Konwencji o Prawach Dziecka, do dzisiaj nie jest stroną jej III Protokołu Fakultatywnego, mimo że formalnie podpisała ten dokument w 2013 r. Tymczasem ratyfikacja tego dokumentu pozwoli urealnić ochronę wynikającą z Konwencji, zapewniając perspektywę międzynarodowej oceny działania polskich organów władzy w zakresie przestrzegania praw dziecka.

To szczególnie istotne wobec stosunkowo licznych przykładów naruszania praw dziecka w Polsce. Wśród palących problemów w tym zakresie wciąż istotną rolę odgrywa zły dostęp do opieki psychiatrycznej, wykluczenie komunikacyjne dzieci z obszarów wiejskich, brak dostępu do nauczania zdalnego, niedostateczne gwarancje proceduralne dla dzieci stawających przed sądami rodzinnymi czy pozbawianie wolności cudzoziemskich dzieci przebywających w Polsce nielegalnie.

Wszystko to sprawia, że pełne przyjęcie Protokołu Fakultatywnego ma istotne znaczenie dla stopnia przestrzegania praw dziecka w Polsce. Mając to na uwadze, 19 polskich organizacji pozarządowych zaapeluje do Senatu RP o wystąpienie z inicjatywą ustawodawczą i skierowanie do Sejmu projektu ustawy wyrażającego zgodę na ratyfikację III Protokołu Fakultatywnego.

Wśród sygnatariuszy petycji znajdują się między innymi: European Anti-Poverty Network Polska, Fundacja Aktywności Lokalnej, Fundacja Autonomia, Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego, Fundacja Wspomagania Wsi, Fundacja Szkoła z Klasą, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Instytut Praw Dziecka im. Janusza Korczaka, Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej, Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu, Międzynarodowe Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka, Otwarta Rzeczpospolita – Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii, Pogotowie „Niebieska Linia” IPZ, Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka, Stowarzyszenie Amnesty International, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce oraz Stowarzyszenie UNICEF Polska.

Inicjatywę organizacji społecznych poparli m.in. Marek Michalak, były Rzecznik Praw Dziecka, prof. dr hab. Barbara Smolińska-Theiss oraz adw. Sylwia Gregorczyk –Abram.

Wszystkie osoby, które chciałyby poprzeć petycję zachęcamy do jej elektronicznego odpisania: www.petycjeonline.com

PIERWSZE PRAWDZIWE ŚWIĘTA

Zosia straciła rodziców jako mała dziewczynka i przez kilka lat wychowywała się w domu dziecka. Święta nie wyróżniały się niczym od smutnej codzienności – tak, jakby odbywały się daleko od niej, w innym, zupełnie niedostępnym świecie. Oznaczały dla niej przede wszystkim tęsknotę za prawdziwym domem i rodziną. Dziewczynka nie miała szansy poznać świątecznych rytuałów, ale przed snem zanurzała się w marzeniach… Jak to jest ubierać choinkę, czy śpiewać kolędy z rodziną? Jakby to było krzątać się po kuchni z mamą, razem z nią piec pierniczki i nakrywać do wigilijnego stołu? Jak to jest kiedy mama przytula i czyta bajki do snu?

Los dziewczynki odmienił się, kiedy trafiła pod opiekę pani Małgosi w Wiosce SOS. To właśnie tu poznała piękne świąteczne zwyczaje: tu po raz pierwszy zasiadła do wigilijnego stołu, dzieliła się opłatkiem, śpiewała kolędy przy świetle choinki. Tu mogła odkryć to o czym zawsze marzyła – niezwykłą atmosferę świąt spędzonych w gronie rodziny. A co najważniejsze, otrzymała troskę i ciepło, za którymi tak tęskniła.

W SOS Wioskach Dziecięcych nasi podopieczni otoczeni są rodzinnym ciepłem i opieką, odzyskują zaufanie do świata, uczą się co tak naprawdę oznacza być dzieckiem.  Wielu z nich, tak jak Zosia dopiero tu, z Rodziną SOS obchodzi swoją pierwszą Gwiazdkę, zasiada do wigilijnej wieczerzy, poznaje świąteczne zwyczaje. Chcemy, by mogli cieszyć się tymi chwilami tak jak wszystkie inne dzieci. – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Ostatni rok, mijający pod znakiem pandemii i izolacji społecznej był bardzo trudny dla nas wszystkich, także dla  podopiecznych SOS. Mimo tych wyjątkowych warunków każdego dnia specjaliści i Rodzice SOS robili wszystko, by zapewnić dzieciom opiekę, wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. Nadchodzące Święta dla wielu z nas mogą być inne niż wcześniej – część z nas być może spędzi je z dala od rodziny, w samotności. Lepiej niż kiedykolwiek możemy zrozumieć emocje maluchów odseparowanych od rodziny biologicznej. Świąteczna zbiórka SOS to szansa na okazanie solidarności i wsparcia dzieciom, które z poczuciem osamotnienia muszą mierzyć się każdego dnia.

Kampanię wspiera spot reklamowy, przedstawiający serię radosnych dziecięcych odkryć. W scenach tych wielu z nas odnajdzie własne wspomnienia dzieciństwa i towarzyszące im emocje. Za przygotowanie koncepcji kreatywnej odpowiadała agencja Dziadek do Orzechów, a za produkcję Propeller Film. Spot wyreżyserował Mikołaj Łebkowski. Ogólnopolska kampania i towarzysząca jej świąteczna zbiórka prowadzone będą w listopadzie i grudniu 2020 r. Planowane działania reklamowe obejmują telewizję, prasę i kampanię online.

Do świątecznej pomocy można przyłączyć się przekazując darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu zorganizować rodzinne święta dla opuszczonych i osieroconych dzieci.

Już 9 listopada rozpocznie się ogólnopolska zbiórka pieniędzy we współpracy ze Stowarzyszeniem Dr.Max Zdrowie. Akcja #PomagajmyNaMAXa zostanie przeprowadzona na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce i potrwa do 10 maja 2021 r.

Celem zbiórki jest pozyskanie środków na opiekę zdrowotną dzieci porzuconych, osieroconych oraz z rodzin zagrożonych rozpadem. Akcja prowadzona jest w formie online oraz tradycyjnej. Pomóc można dokładając cegiełkę do zbiórki na zrzutce: https://zrzutka.pl/g4rwjv a także w wybranych aptekach w całej Polsce.

Pomóż nam chronić dzieci

Jak wynika z dostępnych danych[1], co roku, niemal 9 tys. dzieci traci opiekę rodziców, a ponad 71 tys. dzieci w Polsce nadal wychowuje się w opiece zastępczej. Dla każdego dziecka to osobisty dramat – sytuacja, która wpływa na całe późniejsze życie, a często pozostawia po sobie ogromną traumę. Opieka zdrowotna jest zatem kluczowa, by dzieci po przejściach mogły prawidłowo się rozwijać i cieszyć się swoim dzieciństwem.

SOS Rodzinie

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 36 lat opiekuje się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi, a od 11 prowadzi program profilaktyczny „SOS Rodzinie”, wspierając rodziny zagrożone rozpadem, tak by mogły pokonać trudności i pozostać razem. Pracownicy socjalni Stowarzyszenia pracują bezpośrednio z rodzicami i opiekunami, układają z nimi plan wydatków, wspierają w codziennych wyzwaniach. Program obejmuje między innymi szkolenia zawodowe, doradztwo psychologiczno-pedagogiczne dla dorosłych, pomoc prawną i  zdrowotną. Tworzone są także grupy wsparcia, ułatwiany jest kontakt z pracodawcami.

W ramach programu prowadzone są również tzw. Świetlice SOS, gdzie dzieci mogą nadrobić zaległości edukacyjne, odrobić lekcje, porozmawiać o swoich troskach, czy choćby zjeść ciepły posiłek. Ważnym elementem są zajęcia wspierające rozwój pasji i zainteresowań: wycieczki, warsztaty artystyczne, zajęcia sportowe. Podopieczni objęci są również pomocą psychologiczną i terapeutyczną.

Obecnie program obejmuje opieką 482 rodziny, w tym 1243 dzieci w Polsce.

***

[1] GUS

W imieniu Zarządu Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, pragnę Państwa zapewnić, że jako pracownicy i współpracownicy organizacji pozarządowej opiekującej się dziećmi kierujemy się w naszej codziennej pracy:

ODWAGĄ, ZAANGAŻOWANIEM, ZAUFANIEM i ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ.

Szanujemy różne religie i kultury oraz pracujemy w krajach oraz społecznościach, gdzie nasza misja może przyczyniać się do rozwoju. Pracujemy w duchu Wytycznych Narodów Zjednoczonych dotyczących dzieci objętych opieką zastępczą oraz Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o Prawach Dziecka i promujemy prawa dziecka na całym świecie.

Ponadto, kierujemy się w pracy obowiązującym w Stowarzyszeniu Kodeksem Postępowania Pracowników i Współpracowników Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, do którego przestrzegania zobowiązują się wszyscy pracownicy i współpracownicy Stowarzyszenia, potwierdzając to własnoręcznym podpisem. Kodeks ten stanowi:

Pkt 1.2 KPiW: (…) Będę przestrzegał praw człowieka, niezależnie od płci, niepełnosprawności, pochodzenia etnicznego, religii, języka, orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, nosicielstwa HIV i innych chorób. Będę postępował sprawiedliwie, uczciwie i taktownie oraz traktował ludzi z szacunkiem i godnością. Będę przestrzegał prawa krajowego i lokalnych zwyczajów, tradycji i praktyk zgodnych z konwencjami ONZ. Nie będę brał udziału w żadnej formie dyskryminacji, molestowania seksualnego, znęcania się fizycznego i psychicznego czy wyzysku, zastraszania i wykorzystania lub w żaden inny sposób nie będę naruszał praw innych osób.

Dlatego, z całą mocą, pragnę  zaznaczyć, że Zarząd Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce stoi na stanowisku, że nie ma w naszej organizacji miejsca, na postawy i wypowiedzi dyskryminujące jakąś grupę społeczną ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, pochodzenie etniczne, wyznawaną wiarę,  kolor skóry, orientację seksualną czy tożsamość płciową.

Z pozdrowieniami
Barbara Grasińska- Ciereszko

Prezes Zarządu Stowarzyszenia
SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Wejdź na pomoc.wioskisos.org i skorzystaj z formularza kontaktowego.

Właśnie w tym roku rząd polski przedstawił raport krajowy. Za każdym razem oprócz rządu, informacje o stanie przestrzegania praw dziecka w kraju mogą przedstawiać organizacje pozarządowe w tzw. Raporcie Alternatywnym. Raport ten jest przekazywany Komitetowi Praw Dziecka ONZ, czyli 18 ekspertom w dziedzinie praw dziecka wybranym przez Narody Zjednoczone.

We wrześniu br., podczas Sesji Roboczej Komitetu Praw Dziecka w Genewie polskie organizacje pozarządowe zaprezentowały swój raport. Na podstawie m.in. otrzymanych raportów Komitet Praw Dziecka przygotuje Zalecenia dla Polski.

Raport Alternatywny został opracowany przez 13 wiodących polskich organizacji pozarządowych. Organizacje zwracają uwagę na to, że duża część Zaleceń Komitetu Praw Dziecka z roku 2015 niestety nie doczekała się realizacji. Tegoroczny Raport Alternatywny nie omawia wszystkich kwestii związanych z nieprzestrzeganiem w Polsce Konwencji o prawach dziecka, skupiając się jedynie na tych, które są najistotniejsze z punktu widzenia dobra dziecka oraz wchodzą w obszar działań organizacji-autorów raportu.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wspólnie z Koalicją na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej przedstawiło sytuację dotyczącą pieczy zastępczej i wskazało na najpilniejsze potrzeby w tym zakresie.

Do najbardziej palących problemów należy wymienić niedostateczną liczbę rodzinnych form opieki zastępczej, w tym placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego. To właśnie do form rodzinnych powinny trafiać dzieci poniżej 10 roku życia, a zwłaszcza małe dzieci do lat 3. Niestety w Polsce wciąż ponad 1 600 małych dzieci do lat 3. umieszczonych jest w pieczy instytucjonalnej. A przecież wczesne dzieciństwo to newralgiczny okres w życiu każdego z nas. To czas, kiedy dziecko potrzebuje jednego, stałego opiekuna. To właśnie w pierwszych tygodniach, miesiącach i latach życia kształtuje się więź z opiekunem, która będzie matrycą do tworzenia kolejnych relacji w życiu. Więź bezpieczna powstaje w relacji z jednym opiekunem, który jest dostępny dla dziecka, zaspokaja jego potrzeby i który się nie zmienia. To wiedza naukowa o przywiązaniu[1]. Ważne aby tę wiedzę systemowo przełożyć na działania państwa i powiatów, które są odpowiedzialne za opiekę zastępczą i aby najmłodszym dzieciom zapewniać opiekę rodzinną.

Kolejnym ważnym problemem jest sytuacja dzieci z niepełnosprawnością. Często jedyną możliwością umieszczenia dzieci z niepełnosprawnościami pozostają Domy Pomocy Społecznej, Zakłady Opiekuńczo-Lecznicze czy placówki terapeutyczne. A przecież preambuła Konwencji o prawach dziecka mówi: dziecko dla pełnego i harmonijnego rozwoju swojej osobowości powinno wychowywać się w środowisku rodzinnym, w atmosferze szczęścia, miłości i zrozumienia. Zdanie to dotyczy w takim samym zakresie dzieci zdrowych, co z niepełnosprawnościami. Dziećmi z niepełnosprawnościami zgodnie z ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej mogą opiekować się specjalistyczne rodzice zastępczy. Niestety w 2018 r. rodziny specjalistyczne stanowiły zaledwie 0.6% ogólnej liczby rodzinnych form pieczy zastępczej^[2]. Na przestrzeni lat 2012-2017 odnotowywano stały spadek ich liczby, a to właśnie w zawodowych specjalistycznych rodzinach zastępczych mogłyby znaleźć miejsce dzieci z niepełnosprawnościami. Właśnie zadanie takiego przekształcenia systemu opieki nad dzieckiem z niepełnosprawnościami, stoi przed samorządami, aby możliwie najwięcej dzieci znalazło dom.

Warto też pamiętać, że w Polsce na razie nie ma krajowej strategii deinstytucjonalizacji. Jej przyjęcie i wdrożenie wciąż stoi przez naszymi władzami.

Zadania, które dotyczą organizacji systemu pieczy zastępczej są złożone i m.in. od pojęcia się ich wdrażania przez rząd i samorządy, będzie zależał poziom wdrożenia praw dziecka w Polsce.

Cały raport można przeczytać pod tym linkiem: Raport Alternatywny

[1]  Szkoła wrażliwa na traumę

^[2] Obliczenia własne na pdst. Informacji Rady Ministrów o realizacji  2018 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, do łącznej sumy podmiotów pieczy zastępczej typu rodzinnego włączono placówki opiekuńczo-wychowawcze typu rodzinnego.

Dlatego też, zachęcamy Państwa do wzięcia udziału w darmowych webinarach na funpage’u facebookowym @NapiszTestament, które rozwieją Wasze wątpliwości, wzbudzą Waszą ciekawość, zachęcą do działania, a także będą miejscem, w którym możecie zadać każde pytanie związane z tematem. Co się będzie działo?

poniedziałek (28.09) godz. 18:00

– Łukasz Maryniec, prawnik i doradca sukcesyjny opowie o tym, co dzieje się z masą spadkową od momentu śmierci spadkodawcy, do momentu otrzymania spadku przez spadkobiercę.

środa (30.09) godz. 18:00

– Sędzia Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście Grzegorz Kurdziel podzieli się ze słuchaczami swoim doświadczeniem związanym ze sprawami sądowymi i doradzi, jak przygotować się do rozprawy spadkowej.

piątek (2.10) godz. 18:00

– coach i trener Andrzej Hejduk opowie o przyzwyczajeniach i schematach myślowych, którymi kierują się osoby nie piszące testamentu i wyjaśni, dlaczego strach, obojętność i niewiedza są naszymi głównymi wrogami w sporządzaniu tych dokumentów.

Dodatkowo przez cały tydzień, do Waszej dyspozycji będzie infolinia testamentowa. Pod numerem telefonu 500-857-074 będą dyżurować prawnicy, którzy w wyznaczonych godzinach odpowiedzą na wszystkie Wasze pytania.

Zachęcamy również do ściągnięcia darmowego informatora testamentowego, będącego podręcznikiem w pigułce, prowadzącym czytelnika krok po kroku przez proces sporządzania testamentu. Wystarczy wysłać maila na adres: kontakt@napisztestament.org.pl w treści wpisując: zamawiam informator.

Międzynarodowy Tydzień Pisania Testamentów organizowany jest przez koalicję “Napisz Testament”, do której należymy. Poza naszym Stowarzyszeniem w skład koalicji wchodzi dziesięć dobrych i uczciwych organizacji pozarządowych. Są to: Fundacja DKMS, Fundacja Gajusz, Fundacja Międzynarodowy Ruch Na Rzecz Zwierząt Viva!, Stowarzyszenie mali bracia Ubogich, WWF Polska, Fundacja Ronalda McDonalda, Fundacja na rzecz Nauki Polskiej, Fundacja imienia Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ, Stowarzyszenie na Rzecz Niepełnosprawnych SPES

Cieszymy się, że możemy znaleźć się w gronie tak znanych i cenionych organizacji, a Państwa zapraszamy do zapoznania się z programem: www.napisztestament.org.pl

Jeśli spożywasz alkohol w trakcie ciąży, to Twoje dziecko:

• Może być niskie, będzie miało charakterystyczne rysy twarzy: płaską twarz, krótkie szpary powiekowe, szeroko rozstawione oczy, opadające powieki, fałdy nakątne, niedorozwój szczęki, wąską górną wargę, płaska rynienka nosowo-wargowa.
• Jego układ nerwowy będzie źle funkcjonował: będzie nadruchliwe, pobudzone, nadwrażliwe na bodźce, będzie miało zaburzenia uwagi, pamięci, trudności w rozumieniu pojęć abstrakcyjnych, w ocenie sytuacji, rozwiązywaniu problemów. Nie będzie umiało uczyć się na własnych błędach ani kontrolować impulsów.
• Może mieć wady wrodzone (zwłaszcza serca, uszu, oczu, stawów), rozszczep wargi lub podniebienia, nadmierne lub zbyt małe napięcie mięśniowe, deformacje kostno-stawowe, deformacje w obrębie kończyn, wady wrodzone nerek, zaburzenia widzenia, ubytki słuchu, rozszczep wargi lub podniebienia.
• Będzie później mówiło niż inne dzieci, później siadało. Może być intelektualnie, mieć zaburzenia w relacjach społecznych ze skłonnością do uzależnienia od alkoholu i innych używek.
• Będzie miało problemy z zapamiętywaniem i koncentracją uwagi (np. tabliczka mnożenia, uczenie się wierszy na pamięć). Zaburzenia orientacji przestrzennej (braki integracji sensomotorycznej w wyniku zakłóconego przez alkohol sposobu odbierania bodźców) – trudności w uczeniu się z podręcznika, rozproszenie ,,uwagi wzrokowej”, nadwrażliwość lub niedowrażliwość słuchowa, zaburzenia czucia głębokiego, dotykowego, temperatury, bólu wpływają na niepełną ,,świadomość” położenia ciała, upośledzają sprawności grafomotoryczne, utrudniają samoobsługę, zaburzają precyzję wykonywania ćwiczeń, wykresów, prac plastycznych.
• Nie będzie odróżniało dnia od nocy (sen – aktywność, problemy
  w poczuciu czasu)
• Nie będzie w stanie przewidzieć i zrozumieć konsekwencji swoich działań.
• Nie będzie umiało rozpoznać uczuć u siebie i innych, nie będzie miało empatii, za to będzie miało trudności w rozumieniu metafor, alegorii, intencji.
• Będzie miało słabe wyniki w nauce i problemy w funkcjonowaniu w grupie towarzyskiej, w klasie. Będzie ofiarą żartów, będzie odtrącane, postrzegane jako niedojrzałe, łatwo ulegające sugestiom i namowom innych, a zatem takie jakim można łatwo manipulować.

To wszystko może spowodować, że będzie miało niską samocenę, co może prowadzić do depresji, zachowań agresywnych, nadpobudliwości.

• Jako dorosły, może nie osiągnąć niezależności. Wiele wysiłku będzie je kosztowało planowanie, uczenie się i wykorzystywanie zdobytych informacji. Będzie je męczyła zmienność własnego nastroju, częste napady złego humoru, drażliwość, agresja. Często nie będą
  w stanie zapanować nad impulsywnymi zachowaniami, także seksualnymi. Nie będzie potrafiło wyciągać wniosków z popełnionych błędów. Wiele sytuacji będzie w nim budziło lęk, powoduje, dlatego się wycofa i zamknie w sobie.
• Nie będzie potrafiło utrzymać pracy. Nigdy nie stworzy stałego związku.
• Nie będzie sobie radziło z takimi abstrakcyjnymi pojęciami jak pieniądze czy czas. Co bardzo utrudni mu funkcjonowanie
  w społeczeństwie.
• Będzie podatne na przemoc emocjonalną i fizyczną (w tym również seksualną).
• Będzie wymagało wszechstronnej pomocy – wsparcia w domu
  i w szkole, profilaktyki wtórnych zaburzeń psychicznych oraz ochrony przed konfliktami z prawem, nadużywaniem alkoholu, narkotyków, czy przed niechcianą ciążą.

Słownik

Płodowy zespół alkoholowy (fetal alcohol syndrome, FAS)

– to skutek spustoszenia, jakie czyni nienarodzonemu dziecku/płodowi/dziecku alkohol przyjmowany przez kobietę w każdym momencie ciąży. Picie alkoholu
w czasie ciąży zaburza rozwój płodu, alkohol dociera do płodu przez łożysko, wraz z krwią matki. Na działanie alkoholu szczególnie wrażliwy jest rozwijający się mózg dziecka – część neuronów w mózgu dziecka obumiera, część migruje do niewłaściwych obszarów mózgu lub tworzy nieprawidłowe połączenia.

Termin FASD (Fetal Alkohol Spectrum Disorder)

– określa zespół objawów, mogących wystąpić u dzieci, których matki spożywały alkohol etylowy w czasie ciąży. FASD to inaczej zespół umysłowych i fizycznych zaburzeń związanych z ekspozycją płodu na alkohol. Alkohol etylowy działając na nienarodzone dziecko powoduje powstawanie zmian w budowie ciała, wad rozwojowych wielu narządów, a przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego. Może także zagrażać jego życiu. Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego objawia się zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym rozwoju emocjonalnego i mowy, opóźnieniem rozwoju psychoruchowego, upośledzeniem umysłowym, padaczką, ADHD, zaburzeniami z kręgu autyzmu, zaburzeniami w relacjach społecznych, skłonnością do uzależnienia od alkoholu i innych używek. Tak więc zaburzenia związane z ekspozycją płodu na alkohol mogę dotyczyć najważniejszych sfer funkcjonowania dziecka.

Skala FASD w Polsce

Wyniki badań szacunkowych wskazują, że FASD jest najbardziej rozpowszechnionym schorzeniem neurorozwojowym w Europie. Oznacza to, że problem dotyka ok. 1% wszystkich urodzonych dzieci. Mówiąc o Polsce, również należy się odwoływać do danych szacunkowych. Możemy powiedzieć, że z pełnoobjawowym FAS może być troje na 1000 żywych urodzeń. W 2015 Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych przeprowadziła badania epidemiologiczne, w ramach projektu ALICJA[1]. Pokazały one, że zaburzenia neurorozwojowe wynikające z picia alkoholu przez matkę w czasie ciąży dotyczą nie mniej niż 2% dzieci w wieku 7-9 lat. Oznacza to, że FASD występuje znacznie częściej niż inne zaburzenia neurorozwojowe. Niestety dzieci z FASD nie doczekały się żadnych systemowych rozwiązań mających pomóc im w szybkim procesie rozpoznania trudności i otrzymania właściwej pomocy. Właściwa pomoc diagnostyczna może być początkiem dobrego rozwoju dla dziecka. Dlatego tak ważne jest, aby jak najwcześniej zdiagnozować dziecko i wspierać rodziców lub opiekunów pod kątem opieki.

FAS w innych krajach

Podobnie jak w Polsce, inne kraje również bazują na danych szacunkowych i tak w Niemczech z pełnoobjawowym FAS rodzi się rocznie do 0,8% dzieci[2], włoskie szacunki mówią o FAS na poziomie do 1,2%. Dla odmiany we Francji do 1,2%[3] dzieci ma rozpoznanie częściowego płodowego zespołu alkoholowego. W Chorwacji oszacowano rozpowszechnienie pełnoobjawowego FAS na poziomie 0,6% a częściowego płodowego zespołu alkoholowego do 3,4%, przy czym na terenach wiejskich wskaźnik ten może być nawet dwukrotnie wyższy

SOS Wioski Dziecięce a FAS

W Polsce diagnozowanych z zespołem FASD jest ok. 9 tys. dzieci, a około 80% dzieci i młodzieży dotkniętych tym syndromem wychowuje się poza rodzinami biologicznymi, w rodzinach adopcyjnych i zastępczych oraz w placówkach opiekuńczo-wychowawczych.[4] Opiekę nad dziećmi z FAS sprawują również SOS Wioski Dziecięce (27,5% dzieci, którymi opiekuje się Stowarzyszenie ma zdiagnozowany FASD).

[1] https://www.ciazabezalkoholu.pl/images/file/RozpowszechnianieFASD/FASD_w_Polsce.pdf

[2] ibidem

[3] http://www.ciazabezalkoholu.pl/

[4] http://www.fasd.org.pl/artykuly-fasd

Jak podkreślają eksperci SOS Wiosek Dziecięcych, z odpowiednim planem wsparcia, profesjonalną pomocą, wiele tych dramatycznych sytuacji można uniknąć. Właśnie dlatego Stowarzyszenie uruchomiło nową kampanię, w której podnosi tak ważny temat profilaktyki rozpadu rodziny. Celem akcji jest pomoc dzieciom objętym opieką programu „SOS Rodzinie”, którego założeniem jest zapewnienie kompleksowego wsparcia dla rodzin w najtrudniejszej sytuacji, których w czasach pandemii stale przybywa.

Kryzys dotyka najsłabszych

Bohaterką kampanii jest 8-letnia Zuzia. Po śmierci rodziców dziewczynka trafiła pod opiekę babci. W wyniku kryzysu związanego z światową pandemią ich sytuacja jest niezwykle trudna. Zuzia każdego dnia żyje w strachu o zdrowie babci i swoją przyszłość. Nie radzi sobie w szkole, prawie przestała odzywać się do rówieśników.  Babcia nie wie jak długo jeszcze będzie mogła pełnić opiekę nad wnuczką, czy będzie potrafiła zapewnić jej poczucie bezpieczeństwa i stabilności, wspierać ją w szkolnych wyzwaniach, czy zdrowie pozwoli jej na powrót do pracy…

– Z podobnymi wyzwaniami mierzą się tysiące rodzin w naszym kraju. To właśnie w tych najsłabszych, najbardziej potrzebujących obecny kryzys uderzył najmocniej, pogłębiając problemy takie jak trudne warunki materialne, bezrobocie czy niewydolność wychowawcza. Dzieci takie jak Zuzia dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek narażone są na utratę opieki. Ze wsparciem ludzi wielkiego serca, naszych darczyńców, możemy je przed tym uchronić. Mamy wieloletnie doświadczenia w działaniach profilaktycznych, dlatego wiemy jak skutecznie pomagać rodzinom stojącym przed ryzykiem rozpadu.  – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Umacniamy rodziny

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 36 lat opiekuje się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi, a od 11 prowadzi program profilaktyczny „SOS Rodzinie”, wspierając rodziny zagrożone rozpadem, tak by mogły pokonać trudności i pozostać razem. Program obejmuje opieką 482 rodziny, w tym 1243 dzieci w Polsce.

W prowadzonych w ramach programu Świetlicach SOS dzieci mogą nadrobić zaległości edukacyjne, odrobić lekcje, porozmawiać o swoich troskach, czy choćby zjeść ciepły posiłek. Ważnym elementem są zajęcia wspierające rozwój pasji i zainteresowań: wycieczki, warsztaty artystyczne, zajęcia sportowe. Podopieczni objęci są również pomocą psychologiczną i terapeutyczną.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce chroni dzieci, obejmując wsparciem całe rodziny. 

Pracownicy socjalni SOS pracują bezpośrednio z rodzicami i opiekunami, układają z nimi plan wydatków, wspierają w codziennych wyzwaniach.  Program obejmuje między innymi szkolenia zawodowe, doradztwo psychologiczno-pedagogiczne dla dorosłych, pomoc prawną i  zdrowotną. Tworzone są także grupy wsparcia, ułatwiany jest kontakt z pracodawcami.

Aby pomagać każdego dnia

– Kampania informuje o możliwości przekazywania regularnego wsparcia dla dzieci zagrożonych utratą opieki. – Nasi regularni darczyńcy tworzą niezwykłą społeczność osób, które wspierając nasze działania, ramię w ramię walczą o lepszy los potrzebujących dzieci. Dzisiaj jest z nami już ponad 50 tys. Przyjaciół SOS! To również dzięki ich zaangażowaniu możemy pomagać dzieciom takim jak Zuzia każdego dnia w roku, planować z wyprzedzeniem nasze wsparcie i obejmować opieką kolejne rodziny  – mówi Katarzyna Olszewska ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Aby dowiedzieć się jak chronić dzieci i ich rodziny przed dramatycznymi skutkami kryzysu wystarczy wysłać SMS o treści ZGODA pod numer 4777 (koszt sms zgodny z cennikiem twojego operatora). W odpowiedzi na SMS pracownicy Stowarzyszenia oddzwonią, aby opowiedzieć o możliwościach wsparcia. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę.  W podziękowaniu za regularną pomoc każdy darczyńca otrzyma imienny Dyplom Przyjaciela Dzieci.

Kampania obejmuje informacyjne spoty telewizyjne, działania online oraz reklamy prasowe. Informacyjny Serwis SMS uruchomiony został we współpracy z Integratorem Digital Virgo.

#sosafryka to akcja w mediach społecznościowych, której celem jest zebranie środków na program żywnościowy dla dzieci w Zimbabwe. Każde udostępnienia zdjęcia z fanpage’a SOS Wiosek Dziecięcych, to minimum 1 złoty na rzecz podopiecznych SOS w Afryce. Środki na zakup wysokokalorycznych kaszek dla dzieci zostaną przekazane Stowarzyszeniu przez Fundację Orlen.

Jak się zaangażować?

Akcja polega na umieszczaniu w kanałach social media dedykowanego zdjęcia, przedstawiającego podopiecznych SOS w Zimbabwe. Wystarczy wejść na profil SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce (@wioskisos) i udostępnić zdjęcie na Facebook’u, Instagramie lub Twitterze ze specjalnym hashtagiem #sosafryka. Za każdy poprawnie umieszczony wpis Fundacja Orlen przekaże na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych, minimum 1 zł.

Program dożywiania

Obecnie Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce prowadzi program dożywiania dla 999 dzieci w Zimbabwe. Pomoc kierowana jest do podopiecznych z 35 wiosek w okolicach rezerwatu w Imire.Do końca tego roku planujemy dotrzeć z pomocą do 5 000 dzieci, z 1 700 rodzin. Dzieci z tego terenu są szczególnie zagrożone głodem. Ich dystans do szkół wynosi średnio 10 km w obie strony, a otrzymany posiłek jest często ich jedynym pełnowartościowym pokarmem w ciągu dnia. – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.W ramach kampanii pomocowej Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce uruchomiło również dedykowaną stronę internetową http://www.sosafryka.wioskisos.org. Poprzez witrynę można wesprzeć najbardziej potrzebujące dzieci.  Do wspólnej pomocy można przyłączyć się również przekazując darowiznę na nr konta 63 1240 6292 1111 0010 6775 1991. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu kontynuować swoją misję, wspierać rodziny i   chronić dzieci przed dramatycznymi skutkami kryzysu.

Już w najbliższą sobotę 20 czerwca odbędzie się akcja honorowego oddawania krwi. Ambulans Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa stanie na parkingu Domu Młodzieży SOS przy ul. Jutrzenki 1 (Czuby). Rejestracja dawców zacznie się o godz. 10.00, a cała akcja poboru zakończy się około godz. 14.00.Akcja „Twoja krew-moje życie” dotrze również do Lublina. Jej celem jest nie tylko zbiórka krwi, ale także zwiększanie świadomości na temat jej zapotrzebowania. Krew ratuje bowiem życie nie tylko osobom poszkodowanym w wypadkach czy poddawanym operacjom, ale także osobom chorym. I tak na przykład składnikami krwi leczy się m.in. białaczkę czy inne choroby krwi.

Jesteśmy dumni, że mimo tak trudnego czasu, jakim jest pandemia, nasza młodzież SOS bez wahania zdecydowała się wesprzeć akcję honorowego krwiodawstwa. Jest to z ich strony piękny gest wsparcia i realnej pomocy. Jestem przekonany, że w Lublinie znajdziemy jeszcze więcej osób, które z chęcią przyłączą się do tej dobroczynnej akcji. – mówi Adam Jaszczuk Dyrektor Domu Młodzieży SOS w Lublinie.

Jak się przygotować?

Wystarczy przyjść na pobranie po zjedzeniu lekkostrawnego oraz niskotłuszczowego posiłku. Rekomenduje się również wypicie większej niż zwykle ilości wody. Co ważne, należy powstrzymać się od palenia papierosów i spożywania alkoholu (również w dniu poprzedzającym).  Informacja o akcji dostępna jest również na stronie www.rckik.lublin.pl 

W Zimbabwe dzieci w drodze do szkoły pokonują dystans rzędu czterech, pięciu kilometrów w jedną stronę, najczęściej bez śniadania. Po powrocie do domu często pomagają rodzicom w obejściu i na roli. Do tej pory posiłek w szkole był dla wielu z nich jedynym w ciągu dnia. Był. Bo kryzys spowodowany pandemią COVID-19, spowodował zamknięcie szkół. Jak teraz wygląda sytuacja 999 dzieci, które obejmuje program dożywiania SOS Wiosek Dziecięcych w Zimbabwe?

Przedłużająca się susza miała wpływ na spadek średnich plonów kukurydzy – podstawowego zboża w Zimbabwe o połowę, a także spowodował wyczerpanie się strategicznej rezerwy zbożowej państwa. Ze względu na rosnące ceny żywności, hiperinflację (786 % w maju 2020) i kurczenie się rynku pracy, problemem stało się, że coraz mniej ludności kraju może sobie pozwolić na zakup produktów spożywczych, ponad połowa potrzebuje pomocy żywnościowej. W 2019 Prezydent Emmerson Mnangagwa wystosował apel humanitarny do społeczności międzynarodowej, prosząc o wsparcie w wyżywieniu mieszkańców kraju. Jednak, już w 2012 roku rząd Zimbabwe wskazał, że konieczna jest organizacja programów dożywiania dzieci w szkołach, podał też, że w kasie państwa brakuje środków na takie działania.

Podstawowym produktem spożywczym w Zimbabwe jest sadza – rodzaj kaszy kukurydzianej przypominającej polentę, 200 g sadzy to ok. 230 kcal. Stanowi ona bazę węglowodanową do różnego rodzaju posiłków od śniadań po obiady, jest spożywana zarówno na słodko jak i w wersji wytrawnej. Wymaga jednak gotowania, co w realiach wiejskiej szkoły w Zimbabwe może stanowić trudną do przeskoczenia przeszkodę, z uwagi na brak zaplecza w postaci kuchni i paliwa lub elektryczności do podgrzania posiłku.

W takiej sytuacji znajdują się 2 szkoły w Chizugu i Numwa w okolicach rezerwatu dzikich zwierząt Imire, w prowincji Mashonaland East, do których uczęszcza 999 dzieci w wieku 4-12 lat, pochodzących z okolicznych wiosek. Potrzeba organizacji programu dożywania dzieci została zdiagnozowana przez Candice i Judy Travers realizujące lokalne programy społeczne w Imire Rhino and Wildlife Conservation Trust. Dzieci te w drodze do szkoły średnio pokonują dystanse 4-5 km w jedną stronę, a po powrocie do domu często pomagają rodzicom w obejściu i na roli, np. zbierając drewno na opał. Cały ten wysiłek ma negatywny wpływ na poziom energii dzieci w szkole i wyniki w nauce.

Pod koniec 2019 roku Imire wyszło z propozycją wykorzystania łatwej w przyrządzeniu wzbogaconej kaszki „E’pap”, plan został przedstawiony SOS WD Polska i SOS WD Zimbabwe. Te trzy organizacje przystąpiły do prac nad realizacją projektu dożywiania dzieci w Imire ze środków przekazanych przez polskich darczyńców. Kluczową kwestią w przygotowaniu projektu było zweryfikowanie, czy program może być przeprowadzony w bezpieczny sposób, tj. czy szkoły posiadają źródło dobrej jakości wody oraz ustalenie kwestii zamówień, pozwoleń i składowania zapasów kaszki.

Trzecią, oprócz bezpieczeństwa i logistyki, kwestią decydującą przy doborze rodzaju pożywienia był wpływ programu na środowisko naturalne, jak zaznacza Candice Travers z Imire Rhino and Wildlife Conservation Trust: „Ważne, że przygotowanie posiłków nie wymaga gotowania. Energia elektryczna jest właściwie niedostępna w Zimbabwe, stąd wszystko co wymaga podgrzania oznacza ścinanie cennych drzew na opał, a to jest coś czego nie chcemy.”

Dyrektor Krajowy SOS WD Zimbabwe, Addmore Makanura, dodaje: „Imire Rhino and Wildlife Conservation Trust jest przykładem organizacji osadzonej w lokalnej społeczności, która ma świetne rozeznanie potrzeb i przede wszystkim jest blisko ludzi, właśnie we współpracy z takimi partnerami skutecznie wspieramy dzieci i rodziny. W takich partnerstwach SOS Wioski Dziecięce Zimbabwe wnosi ekspertyzę z zakresu organizacji i monitorowania programów, partnerzy wnoszą wiedzę na temat lokalnych uwarunkowań. Poza tym Imire to grupa bardzo pozytywnych ludzi, co daje dodatkową radość ze wspólnej pracy.”

Po dopięciu kwestii formalnych, uzyskaniu pozwoleń właściwych władz, 11 marca 2020 miała miejsce inauguracja programu, podczas której odbyło się szkolenie dla nauczycieli i wolontariuszy jak sporządzić posiłki, dostosować wielkość porcji do wieku dziecka oraz zachować higienę w trakcie ich przygotowania. W spotkaniu uczestniczyli również rodzice dzieci, którym przedstawiono korzyści dla ich pociech płynące z tego programu. Oprócz tego, dla dzieci był to dzień dobrej zabawy i integracji szkolnej społeczności.

Niestety, 30 marca 2020 rząd wprowadził ograniczenia poruszania się osób mające na celu przeciwdziałanie pandemii COVID-19, w tym zamknięcie szkół i ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej, dlatego program dożywiania dzieci został zawieszony. Dla dzieci ze szkół Chizugu i Numwa oraz ich rodzin oznaczało to wiele problemów związanych z zabezpieczeniem swojego bytu, wśród nich utrudniony dostęp do żywności. Pracownicy SOS Wiosek Dziecięcych Zimbabwe opracowali awaryjny plan dystrybucji odpowiednich zapasów kaszki E’pap wśród rodziców dzieci uczęszczających do tych dwóch szkół, przystąpili do działania: pozyskali pozwolenia właściwych władz, przygotowali szkolenie dla rodziców jak w higieniczny sposób przygotować posiłek dla dziecka oraz określili wytyczne dystrybucji z zachowaniem środków bezpieczeństwa (pomiar temperatury ciała uczestników, zapewnienie płynów do dezynfekcji rąk), przygotowali również materiały informacyjne w języku shona. Zapadła też decyzja, że jest to dobra okazja do przeprowadzenia kampanii profilaktycznej w związku z COVID-19.

Termin dystrybucji został wyznaczony na 9 i 10 lipca, dzięki niej rodzinom będzie łatwiej zadbać o swoje dzieci w tym trudnym czasie. Jak podkreśla Candice: “Życie nie jest łatwe na tych terenach, sytuację pogorszyła pandemia COVID-19, widać dużo problemów, ale widać też, zwłaszcza wśród tych dzieci, dużo radości i nadziei”.

Powrót do szkoły z BIC KIDS będzie w tym roku wyjątkowy! Kompletując szkolną wyprawkę, wrzuć do koszyka produkty do kolorowania BIC KIDS i  pomóż wesprzeć akcję na rzecz Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Kampania „BIC Kids wspiera SOS Wioski Dziecięce”

Ruszyła akcja organizowana przez BIC Polska i Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, której celem jest wyrównywanie szans edukacyjnych wśród dzieci i młodzieży. W wyniku akcji BIC  przekaże minimum 88 000 zł ze sprzedaży produktów szkolno-biurowych marki BIC KIDS. Akcja potrwa do końca sierpnia 2020 r.

W sklepach wybranych sieci handlowych pojawią się materiały promujące akcję takie jak ulotki, plakaty, toppery, ekspozycje spektakularne. SOS Wioski Dziecięce będzie mogło dystrybuować podczas akcji swoje ulotki i rysunki, wykonane specjalnie na tę okazję przez  podopiecznych Stowarzyszenia. Akcja będzie komunikowana w mediach tradycyjnych i mediach społecznościowych.

Zasady akcji, asortyment oraz lista placówek handlowych znajdują się w regulaminie na stronie bickids.com/pl.

Już w Dzień Dziecka, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce wznowiło działalność Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w Kraśniku. Od czasu izolacji, jest to pierwszy tego typu otwarty punk konsultacyjny na naszym terenie. „SOS Rodzinie” wspiera dzieci oraz rodziców i opiekunów. W punkcie konsultacyjnym dzieci otrzymują pomoc edukacyjną, psychologiczną oraz pedagogiczną, a rodzice dedykowane wsparcie.

Na terenie Punktu Konsultacyjnego odbywają się indywidualne  konsultacje psychologiczne, którymi objęty jest opiekun, dziecko, lub cała rodzina. Specjaliści pomagają też w przezwyciężeniu kryzysu. Pokazują, jak rozpoznać problem, wspierają w radzeniu sobie lękiem o rodzinę i jutro. Dzieci otrzymają tam indywidualną pomoc edukacyjną. Pedagog nie tylko odrobi z nimi lekcje, ale i pomoże poprawieniu końcowej oceny. Eksperci „SOS Rodzinie” prowadzą również indywidualne spotkania z dziećmi o charakterze pracy podwórkowej. Spędzają z dziećmi czas na świeżym powietrzu, poza miejscem zamieszkania, rozmawiają, spacerują, grają w różne gry, zwłaszcza te, aktywizujące dzieci ruchowo.

W trudnym czasie epidemii wiele rodzin pozostało zamkniętych w czterech ścianach, bez wsparcia i pomocy. Program Umacniania Rodziny „SOS rodzinie” w Kraśniku przełamuje tę trudną rzeczywistość i jest z rodzinami również teraz. Ze względu na zagrożenie Covid-19, zmieniliśmy system pracy w Punkcie Konsultacyjnym, by zachować wszelkie środki ostrożności oraz spełniać wymogi reżimu sanitarnego, ale pomagamy równie skutecznie. Szczególnie w tym trudnym okresie rodziny potrzebują kontaktu ze specjalistą, rozmowy, dzieci pomocy w lekcjach, spotkań z pedagogami i tę pomoc otrzymują, bo „SOS Rodzinie” jest po to, żeby pomagać.” – Mówi Dariusz Krysiak, Dyrektor programu SOS Wiosek Dziecięcych w Kraśniku.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce zachęca wszystkie rodziny potrzebujące wsparcia z Kraśnika i okolic, o kontakt pod numerem  81 460 58 62 lub 660 642 136.

Warszawa, 31.05.2020

Szanowny Panie Ministrze,

W nawiązaniu do skierowanego do Pana pisma z 23 marca 2020 roku , dotyczącego wyzwań związanych z realizacją e-szkoły dzieci z pieczy zastępczej  oraz rodzin w trudnej sytuacji życiowej, pragniemy poinformować, że we współpracy z naszymi partnerami i darczyńcami podjęliśmy  szereg działań,  które umożliwiły dzieciom zdalną naukę.  Mamy ogromną satysfakcję, że dzieci otrzymają promocję do następnych klas, a niektóre z nich poprawiły swoje wyniki edukacyjne. Jesteśmy przekonani, że stało się tak między innymi ogromnemu zaangażowaniu naszych pracowników, którzy opiekują się dziećmi powierzonymi naszej pieczy w SOS Wioskach Dziecięcych, a także wspierają rodziny w kryzysie w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

W czasie pandemii nasze kontakty z beneficjentami „SOS Rodzinie”, choć zdalne są jeszcze częstsze i intensywniejsze niż w czasie sprzed pandemii. Nasi specjaliści pomagają dzieciom w wykonywaniu zadań domowych i są w stałym kontakcie ze szkołami. Podczas odrabiania lekcji zawsze dbają o to by zobaczyć dziecko, choćby przez internetową kamerę, często z nimi rozmawiają wyczuleni na każdy smutek w głosie, na każde odbiegające od normy zachowanie. Organizujemy także łączenia internetowe i indywidualne rozmowy z rodzicami, by ich wesprzeć i odciążyć w tym trudnym czasie.

Stres wywołany utratą pracy, zamknięcie wielu osób na małej przestrzeni, gdzie nikt nie ma szansy choć na chwile pobyć sam, frustracja związana ze zdalną edukacją i tym, że rodzice nierzadko nie potrafią pomóc własnemu dziecku w nauce, mogą stać się tzw. wyzwalaczami nieakceptowanych zachowań takich jak nadużywanie alkoholu,  agresja czy przemoc domowa.

Z doświadczenia wiemy, że kryzys zawsze najmocniej uderza  w najsłabszych. Dlatego z wielkim niepokojem obserwujemy doniesienia medialne na temat tego, że wiele dzieci od początku pandemii koronawirusa, nie realizuje obowiązku szkolnego, a ich nauczyciele oraz dyrektorzy szkół, do których uczęszczają nie mają z nimi kontaktu. Te dzieci nie są obecne podczas zdalnych lekcji, nie odrabiają zadań przesyłanych ze szkoły, nie ma z nimi, kontaktu telefonicznego ani internetowego. Ich rodzice nie odpowiadają na maile ani telefony od nauczycieli czy dyrektorów szkół, nie korzystają z dziennika elektronicznego.

Niepokoi nas przede wszystkim brak jasnych wytycznych dla szkół co do sposobów reagowania na tego typu sytuacje, oraz sformułowania jasnych ścieżek postępowania umożliwiających sprawdzenie czy życiu, zdrowiu i bezpieczeństwu dziecka, przebywającemu w warunkach izolacji nic nie zagraża.

Jak wskazuje Rzecznik Praw Obywatelskich brakuje także wytycznych dotyczących kontrolowania rodziny przez Policję tylko na podstawie zgłoszenia o nierealizowaniu obowiązku szkolnego, dokonanego przez szkołę, w sytuacji, gdy rodzina nie miała założonej „Niebieskiej Karty”.

Ze względu na utrudnioną pracę sądów, podejrzewamy równie, że mało efektywne może być także kierowanie przez szkoły wniosków do sądów o dokonanie wglądu w sytuację rodziny.

W trosce o  prawo każdego dziecka do edukacji zwracamy się do władz rządowych z prośbą i nadzieją, że podejmą stosowne działania we współpracy z władzami samorządowymi: głównie z dyrektorami szkół i Ośrodkami Pomocy Społecznej, by sytuacja epidemii nie pozwoliła na wypadanie dzieci z systemu edukacji, a wszystkie dzieci, dla których pozostanie w domu może oznaczać zagrożenie były bezpieczne.

Z poważaniem,

Barbara Rajkowska
Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Adresaci:

1. a/a;
2. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
   Marlena Maląg
   Nowogrodzka 1/3/5
   00‐513 Warszawa

 List Stowarzyszenia do Ministerstwa Edukacji Narodowej

Informacja prasowa

Od dziś nasi przedstawiciele wracają do pracy.
Z zachowaniem wszystkich środków bezpieczeństwa,
znów będą mogli zapukać do waszych drzwi
i opowiedzieć wam o tym, co robimy dla dzieci.

Będziemy w Białymstoku, Krakowie i Katowicach.

Do zobaczenia 🙂

Ostatnie miesiące całkowicie zmieniły rzeczywistość niemal każdego z nas. Kryzys związany ze  światową pandemią, niepewność jutra, długotrwała izolacja najboleśniej dotknęły jednak tych najsłabszych. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce rusza z nową kampanią, w której zwraca uwagę na dramatyczną sytuację dzieci z rodzin stojących przed ryzykiem rozpadu i wykluczenia społecznego, które dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek narażone są na zaniedbanie.

Kiedy #zostańwdomu oznacza strach

„Moja mama ciągle płacze, a tata się złości i krzyczy…Czy zrobiłam coś złego?”- 7-letniej Zuzi trudno zrozumieć obecną sytuację i gwałtowne emocje rodziców. Rodzina wiele już przeszła – jej tata przez kilka lat walczył z problemem alkoholowym, a mama cierpiała na depresję. Długo pracowali, by uporać się z trudnościami i móc zapewnić Zuzi bezpieczny dom.  Nagły kryzys przywrócił jednak ze sobą widmo problemów. Tata z dnia na dzień stracił pracę w sklepie, co odbiło się na całej rodzinie. W domu pozostawionym nagle bez jedynego źródła dochodu narasta frustracja i poczucie bezradności, a w Zuzi rodzi się lęk przed każdym kolejnym dniem…

Z podobnymi lękami mierzy się obecnie wiele dzieci z rodzin zagrożonych rozpadem. Trwający kryzys znacząco pogłębił problemy takie jak trudne warunki materialne, bezrobocie i niewydolność wychowawcza rodziców. Nagłe zmiany, utrata dochodu, a w konsekwencji poczucie bezradności i silny stres, zwłaszcza w domowej izolacji, zwiększają również ryzyko nadużywania alkoholu oraz  zachowań przemocowych.

Nowa akcja Stowarzyszenia ma na celu zebranie środków na pomoc dzieciom objętym opieką programu „SOS Rodzinie”, zapewniającego kompleksowe wsparcie dla rodzin w trudnej sytuacji życiowej.

 „Alarmująca sytuacja wymaga od nas natychmiastowego działania. Dlatego z całego serca zwracam się do naszych darczyńców z apelem o pomoc dzieciom, które dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek potrzebują poczucia bezpieczeństwa i stabilności. W prowadzonym przez nas programach profilaktycznych każdego dnia robimy wszystko, by ochronić dzieci i zapewnić nieprzerwane wsparcie rodzinom, których kryzys dotknął najboleśniej.” – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce

Światełko nadziei

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 36 lat opiekuje się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi, a od 11 prowadzi program profilaktyczny „SOS Rodzinie”, wspierając rodziny zagrożone rozpadem, tak by mogły pokonać trudności i pozostać razem. Program obejmuje opieką 482 rodziny, w tym 1243 dzieci w Polsce. Mimo utrudnionych warunków związanych z izolacją społeczną, pracownicy SOS kontynuują indywidualną pracę z rodzinami i pozostają dla nich oparciem w czasie kryzysu.

Ważnym elementem Programu „SOS Rodzinie” są działania prowadzone w Świetlicach SOS, w których dzieci mogą odrobić lekcje, nadrobić zaległości edukacyjne, rozwijać zainteresowania, porozmawiać o swoich troskach czy choćby zjeść ciepły posiłek. Choć ze względów bezpieczeństwa świetlice są tymczasowo zamknięte,  dzieci wciąż mają dostęp do tak potrzebnego obecnie wsparcia.

– „Za pośrednictwem Internetu i telefonu Pedagodzy SOS pomagają dzieciom w nauce, animują aktywności, prowadzą grupy edukacyjne. Zapewniamy podopiecznym wsparcie psychologiczne, dzięki któremu lepiej radzą sobie z trudnymi emocjami i lękiem związanym z gwałtownymi zmianami i izolacją. W ramach programu dożywiania docieramy również z pomocą żywnościową do najuboższych rodzin.” – mówi Łukasz Łagód, psycholog, doradca ds. Programów Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Znajdź Pomoc SOS

Obecna, niepewna sytuacja stanowi ogromne obciążenie emocjonalne dla wielu rodzin, zagrożonych nagłym kryzysem. W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczne, Stowarzyszenie uruchamia na swojej stronie internetowej www.wioskisos.org kryzysowy „KontaktSOS”, – gdzie osoba w potrzebie będzie mogła uzyskać pomoc od ekspertów organizacji. Na stronie można także znaleźć  bazę organizacji, które lokalnie świadczą różnego rodzaju pomoc.

Do wspólnej pomocy można przyłączyć się przekazując darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu kontynuować swoją misję, wspierać rodziny i  chronić dzieci przed dramatycznymi skutkami kryzysu.

Patronem medialnym ogólnopolskiej kampanii jest Onet.pl

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce z niewątpliwą przyjemnością objęło patronatem książkę autorstwa Chrisa Tylora pt. „Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania. Podejście mentalizowania w empatycznej opiece opartej na wiedzy o przywiązaniu i traumie”.  Serdecznie polecamy tę pozycję rodzicom zastępczym, pracownikom placówek opiekuńczo-wychowawczych, pedagogom, psychologom, terapeutom i koordynatorom rodzinnej pieczy zastępczej, jednym słowem każdemu, kto pracuje z dziećmi umieszczonymi w opiece zastępczej, które doświadczyły traumy, przemocy czy zaniedbania.

Dzieci, które doświadczyły przemocy fizycznej lub psychicznej, doznały bolesnego odrzucenia czy wielokrotnie zmieniały środowisko opiekuńcze, często wymagają specjalistycznego wsparcia. Wczesna trauma może mieć druzgocący wpływ na rozwój przywiązania, przyczyniając się do powstania jego pozabezpieczanego, zdezorganizowanego stylu. Nie da się odwrócić trudnych zdarzeń, ale można sprawić, by pozostawione przez nie blizny były mniej bolesne i miały mniejszy wpływ na dorosłe życie.

W tym praktycznym poradniku autor wyjaśnia, jak sprawować opiekę nad dziećmi i młodzieżą ze zdezorganizowanym stylem przywiązania, zmagającymi się w związku z tym z trudnościami społecznymi, emocjonalnymi i behawioralnymi. Przedstawiony model pracy łączy założenia teorii przywiązania, wiedzę o traumie i podejście mentalizowania z najnowszymi wynikami badań z dziedziny neuronauki. Koncentrując się na znaczeniu więzi interpersonalnych, książka wyposaża czytelnika w umiejętności pozwalające sprawować skuteczną, trwałą i – co najważniejsze – empatyczną opiekę nad najbardziej podatnymi na zranienie, skrzywdzonymi dziećmi. Rozwija praktyczne kompetencje niezbędne do stworzenia opiekuńczego, bezpiecznego środowiska wspierającego zarówno dzieci, jak i ich opiekunów.

Książka Chrisa Tylora stanowi odpowiedź na częste pytania wychowawców, rodziców SOS i rodziców zastępczych o to, jak skutecznie pracować z dzieckiem ze zdezorganizowanym stylem przywiązania, które doświadczyło wielu traumatycznych zdarzeń. Autor proponuje oparty na licznych badaniach naukowych i wieloletnim doświadczeniu praktyczny model pracy z takim dzieckiem, niewymagający od opiekuna psychoterapeutycznego przygotowania. To książka o sile oddziaływania kompetentnych opiekunów i nadziei.

Beata Kulig
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Zdrowienie dziecka ze zdezorganizowanym stylem przywiązania może nastąpić tylko w relacji z opiekunem. Model Chrisa Taylora porządkuje przekonania opiekuna dotyczące dziecka, uczy rozumieć komunikaty płynące z trudnych zachowań i kierunkuje codzienne wysiłki rodzica, by miały wymiar terapeutyczny. Autor przekłada trudne teorie i wyniki badań dotyczących traumy i przywiązania na praktyczne narzędzia dla rodziców. Uważna lektura tej książki pozwoli opiekunom znaleźć odpowiedzi na wiele pytań, jakie sobie zadają, często we łzach bezradności i samotności.

Izabella Ratyńska
Fundacja Rodzin Adopcyjnych

Dzieci ze zdezorganizowanym stylem przywiązania wymagają szczególnego podejścia. To proponowane w tej wartościowej książce oparte jest nie tylko na koncepcjach teoretycznych, ale przede wszystkim na dowodach naukowych i bogatym doświadczeniu autora. Chris Taylor to praktyk mający wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi, które doświadczyły traumy, i ze specjalistami, którzy im pomagają.

Joanna Luberadzka-Gruca
Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej

Autor książki Chris Taylor to psycholog, specjalista w dziedzinie rozwoju dziecka, terapeuta i niezależny konsultant. Ma kilkudziesięcioletnie doświadczenie w terapeutycznej pracy z dziećmi i nastolatkami, które doświadczyły traumatycznych zdarzeń we wczesnym okresie rozwoju. Na Glyndŵr University prowadził zajęcia z zakresu praktycznych zastosowań teorii przywiązania w terapii dzieci. Opracował model opieki terapeutycznej oparty na elementach teorii przywiązania, podejścia psychodynamicznego, psychologii poznawczej i społecznej oraz teorii społecznego uczenia się. Prowadzi szkolenia dla opiekunów zastępczych, pracowników socjalnych, pedagogów oraz przedstawicieli organizacji samorządowych, prywatnych i pożytku publicznego. Jest autorem książki „Zaburzenia przywiązania u dzieci i młodzieży”.

Więcej o książce przeczytacie TUTAJ.

Drodzy Przyjaciele SOS,

Z życzeniami zdrowia, spokoju i uśmiechu przekazujemy drobny upominek – książeczkę z Wielkanocnymi przepisami od Rodziców SOS.

Dziękujemy, że są Państwo z nami!

W dobie pandemii koronawirusa dużo naszej energii poświęcamy na martwienie się o jutro. Lekarstwem na nasz lęk może być skupienie się na „tu i teraz”.

Wszyscy rodzice i opiekunowie starają się w tym trudnym czasie sprostać ogromowi obowiązków, a także skupić na dzieciach i ich potrzebach. Instrukcje bezpieczeństwa uczą nas jednak: „Najpierw załóż maskę sobie, a potem dziecku”. A co może pomóc nam – dorosłym? Czy techniki mindfulness dadzą się zastosować w domu, który ze względu na konieczność izolacji stał się jednocześnie przedszkolem, biurem, szkołą i całym naszym światem? Dlaczego w ogóle mielibyśmy próbować znaleźć czas na ćwiczenia z uważności?

Warto to zrobić, bo korzyści ze stosowania Mindfulness są udowodnione naukowo. Ćwiczenie uważności pomaga m. in. zredukować stres i poprawić nastrój, obniża niepokój, pomaga lepiej spać, redukuje symptomy wypalenia zawodowego i wzmacnia nasz układ odpornościowy i umiejętność radzenia sobie z trudnymi emocjami.

A jak zacząć ćwiczyć uważność?

I. Żeby się uspokoić, zastosuj prostą technikę STOP. Możesz to zrobić w każdym miejscu i czasie:
1. Stań. Gdy czujesz, że zaczynasz mocno się niepokoić, zatrzymaj się na chwilę. Przestań robić to, czym aktualnie się zajmujesz. Stań lub usiądź prosto.
2. Teraz weź oddech, przenieś uwagę z martwienia się o przyszłość na obecną chwilę, poczuj jak twoje stopy dotykają podłoża. Skup się na tym, jak oddychasz w danej chwili – nie musisz na siłę uspokajać twojego oddechu, po prostu zauważ go.
3. Obserwuj co się dzieje w twoim ciele i w twoich myślach. W jakim tempie bije twoje serce? Czego dotyczą twoje myśli? Jakie emocje odczuwasz? Gdzie je odczuwasz w ciele? Czy twoje ciało jest napięte? Jak teraz zmienia się twój oddech?

4. Pójdź dalej. Ze świadomością tego, co się z tobą dzieje, wróć do tego, co robiłeś/ robiłaś wcześniej lub zajmij się czymś nowym. Zastanów się, co możesz dla siebie zrobić w tym momencie i tych okolicznościach, by poczuć się lepiej? Technika STOP pomaga ci wyłączyć  automatycznego pilota, nie zareagować automatycznie, lecz świadomie. Pomoże ci też przypomnieć sobie, że mimo, że jesteś „uziemiony”, to tu i teraz jesteś bezpieczny, ty i twoi bliscy.

II. Wykorzystaj ten czas, który masz do dyspozycji, na chwilę uważności podczas wykonywania codziennych czynności. Nie masz teraz wiele czasu. Ale co robisz chyba najczęściej? Myjesz ręce! Kilka razy w ciągu dnia przeznacz te 30 sekund na to, by oczyścić nie tylko ręce, ale także swój umysł. Możesz to zrobić na dwa sposoby:
1. W pełni skup się na tej czynności. Zauważ jaką temperaturę ma woda z kranu i jak się zmienia, poczuj jak woda chłodzi lub ogrzewa twoje ręce. Posłuchaj dźwięku płynącej wody. Poczuj zapach mydła i pianę na swoich dłoniach, miękkość lub szorstkość ręcznika. Upewnij się, że twoje dłonie są suche. Zaopiekuj się sobą i wetrzyj trochę kremu w twoje przesuszone ręce. Dotknij grzbietu dłoni i poczuj go pod palcami.
2. Wybierz kojące słowa, które będziesz powtarzać sobie w myślach, gdy myjesz ręce. Może to również być kilka wersów piosenki, która podnosi cię na duchu.

III. Pamiętaj o uważności w korzystaniu z informacji i w mówieniu.
To ważne, by zachować czujność i mieć dostęp do informacji. Jednak powtarzanie sensacyjnych wiadomości zasłyszanych w mediach i spekulacje na temat tego, jakie jeszcze straszne rzeczy mogą się wydarzyć nie tylko nam nie pomaga, ale aktywnie szkodzi. Negatywne myśli powodują jeszcze silniejsze negatywne emocje i niekorzystne zmiany fizjologiczne w naszym ciele. Zanim zaczniesz mówić, zapytaj siebie, czy to, co chcesz powiedzieć jest prawdą, jest potrzebne, jest pomocne, jest pełne szacunku do drugiej osoby. Zachowaj bezpieczny kontakt z bliskimi ci osobami, wspieraj je i sam/sama przyjmuj pomoc.

Opracowała:
Aleksandra Sikorska

Zabawy rodzinne tuż przed domem:

1. Nie na mojej połowie!

Będziecie potrzebować: dużego pokoju lub przestrzeni przed domem, którą można podzielić na dwie części, papierowych kulek, całej rodziny.

Jak grać: Podziel rodzinę na dwie drużyny. Rozłóżcie kulki papierowe w każdej połowie przestrzeni. Na sygnał startu, każda drużyna powinna spróbować pozbyć się wszystkich kulek papieru na pole drugiej drużyny. Gra trwa, dopóki rodzic nie zasygnalizuje końca. Zwycięską drużyną będzie ta, która ma najmniej kulek papieru na swojej połowie!

2. Złapany, trafiony

Będziecie potrzebować: przestrzeni przed domem, małej piłki, całej rodziny.

Jak grać: Każda osoba ma przydzielony numer. Rodzic bierze piłkę, wyrzuca ją wysoko w powietrze i krzyczy jedną liczbę. Ten, któremu nadano ten numer, powinien złapać piłkę, podczas gdy inni się oddalają. Gdy tylko gracz złapie piłkę, wszyscy zastygają bez ruchu. Następnie próbuje trafić piłką w dowolną osobę. Jeśli uda mu się trafić, ten, który został trafiony, dostanie punkt karny. Jeśli rzucający spudłuje, to on dostaje punkt karny. Kolejna runda rozpoczyna się od ponownego wyrzucenia piłki przez rodzica. Zwycięzcą będzie gracz z mniejszą liczbą punktów karnych po 10 rundach.

Pomysły na siedzenie w domu

-Nakręćcie telefonem teledysk do ulubionej piosenki, udział muszą wziąć wszyscy członkowie rodziny

-Nauczcie się gotować trzy proste obiady

-Zróbcie zdjęcia do rodzinnego albumu pt.: „Siedzimy w domu 2020”

-Naucz dzieciaki grać w karty!

-Zróbcie domowe krówki albo domową czekoladę

Po pierwsze: Dlaczego ta poprzeczka jest tak wysoko? 🙂

Obserwuję konta społecznościowe różnych znajomych i zastanawiam się, czy czas wolny z dziećmi muszą wypełniać najbardziej atrakcyjnymi, podpatrzonymi na facebookowyc kontach pomysłami? Ta poprzeczka może wisieć nieco niżej :), nie musimy proponować dziecku filcowania, haftu, gry na instrumentach, zwłaszcza jeśli nie jest to nasza mocna strona. Zaproponujmy coś, co jest na miarę naszych możliwości, energii, czasu, tym bardziej, że w tej niecodziennej sytuacji, pojawiają się zupełnie nowe wyzwania. A co jeśli Wasze pomysły na kreatywne zabawy kończą się? No cóż, zawsze można popatrzeć przez okno, ponudzić się, posiedzieć w ciszy, pomilczeć. Zatrzymać. Głęboko pooddychać.

Po drugie: Rytm dnia

Wracam do pomysłu ze stałym rytmem dnia, strukturą, która porządkuje dzień i dzieciom i rodzicom. Swój rytm ma przecież przedszkole, czy szkoła, a przed COVID-19 miał go każdy dom. Dzieci dobrze czują się w sytuacjach powtarzalnych, przewidywalnych, stałych. Tak pracujemy, tj. wprowadzamy stałość, dzieciom po urazowych doświadczeniach, o stały porządek dnia warto zadbać w tej niepewnej i stresującej rzeczywistości.

Przedszkolakom można przedstawić plan dnia w formie graficznej:
Instrukcja: Stwórz papierowy zegar – duże kartonowe koło dzielimy na części, jak tort.
Kreski rysujemy od godziny 12 do 6, od 3 do 9, a następnie te ćwiartki dzielimy jeszcze na pół.
Na poszczególne „kawałki tortu” naklejamy obrazki, które najlepiej opisują czynności, które na co dzień wykonujemy.
Do środka zegara przyklejamy strzałkę, wskazówkę. Ma ona pokazywać, w którym momencie dnia jesteśmy: czy jest to pora na naukę, podwieczorek, zabawę, drzemkę, obiad, spacer, itd.
Nastolatki mogą same stworzyć swój grafik dnia, uwzględniając oczywiście lekcje i prace domowe. Warto zadbać o wyznaczenie czasu nauki/powtórek, samodzielnego czytania lektur, odpoczynku, obiadu, relaksu, wyjścia na spacer (wyjścia dotyczą domowników, a nie grupy koleżeńskiej), ale pamiętamy o zaleceniach Sanepidu i rządu i jeśli to możliwe najlepiej #zostacwdomu 🙂

Po trzecie: Warto angażować dzieci na dłużej

W jaki sposób dzieci mają zapamiętać przeczytany lub odsłuchany materiał? Oczywiście poprzez powtórki. Można zachęcić dziecko do sporządzenia notatki (po przeczytaniu części materiału) lub opowiedzeniu nam, czego się dowiedziały. Młodsze dzieci mogą zilustrować przeczytany fragment książki :). A to taki piękny materiał do dalszego wykorzystania, idealny na wystawy domowe i prezenty dla bliskich :), prawda?

Po czwarte: Dzieci też mają świetne pomysły

Nie wszystkie pomysły muszą pochodzić od nas dorosłych. Dzieci potrafią bawić się samodzielnie. Są kreatywne i wymyślają najciekawsze zabawy. Najprostszym rozwiązaniem, jakie mogę zaproponować dorosłym jest zebranie różnych materiałów plastycznych i higienicznych dostępnych w domu, takich jak: papier, kolorowe gazety, bezpieczne nożyczki, taśma, klej, zszywacz, guma, płatki kosmetyczne, i co tam kto
ma. 🙂 Wręczając dzieciom pytamy:
Co chciałbyś/chciałabyś z tego zbudować? Jaki masz pomysł? Jak możemy to wykorzystać do (wspólnej) zabawy?

Ważne, żeby dzieci miały czas i przestrzeń na podzielenie się swoimi pomysłami. Podejdźmy do tych pomysłów z ciekawością, otwartością i zachwytem. Ciekawość dorosłego może wzmocnić motywację dziecka i jego zaangażowanie w pracę. Po prostu bardziej lubimy angażować się w pomysły, których jesteśmy autorami lub współautorami. Jeśli mamy więcej niż jedno dziecko, to dobrze jest podrzucić temat przewodni i pozwolić na zabawę spontaniczną. Obserwujemy tylko, czy jest bezpieczna!

Po piąte: Wybór

No cóż, czasem dzieci wpadają na pomysły, które okazują się ryzykowne, niebezpieczne albo po prostu niemożliwe do realizacji. Wtedy dajemy wybór: „Możesz pomóc mi w przygotowaniu obiadu, albo samodzielnie powtórzyć historię”. Obie czynności są przez nas akceptowane, pożądane, zależy nam, żeby dzieci uczyły się różnych kompetencji. Maluchy trzymamy bliżej, w zasięgu wzroku, im można zaproponować coś innego:
„Możesz pobawić się tutaj przez chwilę sam, a jak skończę …. (wstaw dowolną czynność), to przeczytam Ci książkę”.

Gdy maluch dopomina się uwagi, odwołujemy się do ustaleń:
„Pamiętasz, jak skończę…, to przeczytam Ci książkę”.

Po szóste: Nerwy do konserwy

Dobrze powiedzieć, trudniej zrobić. Denerwujemy się, niepokoimy o siebie i bliskich, boimy niepewnej przyszłości. Podobnie reagują nasze dzieci. Dla siebie szukamy wsparcia u przyjaciół, rodziny, kolegów w pracy, stosujemy wszystkie sprawdzone strategie radzenia sobie ze stresem, poza sięganiem po substancje psychoaktywne, a jeśli tego wymaga sytuacja – szukamy wsparcia u profesjonalistów.

– Nie panikuj. Zapewne prędzej, czy później dziecko zada Ci trudne pytania. Przygotuj się do rozmowy Zastanów już teraz, co i w jaki sposób chcesz powiedzieć. Skorzystaj ze sprawdzonych źródeł informacji, poszukaj zaleceń, które ochronią nas przed zachorowaniem. Pamiętaj, że w rozmowie z dzieckiem staramy się je uspokoić 🙂

– Używaj języka dostosowanego do dziecka. W rozmowie używajmy języka dostosowanego do dziecka, konstruujmy wypowiedź tak, by dziecko ją zrozumiało. Mówmy w sposób jasny i zrozumiały dla dziecka. Sprawdzajmy, czego potrzebuje. Może naszego zapewnienia, że jesteśmy blisko, gotowi do rozmowy, pocieszenia? Dziecko może martwić się o rodzinę, dziadków, przyjaciół, kolegów. Zastanówmy się, jak o ten kontakt zadbać. Dobrze jest porozmawiać z dzieckiem o tym, jak możemy zadbać o wspólne bezpieczeństwo, dlaczego wdrożyliśmy pewne rozwiązania.

– Higiena. Naucz dziecko zasad higieny, pokazuj jak należy to robić. Wprowadź zasady higieny zalecane przez Sanepid. A może to dobry moment na ułożenie piosenki, albo wierszyka o myciu rąk? Inspirujący wierszyk można znaleźć na FB SOS Wioski Dziecięce

– Modelowanie. To oczywiste, że stale jesteśmy obserwowani przez nasze dzieciaki. Jeśli pokażemy im, jak radzimy sobie z emocjami, jakie formy aktywności nam pomagają, jeśli pokażemy z jakich zasobów wsparcia korzystamy, to nauczymy dzieci jak sobie radzić w trudnych sytuacjach i teraz i w przyszłości.

Monika Zarzeczna
Koordynator HR ds. rodzinnej opieki zastępczej

Jeśli musisz pracować z domu przez dłuższy okres, oto kilka wskazówek które pomogą ci być produktywnym, zorganizowanym i zadowolonym/. Wybierz i zastosuj te, które będą najbardziej odpowiednie w Twojej sytuacji.

1. Zorganizuj swoje stanowisko pracy.

Dobrze jest oddzielić przestrzeń, w której pracujesz od tej, w której odpoczywasz Ty i Twoi bliscy. Jeśli to możliwe, na stanowisko pracy zdalnej wybierz oddzielny pokój z biurkiem i drzwiami. Może to być również kuchenny stół lub miejsce przy stole w pokoju dziennym.
Staraj się nie pracować w łóżku – niech ono kojarzy się tylko z wypoczynkiem.

2. Oddziel godziny pracy od godzin odpoczynku.
Kontakt z szefem i współpracownikami przez 24 godziny na dobę jest niewskazany. Wyznacz sobie godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy i staraj się je zachowywać – niech Twoi współpracownicy wiedzą, w jakich godzinach jesteś w pełni dostępny, a kiedy mogą kontaktować się tylko w szczególnie ważnych sprawach. Ciesz się pracą w piżamie do południa przez pierwsze dni pracy z domu, ale w kolejnych staraj się ubrać bardziej „formalnie” i zadbać o swój wygląd, to również pomoże Ci oddzielić od siebie czas pracy i czas relaksu.

3. Poradź sobie z izolacją.
Jeśli pracujesz samodzielnie nad zadaniami i w dużej mierze kontaktujesz się ze współpracownikami e-mailowo, zadbaj o codzienny kontakt z szefem i kolegami z pracy – chat, rozmowę telefoniczną i wideorozmowę. Codzienne przywitanie się z najbliższymi współpracownikami i rozmowy z nimi w ciągu dnia pracy pomogą Ci poczuć, że nadal przynależysz do zespołu. 😉

4. Przygotuj narzędzia pracy i swoje otoczenie.
Wykonuj zadania na swoim komputerze służbowym, a Twój prywatny niech służy tylko do rozrywki. Przydadzą się też słuchawki tłumiące hałas z zewnątrz. Przeznacz oddzielną szufladę na materiały czy notatki związane z pracą. W zasięgu wzroku postaw żywą roślinę, a jeśli to możliwe, zadbaj o dostęp do okna z widokiem na „zielone” i świeżego powietrza. Miej kota 

5. Ustal zasady Twojej pracy z domu z bliskimi.
Jeśli podczas wykonywania Twojej pracy w domu są obecni inni domownicy, ustal zasady, kiedy mogą przerywać Ci pracę. Dzieciom wytłumacz, czym się zajmujesz w pracy, dlaczego Twoja praca jest ważna, na czym polega, dla kogo jest pomocna i ile czasu potrzebujesz na jej wykonanie. Założenie słuchawek tłumiących hałasy może być dla domowników sygnałem, że jesteś pochłonięty ważną pracą i nie powinni Cię teraz rozpraszać. Jeśli musisz jednocześnie pracować i opiekować się dziećmi, zmodyfikuj godziny pracy tak, by wykorzystać dobrze
godziny poranne i wieczorne i znaleźć trochę czasu dla dzieci w ciągu dnia.

6. Pamiętaj o chwili relaksu.
Zadbaj o siebie – przed rozpoczęciem pracy zjedz pożywne śniadanie, pij dużo wody w ciągu dnia. Wietrz mieszkanie. Regularnie wstawaj od biurka. Energię do pracy da Ci codzienny krótki spacer, nawet 20-minutowy.

Oprac. Aleksandra Sikorska,
Koordynator HR ds. rodzinnej opieki zastępczej

Wiosna zawitała w sercach i łazienkach SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach, gdyż dojechała dostawa kosmetyków  NIVEA. Szczególnie teraz kiedy jest tak ważne dbanie o siebie, NIVEA dba o naszych podopiecznych by zachowali higienę i troszczy się o nich, pielęgnując od stóp do głów 🙂

Dziękujemy NIVEA.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce ruszyło z nową kampanią, w której zachęca do przekazywania 1% podatku na rzecz opuszczonych i osieroconych dzieci. Seria reportażowych spotów opisuje historie dorosłych podopiecznych Stowarzyszenia, którzy opowiadają o swojej drodze do dorosłości i o roli, jaką w ich życiu odegrała otrzymana w Wioskach SOS opieka, miłość i poczucie bezpieczeństwa. Kampanię uzupełnia wyjątkowa sesja portretowa autorstwa Zuzy Krajewskiej.

Kiedyś – dzieci, które odnalazły dom i troskliwą opiekę w Wioskach Dziecięcych. Dziś – samodzielni dorośli, którzy z odwagą i podniesioną głową patrzą w przyszłość i podążają za marzeniami. Spełnieni rodzice tworzący szczęśliwą rodzinę, student politechniki, modelka, trener personalny – historia każdego z nich jest inna, każdy z nich przebył długą drogę do dorosłego życia. Jednak wszyscy jednogłośnie podkreślają, że to dzięki wsparciu Rodziców SOS, wychowawców i pedagogów mogli stać się takimi ludźmi jakimi są teraz.SOS Wioski Dziecięcej zaprosiło do współpracy Zuzę Krajewską, wybitną fotografkę, która idealnie umie oddać charakter bohatera stojącego przed obiektywem. Jak sama wspomina:

Pracując nad tym projektem najbardziej poruszyli mnie rodzice SOS, którzy wkładają heroiczny wysiłek w swoją misję, jaką jest wychowanie dzieci. Dzieci, których dotknęły traumatyczne doświadczenia najczęściej spowodowane przez ich biologicznych rodziców. Fotografując już dorosłych ludzi i rozmawiając z nimi podczas sesji, byłam pod ogromnym wrażeniem ich siły, miłości i otwartości. To jest prawdziwe rodzicielstwo. Brawo i wielki szacunek!

Zwykłe-niezwykłe historie

Jednym z bohaterów kampanii jest Andrzej – ambitny student matematyki, pracujący jako analityk. Wioska SOS to jedyny dom jaki pamięta. Jedyny, jaki nazywa domem. Opieka, poczucie bezpieczeństwa, możliwość rozwoju, pozwoliły Andrzejowi stać się dziś w pełni samodzielnym dorosłym.

Miałem 5 lat kiedy trafiłem do Wioski – to ona jest moim całym dzieciństwem, okresem dorastania, wszystkim… Tam miałem i mam do dziś prawdziwą rodzinę – Andrzej

Klaudia i Karol poznali się w Wiosce, połączyła ich nie tylko podobna przeszłość  i przeżycia, ale także wielka miłość. Dziś są szczęśliwym małżeństwem, wychowują dwoje dzieci, tworzą rodzinę.

Wioska nauczyła mnie jakim rodzicem chciałabym być dla moich dzieci. Jaki dom chciałabym dla nich stworzyć – Klaudia

20-letnia Julia łączy studia z pracą  modelki. Bardzo dojrzale podchodzi do swojej edukacji i przyszłej kariery zawodowej. Zawdzięcza to także mamie SOS Joli, pod której opiekę trafiła w Wiosce SOS:

Ciocia Jola zawsze nas wspierała w dążeniu do realizacji marzeń. Zawsze mogłam na nią liczyć, dała mi dużo wiary w siebie. Dzięki temu wiem, że mogę osiągnąć wszystko, że nic mnie nie ogranicza. – Julka

Natalia trafiła do SOS Wioski Dziecięcej z pogotowia opiekuńczego wraz ze swoim bratem Tomkiem i spędziła tam 12 lat. W Wiosce pod opieką Mamy SOS odnalazła bezpieczeństwo i ciepło, tak niezbędne do prawidłowego rozwoju. Dziś ma 22 lata i wiele już osiągnęła. Studiuje bezpieczeństwo wewnętrzne, a równocześnie spełnia się w roli świeżo upieczonej mamy.

Mama SOS dała mi świadomość, że jest ktoś kto może mnie wesprzeć, kogo mogę się w każdej sprawie poradzić. Tutaj zbudowałam swoje poczucie wartości i pewność, że też będę potrafiła stworzyć rodzinę. – Natalia

Damian miał 6 lat, kiedy trafił do Wioski Dziecięcej w Siedlcach. Od dziecka jego największą pasją był sport. Ukończył Fizjoterapię na Akademii Wychowania Fizycznego. Dziś ma 26 lat prowadzi w pełni samodzielne, dorosłe życie. Pracuje jako trener personalny, jest szczęśliwym tatą rocznej córeczki. Jak wspomina

Moja Mama SOS wychowała mnie na dobrego człowieka. Zawsze wspierała mnie w moich marzeniach i planach, to dzięki niej nigdy nie wątpiłem, że mi się uda… To dzięki niej jestem tu, gdzie jestem. – Damian

Od dzieciństwa aż do samodzielności

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce działa w Polsce już od 36 lat. W ramach opieki zastępczej prowadzi 4 SOS Wioski Dziecięce w Polsce, gdzie opuszczone i osierocone dzieci odnajdują troskliwą opiekę, rodzinne ciepło i poczucie bezpieczeństwa. W wieloletnim procesie pracy z dziećmi, Stowarzyszenie szczególny nacisk kładzie na przygotowanie ich do samodzielnego życia.

Dzieci  pozostają pod naszymi skrzydłami aż do osiągnięcia samodzielności, a my robimy co w naszej mocy, by podarować im szansę na dobrą przyszłość. Historie naszych podopiecznych, którzy dziś już jako dorośli ludzie spełniają swoje marzenia: o stabilnej pracy, studiach, o własnej rodzinie – są dla nas największą motywacją. Aby pomóc kolejnym dzieciom w drodze do dorosłości wystarczy pamiętać o naszej organizacji rozliczając swój PIT – mówi Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Ogólnopolska kampania 1% prowadzona będzie do końca kwietnia 2020 roku i obejmie prasę i Internet.  W ramach akcji promocyjnej uruchomiona została strona www.dziecisos.org, na której pobrać można bezpłatny program PIT 2019 lub wypełnić zeznanie podatkowe online. Za przygotowanie koncepcji kreatywnej odpowiadała agencja VMLY&R Poland.W ramach kampanii powstała wyjątkowa seria portretów podopiecznych Stowarzyszenia, nawiązująca stylistycznie do okładek kolorowych magazynów. Sesja w wykonaniu Zuzy Krajewskiej przeprowadzona została przy wsparciu studia Warsaw Creatives.Aby pomóc zapewnić potrzebującym dzieciom szczęśliwe dzieciństwo i wesprzeć je w ich drodze do samodzielnego, dorosłego życia wystarczy przekazać 1% podatku na rzecz Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

Mając nadzieję, że jesteście bezpieczni i zdrowi, chcę zapewnić Was że robimy wszystko, co w naszej mocy aby zadbać o bezpieczeństwo dzieci, młodzieży oraz rodzin, które są pod naszą opieką. W tym wyjątkowo trudnym okresie pracownicy Stowarzyszenia poświęcają swój czas i dzielą się miłością z dziećmi, które teraz, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebują stabilności. To właśnie nasi nieocenieni wychowawcy i pedagodzy dają dzieciom opiekę, uwagę i spokój.

W tym kryzysowym momencie chcę z całego serca podziękować za to, że jesteście z nami. To dzięki Waszemu  wsparciu możemy zapewnić dzieciom stabilną opiekę i bezpieczny dom. Jednocześnie pragnę poinformować, że zgodnie z zaleceniami zachowujemy wszelkie środki ostrożności w pracy z dziećmi, stąd:

• wszystkie dzieci i młodzież zapoznane zostały z zasadami higieny, zgodnie z wytycznymi GIS, a nasze placówki (domki) i biura wyposażone są w płyny antybakteryjne, środki higieny, termometry;
• wyjazdy dzieci z Wiosek SOS do rodzin pochodzenia oraz wizyty gości z zewnątrz w naszych programach zostały zawieszone;
• wszelkie zbiorowe formy aktywności, zajęć dla dzieci i młodzieży zostały odwołane; zastąpi je praca indywidualna i zajęcia w małych, rodzinnych grupach;
• bezpośrednie kontakty z rodzinami w Programach „SOS Rodzinie” zostały wstrzymane; z dziećmi i ich opiekunami jesteśmy w kontakcie telefonicznym, prowadzimy też zajęcia i wsparcie edukacyjne online;

Jesteśmy również w stałym kontakcie z Wioskami SOS na całym świecie i dzielimy się najlepszymi rozwiązaniami. Wiele cennych wskazówek otrzymaliśmy od SOS Wiosek Dziecięcych we Włoszech, gdzie mimo trudnej sytuacji w kraju, dzięki nadzwyczajnym środkom ostrożności wszystkie dzieci i ich opiekunowie są zdrowi.

Zdajemy sobie sprawę, że dla wielu z Was najbliższe tygodnie będą ogromnym wyzwaniem. Pracujemy już nad tym, aby poprzez media społecznościowe dzielić się naszą wiedzą, doświadczeniem i pomóc Wam w tym trudnym czasie. Zachęcam do śledzenia  SOS Wiosek Dziecięcych na Facebooku, gdzie będziemy na bieżąco publikować posty związane z psychologicznym wsparciem, w szczególności z metodami samoregulacji, zapobiegającymi nadmiernej ekspozycji na stres i lęk. Codziennie będą tam dyżurować nasi specjaliści. Podzielimy się z Wami naszą wiedzą z zakresu technik skutecznej nauki. Planujemy zajęcia z angielskiego, judo, ju jitsu i samoobrony online.

Życzę dużo zdrowia i siły Wam oraz wszystkim Waszym bliskim. Jeszcze raz dziękuję, że jesteście z nami.

Barbara Rajkowska

Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Jeżeli będzie taka konieczność prosimy o telefoniczny lub mailowy kontakt z naszymi placówkami.

11 lutego mieliśmy okazję gościć w Siedlcach Pana Christiana Stamerjohanns- Kierownika ds. Komunikacji korporacyjnej CEWE. Podczas wizyty opowiedzieliśmy o naszych działaniach w SOS Wiosce Dziecięcej, Programie „SOS Rodzinie” oraz Wspólnocie Młodzieżowej.

CEWE jest naszym partnerem globalnym, a CEWE Polska od ponad 4 lat przekazuje środki na wyjazdy wakacyjne podopiecznych z Siedlec. W 2020 roku planujemy dodatkowo realizację „ Photo Project” w ramach którego nasi podopieczni poszerzą swoją wiedzę na temat fotografii oraz będą mieli okazję samodzielnie wykonać swój Foto Projekt w którym zobrazują jak rozwijają swoje pasje. Na ten cel CEWE przekaże 10 000 Euro.

Około 300 porzuconych i osieroconych dzieci w powiatach głogowskim, lubińskim, polkowickim, legnickim i mieście Legnicy przebywa w pieczy instytucjonalnej. Prawie 40 z nich to maluchy poniżej 7 roku życia i to właśnie im trzeba jak najszybciej znaleźć rodziców zastępczych. Pomóc w tym ma kampania społeczna „Mie(dź) rodzinę”, której celem oprócz znalezienia kandydatów, jest zmiana wizerunku rodzicielstwa zastępczego na terenie LGOM.

Bohaterami kampanii są Państwo Stefańscy z powiatu lubińskiego, którzy opiekują się dziewięciorgiem dzieci, a także inne rodziny zastępcze z Zagłębia Miedziowego. Bohaterowie kampanii, i tak jak wszyscy rodzice zapamiętują z dzieciństwa dziecka wiele zdarzeń, które się wydarzyły po raz pierwszy – pierwsze spojrzenie, pierwsze kroki, pierwszy uśmiech, pierwsze wakacje, pierwsze sukcesy, czy wreszcie pierwsze wspólne urodziny, które w przypadku  rodziny zastępczej rzadko przypadają w pierwszym roku życia dziecka. I właśnie ten motyw stał się główną inspiracją do powstania wzruszającego spotu kampanii, pt. „Pierwsze (u)rodziny”.

W ramach kampanii powstała również strona internetowa www.miedzrodzine.pl, na której można znaleźć praktyczne informacje na temat. pieczy zastępczej, historie rodzin zastępczych czy formularz zgłoszeniowy dla potencjalnych kandydatów.

Jak podkreśla Barbara Rajkowska, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce – Tylko dzięki stałej i bezpiecznej relacji dziecko zbuduje prawidłowe więzi, nabierze poczucia własnej wartości i rozwinie swój prawdziwy potencjał. Z tego powodu w życiu opuszczonych i osieroconych dzieci tak ważna jest rodzinna forma opieki zastępczej.

Ponadto, jak alarmuje Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, społeczny partner akcji, obserwowany jest kryzys rodzicielstwa zastępczego, a liczba rodzin zastępczych dramatycznie maleje. Szacuje się, że ponad 72 tysiące polskich dzieci pozbawionych jest opieki rodzicielskiej, a jedna piąta z nich przebywa w instytucjonalnych formach opieki, takich jak domy dziecka. W 2018 roku w tej grupie było ponad 1300 dzieci poniżej siódmego roku życia.

– Z naszych doświadczeń wynika, że barierą dla tych, którzy rozważają rodzicielstwo zastępcze jest nie tylko obawa przed tym czy sprostają obowiązkom, czy będą mieli niezbędne wsparcie, ale także niekorzystny wizerunek rodziców zastępczych kreowany przez media. O rodzicielstwie zastępczym najgłośniej mówi się w momencie kryzysowych sytuacji. Ten zawód nie ma tzw. dobrej prasy i nie cieszy się społecznym poważaniem. Dlatego potrzeba lokalnej kampanii na temat rodzicielstwa zastępczego jest tak ogromna – mówi Barbara Rajkowska.

Celem kampanii „Mie(dź) rodzinę” jest zatem wspieranie rodziny i systemu pieczy zastępczej, m.in. poprzez zmianę świadomości mieszkańców Zagłębia Miedziowego na temat celów, wyzwań oraz codzienności rodzin zastępczych w Polsce, poprawę wizerunku rodzicielstwa zastępczego lokalnie oraz wzrost liczby zgłoszeń kandydatów na rodziców zastępczych.

Za przygotowanie koncepcji kreatywnej kampanii odpowiada agencja Keino, a za produkcję dom produkcyjny Joho. Spot kampanii wyreżyserował Krzysztof Kujawski. Kampania została objęta patronatem przez TVP3 Wrocław oraz Gazetę Wrocławską. Planowane działania reklamowe obejmują telewizję, prasę, Internet, a także nośniki w przestrzeni miejskiej. Akcja promocyjna potrwa w styczniu i lutym 2020.

Partnerem głównym, finansującym kampanię społeczną „Mie(dź) rodzinę” jest Fundacja KGHM, a partnerami wspierającymi: Legnicka Specjalna Strefa Ekonomiczna S.A., CCC S.A. i Piast Group Sp. z o.o. Merytoryczną opiekę nad projektem sprawuje Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, a partnerami zaangażowanymi w realizację działań związanych z kampanią są: miasto Legnica oraz powiaty: legnicki, polkowicki, lubiński i głogowski.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce prowadzi obecnie kampanię Świąteczną pod hasłem „Święta to czas (u)dawania”, której celem jest zapewnienie rodzinnych świąt opuszczonym i osieroconym dzieciom oraz rodzinom znajdującym się w kryzysowej sytuacji. W tym roku do wsparcia akcji Stowarzyszenie zaprosiło Tomasza Kota oraz Annę Dereszowską, Katarzynę Zielińską, Andrzeja Seweryna i Sebastiana Stankiewicza. Tak powstało Świąteczne SOS – wyjątkowa seria filmów w formie lekcji aktorskich dla dzieci, które nie miały szansy przekonać się czym są święta spędzone w gronie rodziny. W ten nietypowy sposób Stowarzyszenie zwraca uwagę na ich trudną sytuację i apeluje o świąteczną pomoc. Kampania podnosi również ważny problem społeczny – czy święta we współczesnym świecie stały się czasem udawania?

W ramach prowadzonej kampanii oraz dzięki wsparciu Andrzeja Seweryna i Teatru Polskiego udało się zorganizować wyjątkowe warsztaty aktorskie dla dzieci z Wioski SOS w Kraśniku. Młodzi aktorzy mieli okazję zwiedzić kulisy Teatru Polskiego, ale przede wszystkim otrzymali szansę zaprezentowania swojego talentu aktorskiego przed legendarnym aktorem i reżyserem. Po obejrzeniu jasełek Andrzej Seweryn poprowadził dla nich warsztaty oraz udzielił cennych wskazówek z tajników swojej pracy.

To co chcę Wam powiedzieć, to, że niepotrzebnie jesteście nieśmiali, ponieważ każdy z Was jest wielką wartością, każdy z Was ma świat, który jest jedyny na świecie. Niepowtarzalny. – mówił Andrzej Seweryn do dzieci zaczynając warsztaty. My byśmy chcieli żeby dzieci były najspokojniejsze, jak tylko się da, żeby spędziły ten czas w harmonii. To, że ktoś udaje, nie oznacza, że czegoś nie odczuwa, to, że ktoś nie udaje nie oznacza w cale, że jest to prawdą co mówi. Jestem bardzo wdzięczny organizatorom, tego spotkania za kontakt z ta młodzieżą, my zbyt często zapominamy o świecie, który nie jest naszym światem, a powinniśmy robić tyle dobrego dla tego świata ile się tylko da. – Andrzej Seweryn dodał również komentując kampanię i wyjątkowe spotkanie z dziećmi.

Praca z dziećmi na scenie jest też elementem terapeutycznym.

Udział w zajęciach teatralnych przynosi dzieciom wiele korzyści psychologicznych – mogą one wpłynąć na jakość postrzegania siebie, samoocenę oraz poczucie własnej wartości. Wcielanie się w rolę, próba zrozumienia perspektywy innych osób pomaga dziecku rozwijać empatię. Wniesienie wkładu do wysiłku całej grupy pozwala dziecku poczuć przynależność, dumę z własnych osiągnięć i docenienie przez inne osoby” – jak tłumaczy Aleksandra Sikorska, psycholog ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Do świątecznej pomocy można przyłączyć się przekazując darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu zorganizować rodzinne święta dla opuszczonych i osieroconych dzieci.

Pachnące, kruche, w różnych kształtach i wzorach – takie są pierniczki, które nieodłącznie kojarzą się nam ze świętami Bożego Narodzenia. W tym roku odgrywać będą one jeszcze jedną, wyjątkową rolę. Przygotowując je możemy dołączyć do akcji „Upiecz Dzieciom radość!” i w ten sposób nieść pomoc potrzebującym dzieciom wraz z marką Kasia. Akcja potrwa od 4. listopada do 24. grudnia.

Zrób zdjęcie pierniczków i #upieczdzieciomradosc 

Wystarczy kupić kostkę do pieczenia Kasia w promocyjnym opakowaniu, upiec z jej wykorzystaniem świąteczne pierniczki, opublikować ich zdjęcie na Facebooku lub Instagramie z hashtagiem #upieczdzieciomradosc i zaprosić do udziału w akcji swoich znajomych! Dzięki zabawie związanej z udostępnianiem zdjęć marka Kasia przekaże w nadchodzące święta aż 100 000 zł Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

„Upiecz Dzieciom radość!” to kolejna edycja świątecznej akcji pomocy dzieciom organizowanej przez markę Kasia. Tegorocznym partnerem akcji jest Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce.

„Poprzez akcję „Upiecz Dzieciom radość!” chcielibyśmy zachęcić Polaków do dzielenia się świąteczną radością. W te Święta, we współpracy ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce, pomagać będziemy potrzebującym dzieciom. Dzięki pieczeniu pierniczków i chwaleniu się nimi na Instagramie marka Kasia przekaże organizacji realne wsparcie finansowe” – mówi Magdalena Janeczko, Junior Brand Manager marki Kasia.

Więcej informacji na temat akcji znaleźć można na Facebooku marki Kasia – Kasia Moje Ciasto.

Świąteczne pierniczki

Symbolem akcji „Upiecz Dzieciom radość” stały się w tym roku bożonarodzeniowe pierniczki, tradycyjnie przygotowywane w czasie świąt w naszych domach.

Oto sprawdzony przepis, który pomoże nam w przyrządzeniu doskonałych i aromatycznych pierniczków:

Kruche ciasteczka piernikowe

Ciasto:

• 650 g mąki pszennej
• 1 kostka do pieczenia Kasia 250 g
• 200 g cukru pudru
• 250 g miodu
• 4 żółtka
• 1 jajko
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 40 g przyprawy do pierników (ewentualnie łyżeczka kakao)

Lukier:

• 2 szklanki cukru pudru
• 2 białka jajka

Sposób przygotowania:

1. Wszystkie składniki na ciasto włóż do miski i wymieszaj mikserem.
   

2. Następnie przełóż całość na stół i szybko zagnieć na gładkie ciasto. Zawiń w folię i odłóż do lodówki na 30 minut. 

3. Rozwałkuj na podsypanym mąką stole. Placek powinien mieć 4 milimetry grubości. Foremkami powycinaj pierniczki.

5. Piecz w 180⁰C przez około 10 minut.
   
6. Cukier puder utrzyj z białkami na gęsty lukier i udekoruj nim wystudzone pierniczki.
    

I Ty w nadchodzące święta #upieczdzieciomradosc!

Wesołych Świąt!

Marka Kasia od lat pomaga konsumentom w przygotowaniu doskonałych wypieków. Kostka do pieczenia Kasia łatwo się uciera, a dzięki niej przygotowywane słodkości są bardziej puszyste i zawsze się udają.

23 października 2019 Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce zorganizowało spotkanie pod hasłem Dziecko dla pełnego rozwoju potrzebuje rodziny. Dzięki naszym darczyńcom z Hotelu Marriott mogło się ono odbyć w pięknych wnętrzach hotelu.

Na spotkanie przybyli licznie przedstawiciele instytucji, z którymi współpracujemy i realizujemy zadania publiczne, budując lokalne systemy wsparcia dziecka i rodziny: samorządowcy, przedstawiciele Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie oraz Ośrodków, Pomocy Społecznej. W spotkaniu uczestniczyli także przedstawiciele Departamentu Polityki Rodzinnej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przedstawiciele Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego i Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego.

Wybór daty spotkania był nieprzypadkowy – zbliżają się bowiem jubileuszowe obchody ważnych z perspektywy działań Stowarzyszenia wydarzeń: 30. rocznicy przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Konwencji o prawach dziecka oraz 10. rocznicy przyjęcia Wytycznych ONZ w sprawie pieczy zastępczej wobec dzieci.

Zgromadzeni goście mieli okazję zapoznać się z rezultatami kilkudziesięcioletniej już działalności SOS Wioski Dziecięcych na świecie.  W Polsce Stowarzyszenie od  35 lat zapewnia rodzinną opiekę zastępczą dzieciom, które nie mogą wychowywać się ze swoimi rodzicami, a od ponad 10 lat wspiera rodziny zagrożone utratą opieki nad dzieckiem w rozwiązywaniu trudnych sytuacji życiowych, tak by mogły zapewnić swoim dzieciom bezpieczny dom. Wspólnie z zaproszonymi gośćmi omawialiśmy planowane kierunkami rozwoju, dyskutowaliśmy o znaczeniu jakości w pracy z dzieckiem i rodziną oraz o wyzwaniach dotyczących odpowiedzi na lokalne potrzeby w tym zakresie.

Słowa założyciela naszej organizacji zacytowane w tytule spotkania są aktualne każdego dnia, bowiem umożliwienie dzieciom zdrowego rozwoju w troskliwym środowisku rodzinnym było i jest źródłem działania SOS Wiosek Dziecięcych.

Tomek podjął się tego wyzwania, aby zwrócić uwagę na trudności, z jakimi dzieci z rodzin w kryzysie muszą mierzyć się każdego dnia. Jak sam mówi „Chcę uczyć dzieciaki tego, że warto podnosić sobie poprzeczkę, że można pokonać największe trudności, że warto walczyć o lepszą przyszłość.”