BLIK rozpoczyna kampanię zwracającą uwagę na znaczenie pierwszych, codziennych doświadczeń finansowych w dorastaniu i budowaniu samodzielności, wspierając przy tym działania Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce. W ramach akcji użytkownicy BLIKA będą mogli wspierać podopiecznych organizacji za pomocą przelewu na telefon, a operator zwiększy wartość każdej wpłaty o dodatkową złotówkę. Współpracy towarzyszą działania edukacyjne oraz kampania digitalowa oparta na motywie „kieszonki”.

Pierwsze lekcje samodzielności

Kieszonkowe to dla wielu dzieci pierwszy kontakt z odpowiedzialnością finansową, planowaniem wydatków i samodzielnym podejmowaniem decyzji. Nawet niewielkie kwoty pozwalają stopniowo uczyć się zarządzania budżetem oraz większej niezależności w codziennych sytuacjach. Jak pokazuje badanie Santander Consumer Banku, dodatkowe pieniądze na własne wydatki otrzymują dwie trzecie dzieci w wieku szkolnym. Jednocześnie skala tego zjawiska różni się w zależności od miejsca zamieszkania – w największych miastach kieszonkowe dostaje 74 proc. dzieci, podczas gdy na wsiach 58 proc.

Eksperci zwracają uwagę, że możliwość dysponowania nawet niewielkim budżetem pomaga dzieciom stopniowo budować niezależność i odnajdywać się w relacjach rówieśniczych. Temat samodzielności finansowej ma szczególne znaczenie w przypadku dzieci i młodzieży wychowujących się poza rodziną biologiczną. Wychowankowie pieczy zastępczej często dużo wcześniej niż ich rówieśnicy wchodzą w dorosłość i muszą odnaleźć się w rzeczywistości wymagającej większej samodzielności finansowej.

Dlatego BLIK i Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, które tylko w 2025 roku wspierało blisko 1700 dzieci i młodzieży, wspólnie zwracają uwagę na to, jak drobne decyzje finansowe wpływają na poczucie samodzielności i relacje z rówieśnikami. W ramach akcji użytkownicy BLIKA będą mogli przekazywać wpłaty na rzecz organizacji za pomocą przelewu na telefon na specjalny numer: 731 403 403. Operator zwiększy wartość każdej wpłaty o złotówkę, a łączna kwota dodatkowego wsparcia może wynieść nawet 1 mln zł.

– Z przelewów na telefon BLIK użytkownicy korzystają dziś bardzo naturalnie – wysyłając pieniądze rodzinie, znajomym czy dzieciom podczas wakacyjnych wyjazdów i codziennych sytuacji. Chcemy wykorzystać ten odruch również do pomagania. Wspólnie z SOS Wioskami Dziecięcymi zwracamy uwagę na to, że nie wszyscy młodzi ludzie mają dziś takie same możliwości zdobywania doświadczeń związanych z finansową niezależnością i funkcjonowaniem w grupie rówieśniczej. Wierzymy, że nawet niewielkie wpłaty, przekazywane przez wielu użytkowników, mogą stworzyć wartościowe wsparcie dla podopiecznych organizacji – mówi Krzysztof Ziewiec, dyrektor departamentu marketingu i PR w Polskim Standardzie Płatności, operatorze BLIKA.

Drobne wydatki, duże znaczenie

Coraz częściej pieniądze przesyłane dzieciom przelewem na telefon zastępują dziś tradycyjne kieszonkowe. Jak pokazuje raport Banku Pekao S.A. – dotyczący finansowych wydatków dzieci – dodatkowe środki są młodym ludziom szczególnie niezbędne podczas szkolnych wycieczek (78 proc.), wyjazdów wakacyjnych (69 proc.) czy zwykłych wydatków związanych ze szkołą i spotkaniami z rówieśnikami.

– Potrzeby dzieci wychowujących się w pieczy zastępczej są dokładnie takie same jak ich rówieśników. One również funkcjonują w świecie spontanicznych spotkań, wyjazdów, wspólnych aktywności i codziennych wydatków, organizowanych często „na szybko”, przez telefon czy komunikatory. Możliwość uczestniczenia w takich sytuacjach na równych zasadach ma dla młodych ludzi bardzo duże znaczenie. Dlatego wspólnie z BLIKIEM chcemy wykorzystać powszechny dziś sposób przekazywania pieniędzy, by zwrócić uwagę jak naturalną częścią dorastania jest dla nastolatków otrzymywanie kieszonkowego i stworzyć przy tym dodatkowe wsparcie dla naszych podopiecznych. – mówi Łukasz Łagód, psycholog i doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Kieszonkowe w nowej formie

Akcji towarzyszy kampania marketingowa, prowadzona w kanałach digitalowych i mediach społecznościowych, która potrwa do 23 lipca 2026 r. Jej osią stał się motyw „kieszonki” – miejsca symbolicznie kojarzonego kiedyś z gotówką wkładaną dzieciom do kieszeni czy skarbonki. Dziś coraz częściej zastępują ją szybkie przelewy na telefon. Twarzą kampanii została Danuta Stenka.

Centralnym elementem działań są dwa spoty wideo. Pierwszy pokazuje dziecięcą kieszonkę komentującą zwykłe sytuacje i małe przyjemności związane ze spotkaniami z rówieśnikami czy wspólnymi aktywnościami. Fabuła zwraca uwagę na to, że pozornie zwyczajne doświadczenia nie dla wszystkich młodych ludzi są równie dostępne. Historia z drugiego spotu opiera się na kontraście między dawnym wręczaniem gotówki a współczesnym „kieszonkowym na telefon”, które można wysłać natychmiast za pomocą BLIKA.

W ramach działań przygotowano również krótsze formaty wideo, treści edukacyjne dotyczące pierwszych kontaktów dzieci z pieniędzmi oraz współpracę z influencerami. W mediach społecznościowych pojawią się także materiały z ekspertami i przedstawicielami SOS Wiosek Dziecięcych, poświęcone codziennym wyzwaniom związanym z edukacją finansową najmłodszych.

Za koncepcję kreatywną i scenariusze odpowiada agencja Change Serviceplan, strategię mediową przygotowała Spark Foundry, za współpracę z influencerami odpowiada LiquidThread, a za produkcję dom produkcyjny Easy Hell.

Link do spotu: https://www.youtube.com/watch?v=hIojT0WSil8  

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. W ciągu całego roku 2025 z pomocy Programów SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało 2 451 dzieci i dorosłych, w tym 1 663 dzieci i młodzieży, z czego 386 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1 277 w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

BLIK to powszechny standard płatności mobilnych. Możliwość skorzystania z BLIKA w aplikacjach bankowości mobilnej ma obecnie praktycznie każdy z klientów krajowych instytucji płatniczych oferujących aplikację mobilną. Za rozwój systemu odpowiada spółka Polski Standard Płatności (PSP). PSP stale rozwija możliwości BLIKA tak, aby system był jak najbardziej funkcjonalny dla jego użytkowników. Udziałowcami spółki PSP są: Alior Bank, Bank Millennium, Erste Bank Polska, ING Bank Śląski, mBank, PKO Bank Polski oraz Mastercard.

Uczestniczyliśmy w seminarium „Stop detencji – prawo dziecka do wolności”, organizowanym przez Biuro Rzecznika Praw Dziecka w Warszawie. Wydarzenie było poświęcone ochronie praw dzieci cudzoziemskich oraz konsekwencjom umieszczania małoletnich bez opieki w strzeżonych ośrodkach.

W panelu dotyczącym psychologicznych aspektów detencji dzieci cudzoziemskich wystąpiła Justyna Biernacka, koordynatorka placówki interwencyjnej Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Biłgoraju. Opowiedziała o doświadczeniach pracy z dziećmi z doświadczeniem migracji oraz o dobrych praktykach w zakresie opieki nad małoletnimi cudzoziemcami w pieczy zastępczej. Był to ważny głos w debacie o rozwiązaniach, które powinny opierać się na ochronie, opiece i poszanowaniu godności dziecka, a nie na środkach izolacyjnych i detencyjnych.

Nasze doświadczenia pokazują, że dzieci z doświadczeniem wojny, lęku i rozłąki potrzebują przede wszystkim bezpieczeństwa, stabilności oraz profesjonalnego wsparcia specjalistów.

W związku z wejściem w życie przepisów umożliwiających umieszczanie małoletnich cudzoziemców bez opieki w strzeżonych ośrodkach, opublikowaliśmy również stanowisko Stowarzyszenia „SOS Wioski Dziecięce w Polsce”, w którym apelujemy o ponowne przeanalizowanie tych rozwiązań i rozwijanie systemu wsparcia opartego na ochronie praw dziecka.

Wierzymy, że tworzenie skutecznych rozwiązań wymaga współpracy i korzystania z praktycznej wiedzy organizacji, które na co dzień pracują z dziećmi i rodzinami. Seminarium odbyło się przy współpracy z: Biurem Rzecznika Praw Dziecka, IOM Poland, Helsińską Fundacją Praw Człowieka, FDDS, Stowarzyszeniem Interwencji Prawnej oraz UNHCR Polska.

📺 Zapraszamy do obejrzenia nagranie z wystąpieniem Justyny Biernackiej na YouTube:
https://youtu.be/hco8H41pXho?si=aI3FAPwRsvd_mGqN

W zeszłym tygodniu zakończyły się konsultacje społeczne projektu nowelizacji Ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Proces jest prowadzony przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Wspólnie z sojuszniczymi organizacjami szczegółowo analizowałyśmy treść proponowanych zmian i przygotowaliśmy uwagi do nowelizacji, które zostały przekazane do ministerstwa. Nowelizowana ustawa jest kluczowa dla naszej działalności, jednocześnie jej zapisy są bardzo złożone i w znacznym stopniu hermetyczne, dlatego do zapoznania się ze wszystkimi naszymi uwagami odsyłamy głównie osoby zainteresowane i cierpliwe 😊

W skrócie, z wieloletniego doświadczenia pracy z dziećmi pozbawionymi opieki rodzicielskiej oraz rodzinami w kryzysie, a także młodymi dorosłymi wchodzącymi w samodzielne życie wynikają postulaty, o które SOS Wioski Dziecięce w Polsce zabiega od lat:

– rozwój systemu wsparcia rodzin, zanim dojdzie do rozdzielenia dziecka z rodziną,

– wzmacnianie rodzinnych form pieczy zastępczej,

– większą rolę organizacji społecznych w realizacji usług na rzecz dzieci i rodzin,

– kompleksowe wsparcie procesu usamodzielniania – także po opuszczeniu pieczy

odejście od dużych form instytucjonalnych na rzecz rozwiązań bliższych dziecku

Dlatego z uznaniem odnotowujemy, że projekt nowelizacji podejmuje kompleksowo te kwestie i wiążemy szczególne nadzieje z pracą nad realizacją ustawowych planów w zakresie:

– większego nacisku na uporządkowaną, planową pracę z rodziną,

– wzmocnienia roli asystentek rodziny – także poprzez poprawę warunków ich pracy,

– wyraźnej ambicji wcześniejszego wsparcia rodzin, zanim dojdzie do eskalacji kryzysu,

Te planowane zmiany mogą realnie poprawić jakość pracy z rodziną. Z naszej praktyki wynika jedno – o efektywności systemu nie zdecydują same przepisy, ale sposób ich wdrożenia. Kluczowe będzie, czy wraz ze zwiększeniem dostępności wsparcia zadbamy też o jego jakość – czy plan pracy będzie realnym narzędziem zmiany, czy współpraca instytucji stanie się codzienną praktyką i czy asystenci będą mieli warunki do skutecznej pracy. Oraz czy w systemie publicznych usług wspierania rodziny na poziomie krajowym i lokalnym znajdą się środki na ich jakościową realizację.

Będziemy śledzić dalsze losy nowelizowanej ustawy i pracować w parlamencie na rzecz

systemowych rozwiązań służących rozwojowi systemu zabezpieczenia i ochrony praw dzieci i wspierania rodzin.

Tutaj możecie przeczytać naszą tabelę uwag

https://wioskisos.org/wp-content/uploads/2026/05/tabela-uwag-ud354-sos-wd.pdf

Basia to energiczna blondynka, która zaraża uśmiechem, jeździ motocyklem, ma dwóch fajnych dorosłych synów i psa wielkości małego kucyka. 

W jej domku SOS zawsze jest dużo śmiechu. Poza Basią i terierem rosyjskim mieszka tam pięcioro dzieci (jedno się w międzyczasie usamodzielniło), dwa koty, dwie papugi, dwa króliki oraz rybki.  

Decyzję o zawodowej zmianie podjęła w pięćdziesiątym roku życia, w SOS Wioskach Dziecięcych jest od 2025 roku. 

Jako mała dziewczynka przez lata twierdziła, że będzie przedszkolanką, gdy trochę podrosła, w jej planach pojawiła się także piątka własnych dzieci. Ostatecznie urodziła i wychowała dwóch synów, którzy wyrośli na wspaniałych mężczyzn i, jak sama mówi ze śmiechem, są dowodem jej kompetencji wychowawczych.  

Całe życie mieszkała w Poznaniu, gdzie wraz z mężem prowadziła rodzinną firmę zajmującą się wyposażeniem wnętrz. Szło im bardzo dobrze, działalność się rozrastała, mieli duże zagraniczne kontrakty, których realizację Basia nadzorowała. Z czasem jednak praca, której duża część wiązała się z siedzeniem przed komputerem, przestała jej dawać satysfakcję. Basia postanowiła poszukać czegoś, w czym będzie się lepiej spełniać, zyskując poczucie sensu i przyjemność z zawodowych obowiązków.  

Nadal pracowała w firmie rodzinnej, ale zaczęła się zastanawiać, co innego mogłaby robić. Rozmawiała z bliskimi, znajomymi i rodziną na temat tego, gdzie oni by ją widzieli i wszyscy byli zgodni – Basia powinna pracować z ludźmi. Miała doświadczenie w opiece nad chorymi i starszymi, bo zajmowała się bliskimi z demencją i alzheimerem, uznała jednak, że na co dzień patrzenie na przemijanie w takiej postaci może być przygnębiające. Praca z dziećmi wydała jej się pomysłem optymalnym. Wówczas jeszcze nie wiedziała gdzie chce pracować ani jak. 

Aż przyszła wigilia roku 2024 i rodzinne słuchanie radia przy lepieniu pierogów. W audycji zaś odbywała się rozmowa o setkach dzieci czekających na rodziców zastępczych i o rekrutacji w SOS Wioskach Dziecięcych. Basia słuchała i – jak mówi – poczuła, że to właśnie chce robić. Mąż także uznał, że to jest miejsce dla niej. Decyzję, że się zgłosi, podjęła błyskawicznie. 

Co ciekawe, to nie był pierwszy raz, gdy usłyszała o SOS Wioskach Dziecięcych. Wielu jej znajomych wspierało Stowarzyszenie. Pamięta nawet, że oglądała nagranie z otwierania z jednej z wiosek SOS, gdy jej dzieci były małe. Wydaje się, że audycja radiowa pojawiła się w idealnym momencie na podjęcie decyzji o zmianie. 

Gdy mówiła o swoim pomyśle bliskim, widziała ich wzruszenie. Wspierali Basię i mówili, że to wymarzona rola dla niej. Między Nowym Rokiem a świętem Trzech Króli napisała i wysłała CV. Bardzo szybko zadzwonił telefon z działu kadr z zaproszeniem na rozmowę. Dalej rekrutacja przebiegała normalnym torem, a Basia zarówno podczas wolontariatu jak i stażu coraz bardziej czuła, że jest na swoim miejscu. 

Staż i pomaganie innym Mamom SOS to jedno, ale prawdziwe zderzenie z realiami ma miejsce w momencie objęcia własnego domku i przejęcia opieki nad dziećmi. Basia dostała pod opiekę od razu sześcioro – w tym czwórkę nastolatków. To był prawdziwy skok na głęboką wodę. 

Doskonale się w nowej roli sprawdziła. Nie wiadomo co na początku zadziałało bardziej – jej pogodne usposobienie, kolorowa osobowość czy motor, którym przyjechała, ale szybko znalazła z dziećmi wspólny język. Od początku starała się spędzać trochę czasu z każdym dzieckiem z osobna, by dać im całą swoją uwagę i lepiej je poznać. Dzieci są z różnych domów, z różnymi problemami, traumami, potrzebami, jest hałas i dużo bodźców. Basia stara się raz na dwa-trzy tygodnie robić sobie krótkie wolne, odwiedzać bliskich w Poznaniu, łapać dystans. Człowiek zmęczony i przebodźcowany może być drażliwy, a ona chce być jak najfajniejszą mamą dla swojej piątki, a właściwie szóstki, bo najstarsza usamodzielniona dziewczynka nadal chętnie wpada na obiad lub rozmowę. 

Dziś Basia mówi, że wszystko zależy od tego kim się jest, jakie się ma podejście do dzieci, kogo się widzi w drugim człowieku. Nie ma uniwersalnego podejścia, które da się zastosować do wszystkich. Ważne, żeby rodzice czy wychowawcy grali do jednej bramki. Basia może się w czymś nie zgadzać z asystentką, ale uzgadniają domowe zasady czy podejście do sytuacji, które się wydarzają. Basia mówi, że ona prędzej kogoś przytuli niż zgani, szanuje prawo dzieci do własnego zdania, ale stara się też nauczyć je, że czasem warto pójść na ustępstwa, nie stawiać spraw na ostrzu noża. Skupia się na talentach dzieci i motywuje je do rozwijania pasji, by w przyszłości robili to, co kochają. Jest dobrym obserwatorem i dużo słucha, starając się nie udzielać rad, zwłaszcza nastolatkom. 

Choć rzeczywistość zawsze się nieco różni od wyobrażeń, Basia spełnia się w swojej pracy i mówi, że dużo z niej czerpie na co dzień. Nie bez znaczenia jest piękno okolicy i brak korków na drogach, ale najważniejsze są dzieci. To, że może im pomagać i to, że ma wsparcie specjalistów. 

Osobom, które myślą o zostaniu Rodzicem SOS, ale mają wątpliwości, powiedziałaby, że warto spróbować. Nikt tu nie podpisuje cyrografu, w każdej chwili można się wycofać. Warto się sprawdzić, bo bez konfrontacji żyjemy wyobrażeniami – tego, co się może wydarzyć albo tego jacy jesteśmy – i tym, co by było gdyby. Fajnie jest, gdy możemy komuś coś dać od siebie i to przynosi efekty. Każdy może coś zmienić w swoim życiu, więc próbujmy, bo warto. 

„Gdybym czekała na idealny moment, to… wiele bym straciła”.  

Chcesz zostać Rodzicem SOS? 

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię 

Już 21 maja Siedlce ponownie będą gospodarzem młodzieżowego triathlonu, który od lat łączy sport z czymś więcej niż tylko rywalizacją. Tegoroczna edycja odbędzie się w nieco zmienionej formule. Po raz pierwszy wydarzenie zostanie zorganizowane we współpracy ze Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym w Siedlcach oraz z udziałem uczniów integracyjnych szkół podstawowych z regionu, które będą brały udział w zawodach sportowych toczących się równolegle z triathlonem. Imprezę objął patronatem Prezydent Miasta Siedlce.

Wydarzenie opiera się na ruchu, współpracy i dobrej energii – liczy się nie tylko wynik, ale przede wszystkim udział, zaangażowanie i wspólne doświadczenie. „W SOS Wioskach Dziecięcych wierzymy, że sport to znacznie więcej niż aktywność fizyczna czy dobra zabawa. To ważne narzędzie wychowawcze, które uczy dzieci i młodzież współpracy, odpowiedzialności oraz konsekwencji w działaniu. Dzięki sportowi młodzi ludzie budują także wiarę we własne możliwości, uczą się radzić sobie z wyzwaniami i czerpać siłę z pracy zespołowej” – podkreśla Tomasz Wrzosek zastępca dyrektora ds. pieczy interwencyjno-socjalizacyjnej w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.

Ruch, współpraca i trochę główkowania

Uczestnicy ponownie zmierzą się z trzema klasycznymi elementami triathlonu, które od lat tworzą charakter tego wydarzenia: wysiłkiem fizycznym, współpracą w drużynie oraz zadaniem wymagającym logicznego myślenia.  Osoby, biorące udział w imprezie wystartują w trzyosobowych drużynach – wśród nich znajdą się podopieczni stowarzyszenia z całej Polski, a także partnerzy, darczyńcy, wolontariusze i przyjaciele SOS. Na trasie czeka ich 5 kilometrów biegu, 5 kilometrów jazdy rowerem oraz zadanie wymagające logicznego myślenia. Całość odbędzie się w leśnym otoczeniu uroczyska Sekuła, oddalonego o kilkanaście minut od centrum Siedlce.

Nie tylko zawody

Triathlon to okazja do integracji, zarówno dla uczestników, jak i całej społeczności zaangażowanej w wydarzenie: uczniów, nauczycieli, wychowawców i wolontariuszy.

Patronat Prezydenta Miasta Siedlce podkreśla znaczenie inicjatywy dla lokalnej społeczności. Wydarzenie od lat przyciąga osoby związane z SOS Wioskami Dziecięcymi w Polsce i wszystkich, którzy chcą spędzić czas aktywnie i w dobrej atmosferze.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. W ciągu całego roku 2025 z pomocy Programów SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało 2 451 dzieci i dorosłych, w tym 1 663 dzieci i młodzieży, z czego 386 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1 277 w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Przez lata jej światem były rzędy cyfr w Excelu, bankowe procedury i korytarze warszawskich korporacji. Jako ambitna ekonomistka, Renata była całkowicie nastawiona na niezależność, rozwój zawodowy i odpowiedzialność za samą siebie. Choć w dzieciństwie, jak chyba każda mała dziewczynka, „bawiła się w szkołę”, jej dorosłe plany w ogóle nie zakładały posiadania dużej rodziny. Wydawało się, że jej ścieżka jest już wyznaczona.

Wszystko zmieniło się w jednej chwili, gdy Renata obejrzała wywiad z jedną z Mam SOS. Miałą wtedy 40 lat. Ułożoną ścieżkę zawodową. Konkretne doświadczenie i umiejętności. Jednak w tym misternym planie pojawiło się pęknięcie, przez które zaczęło wpadać nowe światło. Wcześniej nie wiedziała o istnieniu Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce, ale ta jedna rozmowa sprawiła, że w jej głowie zakiełkowała myśl, której nie dało się już uciszyć. Rozpoczął się trwający pół roku proces rekrutacji i przygotowań, który był dla niej, jak wspomina, intensywnym czasem. Musiała przekonać samą siebie, że jest gotowa zostawić stabilne życie pod Warszawą i ruszyć do Wioski SOS. Wybór akurat tej Wioski miał w sobie coś z przeznaczenia. Mimo, że w jej przypadku, lokalizacja została przydzielona przypadkowo to właśnie stamtąd pochodzili jej dziadkowie.

Decyzja o tak drastycznej zmianie życia wywołała spore poruszenie wśród jej najbliższych. Mama Renaty była przerażona wizją córki rzucającej bezpieczną pracę dla przyszłości jako zawodowa mama. Znajomi z korporacji patrzyli na nią z niedowierzaniem, a ich reakcje wahały się od podziwu po pukanie się w czoło. Renata jednak czuła, że to jest jej czas. „Strach przed zmianą jest naturalny. Jeśli nas nie paraliżuje, to może być motywujący” – wspomina po latach. Mimo obaw i pytań „po co ci to?”, spakowała swoje dotychczasowe życie i ruszyła w drogę, by sprawdzić, czy to, co poczuła przy oglądaniu spotu, było prawdą.

Początki w Wiosce SOS były, jak wspomina Renata, skokiem na głęboką wodę. Po półrocznym stażu trafiła do domu, który właśnie opuściła poprzednia mama. Od razu zamieszkała z czwórką rodzeństwa, które potrzebowało miłości i bezpieczeństwa. Z dnia na dzień „korporacyjną dyscyplinę” którą znała do tej pory, musiała zamienić na elastyczność, której wymaga codzienne życie z dziećmi. Przez dekadę jej dom stał się bezpieczną przystanią dla łącznie ośmiorga dzieci. Obserwowała ich sukcesy, ocierała łzy po porażkach i towarzyszyła im w najważniejszych chwilach. Niektóre z nich zdążyły się już usamodzielnić, inne znalazły rodziny adopcyjne, a obecnie Renata przelewa całą swoją uwagę na troje dzieci, z niecierpliwością wyczekując kolejnych, które mogą do nich dołączyć.

Dziś, z perspektywy dziesięciu lat, Renata mówi o sobie, że odnalazła swoje „pierwsze miejsce na ziemi”. To, co początkowo postrzegała jako nowe wyzwanie zawodowe, stało się jej życiem, a dom w Wiosce tym prawdziwym domem. Podkreśla, że w byciu Mamą SOS najważniejsza jest autentyczność i budowanie relacji opartej na wartościach, na których samemu się wyrosło, a nie na sztywnych zasadach. Przyznaje, że ta praca dała też wiele dobrego dla niej. Nauczyła się odpuszczać własne przyzwyczajenia, szukać w sobie pokładów cierpliwości, o które wcześniej by się nie podejrzewała.

Spytałyśmy Renatę o radę dla osób, które czują, że chcą spróbować drogi Rodzica SOS, ale boją się zrobić pierwszy krok. Jej odpowiedź jest prosta: „Idź za myślą”. Uważa, że jeśli w kimś zakiełkuje choćby cień chęci pomocy dzieciom, nie wolno tego zignorować. Według niej nic nie zastąpi osobistego doświadczenia – zamiast polegać na opowieściach innych, warto po prostu przyjechać do Wioski, wejść do domu i poczuć tę atmosferę. Tylko wtedy można poczuć, czy serce podpowiada nam właściwy kierunek. Ważne jest, by dać sobie prawo do błędów i ciągłej nauki, bo praca z drugim człowiekiem to proces, który nigdy się nie kończy.

„Gdybym czekała na idealny moment, to dużo by mnie ominęło, nie miałabym możliwości doświadczyć tych rzeczy, których tutaj doświadczyłam. Nie miałabym możliwości też poznać siebie z trochę innej strony, na pewno byłaby to jakaś strata”. Dla niej ten „idealny moment” nigdy by nie nadszedł, gdyby nie zaryzykowała dla tej jednej, kiełkującej w głowie myśli. Jej historia to dowód na to, że najważniejsza odwaga to ta, która pozwala nam podzielić się miłością z tymi, którzy potrzebują jej najbardziej.

Chcesz zostać Rodzicem SOS? 

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię 

Akcja honorowego oddawania krwi ponownie zaprasza mieszkańców Lublina do wspólnego działania na rzecz ratowania zdrowia i życia. W poniedziałek 11 maja 2026 roku na terenie Program SOS Wiosek Dziecięcych Lublin przy ul. Jutrzenki 1 będzie można oddać krew w specjalnym autobusie-ambulansie RCKiK Lublin. Rejestracja krwiodawców prowadzona będzie w godzinach 9:00–13:00, a cała procedura potrwa jedynie około godziny.

Wydarzenie ma charakter cykliczny i na stałe wpisało się w kalendarz inicjatyw społecznych organizowanych przez Program SOS Wiosek Dziecięcych w Lublinie. Zainicjowana kilka lat temu przez podopiecznych i pracowników akcja co roku przyciąga mieszkańców miasta, którzy wspólnie z młodzieżą, wychowawcami i przyjaciółmi SOS decydują się na realną pomoc osobom potrzebującym krwi w nagłych wypadkach oraz podczas skomplikowanych zabiegów medycznych.

– Oddanie krwi to gest, który nie wymaga wiele, a może mieć ogromne znaczenie. To konkretna forma solidarności, pokazująca, że odpowiedzialność społeczna zaczyna się od prostych decyzji. Każdego roku obserwujemy, jak do akcji dołączają zarówno stali dawcy, jak i osoby, które oddają krew po raz pierwszy. To dla nas sygnał, że ta inicjatywa naprawdę ma sens – mówi Andrzej Moroz z Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Lublinie.

Kto i jak może oddać?

Krew mogą oddawać osoby w wieku od 18 do 65 lat, ważące minimum 50 kilogramów i nieprzyjmujące na stałe leków wykluczających donację. Na akcję należy zgłosić się wypoczętym, po lekkim posiłku, odpowiednio nawodnionym oraz z dokumentem tożsamości. Osoby oddające krew po raz pierwszy powinny mieć przy sobie dowód osobisty, natomiast honorowi dawcy proszeni są o zabranie legitymacji HDK.

Procedura oddania krwi obejmuje wypełnienie ankiety, rozmowę z personelem medycznym, podstawowe badania oraz samo pobranie krwi i trwa około 60 minut. Każdemu dawcy przysługują dwa dni wolne od pracy – w dniu oddania krwi oraz w dniu następnym. Uczestnicy akcji otrzymają także symboliczne upominki przygotowane przez wychowawców i podopiecznych Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Lublinie.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. W ciągu całego roku 2025 z pomocy Programów SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało 2 451 dzieci i dorosłych, w tym 1 663 dzieci i młodzieży, z czego 386 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1 277 w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Przyjechali z Ukrainy do Polski w 2021 roku, żeby znaleźć lepszą pracę. Zamiast pracy odnaleźli swoje powołanie i miejsce na ziemi. Alona i Ihor to małżeństwo z 14-sto letnim stażem, które jako jedno z niewielu wspólnie pełni rolę Rodziców SOS. O wychowaniu dzieci mówią jak o marzeniu, które się ciągle spełnia, ale też jak o misji. „Czasami ludzie nas pytają: „Jak to jest, że opiekujecie się polskimi dziećmi?” A jaka jest różnica? To dziecko. Nieważne z którego kraju. Każde dziecko potrzebuje miłości, opieki, troski.” 

Jako pierwszy pracę w Wiosce SOS rozpoczął Ihor, był asystentem chłopca w ukraińskiej rodzinie a miesiąc później taką funkcję objęła również Alona. Jednak w ich życiu nie zawsze były dzieci. Ihor pracował na budowie, Alona mimo, że z wykształcenia jest nauczycielką, w Polsce pracowała w logistyce. Jak to się stało, że obydwoje zamieszkali w Wiosce SOS? 

Wszystko za sprawą koleżanki! Alona powiedziała nam historię o koleżance, która przyszła do niej, opowiedziała o pracy asystenta chłopca w rodzinie twierdząc, że Ihor idealnie będzie się nadawał. Alonę rozbawiła propozycja była przekonana, że Ihor nie będzie chciał pracować w ten sposób, ale mimo wszystko zaproponowała mu to. W tym miejscu historii warto napisać, że czasami, nawet gdy jesteśmy pewni niepowodzenia czegoś to warto spróbować. Ku zaskoczeniu Alony, Ihor zgodził się na propozycję i już niedługo później został asystentem chłopca! 

Niedługo później, obydwoje pracowali jako asystenci w SOS Wiosce Dziecięcej. Po kilku miesiącach chłopiec przestał potrzebować asystenta a Alona i Ihor pomimo chęci musieli zrezygnować. Jednak zrezygnować z nich nie chciał ówczesny dyrektor Wioski SOS. Zaproponował im, żeby zostali Rodzicami SOS. Jak mówi Alona, był on dla nich ogromnym wsparciem przed podjęciem decyzji, w trakcie całego procesu oraz już, gdy zostali Rodzicami. 

Jednak nastąpił nieoczekiwany zwrot akcji. Marzenie o dziecku zaczęło się spełniać. W trakcie robienia kwalifikacji i szkolenia na rodzinę zastępczą z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie dostali propozycję wzięcia pod opiekę 10-cio dniowego chłopca. Po 1,5 roku tworzenia rodziny i próby adopcji dostali odpowiedź – osoba będąca obcokrajowcem nie może dokonać adopcji dziecka w Polsce. Obydwoje przyznają, że był to cios, ale teraz mówią, że tak miało być, bo inaczej nie trafiliby do Wioski jako Rodzice SOS. 

Ich historia z Wioskami SOS zaczęłam się 3 lata temu od funkcji asystenta i trwa aż do teraz. Od listopada 2025 roku są Rodzicami SOS. Obecnie wychowują 4 dzieci, z którymi na co dzień przebywa Alona, Ihor natomiast zgodnie z zasadami pracuje zawodowo poza Wioską jako pracownik branży budowlanej. 

Są małżeństwem wrażliwym na drugiego człowieka, empatycznym, pełnym miłości i chcącym się tą miłością dzielić. “Tak jak dzieci potrzebują dorosłych tak też my potrzebujemy dzieci. Nigdy nie widzieliśmy naszego życie bez dziecka.” O byciu Rodzicami SOS mówią jak o życiowej misji i marzeniu, które ciągle się spełnia. 

Spytałyśmy Alonę o radę dla osób zastanawiających się nad zostaniem Rodzicem SOS: “Wszystko jest możliwe. Jak jest miłość w sercu to trzeba z tego korzystać i dzielić się nią.” “Trzeba pamiętać, że wszystko jest możliwe. Ja przyjechałam z innego kraju i bardzo marzyłam o pracy z dziećmi. I trafiłam tam, gdzie trzeba.” 

Przyznają, że gdyby czekali na idealny moment to „życie by minęło. Nie ma idealnych momentów. Problemy zawsze są, mniejsze, większe i jak czujesz sercem, że chcesz i możesz to warto spróbować, bo idealny moment nigdy nie nadejdzie.” 

Chcesz zostać Rodzicem SOS? 

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię 

Małgosia obecnie mieszka w domku SOS z czwórką dorastających dzieci i czarnym labradorem. Majowy weekend spędzają razem na wędrówce w Bieszczadach. 

Była późnym dzieckiem w rodzinie i nieco brakowało jej towarzystwa rówieśników. Miała starszego o 8 lat brata i tylko jedną kuzynkę w zbliżonym wieku, reszta kuzynostwa była dużo starsza. Może dlatego już jako nastolatka pomagała w domu małego dziecka. I cały czas ciągnęło ją do dzieci – ich towarzystwo dawało jej dużo radości i pobudzało kreatywność. 

Miała wspaniałych rodziców, takich, którzy oddaliby przysłowiową ostatnią koszulę komuś, kto potrzebuje. Taki sam był (i jest) jej brat. Bycie dla kogoś to naturalny sposób bycia jej rodziny – nie mogła więc być inna. 

Pochodzi z Rzeszowa, studiowała w Krakowie, Lublinie i Wrocławiu. To w Lublinie dowiedziała się, że siostra koleżanki pracowała w SOS Wioskach Dziecięcych i bardzo to sobie chwaliła. 

Małgosia miała przygotowanie, skończyła m.in. pedagogikę resocjalizacyjną i socjoterapię. Wcześniej miała praktyki w więzieniu, pracowała w szkołach (podstawowej i gimnazjum) i w domu dziecka. To właśnie w domu dziecka czuła, że spełnia swoje zawodowe powołanie, jednak i tam czegoś jej brakowało – większego wpływu i ciągłości wychowawczej. 

Nie zdecydowała się na zostanie rodziną zastępczą poza strukturą Stowarzyszenia SOS, bo chciała być częścią wspólnoty złączonej jedną ideą i celem, chciała też mieć gwarancję pomocy w sytuacjach trudnych (a zespoły wsparcia bardzo się w takich chwilach przydają). Poza tym problemem mogły być warunki mieszkaniowe. Małgosia mieszkała co prawda wraz z rodzicami w domu z ogrodem, ale jej mama już wtedy była przewlekle chora i wprowadzenie tam dzieci byłoby trudne i niekomfortowe zarówno dla nich, jak i dla chorej. 

Kiedy już bardzo poważnie rozważała pracę w SOS Wioskach Dziecięcych, Małgosia postanowiła się jeszcze zmierzyć z dużym dla niej wyzwaniem – przedszkolakami. Przez lata studiów i pracy opiekowała się dziećmi starszymi i nie znała specyfiki opieki nad kilkulatkami. Zatrudniła się jako niania dwóch małych dziewczynek, by zobaczyć czy się sprawdzi w tej roli. Chciała poznać swoje możliwości i potrzeby małych dzieci na wypadek, gdyby w Wiosce SOS przydzielono jej przedszkolaki.   

Dopiero z taką wiedzą i praktyką wzięła udział w rekrutacji. Małgosia zaczęła pracę jako mama SOS w wieku 36 lat i na początku objęła opieką piątkę dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Bardzo jej zależało na stworzeniu stabilnych warunków, spędzaniu razem codzienności, dzieleniu zwykłego życia. I tak w ciągu 15 lat pracy dzieliła i dom, i serce z jedenaściorgiem dzieci – jak jedne dzieci dorastały i odchodziły (usamodzielniały się, przechodziły do wspólnot dedykowanych dla młodzieży lub wracały do rodzin biologicznych), to przychodziły kolejne dzieci. Za moment, po skończeniu szkoły średniej kolejny młody człowiek się usamodzielni i znów w SOS-owej rodzinie Małgorzaty pojawią się nowe dzieci. 

Gdy pytam o ewentualne obawy, Małgosia wspomina o epilepsji. Bała się, że powierzone jej dzieci będą chore właśnie na tę chorobę (zetknęła się z nią będąc nauczycielką i nie była pewna, czy podoła opiece nad dziećmi z tą chorobą). Czasem jest tak, że życie konfrontuje nas z tym, czego się najbardziej obawiamy i Małgosia rzeczywiście musiała się z tą chorobą u dzieci zmierzyć i to nie w jednym, a w kilku przypadkach. Mówi, że życie bywa przewrotne, ale wierzy, że wszystko – również to – dzieje się po coś. 

Gdy pytam o psa w domu pełnym dzieci, dowiaduję się, że zrównoważony, łagodny pies ze sprawdzonej hodowli okazał się wspaniałym kompanem. Dziś ma już ponad 11 lat, siwy pysk i jest wiernym przyjacielem dzieci –  jak powiedziała usamodzielniona już wychowanka Małgosi: „ciocia wie o nas dużo, ale Lucky wie o nas wszystko”. To on jest powiernikiem pierwszych miłości, pierwszych rozstań, sukcesów szkolnych i perypetii, o których ciocia nie powinna wiedzieć.  

Osobom, które rozważają zostanie rodzicem SOS Małgosia powiedziałaby, że obawy zawsze będą. Nie ma sensu czekać, ale też nie trzeba od razu podejmować decyzji. Najpierw są rozmowy, tydzień wolontariatu w wiosce SOS, potem staż – jest czas na sprawdzenie, czy to praca dla was. 

„Gdybym czekała na idealny moment, to… 

… nie zrobiłabym nic w życiu. I to nie tylko pracowniczym, ale też osobistym. Bo nie ma idealnego momentu. Nie ruszyłabym z miejsca, nie zrealizowałabym żadnego pragnienia, żadnego marzenia”. 

Chcesz zostać Rodzicem SOS? 

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię 

Dwa lata temu, w połowie dystansu między czterdziestką a pięćdziesiątką, Ewa kompletnie zmieniła swoją ścieżkę zawodową i rozpoczęła pracę jako mama SOS.

Wspominając dzieciństwo, mówi: „byłam tak zwanym bezproblemowym dzieckiem. Może dlatego, że byłam trzecia”. Urodziła się w Gdyni, mieszkała w Gdańsku, miała dwóch starszych braci i liczną rodzinę poszerzoną, która była i jest dla Ewy bardzo ważna. Siedmioro rodzeństwa mamy, czworo taty,  samego kuzynostwa od strony mamy było ponad dwadzieścioro. Co roku czekała na wakacje i wyjazd do babci, gdzie zjeżdżały się także pozostałe dzieci. Spędzali czas gromadą, panował harmider, ale i budowały się bardzo ważne relacje. Aktywna i zaangażowana Ewa włączała się w obowiązki i opiekę nad najmłodszymi.

Wiele doświadczeń i słów bliskich osób po czasie w niej rezonowało. Stara się pamiętać o tym, że czasem usłyszane od kogoś zdanie zostaje z nami na długo. Wie, że samą postawą i zachowaniem możemy mieć wpływ, zwłaszcza na młodsze pokolenia, często nie mając świadomości, że w ten sposób młodych modelujemy.

Bardzo ważną postacią była dla Ewy babcia Halinka, prosta wiejska kobieta, oaza spokoju, której wspomnienie rozgrzewa serce. Zawsze znajdowała czas dla wnuków i każde z nich czuło się przy babci chciane i kochane. Nie mówiła dużo, miłość okazywała często przez przygotowywanie smakołyków dla dzieci, była bezpiecznym portem, do którego chciało się wracać.

Jako trzynastolatka Ewa pojechała z tatą do Turcji, co obudziło w niej ciekawość świata i chęć do odwiedzania nowych ciekawych miejsc. Umiłowanie podróży towarzyszy jej do dziś.

Mówi, że zawsze miała szczęście do spotykania dorosłych, którzy mieli pasje. Ludzi, którzy mimo trudności i ciężkich doświadczeń, mieli w sobie iskrę, działali i byli szczęśliwi.

Na początku Ewa wcale nie myślała o pracy z dziećmi. Było dla niej jasne, że tak jak mama, będzie pracować w biurze. W liceum przez chwilę myślała o studiach medycznych, ale ostatecznie wybrała ekonomię. Zawsze istotna była dla niej niezależność. Już w szkole średniej zapraszana przez ciocię do USA, dorabiała sobie w wakacje.

Do trzydziestki skupiała się na budowaniu kariery. Pracowała w bankowości, awansowała, miała stabilną sytuację zawodową, ale coraz częściej czytała o samorozwoju, analizowała swoje uzdolnienia i talenty, myśląc o zmianie i doświadczeniu pracy bliżej ludzi. W wieku 30 lat zmieniła pracę. W nowym miejscu powierzono jej zadanie zbudowania zespołu. W tworzeniu czegoś od zera był dynamizm i ekscytacja, których wówczas potrzebowała.

Po kilku latach pojawiła się myśl „czy to wszystko, na co mnie stać? Czy chcę, aby to była moja spuścizna?”. Przez chwilę Ewa myślała o samodzielnym zostaniu rodzicem zastępczym, obawiała się jednak braku wystarczającego wsparcia. Szkoliła się w gdańskim hospicjum, myśląc o pracy z chorymi. Wreszcie trafiła na spot SOS Wiosek Dziecięcych o poszukiwaniu mamy, która nie musi być idealna. Nie wywołał natychmiastowej reakcji, ale sprawił, że myśl o pracy w SOS zaczęła kiełkować. W międzyczasie Ewa została darczyńcą stowarzyszenia, dostawała listy opisujące, co słychać u dzieci, które wspiera, przypominał jej o nich magnes SOS na lodówce.

Myśli o tym, co się po sobie zostawi, często pojawiają się koło hipotetycznej połowy życia, a u Ewy dodatkowy wpływ wywarła także sytuacja rodzinna. Tata Ewy zachorował na alzheimera, a ona wraz z mamą podjęły się opieki nad nim. Opieka nad chorym tracącym pamięć, a z nią sprawność, jest ciężka zarówno dla chorującego jak i dla opiekunów – fizycznie i emocjonalnie; ale Ewa poczuła, że nareszcie robi coś ważnego. Opieka nad tatą dawała jej satysfakcję i przynosiła spokój. Dobrze się w tym zajęciu odnajdywała, szukała rozwiązań, które mogłyby pomóc obojgu rodzicom i widziała, że jej obecność dobrze wpływa na tatę, uspokajając go.

W ówczesnej pracy nie czuła się źle, miała dobre warunki, fajnych ludzi, ale zaczęła czuć wypalenie. Myśl o potrzebie zmiany wracała. Ewa szukając odpowiedzi sięgnęła po test talentów Gallupa i książki takie jak „Człowiek w poszukiwaniu sensu” Viktora E. Frankla.

Równocześnie słyszała od ludzi, że dobrze i swobodnie czują się w jej towarzystwie. Często się przed nią otwierali, mówili że umie patrzeć z ich perspektywy i nie ocenia. Lubiła się opiekować i bardzo motywowało ją wspieranie innych w rozwoju – najlepszym wyborem wydawała się w tym wypadku praca z dziećmi.

Od czasu zobaczenia spotu SOS Wiosek Dziecięcych minęło prawie 8  lat, gdy Ewa zdecydowała się zgłosić. Uznała, że bycie rodzicem SOS umożliwi jej wykorzystanie talentów. Jako osoba lubiąca wyzwania, chciała pracy wymagającej ciągłego rozwoju. Wiedziała, że będzie musiała przejść szkolenia, a codzienny kontakt z dziećmi będzie wymagał szukania rozwiązań i różnych sposobów dotarcia do drugiego człowieka.

Najbliżsi nie byli zaskoczeni. Wiedzieli, że to była dobrze przemyślana decyzja, wspierali i zachęcali Ewę do wzięcia udziału w rekrutacji. Po rekrutacji były szkolenia, kurs dla rodziców zastępczych, staż i wreszcie przeprowadzka do wioski SOS. Na początku Ewa objęła opieką piątkę dzieci, z których najmłodsze miało 12 lat. Dwoje z nich po roku się usamodzielniło, a pod opiekę Ewy trafiła dwójka w wieku dwa i pół oraz pół roku – rodzeństwo dzieci, które wychowywała już wcześniej. Mówi o nich z czułością i uśmiechem.

Początki bywały ciężkie. Z dużymi dziećmi trudniej jest szybko zbudować dobry kontakt, mają za sobą dużo doświadczeń, są zdystansowane i nieufne. Z kolei opieka nad maluchami to spory wysiłek fizyczny i niedosypianie. Bez pomocy asystentki byłoby naprawdę trudno. Ewa bardzo zaangażowała się w opiekę nad swoją gromadką i trochę zapomniała o sobie. „Wiedziałam, że dobry opiekun to wypoczęty opiekun, ale po roku okazało się, że moja energia się wyczerpuje. Zrozumiałam, że to nie tylko hasło. Dzieci są na pierwszym miejscu, ale wszystko zaczyna się ode mnie. Jeśli będę w złej kondycji, to nie ruszymy. Muszę dbać o siebie, o wypoczynek, kondycję fizyczną. Gdy mam wolne, dbam o to, by porozmawiać z dorosłymi, odreagować”.

Gdy pytam, co mogłaby przekazać ludziom, którzy myślą o zostaniu rodzicem SOS, zachęca do porozmawiania z osobami ze stowarzyszenia. Jeśli myśl o opiece nad dziećmi wraca, warto spróbować. To naprawdę tylko rozmowa, nie jakiś duży wysiłek, a może się okazać, że to właśnie wasza droga.

„To jak w tym starym spocie SOS, jeśli boisz się, że nie dasz rady, to dobrze, bo to znaczy, że sobie dasz. Jeśli masz obawy, to świetnie, to oznacza że jesteś odpowiedzialny, masz wyobraźnię, rozsądek i wiesz, że mogą być wyzwania. Ale nie będziesz tu sam” – mówi Ewa.

Bardzo ważne jest dla niej to, że w wiosce SOS ma wsparcie. Ma prawo do urlopu, asystentkę, a gdy wyjeżdża, dzieci są z osobą, którą znają. W skrajnych sytuacjach, np. gdyby sama wymagała leczenia szpitalnego, stowarzyszenie organizuje opiekę nad dziećmi. Ma do pomocy sztab ludzi – psychologa, pedagogów, dyrekcję, nawet konserwatora. Tak prozaicznie, jak się zepsuje kran, nie musi z dzieckiem na ręku szukać specjalisty, tylko dzwoni do biura i ktoś się tym zajmuje.

Gdy pytam o plany zawodowe, mówi że chciałaby zostać w SOS chociaż do usamodzielnienia najmłodszego chłopca. Pytana o emeryturę, śmieje się: „Na pewno coś jeszcze wymyślę. Lubię jak coś się dzieje”.

„Gdybym czekała na idealny moment, to…

… nie przyjdzie. Zawsze są jakieś sprawy do załatwienia. Mamy jedno życie, a jeśli będziemy je odkładać, obudzimy się na emeryturze. Jeśli mamy jakieś marzenie, intuicję, kierunek, sprawdźmy to. Najwyżej zrezygnujemy. Nie odkładajmy rzeczy na później, bo one mogą się nigdy nie wydarzyć”.

Chcesz zostać Rodzicem SOS?

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię

Niewysoka, energiczna blondynka w średnim wieku – patrząc na nią nie powiedziałbyś, że wychowała 19 dzieci. Kilkoro z nich nadal wychowuje.

Można pomyśleć, że Jola trafiła do Stowarzyszenia, bo tak ułożyły się okoliczności, ale być może myśl o pracy z dziećmi od zawsze miała gdzieś z tyłu głowy.

Mieszkała na Pomorzu, miała dwoje rodzeństwa, a gdy pojawiła się możliwość nauki w liceum o profilu pedagogicznym, od razu z niej skorzystała. Oznaczało to konieczność zamieszkania w internacie i powrotów do domu tylko na weekendy, ale Jola czuła, że to kierunek dla niej.

Po skończeniu szkoły pracowała w różnych miejscach, jako opiekunka środowiskowa, na recepcji, przez jakiś czas nawet dorywczo nad morzem. W 2003 roku bezrobocie w Polsce osiągnęło poziom 20,7 procent, najwyższy w III RP. W tym samym roku siostra Joli przyniosła z Urzędu Pracy informację, że SOS Wioski Dziecięce w Polsce poszukują asystenta wychowawcy do pracy w Wiosce SOS.

Asystent to osoba, która wspiera wychowawców i Rodziców SOS w codziennych obowiązkach – pomaga przygotowywać posiłki, zaprowadzać dzieci do szkoły, prowadzić dom. Asystent przejmuje także opiekę nad dziećmi w czasie, gdy Rodzic SOS jest na urlopie lub poza Wioską.

Jola nie zastanawiała się długo przed kontaktem ze Stowarzyszeniem. Nie przerażała jej przeprowadzka w inną część Polski, ale nie myślała też, że kiedyś zostanie Mamą SOS. Jechała do pracy, której potrzebowała i gdzie potrzebowano jej. Jak sama mówi, po prostu taka jest. Jest osobą, która nawet się nie zastanawia, gdy trzeba komuś pomóc.

Przez kilka lat pracowała jako asystentka, na początku dość często jeździła na Pomorze, ale z czasem poznawała coraz więcej ludzi na miejscu, przyzwyczajała się i zapuszczała korzenie. Lubiła swoją pracę i doskonale się w niej sprawdzała, więc gdy jedna z Mam SOS opuszczała wioskę, dyrekcja zaproponowała Joli przejęcie tej roli.

Mimo zdobytego doświadczenia nieco się obawiała nowej roli, stałej opieki nad konkretnymi dziećmi, ale miała świadomość, że nie będzie musiała radzić sobie sama. Bardzo docenia wsparcie innych Mam SOS, administracji, pedagoga i psychologów.

Od 2007 roku Jola pełni rolę Mamy SOS. W tym czasie zawsze miała co najmniej piątkę dzieci pod opieką, a zdarzało się więcej. Jedno z dzieci zostało adoptowane, jedno wróciło do rodziny pochodzenia, część się już usamodzielniła i ciągle przychodziły nowe.

Opieka nad piątką czy siódemką dzieci nie przeszkodziła Joli w skończeniu pięcioletnich studiów w systemie zaocznym, a potem jeszcze studiów podyplomowych. Jest człowiekiem czynu, trochę niespokojnym duchem, dużo podróżuje, a z wypraw przywozi magnesy, które w domku SOS kolekcjonują. Często wraz z dziećmi zajmują się rękodziełem – malują, lepią z gipsu, modeliny, gliny, wycinają z papieru, przygotowują okolicznościowe ozdoby. Na początku tworzyła sama, ale z czasem dołączało do niej coraz więcej dzieci.

Osobom rozważającym pracę jako Rodzic SOS chciałaby przekazać, że to musi być przemyślana decyzja. Dzieci trafiające do wioski zostały już co najmniej raz zawiedzione, więc przed podpisaniem ostatecznej umowy warto mieć pewność. W tej pracy są momenty trudne, ale bywają też naprawdę piękne chwile. Dzieci są różne, z problemami, traumami, ale każde ma potencjał, choć czasem wymaga dużo pracy.

„Gdybym czekała na idealny moment, nie byłoby mnie tutaj. W trakcie tych lat poznałam dużo fajnych osób, znalazłam prawdziwą przyjaciółkę. Cieszę się, że tu trafiłam. Myślę, że to jest to” – mówi Jola na koniec naszej rozmowy. My też się cieszymy, że trafiła do SOS.

Chcesz zostać Rodzicem SOS?

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię

Energiczna, ciemnowłosa, w średnim wieku, mówi, że jest w swojej wiosce SOS pierwszą osobą, która zdecydowała się na bycie mamą SOS mając swoje dziecko. Pochodzi z Bydgoszczy, w SOS Wioskach Dziecięcych zaczęła pracować 15 lat temu. 

Wioletta, dla znajomych Wiolcia, od dziecka była przyzwyczajona do przebywania w licznym gronie – jej tata miał czternaścioro rodzeństwa, ona była starszą siostrą dwóch braci. Wzrusza się, opowiadając o cieple, które wyniosła z domu, przedwczesnym odejściu babci i ogromnej miłości mamy. 

Córka Wioletty, choć nie miała rodzeństwa, nie była wychowywana jak typowa jedynaczka, po lekcjach szła do świetlicy, skąd na zmianę z mamą odbierali ją dziadkowie. Wiola pracowała, studiowała i zajmowała się dzieckiem. „Nie chciałam, by córka była tylko głaskana. Ważne, żeby potem umiała poradzić sobie w życiu” – mówi. 

To kolega z pracy podsunął jej ulotkę o poszukiwaniu Rodziców SOS, mówiąc że idealnie by pasowała. Na ulotce była mapa z czterema lokalizacjami (Karlino, Siedlce, Biłgoraj, Kraśnik) i adres strony internetowej. Wioletta weszła na stronę stowarzyszenia, poczytała, posprawdzała i zaczęła się zastanawiać czy to dobra droga dla niej. 

Sytuację nieco ułatwiał fakt, że córka Wioletty niedługo miała kończyć szkołę podstawową i wybierać gimnazjum – mogłaby poszukać szkoły blisko Wioski SOS, w której pracowałaby Wiola. Przeanalizowały pod tym kątem położenie każdej z wiosek. Córka Wioli potrzebowała chwili, by przemyśleć ten pomysł. Bardzo ważne było dla niej, by mogły zabrać ze sobą kotkę Tolkę, dachowca który z nimi mieszkał. To było pierwsze pytanie, które później zadała dyrektorowi wioski. 

Był początek maja, wszystko się zieleniło i kwitło, Wioletta pojechała pierwszy raz do wioski i zakochała się w tamtym miejscu. Później przyjechała z córką. Ustalono, że kot też mógłby się wprowadzić, Wiola przeszła rekrutację, poznała pracowników i mieszkańców wioski. Nim zaczęła staż, nadszedł czas wyboru szkoły dla córki. Wybrały taką w okolicy wioski SOS i przeniosły całe swoje życie jeszcze przed podpisaniem umowy o zatrudnienie. To była odważna decyzja, ale Wioletta już wtedy czuła, że to miejsce dla niej. Do dziś uwielbia swoją pracę, realizuje się w niej i sumiennie spełnia rolę mamy SOS. 

Na początku wzięła pod opiekę czwórkę małych dzieci. Rok później jeszcze troje. Spora różnica wieku między nimi, a biologiczną córką Wioli pozwoliła uniknąć zazdrości wśród dzieci. Do dziś, mimo usamodzielnienia najstarszych, mają ze sobą dobry kontakt, a ciocia Wiola jest zawsze gotowa wesprzeć dobrym słowem. 

Zresztą, w tym domu chyba nie da się inaczej. Wioletta bardzo dba o domową, przyjazną i ciepłą atmosferę, dobrze gotuje – bigos z przepisu jej mamy nie ma sobie równych – stara się, by dzieciom, które wychowuje, dom kojarzył się z zapachem świeżego prania i gorącej szarlotki własnego wypieku. Przypuszcza, ze jest jedyną Mamą SOS, która przez 15 lat (od samego początku) pracuje z tą samą asystentką, ciocią Agatą. 

Wykształcenie pedagogiczne, doświadczenie pracy z niepełnosprawnymi dziećmi w domu pomocy społecznej i staż dały Wioli umiejętności, które wykorzystuje obecnie. Pracując z dziećmi w DPS musiała zwracać uwagę na szczegóły, czytać z mowy ciała. W Wiosce SOS to się bardzo przydaje – dzieci przychodzą nieufne, z bagażem doświadczeń, lękiem i traumami. Zaczyna się od cierpliwości, obecności, obserwacji. Dzieci na początku są wycofane, ostrożne i czujne. 

Wioletta jest entuzjastką ruchu i jazdy na rowerze. Teraz, gdy dzieci podrosły, robią razem nawet 20 kilometrów dziennie na rowerach. Aktywność fizyczna pozwala Wioli na „przewietrzenie głowy”, złapanie dystansu i relaks. 

Gdy pytam, co mogłaby przekazać osobom rozważającym zostanie Rodzicem SOS, mówi, że jeśli ma się empatię i lubi dzieci, warto spróbować, sprawdzić. Czasami trzeba jakiegoś bodźca, momentu, by uwierzyć w siebie. Jej zdaniem najważniejsze jest otwarcie na drugiego człowieka. To, czy się nadajesz, sprawdzisz w rekrutacji. Są rozmowy, jest staż, jeden dzień lepszy, drugi gorszy. Praca z człowiekiem, z dzieckiem jest nieprzewidywalna. „Nie ma szablonu, który można by przyłożyć. Każde dziecko jest taką kłódką, do której trzeba znaleźć odpowiedni kluczyk”. Ważny jest zespół wsparcia, asystent i specjaliści– to ogromnie ułatwia pracę. Staż to świetny czas na sprawdzenie się, poznanie warunków, zasad. Nikt nie jest rzucany od razu na głęboką wodę. W opiece nad dziećmi ważne jest opanowanie, empatia, budowanie zaufania, umiejętność słuchania, stałość, przewidywalność. Chaos niczemu nie służy. Jak mawiał jej dziadek, podejmujmy decyzje w dzień, bo dzień jest mądrzejszy od nocy. 

„Gdybym czekała na idealny moment, to… 

On by nigdy nie nastąpił. Zawsze byłby nie ten czas i nie ta pora”.

Chcesz zostać Rodzicem SOS?

Wejdź na stronę, sprawdź szczegóły i zacznij swoją historię

Polski system pieczy zastępczej znalazł się w stanie głębokiego kryzysu. Skala problemu rośnie szybciej niż zdolność systemu do reagowania. Dziś już 1 na 100 dzieci w Polsce przebywa w pieczy zastępczej. Jednocześnie blisko 1900 dzieci – mimo orzeczenia sądu – czeka na miejsce, które zapewni im bezpieczeństwo. To oznacza, że setki dzieci pozostają w rodzinach biologicznych, które nie są dla nich bezpieczne i nie zaspokajają ich podstawowych potrzeb. Kolejne 1500 chorych dzieci mieszka w placówkach typu DPS czy ZOL i nikt nie szuka dla nich rodziny. A w 2024 r. 1 na 300 noworodków został opuszczony przez rodziców. To nie jest prognoza. To rzeczywistość. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce i Fundacja Gajusz łączą siły, by wspólnym, eksperckim głosem mówić o kryzysie rodzicielstwa.

Kryzys, którego nie widać od razu

To, co widzimy obecnie w pieczy zastępczej, jest efektem procesów, które zaczynają się znacznie wcześniej. Kryzys nie nastaje w momencie odebrania dziecka z rodziny. Zaczyna się wtedy, gdy rodzina przestaje sobie radzić, a wsparcie nie pojawia się na czas albo nie jest wystarczające. – System wciąż w zbyt dużym stopniu działa reaktywnie. Pomoc uruchamiana jest w momencie eskalacji problemów, a nie na etapie, kiedy można jeszcze skutecznie wzmocnić rodzinę i zapobiec rozdzieleniu. W efekcie co roku tysiące dzieci trafiają do pieczy zastępczej, a tylko część z nich wraca do rodzin biologicznych. To pokazuje, że system nie zatrzymuje kryzysów – przejmuje ich konsekwencje. – tłumaczy Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Przeciążony system nie jest w stanie odpowiedzieć na potrzeby dzieci

Gdy dzieci trafiają do pieczy, trafiają do systemu, który sam mierzy się z poważnymi ograniczeniami. W wielu częściach kraju brakuje miejsc w rodzinnej pieczy zastępczej, powiaty mają trudności z realizacją orzeczeń sądowych, opiekunowie są przeciążeni, a liczba nowych kandydatów na rodziców maleje.
– System coraz częściej działa pod presją dostępności. Decyzje o umieszczeniu dziecka zapadają nie w oparciu o jego indywidualne potrzeby, lecz o to, gdzie akurat jest miejsce. To fundamentalna zmiana logiki działania systemu – z „co jest najlepsze dla dziecka” na „co jest możliwe w danym momencie” – mówi Aleksandra Granada.

Są też dzieci, dla których nikt już domu nie szuka. Zniknęły z systemu pieczy zastępczej, bo umieszczono je w domach pomocy społecznej czy w zakładach leczniczych. To dzieci chore, dodatkowo cierpiące z powodu samotności. – Nawet najlepsza placówka nie jest w stanie zapewnić indywidualnej opieki. Dzieckiem zajmuje się wielu dorosłych, ale żaden z nich nie jest tym jedynym. Nie ma zatem możliwości zbudowania prawdziwych, rodzinnych więzi. Chore dzieci potrzebują tego tak samo jak zdrowe, a może nawet bardziej. Tylko specjalistyczna zawodowa rodzina zastępcza stanowi szansę na dom i miłość. A kandydatów do takiej roli dramatycznie brakuje. Dlatego około 1500 dzieci, w tym małych, mieszka w instytucjach, które nie są do tego przystosowane – mówi Tisa Żawrocka-Kwiatkowska, prezes Fundacji Gajusz.

Relacja jako warunek rozwoju

W tej sytuacji kluczowe jest przypomnienie podstawowej rzeczy: dziecko rozwija się w relacji. Nie w systemie. Nie w procedurze. W codziennym doświadczeniu bycia z drugim człowiekiem – w stabilności, przewidywalności i uważności. To właśnie relacja pozwala odbudować poczucie bezpieczeństwa, które zostało naruszone. To ona daje dziecku szansę na rozwój i zmianę. Dlatego rozbudowa rodzinnych form pieczy zastępczej nie jest jedną z opcji systemu. Jest jego fundamentem.

Rodzinność jako realna odpowiedź

Model rodzinnych form opieki, rozwijany m.in. przez SOS Wioski Dziecięce w Polsce, odpowiada na tę potrzebę w sposób systemowy. – Dzieci wychowują się w małych, rodzinnych domach, w których mają stałych opiekunów – rodziców SOS. To osoby, które są z dziećmi na co dzień, budują relację, towarzyszą im w rozwoju, ale jednocześnie nie są pozostawione same sobie. Za nimi stoi system wsparcia: psychologowie, pedagodzy, zespoły specjalistów. – komentuje Aleksandra Sikorska, psycholożka i doradczyni programowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. – To połączenie stabilnej relacji i profesjonalnego wsparcia jest dziś jednym z najbardziej skutecznych modeli pracy z dzieckiem – dodaje Aleksandra Sikorska.

Zmiany systemowe to krok w dobrą stronę – ale nie wystarczą

Procedowana właśnie nowelizacja ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej wyraźnie wskazuje kierunek: większy nacisk na profilaktykę, rozwój pieczy rodzinnej, poprawę warunków pracy opiekunów. To ważna i potrzebna zmiana. Ale sama zmiana przepisów nie rozwiąże problemu, jeśli nie będzie osób gotowych przyjąć dzieci do swoich domów. System może tworzyć ramy. Ale to ludzie tworzą rzeczywistość dziecka.

Brakuje przede wszystkim ludzi

Obecnie największym wyzwaniem systemu pieczy zastępczej jest brak osób, które podejmą się roli rodziców zastępczych. – To powoduje, że dzieci czekają na miejsce, system działa na granicy wydolności, rośnie ryzyko niedopasowania formy opieki do potrzeb dziecka. Bez nowych rodzin nawet najlepiej zaprojektowany system nie będzie w stanie funkcjonować. – komentuje Aleksandra Sikorska.

Dane pokazują, że mamy do czynienia z kryzysem rodzicielstwa. Aż 1 na 300 urodzonych w 2024 r. dzieci nie wróciło ze szpitala do domu, zostały opuszczone.  – Tak źle jeszcze nie było. Zbieramy dane od 2007 roku. Bywały lata lepsze i gorsze, ale to, co zadziało się w 2024 r. po prostu poraża. Liczba narodzonych dzieci spadła rok do roku o 20 000, a opuszczeń noworodków było 859. To o 17% więcej niż w roku poprzednim, proporcjonalnie do ogólnej liczby narodzin tak źle jeszcze nie było. Alarmujące są też sygnały o spadku liczby kandydatów na rodziców adopcyjnych. Stąd przykra konkluzja – coraz mniej dzieci ma szanse na nowy dom, a jeśli są chore, to właściwie brak na to nadziei. Dlatego promowanie idei rodzicielstwa zastępczego jeszcze nigdy dotąd nie było tak kluczowe – podsumowuje Aleksandra Marciniak z Fundacji Gajusz.

Kampania w odpowiedzi na kryzys

Właśnie dlatego SOS Wioski Dziecięce w Polsce oraz Fundacja Gajusz przeprowadzą w maju wspólną kampanię rekrutacyjną. Jej celem jest nie tylko znalezienie nowych rodziców, ale także pokazanie, że rodzicielstwo zastępcze jest realną i potrzebną drogą odpowiedzi na jeden z najpoważniejszych kryzysów społecznych. To zaproszenie do podjęcia decyzji o byciu dla dziecka – nie idealnym, ale obecnym, uważnym i gotowym. System pieczy zastępczej znajduje się dziś w decydującym momencie. Może stać się systemem opartym na relacji i rodzinności. Może też pozostać systemem, który reaguje na kryzysy, ale nie jest w stanie im zapobiegać. – To, która z tych dróg zostanie wybrana, zależy nie tylko od zmian systemowych. Zależy od ludzi. Jeśli możesz stworzyć dziecku dom – to jest ten moment. Dzieci już czekają. Nie na system. Na człowieka. – mówi Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jeśli myślisz o rodzicielstwie zastępczym, zacznij od kontaktu z SOS Wioskami Dziecięcymi – teraz, w nieidealnym momencie. Rozmowa do niczego cię nie zobowiązuje, a może odpowiedzieć na nurtujące pytania i wątpliwości. Odwiedź stronę rodzicesos.org i skontaktuj się z nami pod adresem: rodzice@sos-wd.org. Pamiętaj, że w Wiosce SOS jest cały zespół specjalistów, który wspiera rodziców SOS i dzieci. Nie bój się, wszystkiego cię nauczymy, zostaniesz przeszkolona/y i będziesz mieć czas, by podjąć przemyślaną decyzję. Czekamy na ciebie!

W Fundacji Gajusz na nowy dom czeka aż czworo maluchów. Półroczna Maja, której rozwój utrudnia FAS (alkoholowy zespół płodowy), 4,5-letnia Jagódka, która urodziła się z chorobą neurologiczną, 9-miesięczna Zuzia, która zmaga się z chorobą metaboliczną oraz 9-miesięczny Pawełek, który już w trakcie życia płodowego doświadczył wielu trudów. Osoby, które chciałyby stworzyć dom dla chorego dziecka, proszone są o wiadomość na adres: rodzinazastepcza@gajusz.org.pl i podanie numeru telefonu.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. W ciągu całego roku 2025 z pomocy Programów SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało 2 451 dzieci i dorosłych, w tym 1 663 dzieci i młodzieży, z czego 386 w opiece zastępczej i programach młodzieżowych, a 1 277 w Programach Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”.

Fundacja Gajusz od 1998 r. wspiera dzieci chore, opuszczone i okrutnie doświadczone przez los. Pierwszym dużym krokiem w kierunku dzieci wychowujących się poza rodziną biologiczną było założenie  Interwencyjnego Ośrodka Preadopcyjnego Tuli Luli. Od tamtej pory pod opieką jednostki było ponad 200 dzieci. Żadne nie trafiło do domu dziecka, bo gdy brak kandydatów na rodzinę adopcyjną, Fundacja Gajusz szuka rodzin zastępczych. W 2018 r. powstało Centrum Terapii i Pomocy Dziecku i Jego Rodzinie CUKINIA, w którym wsparcie znajdują dzieci wychowujące się w domach dziecka i rodzinach zastępczych oraz dorośli za nie odpowiedzialni. Fundacja prowadzi także kampanię „Leczymy Dzieci Rodziną”, której celem jest znajdowanie rodzin zastępczych dla dzieci chorych. Na koncie ma już ponad 40 takich małych-wielkich cudów.

Wojna, która dociera mimo kilometrów

Choć wojna kojarzy się głównie z dramatem dorosłych i dzieci żyjących w strefach konfliktu, jej konsekwencje sięgają znacznie dalej. Dzieci mieszkające w innych krajach, które nie są bezpośrednio dotknięte działaniami wojennymi, również odczuwają jej skutki. Nie tracą domu ani bezpieczeństwa fizycznego, ale codziennie stykają się z obrazami przemocy w mediach i rozmowami dorosłych. To może prowadzić do stresu, lęku, a nawet poczucia zagrożenia w codziennym życiu.

Media masowe wprowadzają dzieci w świat konfliktów zbrojnych. Relacje zniszczeń, bombardowań czy uchodźców trafiają do wyobraźni najmłodszych, którzy często nie potrafią samodzielnie przetworzyć tych informacji. Nawet jeśli wojna dzieje się setki kilometrów dalej, dzieci odczuwają pośrednie napięcie, które wpływa na ich emocje, koncentrację i relacje rówieśnicze.

Czy dzieci powinny wiedzieć o wojnie?

W obliczu wydarzeń na świecie wielu rodziców zadaje sobie pytanie: czy rozmawiać z dzieckiem o wojnie, czy raczej chronić je przed trudnymi informacjami? Naturalną reakcją dorosłych jest chęć osłonięcia swojego dziecka przed lękiem i brutalnością konfliktów zbrojnych. Jednak całkowite unikanie tematu nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem.

Nawet jeśli dorosłym wydaje się, że do dzieci nie docierają wiadomości o wojnie, może być całkowicie inaczej. Dzieci słyszą więcej niż nam się wydaje, chociażby słyszą rozmowy dorosłych, usłyszą coś w telewizji lub radiu gdy dorośli oglądają, widzą nagłówki w internecie, rozmawiają z rówieśnikami. Brak wyjaśnienia sprawia, że same próbują zrozumieć sytuację, często wyobrażając sobie różne, często przerażające scenariusze. Pojawia się wtedy niepokój, który trudno im nazwać, a któremu dorośli mogą zapobiec jedną rozmową.

Dlatego rozmowa o wojnie jest potrzebna. Należy jednak pamiętać, że musi być prowadzona w sposób dostosowany do wieku dziecka i jego wrażliwości.

Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie?

Rozmowa o wojnie nie powinna być szybkim komunikatem, żeby tylko uspokoić dziecko. Poświęć na to tyle czasu ile dziecko będzie potrzebowało pozostając, nie spłycając emocji dziecka. Ważne jest, aby rozmowę z dzieckiem przeprowadzić spokojnie, nie okazując strachu czy zdenerwowania. Informacje przekazywane dziecku należy dozować, przedstawiać obecną sytuację adekwatnie do jego wieku (podawać tylko najistotniejsze informacje).

Jeżeli zachowanie dziecka nie odbiega od codzienności, jest w dobrym nastroju, to nie ma potrzeby, aby rozpoczynać rozmowę na temat wojny. Natomiast jeśli mamy podejrzenie, że dziecko mogło spotkać się z takimi informacjami, możemy:

1. Zapytać, np. czego dowiedziało się o wojnie, zweryfikować czy posiadane informacje pochodzą z pewnych źródeł oraz zapytać dziecko, jakie towarzyszą mu emocje, co czuje.
2. Nie oceniaj emocji dziecka, okaż mu uważność i zainteresowanie.
3. Nie unikaj rozmowy z dzieckiem, kiedy zaczyna pytać o obecne wydarzenia. Nie zbywaj dzieci zwrotami „nie myśl o tym” lub „wszystko będzie dobrze”. Unikanie rozmowy może przynieść odwrotny efekt – spowodować wzrost poziomu lęku oraz chęć poszukiwania informacji na własną rękę.
4. Nie udawaj, że „nic się nie dzieje”. Taka reakcja może wywołać niepokój, kiedy świat wokół mówi o zagrożeniu.
5. Wytłumacz stosownie do wieku dziecka oraz w atmosferze bezpieczeństwa dlaczego w telewizji, internecie nagle pokazują przerażające zdjęcia, filmy, mówią ze strachem o przyszłości.
6. Mów dzieciom prawdę, ale bez drastycznych szczegółów, nie strasz. Warto też zadbać o to, aby do dzieci nie docierały zbyt drastyczne treści.

Jak odpowiadać na pytania dzieci?

Zamiast mówić: „Nie bój się, nic się nie dzieje.”
Powiedz: „Rozumiem, że możesz się bać. To trudny temat, ale jesteśmy tutaj bezpieczni i możesz ze mną o tym rozmawiać.”

Zamiast mówić: „To bardzo straszna wojna, ludzie tam bardzo cierpią.”
Powiedz: „Rozumiem, że możesz się bać. To trudny temat, ale jesteśmy tutaj bezpieczni i możesz ze mną o tym rozmawiać.”

Zamiast mówić: „W każdej chwili może wybuchnąć wojna u nas.”
Powiedz: „Obecnie jesteśmy w bezpiecznym miejscu i wiele osób pracuje nad tym, żeby konflikty się nie rozprzestrzeniały.”

Zamiast mówić: „Tego i tak nie zrozumiesz, jesteś za mały.”
Powiedz: „To skomplikowana sprawa, ale spróbuję ci to wyjaśnić w prosty sposób.”

Zamiast mówić: „Świat jest niebezpieczny.”
Powiedz: „Czasem na świecie dzieją się trudne rzeczy, ale jest też wiele miejsc i ludzi, którzy dbają o bezpieczeństwo innych.”

Zamiast mówić: „Nic nie możemy zrobić.”
Powiedz: „Możemy pomagać na różne sposoby, na przykład wspierając innych lub okazując życzliwość.”

Emocje dziecka są równie ważne jak fakty

Rozmowa o wojnie to nie tylko przekazywanie informacji, ale przede wszystkim praca z emocjami. Dzieci mogą odczuwać strach, smutek, złość lub bezradność, nawet jeśli nie potrafią tego jasno wyrazić. Zadaniem dorosłego jest stworzenie przestrzeni, w której dziecko może powiedzieć: „Boję się” albo „Nie rozumiem”.

Bagatelizowanie emocji lub szybkie zapewnienia w stylu „nie martw się” mogą przynieść odwrotny skutek. Znacznie lepiej działa uznanie uczuć dziecka i nazwanie ich: „Widzę, że to cię martwi. To normalne, że możesz się bać, gdy słyszysz o takich rzeczach”.

Ważne jest także ograniczenie nadmiaru informacji. Stały kontakt z mediami może potęgować lęk, dlatego warto kontrolować, ile i jakie treści docierają do dziecka.

Rozmowa buduje odporność psychiczną

Rozmawianie z dzieckiem o wojnie nie oznacza odbierania mu dzieciństwa. Wręcz przeciwnie – odpowiednio prowadzony dialog pomaga budować odporność psychiczną, uczy rozumienia świata i rozwija empatię wobec innych ludzi.

Dziecko, które ma możliwość zadawania pytań i wyrażania emocji, lepiej radzi sobie z trudnymi informacjami i rzadziej doświadcza długotrwałego stresu. Milczenie natomiast może prowadzić do nieporozumień, lęków i poczucia osamotnienia.

Dlatego odpowiedź na pytanie „czy rozmawiać z dzieckiem o wojnie” brzmi: tak – ale mądrze, spokojnie i z uważnością na potrzeby dziecka.

Źródła:

Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie, gov.pl, Żelków – Kolonia dn. 28.02.2022r

Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie? Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, Warszawa 2022r.

Opracowania własne z zasobów Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce

Julia Gomółka

Absolwentka dziennikarstwa Uniwersytety Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Studentka pedagogiki z logopedią na Uczelni Społeczno Medycznej w Warszawie. W Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce pracuje od 2024 roku.

Miejsca te od lat pełnią ważną rolę w lokalnej społeczności. Dzieci mogą liczyć na pomoc w odrabianiu lekcji, zajęcia rozwijające zainteresowania, warsztaty tematyczne oraz działania integracyjne i profilaktyczne.

„Świetlice środowiskowe to dla wielu dzieci miejsce, w którym mogą rozwijać swoje pasje, odrabiać lekcje, spędzać czas z rówieśnikami i czuć się bezpiecznie. Dzięki wsparciu gminy, możemy tworzyć przestrzeń, która wspiera dzieci w codziennym rozwoju i daje im poczucie stabilności” – mówi Mariola Pisarzak, koordynatorka świetlic SOS w Wodyniach i Domanicach.

Wsparcie gmin na działania świetlic

Środki przekazane przez samorządy pozwalają realizować konkretne zadania na rzecz dzieci i rodzin z regionu. W Gmina Wodynie realizowane jest zadanie publiczne „Radość”, zlecone przez wójta gminy Wojciecha Klepackiego. Projekt prowadzony jest od 2 stycznia do 31 grudnia 2026 roku i jest współfinansowany przez Urząd Gminy Wodynie kwotą 20 tys. zł. W ramach zadania prowadzone są dwie świetlice wsparcia dziennego w formie opiekuńczej. Ich celem jest organizowanie czasu wolnego dzieci i młodzieży z grup ryzyka oraz działania profilaktyczne przeciwdziałające uzależnieniom i innym problemom społecznym, zgodnie z założeniami Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w gminie.

Z kolei w Gmina Domanice realizowane jest zadanie publiczne „Promyk”, zlecone przez wójta gminy Tomasza Misztę. Projekt trwa od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 roku i jest współfinansowany przez Urząd Gminy Domanice kwotą 19 500 zł. Jego celem jest wsparcie rodzin i osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie ich szans poprzez prowadzenie świetlicy wsparcia dziennego w formie opiekuńczej dla dzieci i młodzieży mieszkających na terenie gminy.

SOS Rodzinie

Działalność świetlic wpisuje się w program „SOS Rodzinie”, który skierowany jest przede wszystkim do rodzin, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dzieci. To właśnie najmłodsi uczestniczą w zajęciach organizowanych w świetlicach, gdzie mogą liczyć na pomoc w nauce, wsparcie specjalistów oraz możliwość rozwijania swoich zainteresowań. Ważną częścią naszej pracy jest także współpraca z rodzicami. Wspieramy ich w budowaniu relacji z dziećmi, dostrzeganiu ich mocnych stron oraz w uważnym reagowaniu na pojawiające się trudności. Poprzez codzienną pracę wychowawców i specjalistów dzieci uczą się współpracy, odpowiedzialności i budowania relacji z innymi. Placówki pomagają wyrównywać szanse edukacyjne oraz wzmacniają kompetencje społeczne najmłodszych mieszkańców gmin.

Każdy może pomóc

Obecnie trwa okres rozliczeń podatkowych, dlatego każdy może w prosty sposób wesprzeć działania na rzecz dzieci. Przekazując 1,5% podatku na rzecz SOS Wioski Dziecięce w Polsce, można pomóc w dbaniu o zdrowie psychiczne naszych podopiecznych, dalszym funkcjonowaniu świetlic środowiskowych oraz rozwijaniu programów wsparcia dla dzieci i rodzin w regionie.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Wioski SOS to miejsce, w którym dzieci i młodzież mogą dorastać w warunkach możliwie najbardziej zbliżonych do rodzinnych. Pod opieką wychowawców i specjalistów mają zapewnione stabilne środowisko, pomoc w nauce, wsparcie psychologiczne oraz możliwość rozwijania swoich pasji i zainteresowań. Domy SOS działające w ramach Wioski zapewniają również wsparcie w budowaniu relacji i przygotowaniu młodych ludzi do samodzielnego życia.

„Dzieci, które trafiają do pieczy zastępczej, bardzo często mają za sobą trudne doświadczenia. Naszym zadaniem jest stworzenie im bezpiecznego domu i zapewnienie wsparcia, które pomoże im odbudować poczucie stabilności i wiary w siebie. Dzięki współpracy z samorządem możemy każdego dnia zapewniać dzieciom opiekę i warunki do zdrowego rozwoju” – mówi Jarosław Świerczewski, Dyrektor Programu SOS Wioski Dziecięce Siedlce.

Miasto Siedlce dofinansowały opiekę nad dziećmi w Wiosce SOS

Środki przekazane przez Miasto Siedlce pozwalają realizować zadanie publiczne pod nazwą „Zapewnienie opieki i wychowania dzieciom w placówkach opiekuńczo–wychowawczych z zapewnieniem wspólnej obsługi ekonomiczno–administracyjnej i organizacyjnej placówek”. Zadanie realizowane jest na podstawie dwóch umów zawartych z Miastem Siedlce: nr 8/2026 z dnia 27 lutego 2026 r. (obejmującej okres od 1 stycznia do 31 stycznia 2026 r.) oraz nr 3/2026 z dnia 25 lutego 2026 r. (obejmującej okres od 1 lutego do 31 grudnia 2026 r.).

Wsparcie przekazywane jest przez Miasto Siedlce przy współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie w Siedlcach, który odpowiada za realizację działań z zakresu pieczy zastępczej na poziomie lokalnym.

Realizacja wyżej wspomnianego zadania publicznego, współfinansowana jest z dotacji otrzymanej od Miasta Siedlce.

Każdy może pomóc

Trwa okres rozliczeń podatkowych, dlatego każdy może w prosty sposób wesprzeć działania na rzecz dzieci. Przekazując 1,5% podatku na rzecz SOS Wioski Dziecięce w Polsce, można pomóc w zapewnianiu opieki dzieciom pozbawionym wsparcia rodziny, finansowaniu pomocy psychologicznej, zajęć rozwojowych oraz programów przygotowujących młodzież do samodzielnego życia.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Wychowanie 16 dzieci to bez wątpienia coś wyjątkowego. Jadwiga Król w 1999 roku zdecydowała, że swoje życie, plany i rozwój zawodowy skieruje do SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju. Jej piękna historia porusza, inspiruje, ale też budzi obawę – SOS Wioski Dziecięce od lat zmagają się zbyt małą liczbą kandydatów na Rodziców SOS.

Jej przygoda z rodzicielstwem zastępczym rozpoczęła się z początkiem 1999 roku, kiedy to rozpoczęła procedurę przygotowania się do zawodu Mamy SOS. Przez pół roku pomagała funkcjonującym już rodzinom SOS, przygotowywała się również teoretycznie wraz z pomocą wioskowych specjalistów, psychologów i całej kadry. Był to ważny czas, który umocnił ją w przekonaniu o słuszności swojej decyzji.  Praca w Wiosce nie była jej pierwszą – za sobą miała już 19 lat doświadczenia zawodowego, spędzonych głównie w oświacie:

– Przez 15 lat byłam nauczycielką w różnych typach szkół i praca z dziećmi nie była mi obca. Idea SOS Wiosek Dziecięcych to było to czego szukałam. Mogłam stworzyć kochający dom dla dzieci, które były pozbawione opieki rodzicielskiej, jednocześnie mając duże wsparcie ze strony Stowarzyszenia. – opowiada Jadwiga.

Dalej poszło już sprawnie – pod jej opiekę trafiły pierwsze dzieci, za nimi kolejne i tak w ciągu 27 lat swoją opieką objęła w sumie 16 osób, które dzisiaj są już samodzielnymi dorosłymi. To długa przygoda pełna wyzwań, ale też pięknych chwil. Pytana o wybranie najpiękniejszej z nich nie może się zdecydować:

– Życie z taką gromadką przez tak długi czas wywołuje mnóstwo wspomnień. Pięknych wspomnień jest bardzo wiele. To każdy sukces dziecka – wspólnie przeżywane święta, rodzinne uroczystości, wakacje na Śląsku, skąd pochodzę. To ukończone szkoły i studia, pierwsze mieszkania na start w dorosłość. Ale też te małe, codzienne radości, które budują naszą wspólną historię. – wymienia.

Jeśli zaś chodzi o trudności i wyzwania, należą do nich z pewnością emocje i przeżycia, z którymi przychodzą dzieci.  Są to historie często pełne strachu, lęku i utraconego zaufania. Choć praca nad uporaniem się z tymi „potworami” jest ciężka, z pomocą specjalistów i terapeutów obecnych w Wiosce, Rodzic SOS i dzieci będące pod jego opieką nigdy nie są sami.

– Jeśli ktoś z Państwa zastanawia się nad byciem Rodzicem zastępczym, zachęcam przede wszystkim, by zajrzeć w swoje serce i odpowiedzieć sobie na pytanie: czy jestem gotowa dzielić codzienne życie z dziećmi, które dziś są mi obce, ale z czasem staną się moją rodziną? Budowanie wspólnego domu zmienia życie dzieci na lepsze, ale zmienia też nasze własne. To nie jest poświęcenie – wystarczy kochać to, co się robi. Wtedy nie czuje się, że to praca. A na początek – i trochę na zapas – najbardziej przydaje się cierpliwość. – radzi Jadwiga, zwracając się do wszystkich, którzy rozważają zostanie Rodzicem SOS.

Po opuszczeniu Wioski SOS w Biłgoraju, Jadwiga wróci do rodzinnych Gliwic. Nadal będzie utrzymywała kontakt z dziećmi, które pod jej dachem znalazły prawdziwą matczyną miłość, bezpieczeństwo i zrozumienie. Tymczasem, postara się odnaleźć nowe pasje i jak sama mówi Może jeszcze komuś pomogę.

Rodzice SOS potrzebni od zaraz

Takich osób jak Jadwiga jest dziś zdecydowanie za mało. Tymczasem potrzeby są ogromne – tylko w 2025 roku Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce otrzymało ponad 700 zapytań dotyczących przyjęcia dzieci do opieki zastępczej, a mogliśmy przyjąć jedynie 75 Każda nowa Mama lub każdy nowy Tata SOS to realna szansa na bezpieczne, stabilne i szczęśliwe dzieciństwo dla dzieci, które wciąż czekają na swój dom.

Rodzicem SOS może zostać osoba spełniająca określone wymogi formalne – m.in. niepozbawiona ani nieograniczona we władzy rodzicielskiej oraz gotowa do odpowiedzialnej, długofalowej opieki nad dzieckiem. Zapraszamy zarówno kobiety, jak i mężczyzn, małżeństwa oraz osoby niepozostające w związkach małżeńskich.

Kandydaci nie są pozostawieni sami sobie. Na każdym etapie rekrutacji i przygotowania do roli zapewniamy profesjonalne wsparcie. Po podjęciu pracy Rodzice SOS mogą liczyć na stałą pomoc specjalistów – psychologów, pedagogów i innych pracowników Wioski – a także na wsparcie w codziennym funkcjonowaniu domu, system szkoleń czy superwizje.

Osoby zainteresowane pełnieniem roli Rodzica SOS zachęcamy do przesłania CV na adres: rodzice@sos-wd.org lub do wypełnienia formularza zgłoszeniowego na stronie wioskisos.org. Każde zgłoszenie to krok w stronę domu dla dziecka, które na niego czeka.

Dzięki zaangażowaniu darczyńców SOS Wioski Dziecięce mogą tworzyć dla dzieci miejsce, w którym mogą poczuć się zauważone i kochane.

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy przekaż swoje 1,5% procent podatku na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

27 lutego łączymy siły z innymi organizacjami z całej Polski i włączamy się w inicjatywę „Nie ma nas na bilbordach” zainicjowanej przez NGO.pl. Chcemy wspólnie pokazać, że choć organizacji społecznych nie widać aż tyle w komercyjnych kampaniach reklamowych, ich działania mają realny wpływ na życie milionów osób.

Akcja jest symbolicznym głosem całego sektora pozarządowego. Przypomnieniem, że organizacje pozarządowe działają blisko ludzi i odpowiadają na realne potrzeby społeczne, nawet jeśli nie towarzyszy temu duża kampania reklamowa. W Polsce zaufanie do działań organizacji nabiera na sile. W ostatnim rozliczeniu podatkowym ponad 16 milionów podatników przekazało 1,5% swojego podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, a łączna kwota wsparcia wyniosła blisko 2,3 miliarda złotych.

Organizacje społeczne rzadko są na billboardach, bo zazwyczaj są zajęte działaniem. Choć działają bardzo szeroko i realnie wpływają na jakość życia w Polsce, większość z nich nie inwestuje w promocję, koncentrując się na pracy społecznej. W Dniu Organizacji Społecznych chcieliśmy pokazać, jak różnorodna i wszechobecna jest ich działalność, jak wiele obszarów życia współtworzą fundacje i stowarzyszenia, często pozostając w tle – mówi Dorota Setniewska, koordynatorka kampanii „Nie ma nas na billboardach” z portalu NGO.pl.

Jako SOS Wioski Dziecięce dołączamy do tej inicjatywy, ponieważ każdego dnia wspieramy dzieci, które potrzebują stabilności, bezpieczeństwa i troski. Nasza obecność w akcji to wyraz solidarności z innymi organizacjami oraz podkreślenie, że prawdziwa zmiana dzieje się w codziennej pracy.

Dlatego, „Nie na billboardach, bo”:

• Pomagamy rocznie prawie 2500 osób w Polsce z czego 67% to dzieci i młodzież
• Od 42 lat opiekujemy się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi w Polsce
• Prowadzimy rocznie 7400 spotkań terapeutycznych dla dzieci
• Pomagamy 451 rodzinom w kryzysach w 4 województwach
• W 2025 roku przyjęliśmy pod opiekę stowarzyszenia 279 dzieci, 61 do opieki zastępczej, 218 do programów profilaktycznych.

Wesprzyj nas 1,5%

Dzięki zaangażowaniu darczyńców SOS Wioski Dziecięce mogą tworzyć dla dzieci miejsce, w którym mogą poczuć się zauważone, bezpieczne i kochane.

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy przekaż swoje 1,5% procent podatku na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Wraz z przedłużającą się wojną i spadkiem społecznego entuzjazmu wobec pomagania uchodźcom rosną potrzeby terapeutyczne dzieci z traumatycznymi doświadczeniami wojny i innymi trudnościami wymagającymi specjalistycznej pomocy. SOS Wioski Dziecięce nie tylko kontynuują pomoc, ale w 2026 roku planują rozwój programów terapeutycznych i uruchomienie w kraju nowych Centrów Specjalistycznych SOS.

Nastroje społeczne się zmieniają, potrzeby dzieci nie maleją

Sytuacja geopolityczna w 2026 roku pozostaje dynamiczna i wiąże się z licznymi wyzwaniami. W przestrzeni publicznej regularnie pojawiają się informacje dotyczące zagrożeń międzynarodowych, konfliktów zbrojnych oraz zjawiska dezinformacji, które wpływają na odbiór rzeczywistości społecznej. W takich warunkach szczególnego znaczenia nabierają działania oparte na solidarności społecznej oraz wsparciu osób najbardziej narażonych na skutki kryzysów, przede wszystkim dzieci. Jednocześnie badania pokazują, że spada społeczne zainteresowanie udzielaniem pomocy uchodźcom, co sprawia, że wsparcie organizacji pozarządowych staje się jeszcze bardziej istotne.

Fakty i mity – dlaczego wzrasta niechęć do osób z Ukrainy?

Najnowszy raport „Polacy o Ukrainie i stosunkach polsko-ukraińskich 2025” pokazuje, że negatywny stosunek do Ukraińców przejawia 35% Polaków. Rosnącą niechęć potwierdza najnowsze badanie CBOS-u, według którego od połowy 2023 roku Polacy coraz mniej chętnie patrzą na przyjmowanie uchodźców z Ukrainy. Z jednej strony wynika to z czasu trwania konfliktu, którego szanse na szybkie i pomyślne zakończenie dalej są niepewne. Z drugiej strony, wokół Ukraińców powstało wiele szkodliwych narracji i mitów.

Jednym z powtarzalnych mitów jest zbyt duża pomoc państwa wobec uchodźców i rzekome życie na koszt podatników – z raportu Delloite wynika, że 80% dochodów gospodarstw domowych uchodźców pochodziło z ich własnych zarobków. Dla porównania, w podobnym okresie wśród Polaków odsetek ten wynosił 68%.

Obraz obecnych napięć w stosunkach polsko-ukraińskich jest bardzo złożony – wpływają na niego również m.in. polaryzacja polskiej sceny politycznej, napięcia kulturowe i historyczne, rosyjska dezinformacja, presja na rynku pracy, problemy mieszkaniowe czy obawy o dostęp do usług medycznych czy edukacyjnych – wymienia Tomasz Wodzyński, dyrektor działu współpracy międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Dzieci z pieczy zastępczej – podwójne ofiary wojny

Niezależnie od zmieniających się nastrojów społecznych, ukraińskie dzieci, które znalazły schronienie w Polsce pozostają szczególnie wrażliwą grupą, która potrzebuje naszej uwagi, troski i stabilnego wsparcia. To często najmłodsi, którzy doświadczyli wojny, przymusowej ucieczki i nagłej utraty poczucia bezpieczeństwa — doświadczeń zbyt trudnych jak na ich wiek.

Od początku pełnoskalowej wojny w 2022 roku SOS Wioski Dziecięce towarzyszą tym dzieciom, oferując im nie tylko pomoc materialną, ale także obecność, zrozumienie i długofalowe wsparcie. Trauma związana z wojną i zmianą miejsca życia może wpływać na ich rozwój przez wiele lat, dlatego tak ważne jest, by nie zostawiać ich samych i konsekwentnie budować wokół nich bezpieczne, wspierające środowisko.

To dzieci, które często jeszcze przed wojną musiały mierzyć się z dramatyczną sytuacją, np. rozdzielenia od swoich biologicznych rodzin. Znamy ich historie, wiemy, jak im pomóc i dostosowujemy tę pomoc do zmieniających się potrzeb – W pierwszym etapie kluczowa była pomoc materialna i stabilizacja. Dzisiaj skupiamy się na działaniach z obszaru zdrowia psychospołecznego i wsparcia psychologicznego oraz różnych działaniach o charakterze terapeutycznym, rozszerzając ich ofertę w ramach powstałych w 2022 i 2023 roku Centrów Specjalistycznych SOS w Laskach i Krakowie oraz innych działań tj. turnusy terapeutyczno-wypoczynkowe dla ukraińskich dzieci, które straciły na froncie ojca czy Programu Medycznego dofinansowującego pomoc lekarską. Do tego potrzeba jednak dużych środków – wyjaśnia Tomasz Wodzyński, dyrektor działu współpracy międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

W 2025 roku wsparcie Stowarzyszenia dotarło do 1073 osób. Od początku wojny SOS Wioski Dziecięce pomogły 7708 osobom z Ukrainy, z czego ponad 75% stanowiły dzieci. 

Stała systemowa pomoc

Potrzeby dzieci i młodzieży trafiającej do Centrów Specjalistycznych SOS są różne, a ich trudności i deficyty w rozwoju mają różne podłoże – do każdego należy podejść indywidualnie podczas diagnozy i terapii. W Centrach SOS mamy do dyspozycji zespół specjalistów – to doświadczeni psychologowie dziecięcy i diagności, psychoterapeuci, logopedzi, terapeuci integracji sensorycznej, fizjoterapeuci, pedagodzy, którzy potrafią pracować z dziećmi po traumatycznych doświadczeniach wojennych, ze stanami lękowymi i depresyjnymi, z problemami adaptacyjnymi, z zaburzeniami rozwojowymi, z niepełnosprawnością oraz innymi trudnościami, z którymi mierzą się nasi beneficjenci z Ukrainy – wymienia Justyna Kalita, Kierowniczka ds. Rozwoju Centrów Specjalistycznych SOS. 

Nasz model działania to dobrze zaplanowana ścieżka wielospecjalistycznej pomocy, która wymaga sporych zasobów, ale skutecznie pomaga w codziennym funkcjonowaniu dzieciom, nastolatkom i ich opiekunom – dodaje.

Centra SOS w Laskach i Krakowie w 2025 r. zapewniły dzieciom i młodzieży wsparcie w zakresie wielospecjalistycznej diagnozy, terapii psychologicznej i logopedycznej, terapii integracji sensorycznej oraz fizjoterapii, psychoterapii, konsultacji z psychiatrą i neurologiem. W II kwartale 2026 r. Stowarzyszenie planuje uruchomić Centrum Specjalistyczne w Warszawie, które zostanie przeniesione z Lasek. Łącznie Stowarzyszenie prowadzi już 5 Centrów Specjalistycznych SOS.

W kraju i za granicą

Na koniec 2025 roku w programach SOS w Biłgoraju, Karlinie, Kraśniku, Siedlcach oraz specjalnie utworzonym przez Stowarzyszenie Domu dla Dzieci z ukraińskiej pieczy zastępczej w Lublinie nadal przebywało 67 dzieci oraz 20 opiekunów. W trakcie całego 2025 roku w wioskach gościło łącznie 101 osób z Ukrainy, w tym blisko 80 dzieci, które otrzymywały od Stowarzyszenia bezpłatne zakwaterowanie, wyżywienie, pełne wsparcie materialne oraz pomoc specjalistyczną.

W 2025 roku SOS Wioski Dziecięce przeprowadziły wspólny projekt z SOS Ukraina w Iwano-Frankiwsku w zachodniej Ukrainie polegający na bezpośredniej wymianie doświadczeń specjalistów pracujących z dziećmi ukraińskimi w Polsce i w Ukrainie.

W wydarzeniu uczestniczyły ekspertki — psycholożki i terapeutki z Centrów Specjalistycznych SOS w Laskach i Krakowie — a także przedstawicielki podobnych ośrodków we Lwowie i Iwano-Frankiwsku. Spotkanie stanowiło istotny etap w rozwijaniu trwałej, transgranicznej współpracy oraz wypracowywaniu wspólnych standardów wsparcia dla dzieci dotkniętych skutkami wojny.

Realizacja wspólnych projektów z SOS Ukraina jest dla Stowarzyszenia strategicznym priorytetem od 2022 roku. Jest to przemyślany, długofalowy kierunek działań, kluczowy dla zapewnienia spójnej, wysokiej jakości pomocy oraz budowania systemowych rozwiązań odpowiadających na potrzeby dzieci i ich opiekunów.

Kontynuacją tej strategii będzie projekt zaplanowany na 2026 rok, realizowany we współpracy z SOS Dania. Inicjatywa zakłada finansowanie kompleksowego programu wzmacniania odporności psychicznej i społecznej dzieci z pieczy zastępczej oraz ich rodzin we Lwowie i regionie lwowskim — obszarach również dotkniętych konsekwencjami trwającego konfliktu zbrojnego, w tym zwłaszcza masową migracją wewnętrzną. Projekt zostanie wdrożony przez SOS Ukraina i będzie odpowiedzią na rosnące potrzeby dzieci, które doświadczyły traumy wojennej, przymusowych migracji oraz rozpadu struktur rodzinnych.

Jak pomóc?

Pomoc dzieciom z doświadczeniem wojny wciąż wymaga finansowego wsparcia – zarówno na codzienne potrzeby, jak i na długofalowe programy terapeutyczne. Każda wpłata pozwala nam zapewnić opiekę, zakwaterowanie, wyżywienie i wsparcie specjalistyczne dla dzieci z Ukrainy.

Darowiznę na dalszą pomoc ukraińskim podopiecznym SOS można przekazać poprze zbiórkę na stronie https://www.siepomaga.pl/sos-dla-dzieci-ukrainy

Nawet jeśli wojna się zakończy, skutki psychiczne dla tych dzieci pozostaną na lata. Dlatego będziemy je wspierać tak długo, jak będzie to potrzebne. Dzieci nigdy nie powinny być ofiarami decyzji dorosłych i konfliktów zbrojnych.

28 marca w warszawskim biurowcu RONDO 1 już po raz czternasty zagoszczą miłośnicy biegania po schodach. Do pokonania będą mieli 38 pięter, a wydarzenie tradycyjnie wesprze podopiecznych SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku. Cały przychód z opłat startowych zostanie przeznaczony na wakacyjne wyjazdy. Łączna kwota dotychczasowego wsparcia przekroczyła już 400 tysięcy złotych.

Doświadczenie poprzednich edycji biegu pokazuje jasno, by nie zwlekać z decyzją o rejestracji. Wszystkie pakiety startowe zazwyczaj znajdują swoich nabywców w ciągu kilku dni od uruchomienia zapisów, a w ogólnodostępnej sprzedaży dostępnych jest ich tylko pięćset. Organizatorzy wydarzenia przewidzieli tym razem dodatkowe 200 miejsc dla drużyn firmowych.

– Na co dzień zachęcamy naszych partnerów biznesowych, pracowników oraz przedstawicieli świata biznesu do sięgania po szczyt swoich możliwości. Pokonanie 38 pięter schodów prowadzących do mety Biegu Na Szczyt RONDO 1 doskonale – także w wymiarze symbolicznym – wpisuje się w tę ideę. Wierzymy, że dzięki zwiększonej puli miejsc oraz nowym klasyfikacjom firmowym, podczas tegorocznej edycji zobaczymy jeszcze liczniejsze grono osób pracujących na co dzień w RONDO 1, w branży nieruchomości komercyjnych, a także reprezentujących szeroko pojęty świat biznesu. Do zobaczenia na szczycie! – mówi Paulina Kowalczyk, Marketing Manager Rondo 1.

Dla grup firmowych przewidziano klasyfikację drużynową, opartą na sumie czasów trzech najszybszych członków każdego teamu. Dodatkowo, nagrodzona zostanie firma, która wystawi na bieg najliczniejszą reprezentację. Wyłonieni zostaną także najszybsi biegacze i biegaczki w klasyfikacji indywidualnej.

Wzorem poprzednich edycji wydarzenia, XIV Bieg na Szczyt RONDO 1 będzie zaliczany do klasyfikacji Towerrunning Tour – światowego cyklu biegów po schodach. Tegoroczna impreza będzie miała rangę Towerrunning 120. Rok temu w warszawskim biurowcu triumfowali późniejsi zwycięzcy klasyfikacji generalnej całego sezonu, czyli Chorwatka Tea Faber i reprezentant Malezji, Wai Ching Soh.

Poza swoim biznesowym i sportowym wymiarem, Bieg na Szczyt RONDO 1 od swojej pierwszej edycji w 2011 roku wspiera istotny cel charytatywny. Cały przychód z opłat startowych trafia bowiem do SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku, która przeznacza te środki na organizację wyjazdów wakacyjnych dla swoich podopiecznych. Łączna kwota dotychczasowego wsparcia przekroczyła już 400 tysięcy złotych.

Jak podkreśla Katarzyna Puławska, dyrektorka operacyjna w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce – Ogromnie się cieszymy, że już po raz kolejny możemy wziąć udział w tej wspaniałej akcji. Sport w życiu dzieci, które zostały pozbawione opieki biologicznych rodziców, odgrywa bardzo ważną rolę. Nie tylko daje ujście emocjom, ale też inspiruje oraz uczy, że warto być wytrwałym i stawiać sobie coraz to nowsze wyzwania.

Więcej informacji o tegorocznym biegu, w tym link do ogólnodostępnej rejestracji online oraz szczegóły dotyczące zapisów dla grup firmowych, można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej www.biegnaszczyt.pl.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

***

RONDO 1 to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej ekologicznych budynków wysokościowych klasy A+ w Europie Środkowo-Wschodniej. 40-piętrowa wieża oddana do użytku w 2006 roku, znajduje się w centrum warszawskiej dzielnicy biznesowej, przy Rondzie ONZ, w pobliżu stacji metra RONDO ONZ oraz dworca Warszawa Centralna. W skład kompleksu wchodzi także sąsiadujący, 10-kondygnacyjny budynek, w którym mieści się m.in. parking oraz szerokie zaplecze handlowo-usługowe. Rondo 1 oferuje łącznie 66 tys. mkw. powierzchni najmu oraz blisko 500 miejsc parkingowych. Jako pierwszy w Europie wieżowiec, kompleks otrzymał certyfikat ekologiczny LEED Gold w kategorii „Budynki istniejące”. W 2016 roku budynek otrzymał najwyższą w systemie LEED ocenę Platinum. RONDO 1 jest również zdobywcą prestiżowej nagrody Real Green CEE Real Estate Quality Awards 2012 w kategorii „Budynek Roku 2011” oraz CEE Real Estate Quality Awards 2013 w kategorii „Budynek Dekady”. Projekt Rondo 1 opracowała przy współpracy polskich pracowni AZO oraz Epstein renomowana amerykańska firma architektoniczna Skidmore, Owings & Merill.

Budzą niepokój, strach, docierają do najciemniejszych zakamarków psychiki. Straszne kreatury – samotność, odrzucenie, przemoc – to tylko niektóre z potworów, z którymi mierzą się dzieci przebywające w pieczy zastępczej. Mając za sobą ogrom trudnych, często traumatycznych doświadczeń, do odbudowania dzieciństwa potrzebują intensywnej, wspólnej pracy opiekunów, Rodziców SOS, psychologów i specjalistów. SOS Wioski Dziecięce apelują o wsparcie w postaci 1,5% podatku na pomoc w walce z „potworami” dzieci zmagających się traumami i problemami psychologicznymi.

Spojrzeć w oczy potworom

Karol miał siedem lat, gdy jego życie diametralnie się zmieniło – mama zachorowała na śmiertelną chorobę. Gdy odeszła, tata nie potrafił sobie poradzić z nową rzeczywistością. Pojawiła się depresja, a wraz z nią alkohol, w końcu przestał zajmować się Karolem. Decyzją sądu chłopiec trafił do SOS Wioski Dziecięcej.

Potwory Karola: osamotnienie, utrata bliskiej osoby, lęk przed opuszczeniem.

Iza ma 5 lat i mieszka w SOS Wiosce Dziecięcej, odkąd pamięta. W wieku kilku miesięcy została porzucona przez swoich biologicznych rodziców. Jako niemowlak prawie nigdy nie płakała. Była cicha, wycofana, z dużą niedowagą. Dziś dalej jest spokojna i cicha, jednak czuje się bezpieczna – kocha pomagać Mamie SOS w kuchni, w przedszkolu bawi się z przyjaciółmi.

Potwory Izy: lęki, trudność w budowaniu relacji, zaburzenia rozwojowe.

Adaś był w wieku Izy, gdy trafił do SOS Wioski Dziecięcej. Jego dotychczasowe życie z biologicznymi rodzicami było głośne, pełne chaosu i uzależnień. Dopiero pod opieką Mamy SOS poznał, jak smakuje bezpieczeństwo, miłość i troska.

Potwory Adasia: przemoc, problemy z samoakceptacją i nawiązywaniem relacji.

Każdy z naszych podopiecznych jest inny i do każdego z nich podchodzimy indywidualnie. W stowarzyszeniu mamy duże zaplecze specjalistów dostępnych na miejscu – co pozwala skutecznie odbudowywać w dzieciach poczucie bezpieczeństwa, zaufanie do dorosłych i pracować m.in. nad traumami. Utrzymanie tak sprawnie działającego systemu jest jednak bardzo kosztowne, a liczba potrzebujących dzieci jest większa od naszych możliwości kadrowo-infrastrukturalnych. – tłumaczy Łukasz Łagód, psycholog i doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Nierówna walka z potworami

Problem braku możliwości pomocy wszystkim potrzebującym dzieciom z pieczy jest jednym z głównych wyzwań stowarzyszenia.

W 2025 roku przyjęliśmy pod opiekę stowarzyszenia 279 dzieci (61 do opieki zastępczej, 218 do programów profilaktycznych). To dużo, jednak w kontekście łącznej liczby zgłoszeń liczby te przestają imponować – w minionym roku mieliśmy łącznie aż 718 zgłoszeń do samej opieki zastępczej. To oznacza, że kilkaset dzieci nie otrzyma od nas natychmiastowej pomocy. Aby dotrzeć do większej liczby potrzebujących dzieci, potrzebujemy wsparcia darczyńców. – ocenia Aleksandra Sikorska, psycholog, doradca programowy SOS Wiosek Dziecięcych.

Obecnie w Polsce ponad 1500 potrzebujących dzieci czeka na bezpieczny dom. Są to dzieci, które pomimo decyzji sądu o umieszczeniu w opiece zastępczej nadal muszą przebywać w miejscach, które są dla nich zagrożeniem.

W ramach kampanii powstał spot reklamowy, w którym metaforyczne potwory zostają pokonane przez zespół specjalistów. Za produkcję spotu odpowiedzialna jest Papaya Films, za pomysł kreatywny odpowiada agencja VML.

Jak pomóc?

Dzięki zaangażowaniu darczyńców SOS Wioski Dziecięce mogą tworzyć dla dzieci miejsce, w którym mogą poczuć się zauważone i kochane.

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy przekaż swoje 1,5% procent podatku na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

Więcej informacji nt. akcji można znaleźć na stronie dziecisos.org

Czapka Świętego Mikołaja zawsze była czerwona. W tym roku to się jednak zmienia – barwa tego bożonarodzeniowego atrybutu zmienia się na niebieską. Wielka świecąca czapka właśnie w tym kolorze stanęła pod Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie. Skąd ten niestandardowy kolor? Jest to symbol dzieci, które nie miały szczęścia by spędzać Święta w gronie kochających najbliższych. Jak zostać Niebieskim Świętym Mikołajem?

Okres świąteczny nie dla wszystkich dzieci wygląda, jak w filmach familijnych czy reklamach w telewizji. Dla tych, którzy wychowują się w rodzinie doświadczającej wielu problemów, takich jak m.in. przemoc, uzależnienia czy ubóstwo, Święta często kojarzą się z zimnem, samotnością i strachem.

Niebieska czapka powstała właśnie z myślą o tych dzieciach. Kolor jest dobrany nieprzypadkowo – jest to barwa SOS Wiosek Dziecięcych, organizacji, która pomaga osieroconym i opuszczonym dzieciom ocalić szczęśliwe dzieciństwo i przeżyć prawdziwą magię Świąt.

Często dopiero tutaj, pod naszą opieką, dzieci doświadczają prawdziwych Świąt: w cieple, z prezentami, wśród osób, którym na nich zależy. Takie rytuały pozwalają odbudowywać u nich bezpieczeństwo emocjonalne oraz tworzą bliskie więzi z opiekunami, dlatego zawsze zależy nam, aby te wspólne chwile były dla nich jak najpiękniejsze. – opowiada Aleksandra Sikorska, psycholożka w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych to dzieci, które noszą za sobą bagaż trudnych doświadczeń. Szczęśliwe, rodzinne Święta do tej pory znały tylko z billboardów i opowieści rówieśników. W miejscu rodzinnego ciepła mroził je chłód samotności, zamiast kolęd słyszały krzyk awantur, a pod choinką nie stały prezenty, lecz puste, szklane butelki. Trafiając pod opiekę stowarzyszenia, zostają objęte profesjonalną opieką specjalistów, rodziców SOS, osób, które przywracają im zaufanie do drugiego człowieka.

Są to dzieci, które przestały wierzyć w Świętego Mikołaja dużo za wcześnie. Na tegoroczne Święta dajemy im głos i zachęcamy do pomocy – niebieska czapka przypomina nam, że w te zimowe dni każdy może zostać Mikołajem – wystarczy drobny gest, wpłata, zainteresowanie, aby symbolicznie „włożyć” niebieską czapkę i sprawić, że dziecko po raz pierwszy uwierzy w Świętego Mikołaja. – zachęca Aleksandra Sikorska.

W centrum Polski

Czapka będzie ozdabiała teren pasażu Wisławy Szymborskiej, w ścisłym Centrum Warszawy (tuż obok Pałacu Kultury i Nauki oraz Jarmarku Warszawskiego) do 28 lutego 2026 r. Na iluminacji będzie umieszczony kod qr oraz terminal do wpłacenia datku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych. Partnerem świątecznym akcji jest firma

Od prawie 30 lat zajmujemy się tworzeniem instalacji świątecznych na całym świecie i doskonale wiemy, jak wiele emocji może wywołać odpowiednio zaprojektowana iluminacja. Gdy dowiedzieliśmy się o akcji SOS Wiosek Dziecięcych, z ogromną chęcią podjęliśmy się realizacji Niebieskiej Czapki — bo za tym pozornie prostym, świetlnym projektem stoi piękna idea. Warto przypominać, jak wiele dzieci czeka na ciepłe, rodzinne Święta. – opowiada Tomasz Podogrocki, wiceprezes Multidekor, firmy, której iluminacje rozświetlają pobliski jarmark świąteczny oraz ulice i place m.in. Warszawy, Krakowa, Gdańska, Łodzi i Poznania.

Przestrzeń wokół Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie jest doskonała, żeby przyciągnąć uwagę tysięcy ludzi każdego dnia na ważne społecznie tematy. Dlatego też cieszymy się, że w tak widocznym miejscu – w ścisłym centrum Warszawy, tuż obok Jarmarku Warszawskiego, stanęła ta piękna, wielka czapka, przypominająca, że niewiele potrzeba,

aby podarować komuś wymarzone Święta. – dodaje Sylwia Wróblewska, kierownik działu marketingu, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie.

Mały gest, wielka zmiana!

Darowiznę na rzecz dzieci z SOS Wiosek Dziecięcych można przekazać na wiele sposobów:

dokonując wpłaty na konto 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 za pośrednictwem strony www.dziecisos.org

poprzez przelew BLIK na numer 694 235 578

Każdy, nawet drobny gest, przyczynia się do tego, by podopieczni Stowarzyszenia mogli przeżyć prawdziwe, rodzinne święta – pełne ciepła, bliskości i nadziei.

Tegorocznej akcji towarzyszy spot reklamowy „Przywracamy wiarę w Mikołaja”, będący symboliczną opowieścią o samotności dziecka i jego pragnieniu odnalezienia rodzinnego ciepła. Za koncepcję kreatywną odpowiada agencja Jump Group, a produkcję zrealizowało Motion Pikczer.

Kampania, wraz ze świąteczną zbiórką, będzie prowadzona w całej Polsce w listopadzie i grudniu 2025 roku, obejmując działania w prasie oraz w mediach internetowych.

Przywracamy wiarę w świętego Mikołaja – pod tą nazwą ruszyła kampania społeczne stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięcem. Celem jest zorganizowanie spokojnych świąt Bożego Narodzenia dzieciom w wioskach i w rodzinach wspieranych. Symbolem akcji jest kolor niebieski.

– Ten kolor nie jest przypadkowy, to kolor nadziei i dobroci. Chcemy, żeby w tym roku wszystkie dzieci miały wspaniałe święta, więc dla nas to jest bardzo ważne, żebyśmy wspólnie dla dzieci, które są w potrzebie, mieli prawdziwe święta, przepełnione zapachem piernika, miłe, uprzejme, gdzie dzieją się same cuda, same dobre rzeczy – mówi dyrektor wioski SOS w Siedlcach Jarosław Świerczewski.

Dla podopiecznych wiosek święta to często trudny czas, dlatego tak ważne jest pokazanie, że można je spędzić spokojnie i bezpiecznie.

– Nie wszystkie dzieci, które są u nas, są całkowicie odizolowane od rodziców. To też jest ważne, żeby wspierać w tym przejściu i w takim może też poczuciu winy, które może się tworzyć w sytuacji, gdy dziecko się cieszy ze świąt albo z prezentów, które się tutaj dostaje, a z drugiej strony może czuć wyrzuty sumienia ze względu na to, że nie jest z rodziną – dodaje psycholog Weronika Marianowicz.

W siedleckiej wiosce mieszka około 70 dzieci w różnym wieku, najmłodsza podopieczna nie ma nawet roku. – Dla nich najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa. Święta nie muszą być idealne, mają  być wspólne, ciepłe, rodzinne, po prostu normalne. Ta normalność zaś nie zawsze towarzyszyła tym dzieciom, często boją się one tego, co będzie, jak te święta będą wyglądały, bo przecież mają różne wspomnienia – mówi mama SOS Wiola Rankiewicz.

Ambasadorem tegorocznej kampanii jest aktorka Anna Dereszowska. Organizację świąt można wesprzeć darowizną poprzez stronę dziecisos.org.

Karlino, jako szóste miasto w Polsce, dołączy do ogólnopolskiej sieci Centrów Specjalistycznych SOS. Już w drugiej połowie kwietnia przyszłego roku w mieście, na terenie SOS Wioski Dziecięcej, zostanie otwarte nowoczesne miejsce wsparcia, w którym dzieci i młodzież będą mogły skorzystać z bezpłatnej, kompleksowej pomocy terapeutycznej, psychologicznej i rehabilitacyjnej. Nowe Centrum to odpowiedź na rosnące potrzeby w zakresie ochrony zdrowia psychicznego najmłodszych, a także realne wsparcie dla rodzin, które na co dzień zmagają się z trudnościami wychowawczymi i emocjonalnymi.

Z oferty Centrum w pierwszym etapie będą mogły korzystać dzieci i rodziny z województwa zachodniopomorskiego, objęte wsparciem Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Karlinie oraz programu SOS Rodzinie. Docelowo, po podpisaniu porozumienia z powiatem białogardzkim, planujemy udostępnić usługi także rodzinom zastępczym z terenu powiatu. Centrum będzie się znajdować na terenie Wioski Dziecięcej SOS w Karlinie, przy ul. Kościuszki 48.

-„Każde dziecko powinno mieć szanse na bezpieczne dzieciństwo i rozwój w swoim tempie. Dzięki Centrum w Karlinie możemy zapewnić wsparcie dzieciom i rodzicom, które często od lat czekają na pomoc. Chcemy, by to miejsce było dla nich przestrzenią zrozumienia, nadziei i realnej zmiany” – mówi Eliza Potomska, Dyrektorka Programu SOS Wiosek Dziecięcych Karlino.

Zdrowie psychiczne dzieci to jeden z najważniejszych tematów społecznych ostatnich lat. Coraz więcej dzieci i młodzieży w Polsce mierzy się z kryzysem emocjonalnym, a dostęp do specjalistów jest wciąż ograniczony i obarczony długim czasem oczekiwania. – „na wizytę u dziecięcego psychoterapeuty w ramach NFZ należy czekać nawet 8 miesięcy” – szacuje Eliza Potomska.

Pomoc w szerokim zakresie

Centrum Specjalistyczne SOS będzie miejscem, w którym dzieci i młodzież otrzymają kompleksowe, bezpłatne wsparcie dostosowane do ich potrzeb. Zakładamy, że oferta obejmie działania od diagnozy, przez różne formy terapii, po wsparcie dla rodzin. Planujemy, aby dostępne były m.in. psychoterapia, terapia logopedyczna i integracji sensorycznej, zajęcia terapeutyczne metodą Montessori oraz Sala Doświadczania Świata (Snoezelen). Rozważamy także możliwość wprowadzenia terapii TRE® dla dzieci z doświadczeniem traumy oraz porad i konsultacji dla rodziców, które pomogą im lepiej rozumieć i wspierać swoje dzieci. „Szybka diagnoza i odpowiednia terapia mogą całkowicie odmienić życie dziecka. Zdarza się, że już po kilku spotkaniach widać poprawę – dziecko zaczyna lepiej radzić sobie z emocjami, a rodzice odzyskują poczucie, że nie są w tym sami. Naszą misją jest to, by żadna rodzina nie musiała czekać miesiącami na pomoc”  – podkreśla Anna Zajler, psycholog z SOS Wioski Dziecięcej w Karlinie.

Zdrowie psychiczne dzieci priorytetem

Otwarcie Centrum w Karlinie jest możliwe dzięki współpracy z Bankiem Pekao S.A., który w ramach kampanii uwrażliwiającej klientów na potrzeby osób z neuroróżnorodnością wsparł powstanie i wyposażenie dwóch ważnych przestrzeni terapeutycznych. Sala terapii integracji sensorycznej powstała z myślą o dzieciach z wyzwaniami rozwojowymi, takimi jak spektrum autyzmu czy ADHD, pomagając im lepiej reagować na bodźce i rozwijać koncentrację. Z kolei Sala Doświadczania Świata (Snoezelen) to bezpieczne miejsce, w którym dzieci mogą w spokojny sposób oswajać bodźce i budować poczucie bezpieczeństwa – szczególnie ważne dla tych po traumach lub z trudnościami emocjonalnymi.

„Wolontariat to serce naszej kultury organizacyjnej. Od lat współpracujemy ze Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce w Polsce, łącząc energię bankowych wolontariuszy z realnymi potrzebami dzieci i rodzin. W Banku Pekao stawiamy na edukację, wyrównywanie szans i przeciwdziałanie wykluczeniu — dlatego wsparcie tego rodzaju projektów jest dla nas oczywiste.” – mówi Martyna Mauer, Koordynator ds. Wolontariatu w Banku Pekao S.A.

Otwarcie już wkrótce

Remont Centrum zakończy się pod koniec stycznia 2026, a jego oficjalne otwarcie planowane jest na kwiecień tego samego roku. Dzięki niemu dzieci z Karlina i okolic będą miały szansę otrzymać profesjonalną pomoc blisko miejsca zamieszkania, bez barier finansowych i długich kolejek. Jest to już kolejne tego typu Centrum Specjalistyczne SOS, po Biłgoraju, Kraśniku, Krakowie, Siedlcach i podwarszawskich Laskach.

Aby wesprzeć rozbudowę sieci Centrów Specjalistycznych SOS oraz pozostałe działania SOS Wiosek Dziecięcych, przekaż darowiznę na rzecz podopiecznych stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.wioskisos.org. Każda wpłata to realna pomoc dla dzieci, które potrzebują bezpieczeństwa, terapii i nadziei na lepsze jutro.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Każde dziecko zasługuje na dorastanie w środowisku pełnym szacunku, troski, zaufania i poczucia bezpieczeństwa.

W naszym stowarzyszeniu bezpieczeństwo nie jest jednym z wielu zadań – to fundament wszystkiego, co robimy. Od ponad 40 lat tworzymy miejsca, gdzie dzieci mogą dorastać bez lęku, są słuchane, wspierane i szanowane, a nasze systemy ochrony są stale rozwijane i wzmacniane, aby odpowiadać na ich potrzeby.

Bezpieczeństwo na pierwszym miejscu

Od początku naszej działalności kierujemy się prostą, ale niezwykle ważną zasadą: każde dziecko ma prawo czuć się bezpiecznie. To przekonanie towarzyszy nam niezależnie od czasu, miejsca i okoliczności. Tworzymy środowiska, w których dzieci mogą budować relacje oparte na zaufaniu, rozwijać się i odbudowywać poczucie własnej wartości. Bezpieczeństwo jest dla nas nie tylko wartością, ale również sposobem działania.

Świat, w którym dorastają dzieci, zmienia się nieustannie, a wraz z nim zmieniają się potrzeby i wyzwania. Dlatego nasza praca nad ochroną dzieci również nigdy się nie kończy. Każdy rok, każde doświadczenie, rozmowa, spotkanie, sytuacja, która wymagała reakcji – wszystko to uczy nas, jak być jeszcze bardziej uważnymi, skutecznymi i obecnymi. Czerpiemy z najlepszych doświadczeń innych organizacji, uczymy się od ekspertów i przede wszystkim – słuchamy dzieci.

System ochrony jako część codzienności

W 2011 roku wprowadziliśmy Politykę Ochrony Dziecka. To dokument, który określa zasady zapobiegania krzywdzeniu dzieci oraz działania w sytuacjach, w których ich bezpieczeństwo może być zagrożone. To zbiór zasad, którymi kierujemy się na co dzień. Każdy pracownik i każdy współpracownik, który pracuje z dziećmi zna te zasady i ma obowiązek je stosować.  

Systematycznie podnosimy świadomość oraz kompetencje osób pracujących z dziećmi. Tylko w ciągu ostatnich dwóch lat ponad dwieście osób wzięło udział w dwudniowych szkoleniach prowadzonych przez doświadczonych ekspertów zewnętrznych z zakresu ochrony dzieci. Rozmawiamy również z samymi dziećmi o ich prawach, emocjach, granicach oraz tym, jak ważne jest proszenie o pomoc.

Działamy razem z dziećmi

W każdej jednostce programowej SOS działa trzyosobowy Zespół ds. Ochrony Dziecka. Co ważne, jednego z członków tego zespołu wybierają same dzieci. To niezwykle istotne, ponieważ bezpieczeństwa nie da się zapewniać wyłącznie „dla” dzieci. Trzeba je budować razem z nimi, pozwalając im mówić własnym głosem i brać udział w decyzjach dotyczących ich samych. Nad całością systemu czuwa Krajowy Zespół ds. Ochrony Dziecka, który dba o jakość, spójność i ciągłość wprowadzanych rozwiązań.

Analiza, monitoring i reforma

Regularnie przeprowadzamy pogłębioną analizę sytuacji prawnej, społecznej i wewnętrznej, aby identyfikować nowe zagrożenia i odpowiednio dostosowywać nasze działania.

W praktyce oznacza to, że stale monitorujemy, jak zmienia się rzeczywistość, w której dorastają dzieci — zarówno offline, jak i online. Analizujemy nowe zjawiska, takie jak cyberprzemoc, nadużycia w mediach społecznościowych, uzależnienia cyfrowe czy niebezpieczne treści w Internecie. Wspólnie z dziećmi rozmawiamy o tym, co budzi ich niepokój, aby jak najwcześniej reagować na sygnały zagrożeń. Dzięki temu możemy tworzyć skuteczne procedury, materiały edukacyjne i działania profilaktyczne, które realnie zwiększają ich bezpieczeństwo.

Przejrzystość i odpowiedzialność

Jako organizacja, która realizuje zadania publiczne w obszarze opieki nad dziećmi, podlegamy regularnym kontrolom władz rządowych i samorządowych. Kontrole te dotyczą zarówno standardów opiekuńczo-wychowawczych, przestrzegania praw dziecka, jak i gospodarowania środkami finansowymi. To ważna część odpowiedzialności, którą przyjmujemy świadomie.

Pracujemy także z osobami bliskimi i otoczeniem. Prowadzimy działania edukacyjne skierowane zarówno do naszych podopiecznych, jak i do społeczności zewnętrznej – szkół, rodziców i opiekunów. Mówimy o zdrowiu psychicznym, o wrażliwości na traumę, o tym, jak wspierać dzieci w przeżywaniu emocji i budowaniu relacji. Chcemy, aby świadomość dotycząca bezpieczeństwa i dobrostanu dzieci była obecna nie tylko w naszych Programach, lecz wszędzie tam, gdzie dzieci dorastają.

Reagujemy, gdy dochodzi do naruszeń

Pomimo wdrożenia wielu procedur, szkoleń i zasad bezpieczeństwa wiemy, że mogą zdarzyć się sytuacje, w których dochodzi do naruszenia standardów ochrony dzieci – zachowań niewłaściwych lub krzywdzących. Takie sytuacje nigdy nie są przez nas akceptowane. Gdy tylko pojawi się sygnał o możliwym naruszeniu, reagujemy natychmiast: uruchamiamy odpowiednie procedury, zapewniamy wsparcie dziecku i osobom zaangażowanym, a sprawę dokładnie wyjaśniamy. W razie potrzeby współpracujemy z odpowiednimi instytucjami zewnętrznymi.

Każde takie zdarzenie traktujemy poważnie – analizujemy jego przyczyny i wprowadzamy zmiany, które pomagają zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości. Wierzymy, że  odpowiedzialność to nie tylko zapobieganie zagrożeniom, ale również umiejętność szybkiego i zdecydowanego działania w sytuacjach, gdy zawodzi system ochrony.

Zgłaszanie nieprawidłowości

Zależy nam na uczciwości i przejrzystości. Dlatego uruchomiliśmy system zgłaszania wszelkich nieprawidłowości. Każdy może je zgłosić w sposób bezpieczny i anonimowy za pośrednictwem platformy Sygnanet app.sygnanet.pl/sos-wd lub jawnie za pośrednictwem e-maila zgloszenia@sos-wd.org

Znane artystki ze specjalną akcją dla SOS Wiosek Dziecięcych – 5 graficzek i ilustratorek stworzyło unikalne świąteczne kartki, których sprzedaż wesprze opuszczone i osierocone dzieci. To świetna okazja zarówno dla osób indywidualnych, jak i firm. Charytatywne kartki to coś więcej niż prezent dla bliskiej osoby czy pracownika, to gest, który może przywrócić dzieciom wiarę w Święta. Pozbawionych opieki i miłości najbliższych.

Święta powinny być czasem, gdy wszystkie troski odchodzą na dalszy plan – w tym wyjątkowym okresie liczy się czas spędzony z bliskimi, czułość i poczucie, że jesteśmy otoczeni ciepłem i bezpieczeństwem. Dla wielu dzieci w Polsce rzeczywistość jest jednak brutalna:

Niestety, świąteczna rzeczywistość wielu dzieci i rodzin wygląda inaczej niż w telewizyjnych reklamach. Podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych w przeszłości spędzali ten czas w akompaniamencie kłótni czy krzywdzących słów, opiekując się młodszym rodzeństwem bądź marznąc w mieszkaniu bez ogrzewania. – opowiada Aleksandra Sikorska, psycholog w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Dzieci, które trafiły pod opiekę SOS Wiosek Dziecięcych, nierzadko pierwszy raz w życiu doświadczają pierwszych, prawdziwych Świąt – w cieple, bezpieczeństwie, otoczeni troszczącymi się o nich bliskimi i prezentami.

W tym okresie wyjątkowo ważne jest, aby dotrzeć z pomocą do jak największej liczby dzieci. Z tej okazji startujemy ze sprzedażą kartek świątecznych – te piękne, małe dzieła sztuki stworzone specjalnie dla SOS Wiosek Dziecięcych to dobra okazja dla wszystkich firm, aby dołożyć cegiełkę wsparcia dla potrzebujących dzieci. – przekonuje Aleksandra Sikorska

Ziarnko do ziarnka, kartka do kartki…

Kartki świąteczne w dowolnej liczbie można zamówić przez formularz na stronie https://wioskisos.org/kartki-swiateczne/jak-zamowic/. Do wyboru jest 5 wyjątkowych projektów stworzonych przez znane artystki oraz kartki autorstwa Andrzeja Tylkowskiego. Na życzenie klienta, w środku karnetu mogą zostać wydrukowane życzenia.

Wydaje mi się, że zwyczaj wysyłania świątecznych kartek staje się coraz mniej popularny. A szkoda – to piękna tradycja i gest pokazujący najbliższym, że są dla nas ważni i myślimy o nich. W tegorocznej grafice dla SOS Wiosek Dziecięcych starałam się zawrzeć pewną nutę nostalgii, a także podkreślić, że podczas Świąt najważniejsze jest spędzanie ich z osobami, które się kocha. – opowiada Marianna Sztyma, uznana ilustratorka, autorka jednej z 5 dostępnych w tym roku kartek.

Tegoroczne kartki zaprojektowały następujące artystki:

Marianna Sztyma – ilustratorka, członkini kolektywu POL_SZTYMA_WOLNA. Jej ilustracje z książki Tkaczka Chmur wystawiano podczas Międzynarodowych Targów Książki Dziecięcej w Bolonii – jednych z najbardziej prestiżowych wydarzeń na świecie poświęconych literaturze dziecięcej i młodzieżowej. Współpracuje m.in. z „Twoim Stylem”, „Charakterami”, „Newsweekiem” czy „Wysokimi Obcasami”.

Emilia Dziubak – zajmuje się głównie ilustracją książkową i prasową – stale współpracuje z takimi tytułami, jak „Gaga”, „Przekrój” czy „Wprost”. Jej debiut – książka kucharska dla dzieci „Gratka dla małego niejadka” znalazła się w ścisłym finale konkursu na najpiękniejsze książki obrazkowe 4th CJ Picture Book Award w Korei. Laureatka Nagrody Literackiej m. st. Warszawy w 2014, dwukrotnie otrzymała również nominację PTWK Najpiękniejsze Książki Roku.

Natalia Tilszner – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, tworząca prace dla wydawnictw dziecięcych, instytucji kulturalnych czy np. projektów Parlamentu Europejskiego.

Agnieszka Hawałej – graficzka ilustrująca książki dla dzieci, współpracowała również m.in. z „Charakterami” oraz Ceramiką Bolesławiec

Agnieszka Żelewska – ilustratorka dziecięca, członkini galerii W ramki i na ścianę. W twórczości sięga po różne formy – od tradycyjnych ilustracji, przez wycinanki po monidła.

Dodatkowo powracamy z uwielbianymi kartkami z zeszłorocznej kolekcji, autorstwa Andrzeja Tylkowskiego – artysty znanego z poetyckich, nastrojowych rysunków, które od lat zachwycają swoim spokojem, humorem i delikatnością. Jego charakterystyczny styl rozpoznawalny jest zarówno w Polsce, jak i za granicą – to twórca, którego ilustracje zdobią kalendarze, książki i kartki sprzedawane na całym świecie.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Jak to jest wracać do domu, w którym czeka ciepło, zapach świąt i bliskie osoby? Jak to jest usiąść przy stole, poczuć bezpieczeństwo i mieć pewność, że ktoś cię kocha? Niestety, wiele dzieci w Polsce nigdy tego nie doświadczyło. Dla nich święta to kolejny dzień pełen trudności przeżywanych w samotności. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce rozpoczyna kampanię „Przywracamy wiarę w św. Mikołaja”, której celem jest zebranie środków na organizację prawdziwych, rodzinnych świąt dla dzieci pozbawionych opieki i miłości najbliższych.

Każdy może założyć niebieską czapkę!

Kampania „Przywracamy wiarę w św. Mikołaja” to opowieść o dzieciach, które zbyt wcześnie przestały wierzyć w magię świąt. Jej symbolem jest niebieska czapka Mikołaja, którą może „założyć” każdy z nas, przekazując choć odrobinę ciepła tym, którzy najbardziej go potrzebują. Akcja przypomina, że nawet najmniejszy gest, wpłata, dobre słowo, zainteresowanie, może sprawić, że dziecko z SOS Wioski Dziecięcej po raz pierwszy uwierzy w Świętego Mikołaja.

„Bezpieczeństwo emocjonalne, w gronie najbliższych, stanowi fundament rozwoju dziecka. Dzięki stabilnym i wspierającym relacjom młody człowiek może swobodnie poznawać świat, rozwijać kreatywność i budować trwałe poczucie własnej wartości” – tłumaczy Paulina Cygler, psycholożka w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Historia Pawła

Jeszcze dwa lata temu Paweł i jego rodzice w zimowe wieczory pili gorącą czekoladę, śmiali się i grali w planszówki. W grudniu zeszłego roku tata Pawła zginął w wypadku samochodowym i życie chłopca bardzo się zmieniło. Mama próbowała być silna, brała dodatkowe zlecenia, ale z czasem było jej coraz trudniej. Pojawiły się długi, bezsenność, depresja. W końcu nie była już w stanie zajmować się synem. Paweł został sam.

Historia Rafała

Rafał jest impulsywny, ma problemy z nauką i pamięcią. Jego mama piła alkohol w ciąży oraz sama dorastała w domu, w którym brakowało miłości i wsparcia. Choć próbowała opiekować się synem, nie miała odpowiednich wzorców ani warunków, by zapewnić mu bezpieczne dzieciństwo. Nie wiadomo, kto jest ojcem chłopca.

Rafał nie zna normalnych świąt. W domu to była po prostu kolejna okazja do picia alkoholu. Libacje, kłótnie, awantury – tak wyglądała także wigilia. Dorośli siedzieli przy stole, a chłopiec w ciemnym pokoju. Starał się zasnąć, ale zamiast dzwonków sań, słyszał dzwonienie butelek i krzyki.

Dziś, dzięki trosce SOS Wiosek Dziecięcych, zarówno Paweł, jak i Rafał odzyskują wiarę w dorosłych i ciepłe rodzinne święta

Bądź Mikołajem w którego uwierzą!

W spocie wzięła udział Anna Dereszowska, wieloletnia ambasadorka SOS Wiosek Dziecięcych, a symboliczna niebieska czapka Mikołaja staje się znakiem nadziei i dobra, które można przekazać dalej. Kampania przypomina, że dzieci wychowujące się w Wioskach SOS często po raz pierwszy w życiu doświadczają prawdziwych, rodzinnych świąt pełnych bliskości, bezpieczeństwa i wiary w magię tego czasu.

Kampanię wspierają także niestandardowe działania w przestrzeni miejskiej takie jak plakaty z hasłem „Mikołaj poszukiwany!” czy instalacje outdoorowe nawiązujące do niebieskiej czapki.

Mały gest, wielka zmiana!

Darowiznę na rzecz dzieci z SOS Wiosek Dziecięcych można przekazać na wiele sposobów:

dokonując wpłaty na konto 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 ·

za pośrednictwem strony www.dziecisos.org

Poprzez przelew BLIK na numer 694 235 578

Każdy, nawet drobny gest, przyczynia się do tego, by podopieczni Stowarzyszenia mogli przeżyć prawdziwe, rodzinne święta – pełne ciepła, bliskości i nadziei.

Tegorocznej akcji towarzyszy spot reklamowy „Przywracamy wiarę w Mikołaja”, będący symboliczną opowieścią o samotności dziecka i jego pragnieniu odnalezienia rodzinnego ciepła. Za koncepcję kreatywną odpowiada agencja Jump Group, a produkcję zrealizowało Motion Pikczer. Kampania, wraz ze świąteczną zbiórką, będzie prowadzona w całej Polsce w listopadzie i grudniu 2025 roku, obejmując działania w prasie oraz w mediach internetowych.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Już od 3 listopada SOS Wioski Dziecięce w Siedlcach uruchomią serię darmowych konsultacji specjalistycznych. Akcja potrwa do 19 listopada i jest dostępna zarówno dla dzieci, jak i dorosłych z terenu miasta Siedlce i okolicznych gmin. Konsultacje, w zależności od potrzeb, prowadzone będą przez psychologa, psychotraumatologa lub pedagoga.

Jak się zapisać?

Wszyscy zainteresowani jednorazowymi konsultacjami lub krótkoterminowym wsparciem specjalistycznym mogą dzwonić pod numer: +48 696 964 890.

– Szczególnie zapraszamy osoby, które doświadczyły bądź doświadczają przemocy. Serdecznie zapraszamy także rodziców zaniepokojonych zachowaniem dziecka (podejrzenie bullyingu, cyberprzemocy), jak też osoby szczególnie narażone na doświadczenie przemocy. – mówi Paulina Wróbel, Koordynator Centrum Specjalistycznego SOS w Siedlcach. I jak dodaje – Dzieci oraz młodzież mogą przyjść na spotkanie z rodzicem bądź opiekunem.

Dzieciństwo bez przemocy

Działania SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach prowadzone będą w ramach ogólnopolskiej kampanii Dzieciństwo bez Przemocy zainagurowanej przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS) oraz Krajową Koalicję na Rzecz Ochrony Dzieci. Celem kampanii jest mobilizacja społeczeństwa do ochrony dzieci przed przemocą oraz budowania bezpiecznego, wspierającego dzieciństwa. Akcja potrwa do 19 listopada, który jest Międzynarodowym Dniem Przeciwdziałania Przemocy Wobec Dzieci.

Ochrona i bezpieczeństwo przede wszystkim

SOS Wioski Dziecięce kładą szczególny nacisk na zapobieganie i reagowanie na przypadki przemocy. Właśnie dlatego w stowarzyszeniu od 2011 r. funkcjonuje Polityka Ochrony Dziecka. POD to zasady, standardy i wytyczne, z którymi zapoznają się osoby pracujące lub współpracujące ze Stowarzyszeniem w pierwszych dniach pracy w SOS Wioskach Dziecięcych. Celem polityki jest budowanie świadomości w temacie bezpieczeństwa dzieci i środowiska im przyjaznego oraz form możliwego krzywdzenia i wykorzystania. Polityka wyznacza także zasady reagowania na możliwe sytuacje naruszające bezpieczeństwo małoletnich. Z POD, w wersji dla nich przyjaznej, zapoznawane są też wszystkie dzieci objęte wsparciem Stowarzyszenia, zarówno w programach opieki zastępczej, jak i w Programach Umacniania Rodziny. POD jest na bieżąco konsultowana i aktualizowana, dzięki czemu dopasowuje się do potrzeb i rozwoju zarówno organizacji, jak i dzieci pod jej opieką

Lata pełne troski i miłości

Od 2005 roku Wioska w Karlinie była domem dla 188 dzieci, które nie mogły pozostać ze swoimi biologicznymi rodzinami. Obecnie w 9 domach mieszka 43 podopiecznych, którzy znajdują tu bezpieczeństwo, miłość i tak bardzo ważne poczucie stabilności.

„Widzimy, jak nasi podopieczni dorastają, zakładają własne rodziny i spełniają marzenia. To dla nas największy prezent i motywacja do dalszej pracy. Rodzina to więzi, które trzeba budować i pielęgnować przez lata. Dzięki wspólnemu wysiłkowi, pracowników i wieloletnich partnerów, możemy dawać dzieciom to, czego najbardziej potrzebują, czyli poczucie przynależności i miłości” – mówi Eliza Potomska, Dyrektorka Programu SOS Wiosek Dziecięcych Karlino.

Ile to 20 lat?

Chociaż 20 lat określa wiek samej SOS Wioski Dziecięcej, to jest to także 20 lat wspólnego dorastania, uczenia się siebie nawzajem, przyjęć dzieci i ich usamodzielnień. W tym roku do swojego pierwszego mieszkania wyprowadza się Mela – podopieczna Doroty –  Mamy SOS, która zajmowała się nią przez ostatnie 19 lat. Ich historia jest opowieścią o rodzinnej miłości i bliskości, ale też o trudnych etapach zmian.

„Nasz dom jest domem jak każdy inny. Jest tu mama, jest rodzeństwo i to jest dla mnie najważniejsze. Że są tu dla mnie bliscy.” – podkreśla Mela.

Każda historia dziecka to pamięć o nim, jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Okres dorosłości naszych podopiecznych, to jak sobie radzą, jak tworzą własne rodziny to najlepsza nagroda dla wszystkich, którzy byli wsparciem w drodze do ich samodzielności i dorosłości.

Premiera filmu – opowieści Meli i jej Mamy SOS odbędzie się już 5 września, czyli w dniu jubileuszu 20-lecia SOS Wioski Dziecięcej w Karlinie i będzie dostępna w kanałach społecznościowych Stowarzyszenia.

Meli życzymy udanej przeprowadzki, a wszystkim podopiecznym – podobnie wspaniałych wspomnień!

Profilaktyka jako fundament budowania relacji i rozwoju

W 2012 roku Wioska SOS w Karlinie przekształciła się w Program SOS Wiosek Dziecięcych, tym samym poszerzając zakres swojej działalności na rzecz dzieci. Od tego momentu wsparcie zaczęło docierać nie tylko do dzieci przebywających w pieczy zastępczej na terenie Wioski, ale również do młodzieży i rodzin w całym regionie. W Koszalinie powstała Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa, przygotowująca młodych ludzi do samodzielnego życia, a w gminach Karlino, Białogard, Koszalin i Świeszyno funkcjonują Programy Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”. To kompleksowe działania profilaktyczne, które mają na celu wsparcie rodzin, które zmagają się z wieloma problemami, rodzin zagrożonych rozdzieleniem. Fundamentem programu jest indywidualne podejście. Skupienie się na poznaniu mocnych stron rodziny, zrozumienie trudności, z jakimi się mierzy, a następnie pokazaniu rodzicom ich sprawczej siły.  

„Rodzina to pierwsza i najważniejsza grupa, której doświadczamy. To w niej uczymy się jak kochać, rozmawiać, rozwiązywać konflikty i radzić sobie z codziennością. Naszym celem jest towarzyszyć rodzinom w kryzysie tak, by mogły odzyskać siłę i samodzielnie wychodzić z trudności. Dzięki temu dzieci, ale też sami rodzice, otrzymują zdrowe wzorce, poczucie sprawczości przy rozwiązywaniu problemów” – Nikodem Kruk, psycholog z SOS Wioski Dziecięcej w Karlinie.

Dzięki tym inicjatywom niemal 1000 dzieci z ponad 400 rodzin otrzymało już realną pomoc i szansę na bezpieczne dorastanie we własnym domu.

Wyjątkowe podziękowania zostaną przekazane Rzecznikowi Praw Dziecka Monice Hornie-Cieślak, Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Zachodniopomorskiego, Zachodniopomorskiemu Urzędowi Wojewódzkiemu oraz Partnerowi Honorowemu – firmie Dr. Oetker, dla której SOS Wioska Dziecięca w Karlinie jest szczególnie bliska. Dzięki wsparciu Dr. Oetkera stowarzyszenie jest w stanie rozwijać karliński Program i kontynuować kompleksową opiekę nad dziećmi i rodzinami.

Harmonogram (05.09.25):

11:00- 13:30 – część oficjalna

13:30-14:30 – część artystyczna (spektakl)

14:00-14:15 – tort

14:15-17:00 – zabawy rekreacyjne

Patronaty medialne objęły: TVP3 Szczecin, Radio Szczecin, Kurier Szczeciński oraz Radio Koszalin.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Wydarzenie odbędzie się w godzinach 9:00-17:00 na boisku MOSIR Bemowo w Warszawie, przy ul. Obrońców Tobruku 40. Weźmie w nim udział 10 drużyn ze wszystkich lokalizacji programów SOS Wiosek Dziecięcych oraz z innych państw: Niemiec, Włoch i Ukrainy. Rozpoczynając od fazy grupowej, kończąc na finale, zespoły będą walczyć o mistrzostwo, a także nagrody indywidualne – wśród nich m.in. zawodnik fair play czy najradośniejszy zawodnik turnieju.

Poza samymi rozgrywkami odbędą się również pokazy judo oraz mecze towarzyskie. Na gości czekać będzie także strefa relaksu, punkt zabaw dla dzieci i młodzieży (w tym dmuchańce i inne atrakcje) oraz punkt fundraisingowy dla osób, które podczas wydarzenia chciałyby wesprzeć działalność stowarzyszenia.

Patronami honorowymi turnieju są Ministerstwo Sportu oraz Polski Związek Piłki Nożnej.

Patronem medialnym wydarzenia jest Polsat Sport.

11 lat tradycji i sportowych emocji

To nie pierwszy raz, gdy dzieci i młodzież – podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych – wychodzą na wielką murawę. Tegoroczną edycję turnieju „Podaj Piłkę” poprzedza 11-letnia tradycja:

„Podaj piłkę” to kultowe wydarzenie dla wszystkich podopiecznych stowarzyszenia zainteresowanych sportem. Do tej pory miało ono charakter lokalny – rozgrywki odbywały się na terenie SOS Wioski Dziecięcej bądź na murawie boiska naszego partnera, firmy Aliplast. W tym roku idziemy krok, a nawet kilka kroków dalej: profesjonalny obiekt sportowy, patronat PZPN oraz Ministerstwa Sportu, drużyny z całego świata – choć skala może nieco przytłaczać, nasze wieloletnie doświadczenie i współpraca gwarantują, że będzie to jedno z najbardziej widowiskowych i emocjonujących wydarzeń w ponad 40-letniej historii SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce. ­­– zapewnia Dariusz Krysiak, organizator turnieju, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik.

Do tej pory we wszystkich edycjach turnieju „Podaj Piłkę” wzięło udział ponad 600 uczestników i uczestniczek z Kraśnika, Lublina, Siedlec, Biłgoraja oraz Karlina. Choć na pierwszy plan zawsze wychodzą sportowe emocje i chęć wygranej, wydarzenie powstało z myślą, aby poprzez aktywność fizyczną wspierać dzieci w pracy nad trudnymi emocjami.

Sport to zdrowie – również psychiczne

Dzieci biorące udział w turnieju często niosą ze sobą bagaż wielu trudnych wspomnień z czasów zanim trafiły pod opiekę SOS Wiosek Dziecięcych. Rozdzielenie z rodziną biologiczną zawsze jest dla młodej osoby przeżyciem, które zostawia po sobie ślady na resztę życia.

Podopieczni stowarzyszenia na co dzień otrzymują profesjonalne wsparcie specjalistów, terapeutów i całego zespołu pracującego w naszych Programach SOS. Wszystkiemu przyświeca jeden cel – odbudowanie poczucia bezpieczeństwa, zaufania i zbudowania całego pakietu kompetencji, dzięki którym wejdą w dorosłe życie jako osoby samodzielne, gotowe poradzić sobie w każdej sytuacji. Dzięki rozwijaniu pasji, w tym również sportowych, dzieci w zdrowy sposób przekierowują swoje trudne emocje, uczą się zdrowej rywalizacji, a każdy sukces wzmacnia ich poczucie wartości. To bardzo ważne w dorastaniu młodych osób i w Stowarzyszeniu dbamy o to, aby dzieci miały możliwość się rozwijać w tym kierunku. ­– opowiada Aleksandra Sikorska, doradca programowy, psycholog w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Aktywność fizyczna to jeden z najważniejszych elementów profilaktyki zdrowotnej. Regularny ruch nie tylko poprawia kondycję fizyczną, ale również wpływa na nasze zdrowie psychiczne, samopoczucie i ogólny dobrostan. W PZU Zdrowie aktywnie wspieramy inicjatywy promujące zdrowy styl życia, w tym sport i rekreację. Naszą rolą jako operatora medycznego jest nie tylko leczenie, ale też edukacja i inspirowanie do działań prozdrowotnych – a ruch to jeden z najprostszych i najskuteczniejszych sposobów, by zadbać o siebie każdego dnia. ­– dodaje Weronika Dejneka, członkini zarządu PZU Zdrowie – partnera Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Podaj Piłkę Tosi

Wydarzenie jest częścią kampanii „Podaj Piłkę Tosi”, podkreślającą korzyści płynące z aktywności fizycznej. Bohaterką kampanii jest Tosia, której rodzina zmaga się z wieloma problemami. Dzięki uczestnictwie w programie wspierania rodzin, dziewczynka odkryła w sobie talent do gry w piłkę, a treningi stały się dla niej odskocznią od problemów i źródłem odporności psychicznej. Stowarzyszenie poszukuje darczyńców – osób, które chciałyby wspierać regularnie finansowo działania na rzecz dzieci takich jak Tosia. Darowizny będą przeznaczone m.in. na organizowanie nieodpłatnych zajęć sportowych dla dzieci z rodzin z wieloma problemami.

W ramach kampanii, jako zapowiedź turnieju, Stowarzyszenie zorganizowało również debatę na temat roli sportu w wychowaniu młodzieży. Dyskusja odbyła się 21 sierpnia w hotelu Sofitel w Warszawie, gdzie eksperci i ekspertki nt. sportu, ambasadorka stowarzyszenia i triathlonistka chorująca na cukrzycę Maja Makowska (@sugarwoman__), a także podopieczna Stowarzyszenia Julia Nikolaj rozmawiali o wpływie sportu na rozwój emocjonalny i korzyściach, które niesie za sobą regularna aktywność fizyczna.

Szczegóły akcji znajdują się na stronie: https://pomagamyrodzinom.wioskisos.org/

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Dyskusja odbyła się 21 sierpnia 2025 r. dzięki uprzejmości Hotelu Sofitel przy ul. Królewskiej 11 w Warszawie w ramach zapowiedzi zbliżającego się Turnieju piłkarskiego „Podaj piłkę”. To wyjątkowe międzynarodowe wydarzenie sportowe, do którego podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych z różnych zakątków Europy przygotowywali się cały rok. W trakcie trwania turnieju zaplanowane są nie tylko mecze piłki nożnej, ale także pokaz sztuk walki i wiele innych atrakcji. Wydarzenie odbędzie się pod honorowym patronatem Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN). Patronat Medialny objął Polsat Sport.

Eksperci i sportowcy w rozmowie o profilaktyce

Wśród uczestników panelu znaleźli się m.in. Anna Kiełbasińska – polska lekkoatletka, sprinterka, wicemistrzyni olimpijska, Kinga Legieta – psycholożka sportu i siatkarka plażowa, Maja Makowska – ambasadorka SOS Wiosek Dziecięcych, diabetyczka, która zrobiła Double Ironmana, a także Jerzy Leziak – przedstawiciel Stowarzyszenia, z czarnym pasem w jiu-jitsu. Obecna była również Julia Nikolaj – podopieczna Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej SOS w Siedlcach, trenująca koszykówkę. Spotkanie prowadziła Annamaria Sobierajska.

W dyskusji poruszano tematy bliskie wielu rodzinom i opiekunom. Eksperci razem z zaproszonymi gośćmi zastanawiali się jak sport wspiera rozwój emocjonalny i społeczny dzieci i młodzieży. Jakie cechy i nawyki kształtuje aktywność fizyczna, czy może pełnić funkcję terapeutyczną i jak zapobiega kryzysom psychicznym. W panelu pojawiły się też wątki dotyczące roli rodziców i opiekunów, sposobów zachęcania młodych ludzi do ruchu, a zarazem znaczenia zdrowej rywalizacji w rozwoju emocjonalnym.

– Sport daje przestrzeń, żeby pokazać sobie i światu, kim naprawdę jesteśmy. Młodym ludziom często wydaje się, że choroba czy trudność ich definiuje, ale to nieprawda. To nasze wybory nas definiują i nasze podejście do problemów i wyzwań. Mam cukrzycę typu 1 od 8 r.ż. i paradoksalnie to właśnie ona popchnęła mnie w stronę sportu. – mówi Maja Makowska. Jak dodaje – Zaczynałam od aktywności dla zdrowia, ale z czasem sport stał się moją trampoliną: do przekraczania własnych granic, budowania siły psychicznej i osiągania rzeczy, które kiedyś wydawały się nieosiągalne — jak ukończenie podwójnego Ironmana.

Z kolei, Kinga Legieta, psycholożka sportu, pracująca ze sportowcami i drużynami, m.in. z PZPN i ZPRP podkreśliła rolę sportu w wzmacnianiu poczucia sprawczości – Sport odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu dobrostanu psychicznego dzieci i młodzieży – wzmacnia poczucie skuteczności, uczy radzenia sobie z emocjami, a także zapewnia rozwój umiejętności interpersonalnych i budowania relacji. Regularna aktywność fizyczna sprzyja zarządzaniu stresem, poprawia nastrój i wspiera rozwój psychospołeczny i emocjonalny młodych osób.

Każda godzina ruchu dziennie to realna inwestycja w dłuższe życie

Gościnią debaty była również Agnieszka Nowak-Musiej, internistka i diabetolożka, Dyrektor Biura Medycznego w PZU Zdrowie. Jak podkreśla – Sport i regularna aktywność fizyczna to jedno z najskuteczniejszych narzędzi w walce z epidemią otyłości i jej powikłań. Wczesne nawyki zdrowotne to fundament zdrowia w dorosłości. Każda godzina ruchu dziennie to realna inwestycja w dłuższe życie i lepszą jakość funkcjonowania.

Eksperci zgodnie podkreślali terapeutyczną rolę sportu w życiu każdego człowieka. Pomaga on rozładować emocje, uczy zdrowej rywalizacji i umacnia pozytywne wzorce budowania relacji. Zwrócono także uwagę, że kluczowe jest wsparcie trenerów i opiekunów. Dzięki temu młodzi rozwijają wytrwałość, wiarę w siebie i umiejętność radzenia sobie z porażkami.

Turniej „Podaj Piłkę” już 27 sierpnia w Warszawie

Panel był elementem działań mających na celu promocję Turnieju „Podaj Piłkę”, corocznego wydarzenia integrującego dzieci i młodzież z różnych środowisk.  Tegoroczna edycja odbędzie się 27 sierpnia na obiektach Bemowskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Warszawie. Weźmie w niej udział 10 drużyn z Polski, Ukrainy, Niemiec i Włoch. Zawody obejmą fazę grupową (dwie grupy po pięć zespołów) oraz rundę pucharową. Uczestnicy, w wolnym czasie, mogą liczyć na dodatkowe atrakcje. Wśród nich m.in. pokaz judo i jiu-jitsu, mecze z drużyną dziennikarzy oraz foodtrucki i zabawy dla dzieci.

Ponadto, spośród wszystkich uczestników turnieju wyłonieni zostaną, m. in.: król strzelców, najlepsza zawodniczka, zawodnik fair play, najradośniejszy zawodnik turnieju, przyznana zostanie również nagroda specjalna dla drużyny fair play.  Wszystkich, którzy chcą zobaczyć młodych sportowców w akcji, poczuć sportowego ducha rywalizacji i wziąć udział w tym wydarzeniu, organizatorzy serdecznie zapraszają do kibicowania na miejscu. Więcej informacji o turnieju  oraz darmowe bilety na wydarzenie można znaleźć tutaj: https://podajpilke.org/

Sport dla dzieci zmagającymi się z trudnościami

Dzieci, którymi opiekuje się Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, mają za sobą trudne doświadczenia. Sport jest jednym z narzędzi, które pomaga dotrzeć do dzieci i budować w nich zaufanie do siebie i świadomość, że poradzą sobie z potencjalnymi przyszłymi kryzysami.

Turniej jest częścią kampanii SOS Wiosek Dziecięcych, która pod hasłem „Podaj piłkę Tosi” przypomina o znaczeniu sportu w życiu dzieci i młodzieży, ale przede wszystkim zbiera środki na pomoc podopiecznym. Bohaterką kampanii jest Tosia, której rodzina zmaga się z wieloma problemami. Dzięki uczestnictwie w Programie Umacniania Rodziny prowadzonym przez Stowarzyszenie, dziewczynka odkryła w sobie talent do gry w piłkę, a treningi stały się dla niej odskocznią od problemów i źródłem odporności psychicznej. Stowarzyszenie poszukuje darczyńców, czyli osób, które chciałyby wspierać regularnie finansowo działania na rzecz dzieci takich jak Tosia. Wyślij SMS o treści POMOC, na numer 4777. Oddzwonimy i opowiemy Ci jak możesz pomóc. Darowizny będą przeznaczone m.in. na organizowanie nieodpłatnych zajęć sportowych dla dzieci z rodzin z wieloma problemami. Szczegóły akcji znajdują się na stronie: pomagamyrodzinom.wioskisos.org.   

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w ponad 130 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2024 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2 489 polskich beneficjentów, w tym 1663 dzieci i młodzieży – 399 w opiece zastępczej oraz 1264 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło niemal 6 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe oraz rozpoczęło pomoc w Tanzanii, a 1436 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i wsparcie niezbędne do życia w nowych realiach.

Z początkiem maja dwójka dzieci cudzoziemskich została objęta opieką w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego w Biłgoraju. Obaj chłopcy trafili do naszej placówki z wniosku Komendanta Placówki Straży Granicznej. Następnie Sąd Rejonowy w Biłgoraju, III Wydział Rodzinny i Nieletnich wydał postanowienie o umieszczeniu dzieci w pieczy zastępczej. Procedura odbyła się zgodnie z art. 62 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie są rozpatrywane przez Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców w Warszawie wnioski o udzielenie im ochrony międzynarodowej.  

Chłopcy zostali umieszczeni w placówce na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Oznacza to, że placówki opiekuńczo-wychowawcze typu interwencyjnego są zobowiązane do przyjęcia dzieci cudzoziemskich.  

Chłopcy dobrze się adaptują, dali się poznać jako osoby spokojne, życzliwe, chętnie wchodzące w kontakt z innymi dziećmi. Są akceptowani i lubiani przez inne dzieci mieszkające w placówce. 

Obaj chłopcy są niepełnoletni. Z dostarczonych przez Straż Graniczną dokumentów jasno wynika, że są osobami poniżej 18 roku życia. Jeśli dziecko trafiło do pieczy zastępczej oznacza to, że państwo realizuje wobec niego swoje obowiązki: zapewnia opiekę i ochronę. 

Do czasu rozpatrzenia wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej pobyt chłopców finansowany jest z budżetu państwa, na podstawie art. 63 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Chłopcy przebywający w placówce korzystają z infrastruktury Programu SOS Wioski Dziecięce Biłgoraj, finansowanej z środków stowarzyszenia zgodnie z obowiązkami statutowymi naszej organizacji. 

W obliczu pojawiających się w mediach tradycyjnych i internetowych komunikatów, pragniemy zwrócić uwagę na priorytetowe i nadrzędne działanie stowarzyszenia, jakim jest ochrona dzieci. Dotyczy to wszystkich małoletnich, którzy znajdują się pod naszą opieką. Prosimy o uszanowanie prywatności i spokoju wszystkich podopiecznych i pracowników Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. 

Nasza organizacja pomaga dzieciom przebywającym w pieczy zastępczej od ponad 40 lat. Dobro każdego dziecka jest dla nas największą wartością. Ważne jest, aby mogło wychowywać się w stabilnym środowisku, bez negatywnego wpływu emocji, które czasami podsycane są przez media lub polityków.  

W SOS Wiosce Dziecięcej w Karlinie dzięki dofinansowaniu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie pojawił się nowy samochód elektryczny.

To praktyczne wsparcie w codziennych działaniach – pomaga w transporcie dzieci, a przy tym jest cichy i przyjazny dla środowiska.

Dzieci od razu zainteresowały się nowym autem – pytają, jak działa, jak się je ładuje i dlaczego nie wydziela spalin. Tematyka ekologii i nowoczesnych technologii naturalnie pojawia się w ich codziennych rozmowach.

Cieszymy się, że dzięki wsparciu możemy wdrażać rozwiązania, które są nie tylko funkcjonalne, ale także edukacyjne.

@wfosigwszczecin

16 czerwca 2025 roku – dokładnie w Międzynarodowy Dzień Dziecka Afrykańskiego – w Faktycznym Domu Kultury w Warszawie osoby zajmujące się na co dzień pomocą krajom afrykańskim wspólnie debatowały, jak powinno wyglądać właściwe wsparcie dla krajów afrykańskich. Wśród osób biorących udział znaleźli się przedstawiciele SOS Wiosek Dziecięcych, UNICEFu, Polskiej Akcji Humanitarnej oraz Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej. Do głównych tematów spotkania należały kwestie odpowiedzialnej pomocy dbającej o podmiotowość mieszkańców, wyzwania na najbliższe lata, a także przyszłość pomocy humanitarnej w krajach afrykańskich.

Skala problemu

Ponad połowa osób dotkniętych skrajnym ubóstwem żyje w Afryce Subsaharyjskiej[1]. Wynika to m.in. z ograniczonego dostępu do edukacji i opieki zdrowotnej, częstych konfliktów zbrojnych, skutków zmian klimatycznych, a także słabej infrastruktury. To wszystko uniemożliwia rozwój i samowystarczalność wielu lokalnych społeczności.

W zapewnianiu pomocy krajom afrykańskim najważniejsze jest zrozumienie, że każdy kraj i region jest inny i różni się rodzajem oraz skalą trudności. Niektóre z krajów afrykańskich są sprawnie zarządzanymi gospodarkami, pozbawionymi większych kryzysów. W innych, jak na przykład w Zimbabwe, miliony dzieci nie ma dostępu do wody, jedzenia czy środków higienicznych, a edukacja szkolna jest dla nich nieosiągalnym luksusem. W niesieniu pomocy kluczowe jest dokładne i trafne namierzenie problemów danego regionu – zawsze w konsultacji z lokalnymi społecznościami. – opowiada Tomasz Michniewicz, podróżnik, reportażysta, ambasador SOS Wiosek Dziecięcych.

Udział lokalnych społeczności był często podejmowanym tematem podczas spotkania – prelegenci zgodnie określają go jako niezbędny – zarówno upodmiotawia osoby, którym udzielana jest pomoc, jak również pozwala precyzyjnie namierzyć ich potrzeby:

Kenia zmaga się z wieloma wyzwaniami, ale kluczowe w działaniach pomocowych PAH jest włączanie lokalnych społeczności już w początkowej fazie projektów. Chcemy nie tylko zdobywać zaufanie, ale też wykorzystywać wiedzę i doświadczenie społeczności lokalnych. Tylko tak możemy prowadzić skuteczne i długofalowe działania rozwojowe. – tłumaczy Marta Wawrzyniak, koordynatorka działań PAH w Kenii.

UNICEF poza doraźnym reagowaniem w sytuacjach kryzysowych, czy to wywołanych przez konflikty, czy katastrofy naturalne, podejmuje szereg działań o charakterze długofalowej pomocy systemowej. Żeby prowadzić tego rodzaju aktywność i żeby była ona efektywna, konieczna jest współpraca z lokalnymi władzami. Takie podejście przyświeca zaangażowaniu UNICEF w Afryce i innych regionach wymagających naszego wsparcia. Niezwykle istotne jest też podejmowanie działań pomocowych wspólnie z organizacjami pozarządowymi oraz miejscowymi partnerami czy społecznościami – dodaje Jan Bratkowski rzecznik prasowy UNICEF Polska.

Dzięki dialogowi oraz kontaktowi z mieszkańcami danych regionów, charakter pomocy oferowanej przez organizacje jest unikalny i dostosowany do konkretnych potrzeb. SOS Wioski Dziecięce w Kamerunie, Zimbabwe i Tanzanii wspierają edukację dzieci, budowę studni i tzw. ogrodów społecznościowych oraz skupiają się na integracji lokalnych społeczności, PAH wdraża innowacyjne metody zbierania i magazynowania wody, które mają na celu zwiększenie jej dostępności, UNICEF reaguje na kryzysy, a PCPM m.in. niesie pomoc medyczną w regionach objętych konfliktem oraz rozwija służby ratunkowe w Etiopii.

Wyzwania

Choć wśród przedstawicieli i przedstawicielek organizacji było wiele nadziei, związanej m.in. ze stałym zwiększaniem zasięgu pomocy organizacji pozarządowych i nowymi możliwościami, podkreślano również szereg wyzwań, które skutecznie blokują dotarcie do większej liczby osób. informacje

Największym wyzwaniem – nie tylko dla Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej, ale także dla innych organizacji – szczególnie w sytuacji stale malejącej pomocy międzynarodowej, w tym amerykańskiej – jest źródło finansowania działań pomocowych w krajach afrykańskich. Fundacja PCPM, tylko dzięki wsparciu i ofiarności polskich darczyńców, może pomagać w ratowaniu dzieci przed śmiercią głodową w ośrodku terapeutycznym w Sudanie Południowym, tuż przy granicy z ogarniętym wojną Sudanem. Tam również niesiemy pomoc medyczną osobom uciekającym przed konfliktem zbrojnym. – opowiada Darek Zalewski z Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej.

Do najpoważniejszych barier w działaniach pomocowych należą również trudności we współpracy z władzami lokalnymi, złożone uwarunkowania polityczne oraz dramatycznie przyspieszające zmiany klimatyczne. Te ostatnie już dziś prowadzą do pogłębiania kryzysów humanitarnych, a w najbliższych latach mogą wywołać masowe migracje klimatyczne, które staną się jednym z największych wyzwań XXI wieku.

Ty też możesz pomóc – wesprzyj działalność SOS Wiosek Dziecięcych w krajach afrykańskich

Wiele dzieci dorastających w krajach afrykańskich nie ma sprawiedliwego startu. Wykluczenie komunikacyjne, głód, brak dostępu do edukacji czy ubóstwo menstruacyjne – to tylko część problemów, które wyklucza je z godnego życia w bezpieczeństwie.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce prowadzi rozbudowane działania dla dzieci i rodzin w Zimbabwe, Kamerunie oraz Tanzanii. To m.in. wspieranie samodzielności lokalnych społeczności, szkolenia zawodowe, edukacja, a także wsparcie humanitarne, m.in. poprzez budowę studni i ogrodów warzywnych.

Mieszkańcy wspieranych przez SOS Wioski Dziecięce społeczności wiedzą, co jest im potrzebne do rozwoju – słuchając ich, współpracując z nimi i umożliwiając im podjęcie odpowiednich kroków stopniowo zwiększa się ich sprawczość i emancypacja, pojawiają się nowe kompetencje, a odporność i stabilność budowane są w perspektywie kolejnych pokoleń. – tłumaczy Tomasz Wodzyński, Dyrektor Działu Współpracy Międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

Wesprzyj zbiórkę SOS Wiosek Dziecięcych na pomoc dzieciom z Zimbabwe: https://www.siepomaga.pl/sos-zimbabwe

Dowiedz się więcej nt. działalności Stowarzyszenia w krajach afrykańskich: https://sosafryka.wioskisos.org/

[1] https://raportsdg.stat.gov.pl/2020/cel1.html

Wielu mieszkańcom Kraśnika tej imprezy nie trzeba przedstawiać – „Bieg po uśmiech” wystartuje w Programie SOS Wiosek Dziecięcych już 29. raz. W tym roku miłośnicy zdrowej rywalizacji, sportowych emocji i rodzinnej atmosfery spotkają się 7 czerwca 2025 r. na terenie Wioski Dziecięcej w Kraśniku. Jak zawsze biegowej konkurencji i lokalnej integracji towarzyszyć będzie wyższy cel. Spotkajmy się na starcie by wspólnie świętować dobre uczynki w wiosennej atmosferze!

Nie od dzisiaj wiadomo, że w zdrowym ciele zdrowy duch! Ta idea przyświeca „Biegowi po uśmiech” od 1994 r. Słoneczna pogoda i rodzinna atmosfera sprzyjają aktywnościom na świeżym powietrzu, a różnorodność wśród uczestników biegu pokazuje, że bieganie jest jedną z najbardziej dostępnych form uprawiania sportu. To też świetna okazja, żeby doświadczyć na własne oczy jaka siła i emocje towarzyszą sportowej konkurencji na żywo!

– Każdego roku wyczekujemy dnia „Biegu po uśmiech”. To wspaniała tradycja, która spaja naszą lokalną społeczność i promuje ważne dla nas tematy, takie jak zdrowa rywalizacja, waga sportu i osobisty rozwój. To wartości które towarzyszą nam na co dzień, a w wyjątkowym dniu „Biegu” staramy się podzielić nimi ze wszystkimi chętnymi. – mówi Dariusz Krysiak, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik, organizator „Biegu po uśmiech”.

Poznaj SOS Wioski Dziecięce

Impreza będzie także świetną okazją na zapoznanie się z działalnością stowarzyszenia. W chwili obecnej SOS Wioski Dziecięce prowadzą intensywną rekrutację na Rodziców SOS – dlaczego? Dane dotyczące pieczy zastępczej w Polsce są alarmujące – liczba dzieci kierowanych do pieczy zastępczej i niewykonanych postanowień sądów rodzinnych stale rośnie1. Sądy wydały ponad 1900 postanowień2 o natychmiastowej konieczności przeniesienia dzieci do pieczy zastępczej między innymi ze względu na ich bezpieczeństwo.

Mimo dostępnych środków finansowych i infrastrukturalnych z powodu braku kandydatów na rodziców SOS w 2024 r. stowarzyszenie było w stanie przyjąć jedynie 97 dzieci, które dołączyły do grupy 400 podopiecznych, którym Programy SOS zapewniły pieczę. Organizacja jest jednak w stanie zapewnić opiekę o wiele większej liczbie potrzebujących dzieci.

– Sytuacja jest bardzo trudna, rok temu, pomimo dostępnych środków stowarzyszenie było w stanie przyjąć jedynie 97 dzieci. Jednocześnie otrzymaliśmy ponad 700 zgłoszeń, które nieraz się powtarzają. – komentuje Paulina Cygler, Koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników. Powód? Brak opiekunów zastępczych. – Otoczenie pilnie potrzebujących pomocy dzieci opieką jest niemożliwe bez współpracy z rodzicami, których nadal brakuje.

Atrakcje dla dzieci i młodzieży

Poza głównym biegiem im. Andrzeja Kandzierskiego, w trakcie imprezy odbędą się także konkurencje dla najmłodszych! Osoby chętne do udziału w tych zawodach będą mogły zapisać się w godzinach 8:00 – 10:00.

Dobra zabawa nie ogranicza się jednak tylko do biegania! Na wszystkich gości czekają rozmaite atrakcje, a wśród nich między innymi pokazy sztuk walki, występy artystyczne i minikurs pierwszej pomocy!

Harmonogram i adres imprezy przedstawiamy poniżej:

Program SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik, ul. H. Gmeinera 8

8:00 Otwarcie biura zawodów

8:00 – 10:00 Zapisy do biegów dla dzieci i młodzieży

8:00 – 9:20 Zapisy do biegu integracyjnego

9:30 Uroczyste otwarcie imprezy

9:40 Bieg integracyjny

9:50 Bieg Gości Honorowych

10:00 Bieg Główny im. Andrzeja Kandzierskiego – 5 km

10:05 Otwarcie wesołego miasteczka

10:10 Występ Gminnej Orkiestry Dętej z Zakrzówka

10:30 Rozgrzewka biegowa dla dzieci i młodzieży – Xtreme /boisko trawiaste/

10:45 Rozpoczęcie konkurencji biegowych dla dzieci i młodzieży

10:50 Konkurs plastyczny pt. ”Sport i Ja”

11:00 Występ dzieci z CKiP

11:30 Minikurs udzielania pierwszej pomocy

12:20 Pokaz sztuk walki – Akademia Judo PERUN

12:50 Pokaz straży pożarnej i ratownictwa medycznego

13:30 Pokazy Sokolnictwa

14:00 Dekoracja zwycięzców i wręczenie nagród

14:30 Losowanie nagród niespodzianek

Do zobaczenia na starcie!

Sponsor główny:

SOS Wioski Dziecięce w Ustroniu już od 20 lat działają z myślą o dzieciach, które z różnych powodów nie mogły pozostać w swoich rodzinach i opuściły je w trybie interwencyjnym, zabezpieczając ich bezpieczeństwo. Organizacja, w ramach Rodzinnego Domu Czasowego Pobytu „Sindbad”, otoczyła opieką i wsparciem już 294 dzieci. Opieka nad dziećmi w „Sindbadzie” realizowana jest całodobowo.

Dzieci, które trafiają do Sindbada w trybie interwencyjnym przeżywają bardzo trudne chwile. Odłączenie od rodziny, szczególnie w sytuacjach, gdy rodzina doświadcza wielu problemów jest dla dziecka trudne, a gdy jest to sytuacja interwencyjnego odłączenia, bywa traumatyczne. – Często czują smutek, złość, ale też mnóstwo lęku i niepewności. Dlatego w Sindbadzie robimy wszystko, aby przywrócić dzieciom poczucie bezpieczeństwa i spokój. – komentuje Justyna Szlauer, zastępca dyr. ds. pedagogicznych „Sindbad” Rodzinnego Domu Czasowego Pobytu. I jak dodaje – Sindbad to miejsce, w którym zapewniamy dziecku w tym trudnym momencie życia bezpieczeństwo. W czasie, gdy ich życie diametralnie się zmienia mogą liczyć na troskliwą pomoc dorosłych, m.in.. wychowawców czy psychologa.

Ważne jest również to, że w tym trudnym czasie dla dziecka, stowarzyszenie towarzyszy też rodzinie dziecka. – Zależy nam, by rodzina nie rezygnowała z dziecka i uwierzyła w swoje możliwości. Zdajemy sobie sprawę, że przyczyn kryzysu może być wiele, są to często złożone i bardzo trudne sytuacje, dlatego wspieramy biologicznych opiekunów dziecka i motywujemy ich do zmiany. – komentuje Elżbieta Grabowska-Jabłońska, Dyrektorka Programu SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń. Rodzice mogą korzystać zarówno z pomocy psychologa pracującego w RD „Sindbad”, jak też z terapii zewnętrznych lub pomocy innych specjalistów. – Dlaczego jest to tak ważne? Bo dzięki wspólnemu wysiłkowi i zaangażowaniu praca przynosi efekty, a co w tym wszystkim najważniejsze – czasem dzieci mogą wrócić pod opiekę swoich bliskich. – dodaje Elżbieta Grabowska-Jabłońska.

Kryzys rodzicielstwa zastępczego i rekrutacja Rodziców SOS

Działalność interwencyjna SOS Wiosek Dziecięcych w Ustroniu to również odpowiedź na kryzys rodzicielstwa zastępczego. W chwili obecnej SOS Wioski Dziecięce prowadzą intensywną rekrutację na Rodziców SOS – dlaczego? Dane dotyczące pieczy zastępczej w Polsce są alarmujące – liczba dzieci kierowanych do pieczy zastępczej stale rośnie1, a sądy wydały ponad 1900 postanowień2 o natychmiastowej konieczności przeniesienia dzieci do pieczy zastępczej.

Tylko w zeszłym roku do SOS Wiosek Dziecięcych napłynęło prawie 700 zapytań o miejsce w pieczy zastępczej. Mimo dostępnych środków stowarzyszenie było w stanie przyjąć jedynie 97 dzieci. – Niestety, bez kluczowych osób, czyli Rodziców SOS i osób prowadzących Rodzinne Domy Dziecka nie jesteśmy w stanie podjąć się natychmiastowej opieki nad dziećmi. Dlatego z całego serca zachęcamy Państwa do nadsyłania zgłoszeń. Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej nad kilkorgiem dzieci. Mogą być to również osoby bezdzietne, jak też mające własne dzieci. Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org. – tłumaczy Paulina Cygler, Koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce.

SOS Rodzinie

SOS Wioski Dziecięce w Ustroniu prowadzą również działania profilaktyczne w gminie Brenna w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Celem Programu jest niesienie pomocy rodzinom biologicznym w trudnej sytuacji życiowej, by mogły pokonać kryzys i pozostać razem. – Dużą częścią naszej pracy jest praca środowiskowa z rodziną, poznanie jej mocnych stron oraz i codziennych trudności. Rodziny często mierzą się z wieloma problemami, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Robimy wszystko, by to zmienić. – mówi Sylwia Urbaś, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w gminie Brenna. Duży nacisk kładziony jest także na pracę indywidualną z podopiecznymi, by systematycznie wspierać ich rozwój. W świetlicy SOS organizowane są zajęcia tematyczne, wyjazdy edukacyjne i wakacyjne dla dzieci. W trakcie zajęć świetlicowych dzieci otrzymują wsparcie w odrabianiu lekcji oraz rozwijają swoje pasje, takie jak m. in. gotowanie, fotografia, sport czy taniec.

Wspólne świętowanie już 4 czerwca! Urodzinowy piknik odbędzie się na terenie „Sindbada”, przy ul. Bernardka 38 w Ustroniu! Start o godz. 15:00, a na miejscu mnóstwo atrakcji dla dzieci i rodzin.

Wydarzenie objęte jest patronatem honorowym Rzecznika Praw Dziecka

oraz Starosty Cieszyńskiego Janiny Żagan.

Patroni medialni: TVP Katowice, TVS oraz Gazeta Ustrońska.

Koalicja Organizacji Pozarządowych monitorujących wdrażanie Konwencji o Prawach Dziecka w Polsce przypomniała kandydatom na urząd Prezydenta RP kwestię ratyfikacji Protokołu Fakultatywnego do Konwencji o Prawach Dziecka. Dokument ten ustanawia bowiem istotny mechanizm ochrony praw dziecka, przyznając każdemu dziecku, grupie dzieci, a także innym osobom działającym w ich imieniu, możliwość zawiadomienia Komitetu Praw Dziecka ONZ o tym, że dziecko lub dzieci stały się ofiarami naruszenia praw przyznanych w Konwencji o Prawach Dziecka lub jej Protokołów fakultatywnych. Przyjęcie Protokołu stworzy również Rzeczpospolitej Polskiej szansę kierowania skarg międzypaństwowych względem innych Państw – Stron Protokołu, kreując nową perspektywę ochrony praw małoletnich obywateli Polski w relacjach z innymi państwami.

Do komitetów wszystkich zarejestrowanych kandydatów na urząd Prezydenta RP skierowane zostały zapytania dotyczące stanowiska kandydatów wobec kwestii ratyfikacji tzw. III Protokołu i działań z nią związanych¹.

Pytania zadane kandydatom:

1. Czy w przypadku objęcia urzędu Prezydenta RP, zobowiązuje się Pani/Pan do podjęcia priorytetowo działań na rzecz ratyfikacji III Protokołu, w tym złożenia w Sejmie w ciągu pierwszych 100 dni urzędowania projektu odpowiedniej ustawy ratyfikacyjnej?

2. Czy jako Prezydent RP poprze Pani/Pan działania informacyjne i edukacyjne skierowane do dzieci, rodziców, sędziów, prokuratorów, adwokatów, pracowników socjalnych i innych grup zawodowych na temat możliwości, jakie daje ratyfikacja III Protokołu?

3. Czy deklaruje Pani/Pan gotowość do współpracy z organizacjami społecznymi przy wdrażaniu przyszłych zaleceń Komitetu Praw Dziecka ONZ, które mogą pojawić się w wyniku rozpatrywania zawiadomień dotyczących Polski?

Każde pytanie zawierało możliwość odpowiedzi: „TAK”, „NIE” lub „Inne” – z miejscem na komentarz.

^{1 Pytania zostały wysłane na oficjalne adresy komitetów wyborczych zarejestrowanych kandydatów na urząd Prezydenta RP pocztą tradycyjną, zgodnie z danymi opublikowanymi przez Państwową Komisję Wyborczą. Równolegle przeprowadzona została również wysyłka zapytań drogą elektroniczną (w tym również przypomnienia).}

Cały dokument wraz z odpowiedziami można przeczytać pod tym linkiem.

Rodzice SOS pilnie poszukiwani! Dane dotyczące pieczy zastępczej w Polsce są alarmujące – liczba dzieci kierowanych do pieczy zastępczej stale rośnie1, a ponad 1900 dzieci2 w trybie natychmiastowym powinno trafić do pieczy zastępczej. W odpowiedzi na tę dramatyczną sytuację Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce prowadzi intensywną rekrutację na Rodziców SOS.

– Dane są przytłaczające. Tylko w zeszłym roku do SOS Wiosek Dziecięcych napłynęło prawie 700 zapytań o miejsce w pieczy zastępczej. Mimo dostępnych środków stowarzyszenie było w stanie przyjąć jedynie 97 dzieci. Z kolei, w tym roku mamy w zgłoszeniach już 103 dzieci. Co smutne, niektóre zapytania wielokrotnie się powtarzają. Oznacza to, że bardzo długo nie można znaleźć miejsca dla dzieci w całym systemie. – komentuje Paulina Cygler, Koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników. Powód? Brak opiekunów zastępczych. – Nasze stowarzyszenie posiada odpowiednie zasoby, mamy przygotowaną infrastrukturę, ale niestety – bez kluczowych osób, czyli Rodziców SOS nie jesteśmy w stanie podjąć się natychmiastowej opieki nad dziećmi.

Warto dodać, że SOS Wioski Dziecięce w Polsce zapewniają nie tylko dom, ale też pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, jak też pomoc administracyjno-techniczną. Stowarzyszenie wspiera również rozwój kompetencji Rodziców SOS, np. poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. Rodziny SOS mają także dostęp do opieki psychologicznej – W każdej z naszych Wiosek SOS mamy zespół specjalistów, którzy pomagają przezwyciężyć trudności, z jakimi mierzą się dzieci oraz rodzice. – dodaje Paulina Cygler.

Historia Marysi

Historia Marysi, podobnie jak wielu dzieci, była trudna. Ojciec dziewczynki nigdy nie nawiązał kontaktu z córką, a matka została pozbawiona władzy rodzicielskiej i objęta zakazem kontaktu – decyzję sądu poprzedziły trudne i bolesne doświadczenia: przemoc fizyczna i psychiczna oraz całkowity brak opieki. Mimo tak trudnego startu Marysia jest pogodną, towarzyską osobą. Uwielbia tworzyć – z zapałem koloruje, lepi z plasteliny i maluje. Kocha zwierzęta, zwłaszcza koty. Często śpiewa pod nosem ulubione piosenki, a taniec to dla niej forma wyrażenia radości. Dzięki opiece w Wiosce i wsparciu specjalistów, Maria z dnia na dzień rozkwita. Historia dziewczynki pokazuje, jak ważne jest, by dzieci nie musiały pozostawać w rodzinach, które nie zapewniają im poczucia bezpieczeństwa i się o nie nie troszczą. Dlatego w sytuacji, gdy dzieci nie mogą pozostać w rodzinie, tak istotne jest tworzenie nowych form opieki zastępczej. – komentuje Paulina Cygler.

Ty też możesz pomóc – zostań Rodzicem SOS

Aby aplikować wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108 · lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org

Pierwszym etapem rekrutacji jest niezobowiązująca rozmowa informacyjna (telefoniczna lub online). Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej nad kilkorgiem dzieci. Mogą być to również osoby bezdzietne, jak też mające własne dzieci.

Protokół fakultatywny do Konwencji o Prawach Dziecka w sprawie procedury składania zawiadomień, czyli tzw. III Protokół, ustanawia istotny mechanizm ochrony praw dziecka. Przyznaje każdemu dziecku, grupie dzieci, a także innym osobom działającym w ich imieniu, możliwość zawiadomienia Komitetu Praw Dziecka o tym, że dziecko lub dzieci stały się ofiarami naruszenia praw przyznanych w Konwencji. Jego ratyfikowanie pozwoliłoby dzieciom zakwestionować ograniczenie ich prawa do edukacji, pozbawienie kontaktu z rodzicami czy brak zapewnienia im ochrony przed przemocą.

Dlatego jako Koalicja Organizacji Pozarządowych monitorujących wdrażanie Konwencji o Prawach Dziecka w Polsce zwróciliśmy się do osób kandydujących w najbliższych wyborach prezydenckich o zajęcie jednoznacznego stanowiska w sprawie priorytetowego podjęcia działań na rzecz ratyfikacji III Protokołu, a także poparcia działań edukacyjnych i informacyjnych nt. możliwości jakie ona daje oraz deklaracji współpracy z organizacjami społecznymi przy wdrażaniu przyszłych zaleceń Komitetu Praw Dziecka ONZ.

W skład Koalicji, obok Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, wchodzą: ATD Czwarty Świat, Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, Fundacja Integracja, Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego, Fundacja Szkoła z Klasą, Fundacja W stronę dialogu, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, La Strada – Fundacja przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu, Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej, Polski Komitet EAPN (EAPN Polska), Stowarzyszenie Interwencji Prawnej oraz Stowarzyszenia Polski Komitet Narodowy UNICEF

Dlaczego Polska powinna ratyfikować III Protokół?

Ratyfikacja III Protokołu rekomendowana Polsce przez Komitet Praw Dziecka ONZ, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka, przyniesie konkretne korzyści:

• Zapewni dzieciom głos na arenie międzynarodowej. Umożliwi im (lub ich reprezentantom) składanie zawiadomień do Komitetu Praw Dziecka ONZ o naruszeniach ich praw, po wyczerpaniu drogi krajowej.

• Wzmocni krajowy system ochrony praw dziecka. Zalecenia wydawane przez Komitet w odpowiedzi na zawiadomienia stanowią impuls do wprowadzania systemowych zmian i dobrych praktyk.

• Podniesie standardy i prestiż Polski. Dołączenie do grona 53 państw (w tym naszych sąsiadów: Niemiec, Czech, Słowacji, Litwy i Ukrainy), które już ratyfikowały Protokół, wzmocni pozycję Polski jako kraju realizującego zobowiązania w zakresie praw człowieka.

• Zapewni Polsce narzędzia ochrony dzieci za granicą. Umożliwi Rzeczypospolitej Polskiej składanie skarg międzypaństwowych dotyczących naruszeń praw polskich dzieci w innych państwach-stronach Protokołu.

Ratyfikacja III Protokołu leży w dobrze pojętym interesie Polski i jest spójna z rolą Prezydenta RP jako strażnika Konstytucji i najwyższego przedstawiciela państwa w stosunkach międzynarodowych.

Dzięki wspólnym działaniom:

zapewniamy bezpieczne ferie i wakacje naszym podopiecznym,

wspieramy rozwój emocjonalny i edukacyjny dzieci w ich czasie wolnym,

dajemy szansę na lepszą przyszłość , tworzymy wspólnie wspomnienia z realizacji marzeń!

W tym roku dzięki naszemu Darczyńcy ferie zimowe były dla podopiecznych SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku czasem pełnym radości, integracji i nowych doświadczeń. Dzieci i młodzież wzięły udział w trzech wyjątkowych wyjazdach – jeden do Bałtowa i dwa do Lublina.

W Bałtowie odwiedzili Wioskę Świętego Mikołaja, gdzie czekały zimowe atrakcje, warsztaty i mnóstwo zabawy. Spotkanie z Mikołajem oraz świąteczna atmosfera sprawiły, że uśmiechy nie schodziły im z twarzy.

Podczas wyjazdu do Lublina dzieci rozwijały kreatywność w pracowni PigCasso, tworząc własne dzieła sztuki, aby następnie wyszaleć się w parku trampolin i zajadać się pizzą. Młodzież także pobudzała swoją wyobraźnię i uczestniczyła w ceramicznych warsztatach w Manufakturze Bolesławiec. Następnym punktem młodzieżowej wycieczki była wspólna gra w kręgle, która przyniosła wiele radości, a koncert „Męskie Brzmienia” w Centrum Spotkania Kultur był wyjątkowym zakończeniem dnia.

Wyjazdy feryjne pozwoliły dzieciom nie tylko świetnie się bawić, ale także uczyć się nowych rzeczy i zacieśniać relacje.

Dziękujemy za zaufanie i wspólnie patrzymy z nadzieją w przyszłość

#Pepco#SOSWioskiDziecięce#RazemDlaDzieci#PomagamyZSercem#CSR#SpołecznaOdpowiedzialność

Bieg na Szczyt Rondo 1 w Warszawie to kultowa już impreza sportowo-charytatywna, która od lat zrzesza zarówno amatorów biegania po schodach, jak i profesjonalnych zawodnikow, walczących o punkty rankingowe. Najlepszych biegaczy po schodach z całego świata nie zabraknie w Rondo 1 również w tym roku. Są to m.in. Wai Ching Soh, Ryoji Watanabe, Piotr Łobodziński, Valentina Belotti, Yuko Tateishi czy Klaudia Krajewska.

Warszawski biurowiec Rondo 1 co roku gości kilkuset sportowców, którzy łączą bieganie po schodach z dobrą zabawą i pomaganiem. Nie inaczej było podczas XIII Biegu na Szczyt Rondo 1, który odbył się w sobotę, 12 kwietnia br. W rywalizacji udział wzięło prawie 600 osób, a wśród nich – najlepsi specjaliści biegania po schodach na świecie.

W rywalizacji elity sportowej zwyciężył faworyt zawodów, Malezyjczyk Wai Ching Soh. Aktualny mistrz świata triumfował w dwóch poprzednich edycjach imprezy, a w miniony weekend skompletował swoisty hat-trick, wygrywając trzeci raz z rzędu. Drugie miejsce zajął lider światowego rankingu, Japończyk Ryoji Watanabe, a na trzecim stopniu podium stanął doświadczony reprezentant Włoch, Fabio Ruga. Najszybszy z Polaków był ponownie Piotr Łobodziński, do którego nadal należy rekord trasy w Rondo 1 z 2014 roku – 3 minuty i 27 sekund. W tym roku Łobodziński uplasował się na czwartej pozycji.

Najszybsza wśród kobiet okazała się Tea Faber. To pierwszy triumf Chorwatki w Biegu na Szczyt Rondo 1. Na drugim stopniu podium stanęła Polka Iwona Wicha, a trzecie miejsce zajęła aktualna mistrzyni świata w bieganiu po schodach, Valentina Belotti z Włoch.

W kategorii Open triumfowali Mikołaj Zięba z Torunia oraz krakowianka, Dominika Ostrowska.

Tradycyjnie, w trakcie zawodów można było spotkać liczne grono strażaków, którzy pokonali całą trasę, czyli ponad 830 schodów w pełnym wyposażeniu, oddychając za pomocą butli i masek tlenowych.

Równie ekscytujące wyzwanie podjął Sylwester Wilk, który kilka lat temu stracił nogę w wypadku motocyklowym. Sportowiec odstawił na bok protezę i pokazał, że na 37 piętro Rondo 1 można… wskoczyć na jednej nodze! Zajęło mu to niewiele ponad 12 minut! Co więcej, po krótkim odpoczynku zdecydował się pokonać tą samą trasę raz jeszcze – tym razem już z protezą. Czas 6 minut i 4 sekundy dał mu miejsce w pierwszej „setce” klasyfikacji Open.

W tle rywalizacji sportowej, biegacze ponownie pokazali, że poprzez sport można uczynić wiele dobrego. Wszystkie opłaty startowe uczestników biegu zostały przekazane na rzecz podopiecznych SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku. Zebrana kwota wyniosła w tym roku 49 302 złote, a w całej historii Biegu na Szczyt Rondo 1 ta suma przekroczyła już 400 tysięcy złotych!

Gospodarzem zawodów był biurowiec Rondo 1, a partnerem – sieć klubów fitness Zdrofit. Patronami medialnymi wydarzenia zostali: Biegowe.pl, Eurobuild CEE, Informator Stolicy, MaratonyPolskie.pl, NowaWarszawa.pl, Radio Kolor, TVP 3 Warszawa oraz TVP Sport.

Szczegółowe informacje o zawodach można znaleźć na stronie www.biegnaszczyt.pl, a o SOS Wioskach Dzięcięcych na https://wioskisos.org/.

Wyniki biegu dostępne są pod tym linkiem.

RONDO 1

RONDO 1 to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej ekologicznych budynków wysokościowych klasy A+ w Europie Środkowo-Wschodniej. 40-piętrowa wieża oddana do użytku w 2006 roku, znajduje się w centrum warszawskiej dzielnicy biznesowej, przy Rondzie ONZ, w pobliżu stacji metra RONDO ONZ oraz dworca Warszawa Centralna. W skład kompleksu wchodzi także sąsiadujący,
10-kondygnacyjny budynek, w którym mieści się m.in. parking oraz szerokie zaplecze handlowo-usługowe. Rondo 1 oferuje łącznie 66 tys. mkw. powierzchni najmu oraz blisko 500 miejsc parkingowych. Jako pierwszy w Europie wieżowiec, kompleks otrzymał certyfikat ekologiczny LEED Gold w kategorii „Budynki istniejące”. W 2016 roku budynek otrzymał najwyższą w systemie LEED ocenę Platinum. RONDO 1 jest również zdobywcą prestiżowej nagrody Real Green CEE Real Estate Quality Awards 2012 w kategorii „Budynek Roku 2011” oraz CEE Real Estate Quality Awards 2013 w kategorii „Budynek Dekady”. Projekt Rondo 1 opracowała przy współpracy polskich pracowni AZO oraz Epstein renomowana amerykańska firma architektoniczna Skidmore, Owings & Merrill.

Kontakt:

Bieg na Szczyt Rondo 1 w Warszawie to kultowa już impreza sportowo-charytatywna, która od lat zrzesza zarówno amatorów biegania po schodach, jak i profesjonalnych zawodnikow, walczących o punkty rankingowe. Najlepszych biegaczy po schodach z całego świata nie zabraknie w Rondo 1 również w tym roku. Są to m.in. Wai Ching Soh, Ryoji Watanabe, Piotr Łobodziński, Valentina Belotti, Yuko Tateishi czy Klaudia Krajewska.

Zanim jednak profesjonaliści staną do rywalizacji o czołowe lokaty, na klatkę schodową ruszą biegacze-amatorzy. W tej grupie znajdzie się m.in. Maja Makowska, znana szerzej jako „Sugar Woman”, która jest ambasadorką Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce i pierwszą diabetyczką na świecie, mogącą pochwalić się ukończeniem triathlonu na dystansie Double Ironman.

– Z ogromną przyjemnością ponownie spróbuję swoich sił w Biegu na Szczyt Rondo 1. To dla mnie jedyny taki start w roku, bo zwykle biegam po płaskim terenie. Wspaniałe jest to, że oprócz sprawdzenia swojej formy, można przy okazji wesprzeć SOS Wioski Dziecięce. Polecam każdemu, by choć raz zmierzył się z tego rodzaju wysiłkiem, bo to jest coś wyjątkowego. Tak samo, jak atmosfera podczas wydarzenia. Ja już zmobilizowałam moją siostrę, która również weźmie udział w sobotnim biegu – powiedziała Maja Makowska.

W rywalizacji weźmie także udział Sylwester Wilk, sportowiec znany szerszej publiczności m.in. z programów „Taniec z Gwiazdami” i „Ninja Warrior Polska”, który kilka lat temu stracił nogę w wyniku wypadku motocyklowego, a w ubiegłym roku z doskonałym wynikiem ukończył zawody triathlonowe IRONMAN 70.3 Warsaw. Na start w Rondo 1 szykuje coś specjalnego.

– Na co dzień, jako trener, testuję w tym budynku moich podopiecznych. Tym razem to budynek przetestuje moją wytrzymałość. Uznałem, że wejście na górę na dwóch nogach będzie zbyt proste, dlatego spróbuję zostać pierwszą osobą, która zrobi to… na jednej nodze. Bez protezy i bez kul. Będzie ciężko, ale nie ma się co dziwić, że jest pod górę, skoro idzie się na sam szczyt – powiedział Sylwester Wilk.

Wszyscy uczestnicy XIII Biegu na Szczyt Rondo 1 poprzez swój udział wspierają podopiecznych SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku. To właśnie do nich trafią środki zebrane z opłat startowych

oraz dodatkowych, dobrowolnych wpłat zawodników. W dotychczasowej historii biegu przekazano na ten cel już łącznie ponad 350 tysięcy złotych. Dzięki kwocie zebranej podczas tegorocznej edycji wydarzenia, ta suma przekroczy 400 tysięcy złotych!

XIII Bieg na Szczyt Rondo 1 odbędzie się w sobotę, 12 kwietnia br. Pierwsi biegacze na trasę ruszą o godz. 10:00. Rywalizacja elity sportowej została zaplanowana natomiast na godz. 13:40. Szczegółowe informacje o wydarzeniu oraz pełną agendę można znaleźć na stronie www.biegnaszczyt.pl.

Gospodarzem zawodów jest biurowiec Rondo 1, a partnerem – sieć klubów fitness Zdrofit. Patronami medialnymi wydarzenia zostali: Biegowe.pl, Eurobuild CEE, Informator Stolicy, MaratonyPolskie.pl, NowaWarszawa.pl, Radio Kolor, TVP 3 Warszawa oraz TVP Sport.

Trasa biegu:

· bieg na 37. piętro (ale do pokonania jest 38 pięter – w tym piętro 5a)

· przewyższenie: 142 metry

· do pokonania jest 836 stopni

· klatka lewoskrętna

· liczba schodów na jednym półpiętrze: 11

· liczba nawrotów: 76

RONDO 1

RONDO 1 to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej ekologicznych budynków wysokościowych klasy A+ w Europie Środkowo-Wschodniej. 40-piętrowa wieża oddana do użytku w 2006 roku, znajduje się w centrum warszawskiej dzielnicy biznesowej, przy Rondzie ONZ, w pobliżu stacji metra RONDO ONZ oraz dworca Warszawa Centralna. W skład kompleksu wchodzi także sąsiadujący, 10-kondygnacyjny budynek, w którym mieści się m.in. parking oraz szerokie zaplecze handlowo-usługowe. Rondo 1 oferuje łącznie 66 tys. mkw. powierzchni najmu oraz blisko 500 miejsc parkingowych. Jako pierwszy w Europie wieżowiec, kompleks otrzymał certyfikat ekologiczny LEED Gold w kategorii „Budynki istniejące”. W 2016 roku budynek otrzymał najwyższą w systemie LEED ocenę Platinum. RONDO 1 jest również zdobywcą prestiżowej nagrody Real Green CEE Real Estate Quality Awards 2012 w kategorii „Budynek Roku 2011” oraz CEE Real Estate Quality Awards 2013 w kategorii „Budynek Dekady”. Projekt Rondo 1 opracowała przy współpracy polskich pracowni AZO oraz Epstein renomowana amerykańska firma architektoniczna Skidmore, Owings & Merrill.

Znana autorka literatury dziecięcej Tina Oziewicz napisała bajkę dla SOS Wiosek Dziecięcych, która uczy o mocy słów. Sposób, w jaki zwracamy się do swoich dzieci wpływa na to jak wielkie się czują – i to dosłownie! Premiera bajki Co robią słowa?, podczas której nowa ambasadorka SOS, Bovska, przeczyta uczestnikom jej tekst, odbędzie się w najbliższa sobotę w Bibliotece Publicznej m. st. Warszawy przy ul. Koszykowej 26/28. Poza czytaniem, na dzieci czekać będą animacje i specjalne warsztaty.

Czytanie odbędzie się w sobotę, 5 kwietnia w Bibliotece Publicznej m. st. Warszawy na ul. Koszykowej 26/28 o godz. 11:00, w sali konferencyjnej na I piętrze budynku Plomby. Lektura będzie dobrą okazją do refleksji nad wagą słów, którymi zwracamy się do naszych najbliższych i jest wsparciem działalności SOS Wiosek Dziecięcych w zapewnianiu dzieciństwa pełnego miłości dla każdego dziecka. Na najmłodszych czekać będą także animacje i warsztaty.

Dlaczego to takie ważne?

Słowa mają ogromną moc. Z każdym „Zobacz, co narobiłeś!”, „Cicho bądź”, „Nie maż się, inni mają gorzej” malejemy, a nasze poczucie wartości ląduje w koszu na śmieci. Tak też stało się z bohaterką napisanej przez Tinę Oziewicz bajki dla SOS Wiosek Dziecięcych „Co robią słowa?”.

Ta słodko-gorzka opowieść to historia myszki, która dorastając wśród słów pogardy i braku wsparcia, stawała się coraz mniejsza, aż w końcu, chowając się w pudełku zapałek, trafiła do kosza na śmieci. Pogodzona z nową rzeczywistością, umeblowała swoje „mieszkanie” mebelkami z odpadków i żyła bez nadziei na lepszy los. Wszystko zmienia się, gdy do kubła trafia małe dziecko, a mała myszka postanawia się nim zaopiekować w inny sposób, niż znała do tej pory.

Główna bohaterka, podobnie jak wiele podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, nie słyszała w domu słów, które wspierały ją i sprawiały, że czuła się kompetentna, kochana, ważna. Jej finał pokazuje jednak, że nie trzeba powielać złych czy przemocowych wzorców, wśród których się wzrastało. Można – jak nasza Myszka – przerwać pokoleniową sztafetę umniejszania innych i przekazać dzieciom wszystko, co najlepsze. 

– opowiada Tina Oziewicz, autorka bajki.

Moc słów jest silniejsza niż nam się wydaje. Wpływa m.in. na naszą samoocenę, postrzeganie siebie, motywację i nastawienie do działania. Bardzo ważne jest, abyśmy zwracali się do dzieci wzmacniając je, aniżeli deprecjonując. O ile większą moc daje „Wierzę w Ciebie”, „Jesteś dla mnie ważny”, „Widzę ile pracy, w to włożyłeś”.

Pamiętajmy, jak ważne jest werbalne wspieranie naszych dzieci. Jest to kluczowe w budowaniu sprawczości i pewności siebie przyszłych młodych dorosłych. Słowa mają moc kształtowania własnego postrzegania siebie i świata w około, dlatego każde wyrażenie wsparcia, zrozumienia czy zachęty ma ogromny wpływ na rozwój emocjonalny i społeczny dziecka. Każdą ważną informację, także dotyczącą trudnego zachowania dziecka, można przekazać w sposób pełny szacunku. 

– apeluje Aleksandra Sikorska, psycholog i doradczyni programowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

Bajka jest dostępna do pobrania w formie e-booka, a w dniu wydarzenia ukaże się także w formie audiobooka czytanego przez Andrzeja Seweryna.

Osoby zainteresowanie zachęcamy do pobrania bajki pod poniższym linkiem: https://wioskisos.org/ebook/

Warsztaty dla najmłodszych i nie tylko

Podczas spotkania odbędą się także warsztaty przygotowywania zakładek do książek z papieru czerpanego zawierającego nasiona kwiatów. Takie unikatowe zakładki po przeczytaniu książki i odpowiednim przygotowaniu będą mogły zakwitnąć! Warsztaty to też świetna okazja do praktycznej nauki o recyklingu. Każda osoba biorąca udział w zajęciach wyjdzie z własną wyjątkową i ekologiczną pamiątką.

Poza warsztatami na miejscu znajdą się także kolorowanki przygotowane na podstawie autorskich ilustracji do bajki.

Pomóż dzieciom, które na co dzień maleją

Niestety, problem opisywany w bajce nie kończy się na granicy świata przedstawionego. W Polsce żyje tysiące dzieci, które nie słyszały słów miłości, wsparcia i zapewnienia, że są wystarczające. To m.in. podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych, którzy trafiając pod opiekę rodziców SOS po raz pierwszy doświadczają spokojnego dzieciństwa w bezpieczeństwie i miłości.

Jeżeli chcesz wesprzeć działalność Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, przekaż na jego rzecz procent 1,5% podatku – aby to zrobić, należy wpisać nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Deklarację podatkową można złożyć do 30 kwietnia 2025 r. – po tym terminie podatnik traci możliwość przekazania 1,5% podatku.

Bieg Na Szczyt Rondo 1, mimo niszowego charakteru, można śmiało uznać za jedno z kultowych wydarzeń w warszawskim kalendarzu imprez biegowych. Nie tylko daltego, że jest niecodzienne wyzwanie, ale przede wszystkim – forma pomocy. Inicjatywa od początku swojego istnienia wspiera Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce, przekazując na rzecz Wioski SOS w Kraśniku przychód z opłat startowych, wpłacanych przez uczestników biegu. Zebrana w ten sposób łączna kwota przekroczyła już poziom 350 tysięcy złotych.

A biegacze palą się do takiej pomocy! Od pierwszej edycji wydarzenia w 2011 roku, nie zdarzyło się jeszcze, by na bieg zostały wolne miejsca. Zwykle wyprzedają się one na wiele tygodni przed zawodami.

Warszawski biurowiec dwukrotnie był też gospodarzem mistrzostw Europy w bieganiu po schodach, rozgrywanych pod egidą Towerrunning World Association. Każdego roku na 37. piętro wieżowca wbiegają najlepsi specjaliści w tej konkurencji na świecie, a często również znane osoby ze świata sportu, mediów i kultury.

Ruszają zapisy

Rejestracja na XIII Bieg Na Szczyt Rondo 1 zostanie uruchomiona we wtorek, 11 lutego o godz. 14:00 w portalu SlotMarket.pl. Organizatorzy przewidują miejsca dla 600 uczestników.

Pakiet startowy będzie można nabyć w cenie od 70 do 100 złotych. Najmniej zapłacą Ci, którzy zapiszą się jako pierwsi. Organizatorzy przypominają, by nie zwlekać z rejestracją, ponieważ chętnych do udziału w biegu będzie prawdopodobnie więcej niż dostępnych miejsc.

Gospodarzem zawodów jest warszawski biurowiec Rondo 1. Patronami medialnymi biegu są: Biegowe.pl, Eurobuild CEE, MaratonyPolskie.pl, NowaWarszawa.pl, Radio Kolor, TVP 3 Warszawa oraz TVP Sport.

Więcej informacji o wydarzeniu można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej www.biegnaszczyt.pl

RONDO 1

RONDO 1 to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej ekologicznych budynków wysokościowych klasy A+ w Europie Środkowo-Wschodniej. 40-piętrowa wieża oddana do użytku w 2006 roku, znajduje się w centrum warszawskiej dzielnicy biznesowej, przy Rondzie ONZ, w pobliżu stacji metra RONDO ONZ oraz dworca Warszawa Centralna. W skład kompleksu wchodzi także sąsiadujący, 10-kondygnacyjny budynek, w którym mieści się m.in. parking oraz szerokie zaplecze handlowo-usługowe. Rondo 1 oferuje łącznie 66 tys. mkw. powierzchni najmu oraz blisko 500 miejsc parkingowych. Jako pierwszy w Europie wieżowiec, kompleks otrzymał certyfikat ekologiczny LEED Gold w kategorii „Budynki istniejące”. W 2016 roku budynek otrzymał najwyższą w systemie LEED ocenę Platinum. RONDO 1 jest również zdobywcą prestiżowej nagrody Real Green CEE Real Estate Quality Awards 2012 w kategorii „Budynek Roku 2011” oraz CEE Real Estate Quality Awards 2013 w kategorii „Budynek Dekady”. Projekt Rondo 1 opracowała przy współpracy polskich pracowni AZO oraz Epstein renomowana amerykańska firma architektoniczna Skidmore, Owings & Merrill.

Kontakt:

Piotr Jakóbik
Rzecznik Prasowy Biegu Na Szczyt RONDO 1
Mobile: +48 511 291 080
Email: piotr@sportevolution.pl

Anna Rudnicka-Sipayłło
Kontakt dla mediów branżowych / real estate
Mobile: +48 604 444 724
Email: ars@advancedpr.pl

Ruszają zapisy do udziału w projekcie profilaktyki i przeciwdziałania przemocy domowej. Program SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce zaprasza dzieci, młodzież, rodziców, nauczycieli i pracowników socjalnych na darmowe warsztaty, szkolenia i konsultacje.

Profilaktyka dla wzmocnienia rodzin

Program SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce rozpoczyna projekt, którego celem jest zwrócenie uwagi na wciąż aktualny problem przemocy domowej wobec dzieci oraz relacje w rodzinach z wieloma problemami.

W ramach projektu prowadzone będą warsztaty poszerzające wiedzę z zakresu przeciwdziałania przemocy, diagnostyki dziecka doświadczającego przemocy, a także możliwych rozwiązań, które pozytywnie wpłyną na kondycję psychiczną dziecka. 

mówi Paulina Wróbel, koordynatorka Centrum Specjalistycznego SOS w Siedlcach.

Warsztaty za zadanie mają m. in. wspomaganie i wspieranie rodziców, współpracę terapeutyczną dla dzieci z doświadczeniem przemocy, a także szerzenie wiedzy o tym jak rozpoznawać i reagować na przemoc.

Pierwsze spotkanie już wkrótce!

10 marca (poniedziałek) odbędą się pierwsze warsztaty psychoedukacyjne dla rodziców. Termin zgłoszeń upływa 9 marca. Zapraszamy do zapisów – dane kontaktowe znajdują się na końcu informacji.

Tematy i terminy spotkań

W ramach projektu odbędą się szkolenia, warsztaty oraz konsultacje indywidualne. Zainteresowane osoby będą mogły wziąć udział w następujących spotkaniach:

1. Szkolenia dla nauczycieli, pracowników socjalnych, kuratorów sądowych i asystentów rodziny o następującej tematyce:

– zaburzenia dysocjacyjne i trauma jako wynik doznawanej przemocy w domu rodzinnym; 
– FAS i zaburzenia adaptacyjne u rodzin z problemem uzależnienia; 
–  zaburzenia więzi u dzieci z rodzin z problemem uzależnienia i przemocy domowej. 

Terminy: 15.03, 14.06, 13.09

2. Warsztaty psychoedukacyjne dla dzieci i młodzieży z pieczy zastępczej i/lub rodzin z wieloma problemami dla dzieci w wieku 10-14 lat z terenu miasta Siedlce.

Terminy: 17.03, 07.04, 26.05, 23.06, 07.07, 11.08, 15.09, 13.10, 10.11, 13.12

3. Warsztaty psychoedukacyjne dla rodziców z terenu miasta Siedlce, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę w zakresie kompetencji rodzicielskich, przeciwdziałania wypaleniu rodzicielskiemu, czy radzenia sobie ze stresem. 

Warsztaty mają charakter profilaktyczny, dzięki czemu rodzice zwiększą swoje kompetencje miękkie w wychowywaniu dzieci.

Terminy: 10.03, 16.06, 14.07, 22.09

4. Konsultacje indywidualne dla dzieci i młodzieży z pieczy zastępczej oraz pochodzących z rodzin z problemem alkoholowym lub doświadczających przemocy.

Terminy konsultacji ustalane indywidualnie.

Jak się zgłosić?

Osoby zainteresowane udziałem w spotkaniach prosimy wysyłanie zgłoszeń drogą mailową do Pauliny Wróbel, koordynatorki Centrum Specjalistycznego SOS w Siedlcach, pod adresem paulina.wrobel@sos-wd.org.

Realizacja zadania publicznego współfinansowana jest z dotacji otrzymanej od Miasta Siedlce w zakresie zadania: Przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym. pozycjonowanie

Zapraszamy do zapoznania się z raportem:

Zalecenia Komitetu Praw Dziecka ONZ dla Polski

5 marca, podczas spotkania sejmowej Komisji ds. Dzieci i Młodzieży, prezentowaliśmy razem z pozostałymi koalicjantami kwestie dot. m.in. pieczy zastępczej, sytuacji dzieci z doświadczeniem uchodźczym i przeciwdziałania przemocy wobec dzieci. W spotkaniu wzięli udział również przedstawiciele Biura Rzeczniczki Praw Dziecka, Głównego Urzędu Statystycznego i Ministerstwa Sprawiedliwości.

Prezentowane były wybrane kwestie z Raportu – oceny  postępów wdrażania Zaleceń Ogólnych Komitetu Prawd Dziecka ONZ przygotowanych dla polskiego rządu zawierających rekomendacje, jak najlepiej implementować Konwencje o prawach dziecka i działać na rzecz dzieci.

W odniesieniu do pieczy zastępczej Zalecenia Ogólne Komitetu Praw Dziecka z 2021 r. w całości powtórzyły Zalecenia z 2015 r. oraz wskazały na nowe kwestie. Komitet wzywa Polskę m.in. aby najmłodsze dzieci, poniżej 3 roku życia zawsze trafiały do pieczy rodzinnej lub placówek typu rodzinnego, aby zlikwidować formy instytucjonalne dla dzieci najmłodszych, zwrócić szczególną uwagę na sytuację dzieci z niepełnosprawnościami za równo w zakresie zapewnienia im opieki w formach rodzinnych bądź małych placówkach świadczących opiekę wysokiej jakości oraz aby proces usamodzielnienia młodych dorosłych z niepełnosprawnościami był przeprowadzony z dbałością o niezależne życie tych osób.

Ze strony Stowarzyszenia natomiast, w Raporcie znalazły się rekomendacje dotyczące m.in. przygotowania i przeprowadzenia ogólnopolskiej kampanii podnoszącej prestiż rodzica zastępczego oraz świadomość społeczną nt. rodzicielstwa zastępczego, rozwoju rodzin zastępczych zawodowych dedykowanych najmłodszym dzieciom, a także dzieciom z niepełnosprawnościami i chorym, czy dalszego podnoszenia jakości procesu usamodzielniania, w tym rozwoju mieszkalnictwa wspomaganego i asystencji osobistej dedykowanej osobom z niepełnosprawnościami.

Zwróciliśmy także uwagę na konieczność analizy sytuacji dzieci uchodźców umieszczonych w polskich i ukraińskich formach pieczy zastępczej przybyłych z Ukrainy. Włączenie dzieci uchodźców z Ukrainy do polskiego systemu pieczy zastępczej, jak i poszukiwanie, rekrutację i szkolenie kandydatów na rodziców zastępczych wśród Ukraińców w Polsce i przygotowanie ich do pełnienia roli rodzica zastępczego zgodnie z polskimi przepisami oraz uwzględniając warunki różnic kulturowych.

Prócz Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce, w skład Koalicji wchodzą:

• Stowarzyszenie Polski Komitet Narodowy UNICEF,
• ATD Czwarty Świat, Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę,
• Fundacja Integracja,
• Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego,
• Fundacja Szkoła z Klasą,
• Fundacja W stronę dialogu,
• Helsińska Fundacja Praw Człowieka,
• La Strada – Fundacja przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu,
• Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej,
• Polski Komitet EAPN (EAPN Polska)
• Stowarzyszenie Interwencji Prawnej.

Na spokojnie o edukacji zdrowotnej – czy jest się czego bać? (odc. 1)

Gdy Rząd ogłosił zastąpienie przedmiotu WDŻ przez Edukację Zdrowotną, media zawrzały. Nowemu programowi oberwało się za próbę indoktrynacji dzieci, podważenie wychowawczego autorytetu rodziców, a nawet… niezgodność z Konstytucją. O tym, jak w rzeczywistości ma wyglądać ten przedmiot, czym się różni od dotychczasowych zajęć oraz czy jest się czego bać porozmawiamy z dr Zofią Boni z zespołu badań nad dzieciństwem Uniwersytetu Warszawskiego oraz Justyną Suchecką, dziennikarką zajmującą się tematyką edukacji.

Polecajki gościń:

„Koszty życia” Deborah Levy

„Niedopolska. Nowe spojrzenie na Ziemie Odzyskane” Sławomir Sochaj

„Vingardium Grubiosa”, podcast

Czy rodzina to tylko geny?

O członkach swojej rodziny mówimy „krewni” – są to osoby, z którymi łączą nas geny. Jednak to biologiczne podobieństwo nie jest jedynym co sprawia, że uważamy swoich bliskich za rodzinę. To wspólnie spędzony czas, wspomnienia, trudne doświadczenia, przez które przeszliśmy razem. To także lekcje i nawyki, tradycje i przyzwyczajenia, które przyswajamy od małego.

Rodzice zastępczy tworzą domowe ognisko i obdarowują miłością potrzebujące dzieci. To właśnie oni, często mimo braku więzów krwi budują z dziećmi zdrowe, oparte na zaufaniu i trwałe relacje na całe życie. Dzięki nim dzieci uczą się samodzielności, korzystają z dobrych wzorców i zyskują sprawczość, tak ważną w procesie dorastania. O swoim życiu Mamy SOS opowiedziała Ewa z SOS Wioski Dziecięcej z Karlinie – zachęcamy do zapoznania się z jej historią. Niestety, takich rodziców jak ona nadal jest za mało.

Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie. Rodzice SOS umożliwiają swoim podopiecznym prawidłowy rozwój w bezpiecznym, ciepłym domu. Mają także możliwość korzystania z bezpośredniego wsparcia organizacji, między innymi ze specjalistycznej pomocy psychologicznej, psychiatrycznej i pedagogicznej. 

— Daje to duże poczucie spokoju. Gdy tylko potrzebuję załatwić prywatne sprawy, wyjechać, czy zwyczajnie odpocząć, wiem, że dzieci będą pod profesjonalną opieką. Dzięki temu czuję, że nie jestem sama i mam czas, aby się zregenerować – to bardzo ważne, ponieważ aby móc dawać dzieciom miłość i poczucie bezpieczeństwa, najpierw należy zadbać o to, aby mieć z czego. – opowiada Ewa, Mama SOS.

Trudna sytuacja w pieczy zastępczej

Pod koniec 2023 r. aż 75,3 tys. dzieci w Polsce przebywało w pieczy zastępczej, co względem poprzedniego roku daje wzrost o 3,5%. Według danych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ponad 1,500 dzieci czeka na miejsce w pieczy zastępczej. Są to dzieci, które pomimo decyzji sądu o umieszczeniu w opiece zastępczej nadal muszą przebywać w miejscach, które nie są dla nich bezpieczne. W 2024 r. do stowarzyszenia napłynęło aż 678 nowych zapytań o miejsce w pieczy, 71 z których dotyczyły dzieci poniżej 3. roku życia. 

Mimo dostępnych środków z powodu braku rodziców zastępczych w 2024 r. stowarzyszenie było w stanie przyjąć jedynie 97 dzieci, które dołączyły do grupy ponad 400 podopiecznych, którym programy SOS zapewniły wsparcie. Organizacja jest jednak w stanie zapewnić opiekę o wiele większej liczbie potrzebujących.

– Mamy odpowiednie zasoby, mamy przygotowaną infrastrukturę, jesteśmy przygotowani na pełne wsparcie organizacyjne dla rodzin. Brakuje jednak samych opiekunów zastępczych. Równocześnie dostajemy mnóstwo telefonów, często powtarzających się, z prośbą o przyjęcie dzieci do Wiosek. Chcielibyśmy móc zapewnić im opiekę, ale w tej chwili po prostu nie jest to możliwe. – komentuje Aleksandra Granada, Dyrektor Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Jak zostać rodzicem SOS?

Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org. 

– Pierwszym etapem rekrutacji jest niezobowiązująca rozmowa informacyjna (telefoniczna lub online). Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej nad kilkorgiem dzieci. Mogą być to również osoby bezdzietne, jak też mające własne dzieci. – tłumaczy Paulina Cygler, koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Razem możemy wiele zdziałać

Tegoroczna kampania stowarzyszenia podejmuje hasło „Nie muszą mieć twoich genów, żeby odziedziczyły po tobie wszystko co najlepsze.” Kreację spotu przygotowała agencja VMLY&R, za produkcję zaś odpowiadała firma Papaya Films. Spot został także stworzony przy wsparciu Bovskiej, która udzieliła swojego głosu wykonując cover utworu „Piosenka księżycowa”. 

Każda osoba może symbolicznie dołączyć do rodziny SOS Wiosek Dziecięcych wspierając podopiecznych i ich opiekunów. 

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy przekaż swoje 1,5% procent podatku na rzecz SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Deklarację podatkową można złożyć do 30 kwietnia 2025 r. – po tym terminie podatnik traci możliwość przekazania 1,5% podatku. Więcej informacji nt. kampanii oraz rozliczeń na stronie www.dziecisos.org

Pomoc nie tylko od święta

SOS Wioski Dziecięce wspierają dzieci i młodzież, które z różnych powodów pozbawione zostały szczęśliwego dzieciństwa. W Wioskach SOS zostają obdarzone specjalistyczną opieką, ale przede wszystkim wsparciem i miłością opiekunów, Rodziców SOS. To dzięki nim podopieczni zyskują dom, jakiego zawsze im brakowało: bezpieczny i ciepły. 

Dla podopiecznych pochodzących z rodzin z wieloma problemami świąteczny czas może być szczególnie dotkliwy. Właśnie wtedy Stowarzyszenie szczególnie stara się im pomóc, a ze wsparciem przychodzą Ambasadorzy SOS.

Wizyta Mikołaja i nie tylko

Od kilku lat tradycją w Stowarzyszeniu SOS są świąteczne wizyty Ambasadorów w Wioskach. W tym roku Wioskę w Kraśniku odwiedzi aktorka Marysia Dębska. Pierwszy raz pojawiła się ze świąteczną wizytą w 2021 roku, kiedy to spędziła czas z rodziną SOS, a także wzięła udział w próbie jasełek! 

– Wizyta Marysi była dla nas wielką radością. Jej przyjazd trochę przypominał nam magiczne pojawienie się Świętego Mikołaja. Czas i uwaga, jaką poświęciła dzieciom na pewno pozostaną z nimi na dłużej. Spotkaniu towarzyszyła szczera, ciepła i rodzinna atmosfera i bardzo się cieszę, że dzieci mogły tego doświadczyć. – opowiada Halina Kozacka, Mama SOS. 

Ambasadorzy odwiedzają podopiecznych by podarować im także ciepłe wspomnienia. Wspólnie spędzony czas i rodzinna atmosfera towarzyszą każdemu takiemu spotkaniu. Nawet proste gesty takie jak pamięć, wysłuchanie czy wspólna zabawa są niezwykle ważne dla rozwoju przyszłych młodych dorosłych.

Świąteczne SOS

Od wielu lat SOS Wioski Dziecięce prowadzą kampanię świąteczną zwracającą uwagę na to, że okres ten dla wielu dzieci jest szczególnie trudny i bolesny. Częścią działań prowadzonych w listopadzie i grudniu jest też zbiórka środków, do której zaprasza spot pt. „Dzieci, których rodzice zawiedli, wciąż wierzą w moc pierwszej gwiazdki”. SOS Wioski Dziecięce zwracają się z apelem do osób, które mają możliwość podzielić się świąteczną radością z tymi, którzy są jej pozbawieni.

Wspieram SOS już od lat i za każdym razem, kiedy spotykam się z podopiecznymi czuję ogromną dumę i wdzięczność za możliwość wspierania inicjatyw Stowarzyszenia. Zachęcam wszystkich do wspierania Wiosek SOS – dzięki pomocy darczyńców dzieci mogą poznać tę prawdziwą wspólnotową i ciepłą magię świąt. Ale stanie się tak tylko wtedy, kiedy to my się nią podzielimy. Wspomnienia, które tworzymy podczas Świąt są naprawdę bezcenne i wspierają nas przez całe dorosłe życie. Jeżeli mamy taką możliwość, podzielmy się naszym dobrem. Jestem pewna, że nawet drobny gest w stronę dzieci zaowocuje w przyszłości po stokroć u silnych, pewnych siebie dorosłych. – mówi Marysia Dębska

Podczas Świąt pamiętajmy, że rodzina to nie tylko nasi biologiczni krewni. To osoby, które są dla nas wsparciem, które kibicują nam w spełnianiu naszych marzeń i planów, i które dzielą się swoim ciepłem, kiedy najbardziej go potrzebujemy. Wspólnymi siłami możemy podarować magię rodzinnych Świąt najmłodszym, którzy do tej pory jej nie znali. 

Działania Stowarzyszenia można wesprzeć poprzez darowiznę na konto nr 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub przez stronę www.dziecisos.org.

Aż 75,3 tys. dzieci w Polsce przebywa obecnie w pieczy zastępczej, co względem poprzedniego roku daje wzrost o 3,5%.1 SOS Wioski Dziecięce proszą o natychmiastowe wsparcie i wspólnie z władzami samorządowymi szukają kandydatów na prowadzenie zarówno rodzin SOS, jak i rodzinnych domów dziecka.

Historia Ewy 

Ewa mamą SOS została w kwietniu tego roku. Do tej pory była menadżerką w prywatnej firmie handlowej, jednak życie niezależnej kobiety sukcesu z czasem przestało ją satysfakcjonować. Czuła kiełkującą chęć zmiany, choć jeszcze nie wiedziała jakiej – jedyne, czego była pewna, to potrzeby rozwoju, która jest z nią od lat. 

Zawsze ceniłam swój czas, lubiłam poświęcać go na rozwój i tak naprawdę nigdy nie widziałam siebie w roli matki. Opieka nad dziećmi wydawała mi się tego rozwoju hamulcem. Z czasem jednak zrozumiałam, że bycie matką wcale nie jest kotwicą, lecz żaglem, dzięki któremu mogę odkryć na nowo swoje zasoby i pasje – teraz, gdy oficjalnie zostałam mamą SOS, widzę to jeszcze wyraźniej. 

Pomysł na przebranżowienie się na pomoc innym pojawił się wraz z trudnym doświadczeniem w życiu Ewy – chorobą taty. 

To był tak naprawdę pierwszy impuls. Alzheimer to straszna choroba i pomoc przy opiece nad tatą była dla nas wszystkich trudnym czasem, jednak wspieranie bliskiej osoby dawało mi poczucie spełnienia. Czułam, że robię coś, co powinnam robić. Kolejnym impulsem, który mnie nakierował na tę zmianę, był spot SOS Wiosek Dziecięcych „Szukamy Mamy”, który zobaczyłam w telewizji. Musiało minąć parę lat, zanim dojrzałam do tej decyzji, ale dziś jestem tutaj, w Karlinie i czuję, że jest to moje miejsce.

Nie od razu mamą SOS się zostało 

Praca mamy SOS wymaga zaangażowania, dobrego kontaktu z dziećmi, ale też rzetelnego przygotowania merytorycznego i praktycznego. Dzieci, które trafiają pod opiekę stowarzyszenia, często mają za sobą trudną przeszłość i należy wiedzieć, jak odpowiednio reagować w danej sytuacji. Z tego względu przed podjęciem się roli mamy SOS, należy przejść przez starannie opracowany proces przygotowawczy. 

Zanim rodzicowi SOS powierzona będzie opieka nad dziećmi, musi przejść kilka etapów rekrutacji – należy do nich szereg badań, szkolenie i staż w Wiosce SOS w formie asystentki wychowawcy. Jest to czas nauki, przygotowania do nowej roli, podczas którego sprawdzamy, czy dana osoba ma odpowiednie predyspozycje. Jest to również okres, w którym sam kandydat/ka upewnia się, że jest to dla niej/niego właściwa droga – tłumaczy Eliza Potomska, dyrektorka programu SOS Karlino.

Wsparcie

Rodzic SOS nigdy nie jest sam. W każdej Wiosce SOS pracuje zespół specjalistów, którzy zapewniają wsparcie przy codziennych wyzwaniach. Asystenci wychowawcy, nazywani przez samych podopiecznych „wujkiem” bądź „ciocią”, to osoby, które pomagają przy opiece nad dziećmi, ich wychowaniu, ale też prowadzeniu domu i codziennych obowiązkach. 

Daje to duże poczucie spokoju. Gdy tylko potrzebuję załatwić prywatne sprawy, wyjechać, czy zwyczajnie odpocząć, wiem, że dzieci będą pod profesjonalną opieką. Dzięki temu czuję, że nie jestem sama i mam czas, aby się zregenerować – to bardzo ważne, ponieważ aby móc dawać dzieciom miłość i poczucie bezpieczeństwa, najpierw należy zadbać o to, aby mieć z czego. – opowiada Ewa. 

Rodzice SOS mają zapewnione szeroki zakres wsparcia – począwszy od szkoleń rozwijających kompetencje, przez pomoc administracyjno-techniczną, po obecność psychologów, pedagogów i terapeutów. Każdy rodzic może też korzystać z dni wolnych i urlopu.

Jak aplikować?

Każdy osoba zainteresowana pracą rodzica SOS może przesłać CV na adres e-mail rodzice@sos-wd.org lub poprzez formularz na stronie wioskisos.org. W razie jakichkolwiek wątpliwości, pytań bądź potrzeby rozmowy, zachęcamy do kontaktu z Pauliną Cygler, koordynatorką działu rekrutacji, pod numerem telefonu +48 734 425 108.

Życie ciągle robi nam psikusy – dziś jesteś w jednym miejscu, a jutro, pod wpływem igraszki losu, możesz znaleźć się zupełnie gdzieś indziej. Warto w tym wszystkim ufać swojej intuicji i nie bać się odważnych kroków. Choć praca mamy SOS jest pełna wyzwań i pojawiają się kryzysy, widok szczęśliwych dzieci, które ci ufają i wsparcie, jakie daje stowarzyszenie, nigdy nie dały mi poczucia, że podjęłam złą decyzję. – podsumowuje swoją historię Ewa.

– Wielu z nas z nostalgią wspomina dzieciństwo – kiedy zapach pomarańczy wydawał się bardziej intensywny, a oczekiwanie na pierwszą gwiazdkę budziło ogromne emocje. Choć nie możemy wrócić do tamtych chwil, możemy zadbać, by nadchodzące święta były niezapomniane – dla dzieci, które do tej pory ich nie znały. – komentuje Olga Fiedorowicz, Kierowniczka Działu Marketingu i Fundraisingu w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Obejrzyj spot reklamowy pt. „Dzieci, których rodzice zawiedli, wciąż wierzą w moc pierwszej gwiazdki”.

Olek, choć miał tylko 9 lat, czuł na sobie ciężar całego świata

Chłopiec zbyt dobrze rozumiał, co dzieje się w domu – ojciec coraz częściej wracał pijany, a zamiast śmiechu i przedświątecznej radości, słyszał krzyki i dźwięk butelek, płacz. Każdego dnia chłopiec z niepokojem myślał o wieczorze, martwiąc się o to, co przyniesie. Marzył o świętach, jak z bajkowych opowieści, ale w jego sercu zaczynała gasnąć nadzieja, a przed swoją młodszą siostrą wciąż starał się udawać, że wszystko może się jeszcze zmienić.

Hela miała 6 lat i wciąż wierzyła w magię świąt

Dziewczynka każdego wieczoru wyglądała przez okno, szukając pierwszej gwiazdki, wierząc, że jej blask odmieni wszystko. Choć nie rozumiała w pełni tego, co działo się w domu, czuła strach i smutek oraz milczenie Olka. Mimo to, w jej małym serduszku tliła się nadzieja – że te święta mogą być inne.

SOS Rodzinie

SOS Wioski Dziecięce mają kilkunastoletnie doświadczenie w pracy z dziećmi z rodzin zmagających się z wieloma problemami, zagrożonych rozpadem. Od 16 lat prowadzone są działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Jego nadrzędnym celem jest pomoc rodzinom w przezwyciężeniu problemów i nierzadko poważnych kryzysów. – Nasza pomoc kierowana jest do rodzin ze szczególnym uwzględnieniem dziecka. To właśnie dzieci mogą skorzystać z dedykowanych im zajęć i działań świetlicowych. Otrzymają tam pomoc w nauce, wsparcie specjalistów, szansę na rozwój zainteresowań. Ważnym elementem wsparcia jest również edukacja rodziców w zakresie wychowania, dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy. – mów Łukasz Łagód, Doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Z pomocą we wsiach i małych miejscowościach

Warto podkreślić, że placówki wsparcia dziennego SOS powstają głównie we wsiach i małych miejscowościach, gdzie czasem nie dojeżdża nawet autobus czy nie ma stałego dostępu do internetu. – Zasadność pomocy w takich rejonach potwierdzają nie tylko nasze obserwacje, ale również dane krajowe. Mieszkańcy wsi o wiele częściej doświadczają ubóstwa skrajnego (jest to poziom 11,5%, podczas gdy w mieście jest to nieco 3%). Ponadto, ubóstwo skrajne najczęściej dotyka osoby najmłodsze, w przedziale wieku 

0-17 lat (7,6%), a także małżeństwa z co najmniej trójką dzieci (6,9%)). Dla porównania, zasięg ubóstwa skrajnego w gospodarstwach bez dzieci wynosi 1,7%. 1 – dodaje Łukasz Łagód.

Ty też możesz pomóc!

Przekaż darowiznę na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia na nr konta 07 1240 6247 1111 0000 4975 0683 lub na stronie www.dziecisos.org. Każda wpłata pomoże Stowarzyszeniu zorganizować rodzinne święta dla opuszczonych i osieroconych dzieci. 

Kampanię wspiera spot reklamowy pt. „Dzieci, których rodzice zawiedli, wciąż wierzą w moc pierwszej gwiazdki”. za produkcję spotu odpowiada Motion Pikczer. Ogólnopolska kampania i towarzysząca jej świąteczna zbiórka prowadzone będą w listopadzie i grudniu 2024 r. Planowane działania reklamowe obejmują prasę, radio, telewizję i kampanię online.

Akcja „Tupiemy o pokój” jest częścią międzynarodowej kampanii SOS Children’s Villages International, którą rozpoczęły SOS Wioski Dziecięce w Belgii. W kampanię zaangażowało się 38 krajów członkowskich, reprezentujących wszystkie regiony świata w tym Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Inicjatywa służy wzmocnieniu głosów dzieci protestujących przeciwko trwającym na świecie konfliktom zbrojnym i polega na zachęceniu dzieci do wspólnego okazania niezgody na łamanie ich praw poprzez zbiorowe tupanie. Uczniowie poprzez symboliczne poruszenie ziemi nie bombami, ale własnym sprzeciwem, zwrócą uwagę na sytuację swoich rówieśników poszkodowanych w wyniku wojen.

– To bardzo ważna inicjatywa przede wszystkim dlatego, że jest od dzieci i dla dzieci. To one, ich działanie, ich symboliczny sprzeciw znajdują się tutaj w centrum uwagi. Cieszymy się, że możemy dać im platformę do wyrażania swojego zdania, ale też do budowania wspólnoty w obliczu ważnych i niecierpiących zwłoki problemów. Tym bardziej dziś, gdy wojna dotyka ofiary oddalone od nas kilkaset, kilkadziesiąt kilometrów  – mówi Beata Kulig, Doradczyni ds. Rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce. 

^[1]  https://www.pap.pl/aktualnosci/pozbawione-dziecinstwa-pah-ponad-400-mln-dzieci-zyje-w-krajach-w-ktorych-trwaja-wojny-i

^[2] https://centrum-prasowe.unicef.pl/248809-coraz-wiecej-przesiedlonych-dzieci-w-2022-r-ponad-433-mln

Zaangażowanie szkół 

Szkoły zainteresowane udziałem w akcji mogą dołączyć  do 25 października. 

Natomiast już 23 października w Społecznej Szkole Podstawowej im. Jigoro Kano nr 26 w Warszawie odbędzie się specjalne wydarzenie wzmacniające inicjatywę „Tupiemy o pokój!”. Akcję Stowarzyszenia wspiera również wieloletnia ambasadorka SOS Anna Dereszowska.

– Ogromnie się cieszę, że mogę być częścią tej akcji, doświadczać tak żywego zaangażowania dzieci w sprawy najważniejsze. Kolejny raz wspieram SOS Wioski Dziecięce i widzę, jak ważna jest nie tylko pomoc dzieciom, ale też umożliwienie im zabrania głosu i okazania emocji. Głęboko wierzę w siłę ich apelu oraz w to, że ich głos sprzeciwu wobec otaczających nas konfliktów i tragicznej sytuacji rówieśników w krajach ogarniętych wojną  ma moc sprawczą – mówi Ania Dereszowska.

Głos polskich uczniów trafi na szczyt ONZ

Celem akcji, oprócz oddania dzieciom głosu i przestrzeni do wyrażania sprzeciwu, jest również zwrócenie się do Organizacji Narodów Zjednoczonych. W związku z 35. rocznicą uchwalenia Konwencji o prawach dziecka, wiadomość od dzieci z całego świata zostanie zaprezentowana członkom ONZ 20 listopada b.r. podczas szczytu w Nowym Jorku. Będzie ona podkreślać istotę przestrzegania art. 38 Konwencji, który zobowiązuje do ochrony dzieci podczas konfliktów zbrojnych na całym świecie.

Bawiąc uczymy, ucząc bawimy! – pod tym hasłem dzieci, wychowawcy, instruktorzy BHP i przedstawiciele służb mundurowych spędzą najbliższą sobotę. Podczas wydarzenia „Bezpieczni na drodze”, organizowanego wspólnie z marką rowerów dziecięcych Woom, dzieci będą miały okazję zapoznać się z teorią bezpieczeństwa drogowego oraz wziąć udział w praktycznych wyzwaniach z zakresu pierwszej pomocy oraz bezpiecznej jazdy na rowerach i hulajnogach. Jedno z wyzwań zostanie poprowadzone przez lokalnych policjantów, którzy dodatkowo przekażą uczestnikom praktyczne wskazówki i podzielą się historiami ze swojej pracy.

Bezpieczeństwo dzieci na drodze zawsze znajduje się na naszej liście priorytetów. W SOS Wioskach Dziecięcych regularnie przypominamy o zasadach poruszania się po jezdni, chodniku czy ścieżce rowerowej, prowadzimy również zajęcia BHP. Dzięki marce Woom możemy pójść krok dalej – sobotnie wydarzenie zgromadzi naszych podopiecznych ze wszystkich programów z całej Polski i w gronie specjalistów nauczy ich, jak dbać o siebie i innych w ruchu drogowym, doskonale się przy tym bawiąc. ​

– opowiada Adam Jaszczuk, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Lublin.

Mimo licznych kampanii i działań prewencyjnych, bezpieczeństwo dzieci na drogach wciąż nie jest w pełni zapewnione. W 2023 roku w Polsce miało miejsce 1 778 wypadków drogowych z udziałem dzieci w wieku 0-14 lat, 48 z nich poniosło śmierć.¹​

Choć liczba ta z roku na rok maleje, wciąż są to druzgocące dane. Jedyne statystyki, z których możemy być zadowoleni, to te pozbawione jakichkolwiek ofiar. Wydarzenie „Bezpieczni na drodze” to dobry krok w tym kierunku. Dzieci poza teorią, opowiedzianą w przystępny sposób przez profesjonalistów, będą mogły same wprowadzić w życie poznane zasady podczas praktycznych wyzwań na rowerach i hulajnogach. To będzie dobra sobota! 

– zapewnia Jarosław Dąbrowski, główny specjalista ds. BHP w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce oraz Ratownik Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy, który 5 października poprowadzi z dziećmi zajęcia nt. pierwszej pomocy przedmedycznej.

Wydarzenie odbędzie się w Programie SOS Lublin przy ul. Jutrzenki 1 i będzie trwało od 10:00 do 14:00. Uczestnicy – podopieczni programów SOS Wiosek Dziecięcych z całej Polski – wezmą udział w 6 różnorodnych konkurencjach, z których każda będzie dotyczyć innego zagadnienia związanego z tematem wydarzenia. Młodzi adepci bezpieczeństwa drogowego, poza zajęciami z pierwszej pomocy oraz zasad poruszania się po ulicy, wezmą udział w przejazdach przez tor przeszkód, rowerowym wyścigu żółwi czy quizach i zagadkach. Każdy z uczestników na koniec otrzyma nagrodę – dyplom potwierdzający udział w wydarzeniu.

¹Wypadki drogowe w Polsce w 2023 roku, raport Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji, s. 39.

SOS Wioski Dziecięce już od ośmiu lat prowadzą projekt edukacyjny #JestemzSOS, w ramach którego doświadczone edukatorki rozmawiają z dziećmi na ważne dla nich tematy. Dotychczas, specjaliści stowarzyszenia dotarli do ponad 126 tys. uczniów i uczennic polskich szkół, poruszając tematy, takie jak: Empatia i tolerancja, Przeciwdziałanie cyberprzemocy, Samoakceptacja i Komunikacja w różnorodności, a od teraz, w całej Polsce dostępne są również lekcje nt. Uważności.

Dlaczego to tak ważne?

Badania wykazują, że dzieci, które regularnie ćwiczyły uważność są nie tylko bardziej odporne na stres czy codzienne wyzwania w szkole, ale wykazują również większą empatię wobec innych, lepszą koncentrację oraz wyższą samoocenę.[1]

– Dzieci zaczynają lepiej rozumieć swoje emocje, potrafią się relaksować i zatrzymać na chwili obecnej. Podczas warsztatów pokazujemy dzieciom jak zaopiekować się trudnymi emocjami czy natłokiem myśli. Wykonujemy proste ćwiczenia oddechowe i z uważnością przyglądamy się temu, co dzieje się w naszym ciele, umyśle i wokół nas, a co najważniejsze  bez oceniania tego. – komentuje Katarzyna Kopczyńska-Kwiatek, koordynatorka projektu #JestemzSOS.

Jak dodaje Angelika Madejska, edukatorka projektu – Pamiętajmy, że czas dorastania jest dla nastolatków niezwykle intensywnym okresem życia, któremu towarzyszą różne emocje, w tym trudne. Uważność i samoświadomość pomagają dzieciom lepiej poznawać i rozumieć siebie samych, a to przekłada się na zdobywanie umiejętności budowania trwalszych relacji, tworzenie przestrzeni do marzeń czy planów związanych z dalszą edukacją i rozwojem.  Niespokojna głowa i ciało utrudniają, a czasami wręcz uniemożliwiają osiągnięcie tego.

[1] Mindfulness in Schools Project  https://mindfulnessinschools.org/the-evidence-base/

Jak zgłosić szkołę?

To proste!  Wystarczy wejść stronę www.jestemzsos.org i wypełnić formularz zgłoszeniowy. Warsztaty trwają 45 minut i są przeznaczone dla uczniów klas 4-8 szkół podstawowych. W ofercie wciąż dostępne są również zajęcia nt. Tolerancji i empatii, Samoakceptacji, Komunikacji w różnorodności oraz Przeciwdziałaniu cyberprzemocy.

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

Za nami Mistrzostwa Europy, teraz czas na Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce – zbliża się kolejna edycja Turnieju Piłki Nożnej „Podaj Piłkę”. 27 sierpnia drużyny podopiecznych z całej Polski spotkają się na boisku Grupy Aliplast w Lublinie przy ulicy Wacława Moritza 3. Organizowane od 11 lat wydarzenie stało się już kultową celebracją zdrowej rywalizacji i rozwijania sportowych zainteresowań młodzieży będącej pod opieką stowarzyszenia.

W rozgrywkach weźmie udział 8 drużyn z programów SOS Wiosek Dziecięcych w całej Polsce. Na początku mecze będą rozgrywać się w fazie grupowej, aby w finałach wyłonić zwycięzcę mistrzostw.

Poza turniejową drabinką, tego dnia zmierzą się również zespół pracowników SOS Wiosek Dziecięcych z drużyną współorganizatora imprezy – Fundacji Grupy Aliplast. Odbędzie się także mecz towarzyski dzieci z dorosłymi. Oprócz aspektu sportowego, ten dzień będzie również okazją do integracji i wymiany doświadczeń – po zakończeniu rozgrywek na gości czekać będzie grill i wiele okazji do wspólnych rozmów.

Turniej „Podaj Piłkę” jest dla nas niezwykle ważny z wielu powodów. To jedna z niewielu okazji w roku, kiedy wszyscy nasi podopieczni – od Siedlec po zachodniopomorskie Karlino – mogą się spotkać i aktywnie spędzić czas. Wzmacnia to poczucie wspólnoty i wzajemnego wsparcia. Ważna jest tu także terapeutyczna funkcja sportu – dzieci dobrze się bawią, rozwijają pasję i uczą się zdrowej rywalizacji. Zawsze dbamy o to, aby organizacja była na najwyższym możliwym poziomie – „Podaj Piłkę” to profesjonalnie zaplanowane wydarzenie sportowe, a nasi podopieczni traktują je niezwykle poważnie, co roku intensywnie przygotowując się do kolejnej edycji. – tłumaczy Dariusz Krysiak, dyrektor Programu SOS Kraśnik, organizator wydarzenia.

Sponsorami turnieju „Podaj Piłkę” jest operator medyczny PZU Zdrowie (sponsor główny) oraz marka odzieżowa Pitbull West Coast. Współorganizatorem wydarzenia jest Fundacja Grupy Aliplast. Jak podkreśla Tomasz Ćwiek, prezes Fundacji Grupy Aliplast, Turniej „Podaj Piłkę” wspiera dzieci w dążeniu do ich marzeń:

W Grupie Aliplast dobrze wiemy, jak ważną rolę w życiu dzieci odgrywa sport. Wiemy też, że w naszej okolicy nie każdy może rozwijać swój potencjał na murawie, bieżni bądź otwartych wodach. Jako jedna z największych firm w województwie chcemy umożliwić spełnianie sportowych marzeń najmłodszych, a także wspomagać w ich codziennych zmaganiach i potrzebach. Współpraca Fundacji Grupy Aliplast z SOS Wioskami Dziecięcymi pozwala nam spełnić oba te cele. Turniej „Podaj piłkę” to prawdziwe lokalne mistrzostwa, pełne sportowych emocji, profesjonalnej organizacji i nagród. Wszyscy z ekscytacją czekamy na pierwszy gwizdek!

Styl życia i nawyki, których uczymy się już od najmłodszych lat, mogą istotnie rzutować na jakość zdrowia w dorosłości. Poza oczywistymi korzyściami płynącymi ze sportu dla zdrowia fizycznego, należy pamiętać o pozytywnym wpływie ruchu na dobrostan psychiczny, który jest szczególnie istotnym zagadnieniem w dzisiejszych czasach. Dlatego jako operator medyczny z dumą wspieramy projekt Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce, promujący aktywność fizyczną wśród dzieci i młodzieży – zaznacza Weronika Dejneka, członek Zarządu PZU Zdrowie.

O zawodnikach

Podopieczni Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce to dzieci opuszczone, osierocone, które z różnych powodów nie mogą wychowywać się ze swoimi biologicznymi rodzinami. To także dzieci z

rodzin zagrożonych rozpadem, zmagającymi się z wieloma problemami, m.in. kryzysem zdrowotnym, finansowym bądź czasem również chorobą alkoholową.

Będąc pod stałą opieką rodziców SOS, grona specjalistów i opiekunów, podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych zyskują siłę i zasoby, aby samodzielnie wejść w dorosłość, bez spoczywającego na nich piętna trudnej przeszłości. Pomagają im w tym także liczne zajęcia wspierające rozwój i rozmaite aktywności takie jak Turniej „Podaj Piłkę” – przez zdrową rywalizację sportową dzieci wzmacniają poczucie swojej sprawczości i odnajdują drzemiący w nich potencjał.

Od początku istnienia stowarzyszenia, SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomogły prawie 1500 dzieciom i młodzieży z pieczy zastępczej oraz ponad 3000 dzieci z rodzin z wieloma problemami

Plan turnieju

9:20 LOSOWANIE DRUŻYN

9:15 UROCZYSTE ROZPOCZĘCIE TURNIEJU

9:30 I CZĘŚĆ TURNIEJU – ROZGRYWKI GRUPOWE

11:30 OBIAD

12:15 II CZĘŚĆ TURNIEJU – FAZA PUCHAROWA

13:20 MECZ TOWARZYSKI: REPREZENTACJA STOWARZYSZENIA SOS – REPREZENTACJA FUNDACJI ALIPLAST

13:45 MECZ TOWARZYSKI : REPREZENTACJA DZIECI – REPREZENTACJA DOROSŁYCH

14:15 WRĘCZENIE NAGRÓD

14:45 GRILL

*** Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowych realiach.

Coraz więcej dzieci w Polsce narażonych jest na zaniedbanie, krzywdzenie i rozdzielenie z rodzinami. Jak podają specjaliści SOS Wiosek Dziecięcych, liczba zgłoszeń dzieci do pieczy zastępczej wciąż utrzymuje się na wysokim poziomie, a dane krajowe tylko potwierdzają to niepokojące zjawisko.

---

Aż 75,3 tys. dzieci w Polsce przebywa obecnie w pieczy zastępczej, co względem poprzedniego roku badawczego daje wzrost o 3,5%[1]. SOS Wioski Dziecięce apelują o natychmiastowe wsparcie – nie tylko dzieci opuszczonych czy osieroconych, ale także tych z rodzin zmagających się z wieloma problemami.

Przez ostatnie pół roku SOS Wioski Dziecięce w Polsce odnotowały prawie 180 zgłoszeń dzieci do pieczy zastępczej, co daje średnio 30 zgłoszeń na miesiąc. – Sytuacja ta szczególnie mobilizuje nas do profilaktyki wśród rodzin z wieloma problemami, zwłaszcza w czasach, gdy nieustannie brakuje rodziców zastępczych. – komentuje Katarzyna Puławska, dyrektorka operacyjna w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce. Jak dodaje – Rodziny, które potrzebują naszej pomocy, mierzą się zarówno z problemami psychologicznymi, jak też materialnymi i bezrobociem, a pojawiająca się w  rodzinach niewydolność opiekuńczo-wychowawcza i niezaradność w prowadzeniu gospodarstwa domowego, wpływają na życie i rozwój dzieci.

Historia Hani

Hania ma 9 lat i małego brata. Śmierć mamy zmieniła jej cały świat. Tata dziewczynki, który przejął wszystkie domowe obowiązki nie mógł już pracować na nocne zmiany. Stracił pracę i zachorował na depresję. Hania boi się, że straci również jego. Dziewczynka coraz bardziej zamyka się w sobie, wybucha złością i ma problemy w nauce, a męczące myśli nie pozwalają jej spokojnie spać. Hania i jej tata miesiącami muszą czekać na wizytę u psychologa. To zbyt długo dla kogoś, kto potrzebuje wsparcia już dziś.  

Razem możemy im pomóc! Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce wspiera rodziny w trudnej sytuacji, by mogły pozostać razem i samodzielnie funkcjonować. Wystarczy wysłać SMS o treści HANIA pod numer 4777 (koszt SMS zgodny z cennikiem  operatora). W odpowiedzi na SMS  Stowarzyszenie oddzwoni, aby opowiedzieć o możliwościach pomocy. W ramach akcji uruchomiona została również specjalna strona www.dziecisos.org, na której można przekazać comiesięczną darowiznę. Kampanię wspiera również spot TV, w którym udział wzięła aktorka i ambasadorka SOS, Marysia Dębska.

Profilaktyka, czyli SOS Rodzinie!

SOS Wioski Dziecięce mają kilkunastoletnie doświadczenie w pracy z dziećmi z rodzin zagrożonych rozpadem. Od 16 lat prowadzone są działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”. Jego nadrzędnym celem jest pomoc rodzinom w przezwyciężeniu problemów i nierzadko poważnych kryzysów. Mogą one liczyć na zindywidualizowane wsparcie psychologiczne, terapeutyczne, a także doradztwo prawne czy zawodowe. W świetlicach SOS na dzieci i młodzież czeka ciepły posiłek, pomoc w nauce oraz różnego rodzaju zajęciach sportowe czy artystyczne.

Warto podkreślić, że placówki wsparcia dziennego SOS powstają głównie w małych miejscowościach, gdzie w naturalny sposób stają się centrami zrzeszającymi lokalną społeczność. Bardzo często lokale dzielone są z Kołami Gospodyń Wiejskich, Ochotniczymi Strażami Pożarnymi, stając się polem spotkań dla różnych grup mieszkańców. – Animowane przez naszych pracowników wydarzenia otwarte i skierowane do lokalnej społeczności pomagają jej budować poczucie sprawstwa, zachęcają do spotkań i działania na rzecz własnej małej ojczyzny. Ludzie zaczynają nie tylko dostrzegać i komentować problemy, ale działają na rzecz ich rozwiązania, m.in. walczą o dodatkowe kursy busów, organizują remonty czy sprzątanie okolicy.  – mówi Łukasz Łagód, psycholog w SOS Wioskach Dziecięcych.

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

[1] Dane GUS, 09.05.2024 https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/dzieci-i-rodzina/dzieci/piecza-zastepcza-w-2023-roku,1,8.html

Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie.Obecnie w siedleckich Rodzinach SOS wychowuje się 40 dzieci i młodzieży, a 14 dzieci przebywa w Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej. Z kolei 7 podopiecznych jest pod opieką wychowawców w placówce interwencyjnej „Przystań”, która funkcjonuje w Siedlcach od 2022 roku.

Jak komentuje Jarosław Świerczewski, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce – W tym roku SOS Wioski Dziecięce w Polsce odnotowały już prawie 180 zgłoszeń dzieci do pieczy zastępczej. Średnio jest to 30 zgłoszeń na miesiąc i nierzadko są to sytuacje dramatyczne, które wymagają od nas natychmiastowego działania. Dlatego wspólnie z władzami samorządowymi pilnie poszukujemykandydatów na prowadzenie rodzinnych domów dziecka. Szczególnie zachęcamy osoby z Mazowsza ze względu na bliskość SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach – głównie z uwagi na szybki dostęp do specjalistów, psychologów i terapeutów.

Jak aplikować ? To proste!

Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org. –Pierwszym etapem rekrutacji jest niezobowiązująca rozmowa informacyjna (telefoniczna lub online). Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej dla kilkorga dzieci. Mogą być to również osoby bezdzietne, jak też mające własne dzieci. – komentuje Paulina Cygler, koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Wsparcie SOS każdego dnia

Osoby prowadzące rodzinne domy dziecka już od samego początku mogą liczyć na kompleksowe wsparcie Stowarzyszenia, zarówno przy opiece nad dziećmi, jak też w zakresie rozwoju kompetencji, szkoleniach i superwizjach. – Zapewniamy także opiekę psychologiczną, jak też pomoc administracyjno-techniczną. Ale to przede wszystkim dzieci otoczone są szerokim wachlarzem wsparcia, w tym pomocą specjalistyczną. Podopieczni SOS Wioski Dziecięcej w Siedlcach mają szybki i bezpośredni dostęp zarówno do diagnostyki, jak i terapii zaburzeń neurorozwojowych, traum i innych problemów rozwojowych. – komentuje Magdalena Błażejczyk, zastępca dyrektora ds. pedagogicznych w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.

Na terenie Wioski funkcjonuje Centrum Specjalistyczne SOS, które zapewnia dzieciom szeroki wachlarz wsparcia – Bardzo ważne jest to, że specjaliści są na miejscu, że Centrum otwarte jest 6 dni w tygodniu, w godzinach, które umożliwiają pogodzenie korzystania z terapii z zajęciami szkolnymi. ­ dodaje Magdalena Błażejczyk. Obecnie z usług centrum korzysta 86 dzieci.

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

[1] Dane GUS, 09.05.2024 https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/dzieci-i-rodzina/dzieci/piecza-zastepcza-w-2023-roku,1,8.html

Obowiązująca ustawa uzupełnia istniejące już zapisy, wprowadza nowe regulacje i podkreśla istotność rozmowy o przemocy zarówno z dziećmi, jak i dorosłymi. W pracach nad Wytycznymi do standardów ochrony dziecka w instytucjonalnych formach pieczy zastępczej opracowywanymi w Ministerstwie Sprawiedliwości uczestniczyli także przedstawiciele Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce. Publikacja ustawy stworzyła w kraju przestrzeń na refleksję nad stanem systemu wspierania i ochrony dzieci. Warto wykorzystać tę chwilę i promować świadomość społeczną w zakresie przemocy wobec dzieci.

Choć zapewnienie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży mogłoby wydawać się sprawą tak ważną, że aż oczywistą, niestety rzeczywistość, opisywana szeroko w publicystyce i zauważalna w statystyce, jest inna. W 2022 roku dyżurujący w Pogotowiu „Niebieska Linia” odebrali 232 połączeń od osób małoletnich (1,25 proc. wszystkich rozmów). W tym samym roku specjaliści rozpoczęli 663 nowych interwencji w sprawach dotyczących przemocy w rodzinie. W rozpatrywanych sprawach w latach 2019-2022 osobami doświadczającymi przemocy były przeważnie dzieci.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce implementuje stworzoną na własne potrzeby Politykę Ochrony Dziecka (POD) już od 2011 roku. Dla porównania, w 2010 roku wprowadzono legislację całkowicie zakazującą stosowania wobec dzieci kar fizycznych. Wypracowana przez Stowarzyszenie POD była więc na tamten czas dokumentem unikatowo progresywnym, wyprzedzając standardy ochrony wprowadzane obecnie na szczeblu państwowym.

Czym jest Polityka Ochrony Dziecka?

POD to zasady, standardy i wytyczne, z którymi zapoznają się osoby pracujące lub współpracujące ze Stowarzyszeniem w pierwszych dniach pracy w SOS Wioskach Dziecięcych. Celem polityki jest budowanie świadomości w temacie bezpieczeństwa dzieci i środowiska im przyjaznego oraz form możliwego krzywdzenia i wykorzystania. Polityka wyznacza także zasady reagowania na możliwe sytuacje naruszające bezpieczeństwo małoletnich. Z POD, w wersji dla nich przyjaznej, zapoznawane są też wszystkie dzieci objęte wsparciem Stowarzyszenia, zarówno w programach opieki zastępczej, jak i w Programach Umacniania Rodziny. O Polityce Ochrony Dziecka i jej zasadach informowane są też rodziny objęte wsparciem Programów Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”. Dostępność POD dla wszystkich tych osób jest kluczowa – zapewnia ona zaznajomienie się ze standardami i wynikającymi z nich narzędziami, zadanie pytań i przekazanie informacji zwrotnej, która pomaga polepszać ochronę dzieci.

Przede wszystkim jednak Polityka promuje świadomość problemu oraz uwrażliwia na schematy i formy przemocy, czy czynniki ryzyka wystąpienia krzywdzenia dzieci, w efekcie prowadząc do szybszego reagowania na sytuacje naruszające bezpieczeństwo małoletnich.

– tłumaczy Beata Kulig, doradczyni ds. rzecznictwa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Jak chronić małoletnich?

Polityka Ochrony Dziecka Stowarzyszenia zawiera szereg narzędzi pozwalających na umocnienie procesu przeciwdziałania i reagowania na przypadki przemocy. Narzędzia skupiają się wokół czterech obszarów: świadomości, zapobiegania, raportowania i reagowania. Wszystkie te typy działania wdrażane jednocześnie pozwalają na wielopoziomowe zabezpieczenie dobrostanu dzieci.

Świadomość promowana jest przez otwarta dyskusję, która ma na celu przełamywanie społecznego tabu, które skłania do milczenia w przypadku doświadczenia naruszania granic. Wartości te promowane są wśród rodziców i osób małoletnich, ale też przede wszystkim wśród osób pracujących z dziećmi.

Uczymy naszych pracowników jakie są symptomy przemocy wobec dziecka. Przypominamy, że krzywdzenie dziecka to nie tylko przemoc fizyczna, ale to też krzywdzenie emocjonalne, gdzie oznakami mogą być skargi somatyczne, nadmierna uległość, albo agresywność. Uczymy jak zwracać uwagę na sygnały zaniedbania lub wykorzystania seksualnego, które bardzo łatwo przeoczyć. 

– mówi Aleksandra Sikorska, psycholożka Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Zapobieganie obejmuje narzędzia formalne – każda osoba zatrudniana w Stowarzyszeniu jest weryfikowana oraz podpisuje kodeks postępowania, który wskazuje odpowiednie zachowania i drogi działania w sytuacji możliwego naruszenia bezpieczeństwa dzieci. Wszystkie osoby zaangażowane bezpośrednio w pracę z dziećmi i młodzieżą mają stały dostęp profesjonalnego wsparcia, w tym superwizji. Ważne jest także, aby rozmawiać z dziećmi i młodzieżą o ich prawach i ochronie. Osoby małoletnie uczone są w jaki sposób mogą reagować w sytuacji, gdy czują, że ich bezpieczeństwo jest naruszone.

Polityka Ochrony Dziecka jest też podstawą dla mechanizmu raportowania przypadków możliwego krzywdzenia, który jest jednym z głównych elementów wyznaczonych jako priorytet w obecnie opracowywanym ustawodawstwie. Każda osoba pracująca z dziećmi i młodzieżą  jak i sami małoletni są zapoznawani z procedurą zgłaszania takich przypadków.

Proces reagowania na przypadki przemocy jest natomiast najważniejszym z elementów systemu ochrony dzieci, który umocniony został tzw. ustawą Kamilka. Standaryzacja i formalizacja mechanizmu są kluczowe dla efektywnego przeciwdziałania i reagowania na sytuację krzywdzenia dziecka. Osoby pracujące z dziećmi uczone są jak prowadzić wspierające rozmowy z podopiecznymi w sytuacjach naruszenia bezpieczeństwa.

Uwierz dziecku w historię, którą ci opowiada. Powiedz mu, że dobrze zrobiło, że dzieli się z Tobą tą historią. Zapisz, bo pamięć jest ulotna. Nie próbuj tłumaczyć ani sprawcy, ani kontekstu. Podziękuj dziecku, że podzieliło się z Tobą tą historią i powiedz dziecku ogólnie jakie będą Twoje dalsze kroki.

– zaleca Beata Kulig.

Co dalej z ochroną dzieci?

Kolejną datą graniczną jest 15 sierpnia, do kiedy wszystkie podmioty pracujące z dziećmi muszą wdrożyć opracowane dla swoich instytucji SOM. Ustawa Kamilka ma na celu m.in. wzmocnienie, nagłośnienie i dalszą promocję świadomości i działań na rzecz przeciwdziałania przemocy wobec dzieci.

Zmiany w prawodawstwie i dyskusja na temat sytuacji w kraju pozwala żywić nadzieję, na poprawę sytuacji systemu ochrony małoletnich. Dzięki edukacji, rozmowie i współpracy wszyscy możemy dołączyć do walki z przemocą wobec dzieci

Coraz więcej dzieci w Polsce narażonych jest na zaniedbanie, krzywdzenie i rozdzielenie od rodzin. Jak podają specjaliści SOS Wiosek Dziecięcych, liczba zgłoszeń dzieci do pieczy zastępczej wciąż utrzymuje się na wysokim poziomie, a dane krajowe tylko potwierdzają to niepokojące zjawisko. Aż 75,3 tys. dzieci w Polsce przebywa obecnie w pieczy zastępczej, co względem poprzedniego roku wskazuje na wzrost o 3,5% [1]. SOS Wioski Dziecięce w Biłgoraju proszą o natychmiastowe wsparcie i wspólnie z władzami samorządowymi szukają kandydatów na prowadzenie rodzinnych domów dziecka.

Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie. Od początku istnienia (1984 r.), Wioska SOS w Biłgoraju pomogła 547 dzieciom i młodzieży, a obecnie pod jej opieką są 73 dzieci z pieczy zastępczej.

Przez ostatnie pół roku SOS Wioski Dziecięce w Polsce odnotowały prawie 180 zgłoszeń dzieci do pieczy zastępczej, co daje średnio 30 zgłoszeń na miesiąc. Często są to sytuacje dramatyczne, które wymagają od nas natychmiastowego działania. Dlatego wspólnie z władzami samorządowymi pilnie poszukujemy kandydatów na prowadzenie rodzinnych domów dziecka. Szczególnie zachęcamy osoby z woj. lubelskiego ze względu na bliskość SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju – głównie z uwagi na szybki dostęp do specjalistów, psychologów i terapeutów.

– komentuje Marian Łosiewicz, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Biłgoraj.

Jak aplikować? To proste!

Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org.

Pierwszym etapem rekrutacji jest niezobowiązująca rozmowa informacyjna (telefoniczna lub online).  Aplikować mogą zarówno single, jak też małżeństwa, które gotowe są, by podjąć się opieki zastępczej dla kilkorga dzieci. Mogą być to również osoby bezdzietne, jak też mające własne dzieci.

– tłumaczy Paulina Cygler, koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Wsparcie SOS każdego dnia

Osoby prowadzące rodzinne domy dziecka już od samego początku mogą liczyć na kompleksowe wsparcie Stowarzyszenia, zarówno przy opiece nad dziećmi, jak też w zakresie rozwoju kompetencji, szkoleniach i superwizjach.

Zapewniamy opiekę psychologiczną oraz pomoc administracyjno-techniczną. Ale to przede wszystkim dzieci otoczone są szerokim wachlarzem wsparcia, w tym pomocą specjalistyczną. Podopieczni SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju mają szybki i bezpośredni dostęp zarówno do diagnostyki, jak i terapii zaburzeń neurorozwojowych, traum i innych problemów rozwojowych.

– komentuje Aleksandra Sikorska, psycholog w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Na terenie Wioski funkcjonuje Centrum Specjalistyczne SOS, które zapewnia dzieciom wiele form wsparcia.

Bardzo ważne jest to, że specjaliści są na miejscu, że Centrum otwarte jest 6 dni w tygodniu, w godzinach, które umożliwiają pogodzenie korzystania z terapii z zajęciami szkolnymi.

– mówi Anna Sanicka-Oleszczak, koordynatorka Centrum Specjalistycznego SOS w Biłgoraju.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

 [1] Dane GUS, 09.05.2024 https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/dzieci-i-rodzina/dzieci/piecza-zastepcza-w-2023-roku,1,8.html

W Zimbabwe szkoły na prowincji nie są w stanie zapewnić dzieciom odpowiednich warunków do nauki. Jedna książka na klasę, przeciekający dach, połamane ławki, brak sanitariatów i wody – to codzienność uczniów zimbabweńskich szkół. Dzieci przeważnie muszą łączyć naukę z pracą – ich rodzin nie stać na edukację, która jest płatna.

W obliczu wszystkich tych trudności najlepiej jest działać od podstaw. Tegoroczna kampania SOS Wiosek Dziecięcych skupia się więc na dostępie do wody. Zebrane środki będą przeznaczone m. in. na produkty higieniczne dla dziewcząt i szkolenia z zakresu higieny, zakup komputerów i podłączenie do sieci internetowej, ale też przede wszystkim na budowę studni i zbiorników wody, które zapewnią dostęp do czystej wody uczennicom i uczniom, rodzinom i lokalnym społecznościom. Wesprzeć może każdy wpłacając darowiznę poprzez stronę www.sosafryka.org.

Dostęp do czystej wody to odpowiedź nie tylko na podstawową potrzebę pragnienia czy higieny ale również możliwość utrzymania czterech lokalnych szkół.  Dzięki studniom szkoły będą prowadzić ogrody a za pieniądze z plonów zakupione zostaną materiały szkolne i zapłacone czesne najuboższych uczniów. Dzieci zamiast pracować, będą mogły się uczyć. 

– mówi Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa Stowarzyszenia SOS.

Wsparcie na wielu poziomach

Studnia jednak nie jest jedynie pojedynczą odpowiedzią na lokalne problemy. Planowane studnie zasilane będą przez panele słoneczne – korzystając z odnawialnej energii zapewnione będzie stałe zasilanie i niezależność od zewnętrznych źródeł. Co więcej, dookoła studni powstaną ogrody społecznościowe, w których każda osoba będzie mogła się udzielać, ale i korzystać z plonów. Ogrody nawadniane będą wydajnym i zrównoważonym systemem kropelkowym.

Sprzedaż owoców pracy społeczności będzie pokrywała koszty edukacji dzieci z najuboższych rodzin. Jest to więc nie tylko inwestycja w rozwiązanie podstawowego problemu dostępu do wody, ale też projekt pozwalający na zerwanie z błędnym kołem ubóstwa i dalszy rozwój zarówno najmłodszych, jak i dorosłych mieszkanek i mieszkańców regionu.

W ramach akcji planowane jest wsparcie czterech szkół przez budowę studni i ogrodów oraz zapewnienie sprzętu elektronicznego – w zależności od potrzeb danej szkoły. Łącznie w tych placówkach uczy się 1 584 uczniów i uczennic, którzy otrzymają pomoc i długoletnie wsparcie. Dzieci nie tylko będą zaopatrzone w czystą wodę i otrzymają wsparcie finansowe na edukację, ale będą mogły także uczyć się uprawy i pielęgnacji roślin oraz wzbogacić swoją dietę o zdrowe, lokalnie wyprodukowane warzywa. 

– opowiada Adrianna Meres, Koordynatorka ds. projektów humanitarnych w Stowarzyszeniu.

Poza projektem budowy studni i ogrodów, w ramach akcji w 16 szkołach przeprowadzone zostaną szkolenia dla nauczycieli z zakresu higieny, którzy będą mogli ze zrozumieniem i empatią przekazywać zdobytą wiedzę dalej. Dziewczynki uczęszczające do szkół otrzymają również pakiety podpasek, jako że ubóstwo menstruacyjne nadal stanowi ogromny problem dla kobiet w Zimbabwe.

„Afryka – w krainie kultur” – e-book dla darczyńców!

W ramach kampanii powstał krótki e-book pod tytułem „Afryka – w krainie kultur”. Publikacja stara się przybliżyć czytelniczkom i czytelnikom skalę różnorodności i bogactwa kulturowego krajów afrykańskich. Opisuje także wyzwania, które stają przed ich mieszkańcami.

„Afryka – w krainie kultur” jest nie tylko źródłem wiedzy, ale także sposobem na wsparcie edukacji dzieci w Zimbabwe. Każda osoba, która poprzez stronę www.sosafryka.org przekaże darowiznę na rzecz edukacji dzieci z Zimbabwe, otrzyma e-booka w podziękowaniu za pomoc. Inicjatywa podkreśla jak ważna jest edukacja dzieci, a także zachęca do poznawania fascynujących kultur Afryki z szacunkiem do tradycji i różnic między regionami!

Lekcje do pobrania

Kampania ma także wymiar edukacyjny. Eksperci Stowarzyszenia stworzyli dwa scenariusze 45-minutowych lekcji do pobrania przez nauczycieli, opracowane dla uczniów klas 4-8. Materiały dotyczą: analfabetyzmu i jego konsekwencji w różnych sferach życia, prawa do nauki jako jednego z podstawowych praw człowieka, sposobów pomagania wykluczonym edukacyjnie rówieśnikom w Zimbabwe, działalności Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w krajach afrykańskich, zaplanowania i przeprowadzenia zbiórki na terenie szkoły oraz przybliżenia uczniom zagadnienia zbiórek publicznych. Bezpłatne scenariusze lekcji są gotowe do pobrania za pośrednictwem strony www.sosafryka.org.

Dołącz do zbiórki

Od początku istnienia SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomogły prawie 5000 dzieciom, zarówno w pieczy zastępczej, jak też z rodzin z wieloma problemami. Stowarzyszenie regularnie poszukuje kandydatów na Rodziców SOS, czyli osoby, które stworzą rodzinę dla ok. 4-6 dzieci.

Jak podkreśla Aleksandra Sikorska, psycholog w SOS Wioskach Dziecięcych – Już od samego początku zapewniamy Rodzicom SOS kompleksowe wsparcie, zarówno przy opiece nad dziećmi, jak też w zakresie rozwoju kompetencji, szkoleniach i superwizjach.  Ale to przede wszystkim dzieci objęte są szerokim wsparciem specjalistycznym. Należy bowiem pamiętać, że do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie. Potrzeba więc wiele czasu, cierpliwości i zaangażowania, by odbudować w tych dzieciach chociażby poczucie wartości i zaufanie do świata.  

Aplikowanie jest bardzo proste: wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać swoje CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org.

Skala potrzeb jest ogromna

W Polsce ponad 72 tysiące dzieci jest nadal pozbawionych opieki rodziców – to tyle, ile wynosi populacja średniej wielkości miasta. Co więcej, w naszym kraju od kilku lat rośnie liczba dzieci przyjmowanych do opieki zastępczej, a kandydatów na rodziców zastępczych wciąż brakuje. – Są to często dramatyczne sytuacje. Dzieci bardzo często przejmują rolę dorosłych, by przetrwać i zaopiekować się swoim młodszym rodzeństwem. Dlatego w SOS Wioskach Dziecięcych robimy wszystko, by przywrócić im utracone dzieciństwo oraz otoczyć je troską i rodzinnym ciepłem. ­– dodaje Aleksandra Sikorska.

Możesz pomóc

Działalność SOS Wiosek Dziecięcych może się rozwijać wyłącznie dzięki regularnemu wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach wsparcia wystarczy wejść na stronę www.wioskisos.org

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

We wtorek, 11 czerwca, w godzinach 15:00-18:00 odbędzie się urodzinowy piknik z okazji 19-lecia działania Rodzinnego Domu Czasowego Pobytu „Sindbad”, działającego w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń. Czerwcowa pogoda zachęca do zabaw na dworze, więc w tym duchu na gości czeka wiele występów, warsztatów i konkursów na świeżym powietrzu.

Urodziny nie mogą się wszakże odbyć bez tortu! Wszyscy obecni na miejscu będą mogli wspólnie zdmuchnąć 19 jubileuszowych świeczek z dużego tortu, któremu towarzyszyć będą także inne smakołyki, m. in. owoce, przekąski z grilla i popcorn.

Cieszymy się, że po raz kolejny możemy świętować urodziny wraz z lokalną społecznością. Chcemy, by każdy mógł skorzystać z dobrej, rodzinnej atmosfery i poczuć chwile beztroski – zarówno dzieci, jak i dorośli. Mam nadzieję, że uda nam się zorganizować wspaniałe obchody i stworzyć wspaniały czas dla wszystkich gości. – mówi Elżbieta Grabowska-Jabłońska, Dyrektorka Programu SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń.

Program SOS Wiosek Dziecięcych Ustroń

W minionym roku Rodzinny Dom Czasowego Pobytu „Sindbad” stał się czasowym domem dla 23 podopiecznych. Oprócz, całodobowej opieki sprawowanej w Sindbadzie, w Programie prowadzony jest także Program Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w gminie Brenna. Współpraca z rodzinami pod opieką Stowarzyszenia opiera się równocześnie na pracy świetlicowej i pracy w środowisku rodzinnym.

– Duży nacisk kładziony jest na pracę indywidualną z podopiecznymi i wzmocnienie postaw rodzicielskich, wpływających pozytywnie na samoocenę dziecka. W świetlicy organizowane są zajęcia tematyczne, wyjazdy edukacyjne i wakacyjne dla dzieci. W trakcie zajęć świetlicowych dzieci otrzymują wsparcie w odrabianiu lekcji oraz rozwijają swoje pasje, takie jak m. in. gotowanie, fotografia, sport czy taniec. – komentuje Sylwia Urbaś, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w gminie Brenna.

 W 2023 roku z pomocy Programu korzystały 24 rodziny, a 4 z nich usamodzielniły się.

40-lecie działalności SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce

Tegoroczne urodziny odbywają się w wyjątkowym dla Stowarzyszenia czasie – SOS Wioski Dziecięce w Polsce już od 40 lat opiekują się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi, a od 16 lat wspierają także rodziny borykające się z wieloma problemami. Od początku istnienia Stowarzyszenie pomogło prawie 1500 dzieciom i młodzieży z pieczy zastępczej oraz ponad 3000 dzieci z rodzin uczestniczących w Programie „SOS Rodzinie”.

Świętujmy razem!

Wszyscy chętni do wspólnej zabawy i wypoczynku będą najmilej widziani! Wydarzenie odbędzie się na terenie „Sindbada”, przy ul. Bernardka 38 w Ustroniu!

Zapraszamy do zapoznania się z listą atrakcji poniżej:

– gry i zabawy dla dzieci

– dmuchanie baniek mydlanych

– malowanie twarzy

– balony do skręcania

– loteria z pracami artystycznymi autorstwa najmłodszych,

– występy taneczne: zespołu Mażoretki, Teatru Tańca MEMENTO i Miejskiego Domu Kultury „Prażakówka”

– odwiedziny policyjnej maskotki SZNUPKA i psa policyjnego

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowych realiach.

 [AB1]Kasiu 19 urodziny ma Sindbad, który jest częścią Programu SOS – a ProgramSOS Ustroń jest mlodziutki, powstał, by połączyć zarządczo i administracyjnie Sindbada i PUR Brenna. Tytuł jest bdb, w tym miejscu powinny być urodziny Sindbada ☺️

Dokładnie tak, jak jest napisane w akapicie niżej ☺️

Biłgoraj tego dnia zamieni się w przestrzeń wspomnień, podsumowań, ale również hucznej zabawy i integracji. Na gości czekać będą występy artystyczne, liczne atrakcje, wesołe miasteczko, pokazy straży pożarnej i zajęcia artystyczne. Obchody rozpocznie parada historyczna, w której uczestniczyć będą dzieci, studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku oraz pracownicy i przyjaciele stowarzyszenia. W uroczystościach wezmą udział władze lokalne, Zarząd SOS Wiosek Dziecięcych, a także obecni i byli pracownicy Stowarzyszenia, którzy przez ostatnie 40 lat pomagali dzieciom odzyskać beztroskę, zaufanie i radość z dzieciństwa. Wydarzenie jest objęte patronatem honorowym Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Rzecznika Praw Dziecka.

Przywracanie mocy i sprawczości

Jak podkreśla Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce –  Dobro dzieci i młodzieży objętych wsparciem naszego stowarzyszenia jest kluczowym celem naszej pracy. Regularnie słuchamy głosu dzieci w sprawach je dotyczących i monitorujemy jakość oferowanej przez nas opieki. Dane krajowe dotyczące stanu zdrowia psychicznego najmłodszych są niestety alarmujące, tym bardziej ważnym jest dla nas, aby na bieżąco sprawdzać sytuację dzieci i młodzieży w pieczy zastępczej będących pod opieką Stowarzyszenia.

Zgodnie z badaniem przeprowadzonym wśród podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, zdecydowana większość (89 proc. badanych) dzieci i młodych osób mieszkających w Wioskach SOS czuje się szczęśliwa w życiu. 94 proc. ankietowanych posiada ulubione zainteresowania, hobby, a 89 proc. ma konkretne marzenia i plany na przyszłość[1].

– Bardzo często wracam wspomnieniami do wszystkich chwil spędzonych w Wiosce. Z perspektywy czasu widzę, że jestem przygotowany do dorosłego życia nawet lepiej niż moi rówieśnicy! Mama SOS nauczyła mnie samodzielności i miłości, a wsparcie pedagogów i psychologów pokazało mi, że jestem kompetentną i zdolną osobą. Wioska SOS oferowała mi rozwój i poczucie bezpieczeństwa. Dzięki niej mogłem uczyć się zawodu, rozwijać zainteresowania, brać udział w konkursach i olimpiadach. Dziś znam 3 języki obce, cieszę się własną rodziną oraz stałą pracą. Często wracam do wioski – jest to miejsce, w którym dorastałem, miejsce pełne wspomnień, przyjaciół i rodziny. – wspomina Tomasz Haziak, były podopieczny SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju.

Jak dodaje Marian Łosiewicz, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Biłgoraj– Z perspektywy mojego 33-letniego doświadczenia pracy w SOS Wioskach Dziecięcych, widzę, jak bardzo rozszerzył się zakres naszej pomocy. Dzieci, które trafiają do opieki zastępczej w SOS Wiosce Dziecięcej, potrzebują przemyślanego, kompletnego planu opieki. Najważniejszym – i zarazem najtrudniejszym – zadaniem, jest zapewnienie im poczucia bezpieczeństwa, wsparcia specjalistycznego i miłości rodziców SOS, które umożliwią im wejście w dorosłość z takimi samymi zasobami i poczuciem sprawczości, jak ich wychowani w rodzinach biologicznych rówieśnicy. Każde dziecko może w pełni rozwinąć swój potencjał, jeśli obok jest kochający je dorosły.

Historia wioski

Decyzja o budowie pierwszej SOS Wioski Dziecięcej w Polsce zapadła w 1974 roku. Na lokalizację wybrano Biłgoraj z uwagi na jego znaczenie historyczne – Wioska wybudowana została na terenie objętym pacyfikacją hitlerowską w hołdzie 30 tysiącom dzieci z Zamojszczyzny wywiezionych w okresie II wojny światowej do Niemiec. Pierwsze dzieci zamieszkały w Wiosce w sierpniu 1983 r. – pod opieką 9 rodzin SOS mieszkało tam wówczas 34 dzieci. Uroczyste otwarcie z udziałem założyciela organizacji Hermanna Gmeinera odbyło się rok później, 31 maja 1984 roku. Główne założenia funkcjonowania Wioski opierały się na zapewnieniu dziecku troskliwej opieki ze strony matki zastępczej i nierozdzielaniu rodzeństwa.

Przez 40 lat funkcjonowania Wioski pracę na stanowisku rodzica SOS podjęło łącznie 35 rodziców SOS. Początkowo funkcję mamy SOS pełniły tylko samotne, bezdzietne kobiety, ale od 2005 roku stowarzyszenie zatrudnia do prowadzenia rodzin SOS również małżeństwa i kobiety z własnymi dziećmi. Od 2002 funkcjonuje również placówka typu interwencyjnego „Puchatek I” oraz placówka typu specjalistyczno-terapeutycznego „Puchatek II”.

Pomoc dzieciom z rodzin zagrożonych rozpadem

Od 16 lat SOS Wioska Dziecięca w Biłgoraju prowadzi również działania pomocowe w ramach Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”. Nadrzędnym celem Programu jest pomoc rodzinom z wieloma problemami oraz przezwyciężenie kryzysów, które mogą skutkować odseparowaniem dzieci od ich biologicznych rodziców. Od tamtej pory program „SOS Rodzinie” cały czas rozwija zakres swojej pomocy na całą okolicę – okazał się on bowiem ważną i potrzebną ofertą dla wielu rodzin z całego regionu.

 – Nasi pracownicy działają dwutorowo. Z jednej strony pracują bezpośrednio z rodzicami, np. tworzą grupy wsparcia, ułatwiają kontakt z pracodawcami, pomagają w planowaniu domowego budżetu czy organizują wsparcie psychologiczne, zdrowotne i prawne. Z drugiej strony, prowadzą świetlice SOS, gdzie dzieci mogą nie tylko odrobić lekcje, ale zjeść również ciepły posiłek, porozmawiać z zaufaną osobą czy rozwijać swoje talenty. – komentuje Marta Kimak, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” Biłgoraj.Od początku istnienia Programu „SOS Rodzinie” w Biłgoraju organizacja pomogła 1540 beneficjentom, w tym 1131 dzieciom z rodzin,  które potrzebowały wsparcia, by pokonać problemy i samodzielnie zapewniać dzieciom szczęśliwy dom.

Wsparcie specjalistyczne

Od 21 listopada 2023 roku podopieczni SOS Wioski Dziecięcej w Biłgoraju, a także dzieci wychowujące się w okolicznej pieczy zastępczej mają szybki i bezpośredni dostęp zarówno do diagnostyki, jak i terapii zaburzeń neurorozwojowych, traum i innych problemów rozwojowych. Na terenie wioski powstało Centrum Specjalistyczne SOS, zapewniające szeroki wachlarz pomocy różnych specjalistów.

Czasu nie można cofnąć, ale…

…można go komuś podarować! Z okazji 40-lecia SOS Wioski Dziecięce uruchomiły kampanię „Czas to miłość”, której celem jest przypomnienie nam wszystkim, że to właśnie czas poświęcony drugiemu człowiekowi jest najtrwalszym fundamentem relacji. Kampanię wspiera spot, w którym głosu udzielił wieloletni przyjaciel stowarzyszenia Andrzej Seweryn: https://www.youtube.com/watch?v=Fbx7Zhg_hH4

Więcej na temat działań i misji Stowarzyszenia, a także sposobów wsparcia
można znaleźć na stronie wioskisos.org

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

[1] Badanie wewnętrzne Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce przeprowadzone w pierwszym kwartale 2024 roku

„Bieg po uśmiech” odbywa się w Kraśniku niezmiennie od 1994 roku. Tłumnie przybywający mieszkańcy miasta i jego okolic zawsze tworzą wspaniałą, życzliwą atmosferę, a wśród muzyki, tańców i zabaw wszyscy korzystają ze świeżego powietrza. Jednym z celów imprezy jest promocja biegania, jako dostępnego dla wielu osób sposobu uprawiania aktywności fizycznej. Z tego też powodu udział w „Biegu” może wziąć każda osoba chętna sportowych wrażeń!

– Nie możemy się doczekać na kolejną edycję „Biegu po uśmiech”. Cieszymy się, że nasza Wioska SOS może gościć rodziny i znajomych, atletów profesjonalnych i amatorów sportu w duchu wspólnoty i zdrowej konkurencji. Nasi podopieczni sami chętnie uprawiają sporty na świeżym powietrzu, liczymy więc, że uda nam się podzielić ze wszystkimi pozytywną siłą do działania. – mówi Dariusz Krysiak, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik, organizator „Biegu po uśmiech”.

40-lecie działalności SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce

Tegoroczny „Bieg po uśmiech” odbywa się w wyjątkowym dla Stowarzyszenia czasie – SOS Wioski Dziecięce w Polsce już od 40 lat opiekują się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi, a od 16 lat wspierają także rodziny z borykające się z problemami. Od początku istnienia Stowarzyszenie pomogło prawie 1500 dzieciom i młodzieży z pieczy zastępczej oraz ponad 3000 dzieciom z rodzin z wieloma problemami..

– Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie. Skala potrzeb jest bardzo duża, dlatego robimy wszystko co w naszej mocy, by rozwijać wsparcie zarówno w formie opieki zastępczej, jak też poprzez współpracę z rodzinami doświadczającymi różnych problemów. – komentuje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Zapisy

Zapisy na „Bieg po uśmiech” są otwarte! Aby wziąć udział w Biegu Głównym, należy się zarejestrować online do 7 czerwca 2024 r. Zapisy do biegów dzieci i młodzieży odbędą się w dniu imprezy w godzinach 8:00-10:00.

Dla zwyciężczyń i zwycięzców poszczególnych konkurencji przygotowane są tradycyjne nagrody oraz trofea. Na wszystkich biegaczy i biegaczki będzie czekał także skromny poczęstunek. Każda osoba startująca w biegu otrzyma okolicznościowy dyplom i będzie mogła uczestniczyć w losowaniu nagród niespodzianek – niezależnie od zajętego miejsca!

A poza bieganiem…

Na wydarzenie zapraszamy wszystkich chętnych do aktywnej integracji na łonie natury! Żeby dołączyć do zabawy niekoniecznie trzeba brać udział w samym biegu, goście będą mogli skorzystać z wielu różnych atrakcji, m. in. wesołego miasteczka, pokazów sztuk walki oraz występów muzycznych i tanecznych, a także wziąć udział w konkursie plastycznym i festiwalu kolorów!

Harmonogram i adres imprezy przedstawiamy poniżej:

Program SOS Wiosek Dziecięcych Kraśnik, ul. H. Gmeinera 8

8.00                      Otwarcie biura zawodów

8.00 – 10.00       Zapisy do biegów dla dzieci i młodzieży

9.30                     Uroczyste otwarcie imprezy

9.40                      Bieg integracyjny

9.50                      Bieg Gości Honorowych

10.00                   Bieg Główny im. Andrzeja Kandzierskiego – 5 km

10.05                   Otwarcie wesołego miasteczka

10.10                   Występ Gminnej Orkiestry Dętej  z Zakrzówka

10.30                   Rozgrzewka biegowa dla dzieci i młodzieży – Xtreme

10.45                   Rozpoczęcie konkurencji biegowych dla dzieci i młodzieży

10.50                   Konkurs plastyczny pt. ”WYBIERAM MARZENIA A NIE UZALEŻNIENIA”

11.00                   Występ dzieci z CKiP

11.20                   Minikurs udzielania pierwszej pomocy

11.50                   Występ uczniów szkoły LABORATORIUM TAŃCA

12.10                   Występ Sztukmistrzów

12.40                   Pokaz sztuk walki – Akademia Judo PERUN

13.10                   Pokaz straży pożarnej i ratownictwa medycznego

13.50                   Występ zespołu NIEBIESKIE KORALE

14.00                   Dekoracja zwycięzców i wręczenie nagród

14.30                   Festiwal kolorów

14.35                   Losowanie nagród niespodzianek

Do zobaczenia na starcie!

Wydarzenie zorganizowane dzięki zaangażowaniu pracowników Orange Polska, którzy w ramach wspólnej akcji pokonali 142 689 km, aby zdobyć fundusze dla Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Dziękujemy!

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie. Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie

Event odbędzie się w godz. 14:00-17:00 i będzie miał miejsce przy ul. Zalesie 3 w Górkach Małych. Wydarzenie przeznaczone jest dla dzieci i rodzin z Programu „SOS Rodzinie”, który już od trzech lat działa w gminie Brenna. Nadrzędnym celem Programu jest pomoc rodzinom w przezwyciężeniu problemów, nierzadko poważnych kryzysów.

– Nasza pomoc kierowana jest do rodzin ze szczególnym uwzględnieniem dziecka. To właśnie dzieci mogą skorzystać z dedykowanych im zajęć i działań świetlicowych. Otrzymają tam pomoc w nauce, wsparcie specjalistów, szansę na rozwój zainteresowań. Ważnym elementem wsparcia jest również edukacja rodziców w zakresie wychowania, dostrzegania mocnych stron dzieci oraz uważności na ich problemy.  – komentuje Elżbieta Grabowska – Jabłońska, dyrektorka Programu SOS Ustroń

Istotnym działaniem jest również zacieśnianie więzi rodzinnych. – Stąd pomysł na Piknik Rodzinny, który odbędzie się w Brennej już po raz drugi. Z doświadczenia wiemy, że to czas, który jest doceniony przez dzieci, jak i rodziców. Wyrwanie się z codziennej rutyny,  sprzyja rozmowie i po prostu dobrej zabawie w rodzinnej atmosferze. Z kolei, dla nas jest to czas, gdy jako pracownicy jesteśmy razem ze wszystkimi rodzinami, którym pomagamy. Tego dnia mamy szansę wszyscy razem świętować. ­– mówi Sylwia Urbaś, koordynatorka Programu Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie” w gminie Brenna.

Ty też możesz pomóc

Działalność SOS Wiosek Dziecięcych może się rozwijać wyłącznie dzięki regularnemu wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach wsparcia wystarczy wejść na stronę www.wioskisos.org

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Celem akcji było zebranie czterdziestu osób – po jednej na każdy rok działalności stowarzyszenia – i uwiecznienie ich na jednej zbiorowej fotografii. W akcję zaangażował się pro bono ceniony fotograf Robby Cyron, który wykonał zdjęcie w Studio Las [1]. Jak sam opowiada, fotografia jest dla niego nie tylko obrazem, lecz również katalizatorem wspomnień i ważnych wartości:

Wspominam, jak w dzieciństwie razem oglądaliśmy zdjęcia z wakacji, wklejając je ostrożnie do albumu. Później, gdy chcieliśmy wrócić do tych magicznych chwil, wystarczyło sięgnąć po niego i zanurzyć się we wspomnieniach. Zdjęcia mają w sobie ogromną moc i wierzę, że ta sesja, angażująca tyle znanych i ważnych osób, również skupi naszą uwagę na dzieciństwie – dzieciństwie tysięcy dzieci, podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych.

Hasło trwającej kampanii Stowarzyszenia „Czas to miłość” podkreśla, że czas, który możemy podarować drugiej osobie ma niesamowitą moc sprawczą.  Czasami wystarczy chwila, drobny gest, wysłuchanie, aby zmienić czyjeś życie na lepsze. – To właśnie dzięki poświęconemu czasowi i zaangażowaniu tysięcy osób, udało się zapewnić bezpieczeństwo, miłość i piękne dzieciństwo niemal 5000 dzieciom[2], które w ciągu 40 lat były pod opieką SOS Wiosek Dziecięcych – komentuje Aleksandra Granada, dyrektorka krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Kto wziął udział?

Osoby, które wzięły udział w sesji zdjęciowej zostały wybrane nieprzypadkowo – to znane postaci, które w natłoku codziennych spraw znajdują moment na pomoc potrzebującym.

Wśród zaproszonych znaleźli się znani artyści, dziennikarze, sportowcy i osobowości telewizyjne, znane zarówno z nagłówków gazet, jak i z angażowania się w projekty społeczne. Są to:

Maffashion, Małgorzata Socha, Joanna Jędrzejczyk, Lara Gessler, Anna Czartoryska, Katarzyna Zawadzka, Ida Nowakowska, Rafał Maserak, Anna Kalczyńska, Joanna Jabłczyńska, Dominik Szymański, Kinga Sawczuk, Kasia Meciński, Maja Makowska i Lidka Nwolisa.

– Takie przedsięwzięcie to spore wyzwanie – umówienie tak dużej liczby osób w jednym miejscu, konkretnego dnia o konkretnej godzinie początkowo graniczyło z cudem. Fakt, że na finalnej fotografii możemy podziwiać 40 osób tylko potwierdza to, co chcemy  przekazać – dzięki wspólnej pracy i poświęceniu swojego czasu, razem możemy osiągnąć wielkie rzeczy! – opowiada odpowiedzialny za projekt Mateusz Martuzalski ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Na planie nie mogło zabraknąć również ambasadorów SOS Wiosek Dziecięcych: Natalii Kukulskiej, Anny Dereszowskiej, Agaty i Tomasza Wolnych, Tomasza Michniewicza  oraz Katarzyny Zielińskiej. Znając stowarzyszenie na wskroś, potwierdzają oni, że czas wykorzystany na wsparcie misji i działalności  SOS Wiosek Dziecięcych jest czasem zainwestowanym w najlepszy możliwy sposób:

– Jestem z Wioskami już od ponad dekady i za każdym razem ich praca porusza mnie tak samo. Jest to bardzo piękna, ale także niezwykle trudna inicjatywa. Z okazji jubileuszu działania Wiosek SOS w Polsce, życzę im dużo wytrwałości i siły w dalszej realizacji tej wyjątkowej misji. Cieszę się, że mogę być częścią tak pięknej historii. – zapewnia Natalia Kukulska, ambasadorka Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

W sesji wzięły udział również osoby, które od lat codziennie wspierają dzieci w zapewnianiu im jak najpiękniejszego dzieciństwa. To Zarząd i pracownicy SOS Wiosek Dziecięcych, przedstawiciele innych organizacji pozarządowych (Fundacji Robinsona Cruzoe oraz Stowarzyszenia Interwencji Prawnej) a także ci, którzy swoje życie poświęcili poprawianiu dobrostanu dzieci.

40 lat dostarczania miłości

SOS Wioski Dziecięce to organizacja, która zajmuje się opieką nad dziećmi opuszczonymi, osieroconymi, a także wychowującymi się w biologicznych rodzinach doświadczających wielu problemów. Gdy 40 lat temu, w maju 1984 roku w Biłgoraju otwarto pierwszą Wioskę SOS, ta zapewniała wówczas opiekę 70 dzieciom. Dziś zakres pomocy stowarzyszenia jest dużo większy – organizacja pomaga dzieciom w całej Polsce, zapewnia specjalistyczną pomoc terapeutyczną w Centrach Specjalistycznych SOS, wspiera rodziny z wieloma problemami – szczególnie te z mniejszych miast i wsi, a także udziela pomocy ukraińskim uchodźcom oraz dzieciom z krajów afrykańskich[3].  

– Jest to niesamowite dzieło, które w Polsce trwa już od 40 lat. Przez ten czas Wioski SOS podarowały tysiącom dzieci i rodzin to, co najcenniejsze – poczucie bezpieczeństwa, akceptacji i bliskości. Dostrzegam to na własne oczy, przy każdej mojej wizycie w Wiosce. Jedyną drogą, żeby to osiągnąć, jest poświęcony dzieciom czas i 100 procent uwagi, a rodzice i opiekunowie wiosek SOS robią to każdego dnia. Warto brać z nich przykład także w naszych rodzinach.  – mówi Tomasz Wolny, ambasador Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

– Od lat odwiedzam Wioski SOS i obserwuję, jak zmieniają się dzieci pod ich skrzydłami – na ich twarzach pojawia się uśmiech, stają się otwarte, pewne siebie. Dziękuję Wioskom SOS za to, że codziennie sprawiają, że świat dzieci staje się lepszy – i to już od 40 lat! – dodaje Anna Dereszowska, ambasadorka Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowych realiach.

[1] https://www.studiolas.pl/

[2] Liczba obejmuje dzieci z pieczy zastępczej, które wychowywały się w Rodzinach SOS oraz w Wioskach SOS, a także dzieci, których rodziny korzystały ze wsparcia Programu „SOS Rodzinie”, w celu usamodzielnienia się

[3] Wymienione działania to jedynie część pomocy, które oferuje stowarzyszenie. Więcej: https://wioskisos.org/co-robimy/

Impreza odbędzie się w piątek, 31 maja, w godz. 15:00-17:00 i będzie miała miejsce na terenie SOS Wioski Dziecięcej przy ul. Kościuszki 48. Wydarzenie przeznaczone jest głównie dla dzieci z pieczy zastępczej, jak też dla dzieci ze świetlic SOS w ramach Programu „SOS Rodzinie”, które prowadzone są w mieście Karlino, Koszalinie, a także w gminach Karlino, Białogard i Świeszyno.  

– Wydarzenie będzie skoncentrowane na naszych wspaniałych podopiecznych. Nie zabraknie zatem zabaw, muzyki oraz atrakcji zarówno dla mniejszych, jak i większych podopiecznych, m.in. dmuchane zjeżdżalnie, malowanie paznokci, artystyczne plecenie warkoczy, grill i kawiarnia. – komentuje Michał Szwiec, zastępca dyrektora ds. pedagogicznych w SOS Wioskach Dziecięcych Karlino.

Obecnie w Wiosce SOS w Karlinie mieszka 39 podopiecznych, w tym 29 dzieci z Ukrainy. Stowarzyszenie prowadzi również działania profilaktyczne „SOS Rodzinie” skierowane do dzieci oraz ich rodzin, które doświadczają wielu problemów. Z pomocy Programu korzysta obecnie 483 beneficjentów. W ramach SOS Wiosek Dziecięcych w Karlinie prowadzona jest również Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniową SOS w Koszalinie. Jest to miejsce, które wspiera dzieci i młodzież w ich drodze do dorosłości. – Młodzi dorośli uczą się tam nie tylko prowadzenia gospodarstwa domowego,  podejmują również praktyki zawodowe i przygotowują się do udanego startu na rynku pracy. Wszystko pod czujnym okiem wychowawców SOS. – komentuje Alicja Skórowska-Kaczor, dyrektor Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej w Koszalinie. Obecnie w koszalińskim MWM mieszka 13 młodych osób.

Ty też możesz pomóc

Działalność SOS Wiosek Dziecięcych może się rozwijać wyłącznie dzięki regularnemu wsparciu darczyńców. Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach wsparcia wystarczy wejść na stronę www.wioskisos.org

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

To już kolejna edycja tego niezwykłego wydarzenia. Akcja zainicjowana przez pracowników i podopiecznych Programu SOS w Lublinie odbywa się już trzeci rok z rzędu. Dzięki poprzednim akcjom Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie otrzymało już kilkadziesiąt litrów drogocennego surowca.

Przez lata osoby związane z Programem SOS Lubin oddały już ponad 100 litrów krwi – to dla nas wielka duma. Zasoby krwi zgromadzone w bankach pełnią kluczową rolę w ratowaniu życia. Wykorzystywane są nie tylko w przypadku nagłych wypadków czy operacji, ale także w leczeniu chorób przewlekłych oraz przy udzielaniu wsparcia pacjentom w trakcie terapii. Cieszymy się, że nasi podopieczni angażują się w dobroczynne akcje i wspierają inicjatywy ratujące życie. – mówi Andrzej Moroz ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Akcja honorowego krwiodawstwa Programu SOS Wiosek Dziecięcych Lublin jest już stałą częścią kalendarium lubelskiego centrum krwiodawstwa. Osoby związane z Programem SOS dzielą się zdrowiem przez cały rok, oddając krew nie tylko w dniu akcji.

Krwiodawstwo stało się u nas swojego rodzaju tradycją – jakże ważną i szlachetną, a zarazem bezinteresowną. – komentuje Andrzej.

Kto może oddać krew?

Oddać krew mogą osoby w wieku od 18 do 65 lat, ważące nie mniej niż 50 kilogramów i nie przyjmujące leków na stałe. Na oddanie krwi należy przyjść wypoczętym i nawodnionym oraz zabrać ze sobą dowód osobisty (jeśli krew będzie oddawana po raz pierwszy grupę krwi określą pracownicy RCKiK) lub legitymację HDK (jeśli jest się już krwiodawcą).

Sama donacja wraz z wywiadem medycznym w postaci wypełnienia ankiety, rozmową z pielęgniarką, zmierzeniem ciśnienia oraz spotkaniem z lekarzem trwa około godziny. Donatorom po oddaniu krwi przysługują dwa dni wolne od pracy – dzień donacji i dzień następny.

Każdy osoba oddająca krew otrzyma drobny upominek przygotowany przez wychowawców i podopiecznych Programu SOS Wiosek Dziecięcych Lublin.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowych realiach.

Organizatorem wydarzenia od 2017 r. jest Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS w Siedlcach. Znani z prowadzenia aktywnego trybu życia, młodzi mieszkańcy Wspólnoty pewnego dnia postanowili połączyć miłość do sportu z chęcią zorganizowania lokalnej inicjatywy, promującej wartości Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce.

Siedlce kochają sport. Właśnie dlatego 7 lat temu wpadliśmy razem na pomysł niecodziennego triathlonu, który poza zdrowym „wyciskiem”, będzie dobrą okazją do poznania się, zintegrowania, a także sprawdzenia nie tylko swojej wytrzymałości fizycznej, lecz także krzepy intelektualnej. – wspomina Tomasz Wrzosek, zastępca dyrektora ds. młodzieży w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce.

Uczestnicy triathlonu (zebrani w 3-osobowych, mieszanych grupach), po przebiegnięciu 5 km dystansu, będą musieli od razu podejść do łamigłówki logicznej, na której rozwiązanie będą mieli 7 minut. Po rozwikłaniu zagadki, drużyny będą mogły przystąpić do ostatniego etapu – kolejnych 5 km, tym razem do przejechania rowerem.

Dla osób, które chciałyby wziąć udział w wydarzeniu, lecz nie ufają na tyle swojej kondycji fizycznej, organizatorzy zaplanowali triathlon honorowy. W tym wariancie dwuosobowe grupy będą musiały przebiec 500 metrów, rozwiązać łamigłówkę i przejechać 500 metrów rowerem.

Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS – przez sport do serca

Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS w Siedlcach to miejsce, w którym mogą zamieszkać nastoletni podopieczni SOS Wiosek Dziecięcych, gdy zdecydują się opuścić dom w Wiosce SOS. Do mieszkańców Wspólnoty mogą również dołączyć nastoletnie dzieci z placówek opiekuńczo-wychowawczych typu interwencyjnego czy tez inne dzieci, które nie mogą pozostać w swoich rodzinach, a potrzebują opieki.

Podopieczni siedleckiej wspólnoty przy wsparciu opiekunów przygotowują się do bezpiecznego wejścia w dorosłe życie. Poza obowiązkami każdego nastolatka – szkołą, czasem z rówieśnikami, integracją i nauką – biorą oni udział w rozmaitych warsztatach, wycieczkach i zajęciach rozwijających ich zainteresowania oraz kompetencje. Znakiem rozpoznawczym Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej w Siedlcach jest również sportowy zapał jej mieszkańców:

Nasi podopieczni biegają, chodzą na siłownię, kochają sportową rywalizację i przekraczanie własnych granic. Każdego lata odwiedzamy rowerami któryś z programów naszego Stowarzyszenia – w zeszłym roku pojechaliśmy wzdłuż bałtyckiego wybrzeża do Wioski SOS w Karlinie, w tym roku planujemy odwiedzić Ustroń. Dla nas sport nie jest jedynie sposobem spędzania wolnego czasu. W Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej SOS pełni on bardzo ważną funkcję w pracy nad emocjami i trudnymi doświadczeniami, z którymi nieraz musiały się mierzyć osoby mieszkające u nas. – tłumaczy Tomasz Wrzosek

Harmonogram wydarzenia

10:00 – Rozpoczęcie rejestracji uczestników Traithlonu

11:00 – Triathlon honorowy

11:30 – Triathlon główny

13:30 – Zakończenie Triathlonu

14:00 – Wręczenie pucharów i nagród

14:30 – Integracja uczestników

15:30 – Zakończenie spotkania         

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowych realiach.

Od początku istnienia SOS Wioski Dziecięce w Polsce pomogły prawie 1500 dzieciom i młodzieży z pieczy zastępczej oraz ponad 3000 dzieci z rodzin z wieloma problemami. – Do SOS Wiosek Dziecięcych trafiają dzieci, które mierzą się z konsekwencjami bolesnych doświadczeń, takich jak przemoc, odrzucenie, czy skrajne zaniedbanie. Skala potrzeb jest bardzo duża, dlatego robimy wszystko co w naszej mocy, by rozwijać wsparcie zarówno w formie opieki zastępczej, jak też poprzez współpracę z rodzinami doświadczającymi różnych problemów.– komentuje Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Stowarzyszenie regularnie poszukuje kandydatów na Rodziców SOS, czyli osoby, które stworzą rodzinę dla ok. 4-6 dzieci. – Może właśnie to Ty jesteś osobą, która chciałaby się zaangażować i otoczyć troską najbardziej potrzebujące dzieci. Jeśli tak, to skontaktuj się z nami. Rodzicom SOS zapewniamy, m.in. pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, jak również rozwój kompetencji, poprzez udział w szkoleniach i superwizjach. Zapewniamy także opiekę psychologiczną, jak też pomoc administracyjno-techniczną. Ale to przede wszystkim dzieci objęte są szerokim wsparciem specjalistycznym. – komentuje Aleksandra Sikorska, psycholog w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce. Aby aplikować wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org.

Czasu nie można cofnąć, ale można go komuś podarować

Z okazji 40-lecia SOS Wioski Dziecięce w Polsce uruchomiły kampanię pod hasłem „Czas to miłość”,  której celem jest przypomnienie nam wszystkim, że to właśnie czas poświęcony drugiemu człowiekowi jest najtrwalszym fundamentem relacji. – Czasu nie można cofnąć, ale można go komuś podarować. Tak jak od 40 lat robią to w naszych Wioskach rodzice SOS. I to właśnie oni byli największą inspiracją do powstania tego spotu. Ich czas, miłość, cierpliwość i troska to najcenniejsze wsparcie dla naszych  podopiecznych.  Bez  relacji opartej na poczuciu bezpieczeństwa i zaufania nie byłoby to możliwe. – komentuje Katarzyna Puławska, Dyrektorka Operacyjna w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Głosu w spocie kampanii użyczył wieloletni Przyjaciel SOS, Andrzej Seweryn, a za produkcję odpowiada agencja Motion Pikczer.

Tam wszystko się zaczęło

40 lat temu w Biłgoraju powstała pierwsza Wioska SOS w Polsce, która jedocześnie stała się pierwszą Wioską SOS w ówczesnej Europie Wschodniej. Jej otwarcie odbyło się 31 maja 1984 roku, a w piętnastu domach wybudowanych na terenie Wioski, rodzice SOS stworzyli rodziny dla 70 dzieci. W ciągu 40 lat istnienia Wioski w rodzinach tych zapewniliśmy opiekę i rozwój 547 dzieciom. – Kiedy patrzymy na naszych obecnych i byłych podopiecznych i widzimy ich uśmiechy, radości, czasami też i ich smutek, kiedy widzimy, jak po opuszczeniu Wioski tworzą swoje rodziny, jakimi kochającymi stają się matkami, ojcami, ile ciepła dają swoim dzieciom, uśmiechamy się. Jest w tym odrobina  naszego serca, naszej w ich życiu obecności. Każde dziecko potrzebuje dobrej relacji, dobrego dorosłego, który w dziecko uwierzy, który je zaakceptuje takim jakim jest i da mu poczucie bezpieczeństwa. Wielu dobrych ludzi przez 40 lat stara się dawać w SOS Wioskach Dziecięcych dzieciom to, co mają inne dzieci.   – mówi Marian Łosiewicz, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Biłgoraj, który związany jest z Wioską od początków jej istnienia.

Stowarzyszenie prowadzi Wioski SOS również w innych lokalizacjach takich jak Karlino (woj. zachodniopomorskie), Siedlce (woj. mazowieckie) oraz Kraśnik (woj. lubelskie). W Biłgoraju od 2022 funkcjonuje również placówka typu interwencyjnego „Puchatek I” oraz placówka typu specjalistyczno-terapeutycznego „Puchatek II”, a od 2023 Centrum Specjalistyczne SOS.

Pomoc rodzinom biologicznym

Od 14 lat SOS Wioski Dziecięce prowadzą również działania pomocowe w ramach Programów Umacniania Rodziny „SOS Rodzinie”. Ich praca koncentruje się na pomocy w przezwyciężaniu kryzysów, jakie dotykają rodziny z wieloma problemami (m.in. bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, uzależnień czy przemocy). – Nasi pracownicy towarzyszą członkom rodzin w ich codziennych wyzwaniach – pomagają w planowaniu budżetu, znalezieniu pracy, a przede wszystkim wspierają rodziców w rozpoznawaniu i zaspokajaniu  rozwojowych potrzeb ich dzieci. Praca ta odbywa się zarówno w naszych siedzibach, domach wspieranych przez nas rodzin, a także podczas przedsięwzięć organizowanych we współpracy z naszymi partnerami i darczyńcami. Wachlarz działań jest bardzo szeroki, od indywidualnej pracy nad założonymi z rodziną celami, poprzez grupy wsparcia dla rodziców, warsztaty tematyczne, wsparcie w wejściu na rynek pracy czy pomoc prawną. Programy „SOS Rodzinie” to również bogata oferta dla dzieci i młodzieży w ramach oferty świetlicowej. Każde dziecko może liczyć na wsparcie edukacyjne, zajęcia tematyczne sprzyjające rozwojowi pasji i zainteresowań, ciepły posiłek, a także możliwość rozmowy z zaufanym dorosłym. Zarówno dzieciom jak i rodzicom zapewniamy szerokie wsparcie specjalistyczne indywidualnie dostosowane do ich potrzeb i sytuacji życiowej – komentuje Łukasz Łagód, psycholog w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce. I jak zaznacza – Praca z rodzinami jest zindywidualizowana, długofalowa a przede wszystkim oparta na wzajemnym szacunku, dzięki czemu ponad 70 proc. rodzin, opuszczających Programy znajduje siłę by przezwyciężać swoje trudności i staje się samodzielna w radzeniu sobie z wyzwaniami jakie codziennie stawia przed nimi życie.

Programy młodzieżowe

SOS Wioski Dziecięce z sukcesem rozwijają również Programy Młodzieżowe, których misją jest wspieranie młodzieży w stawianiu kroków ku samodzielności. W tym celu stowarzyszenie prowadzi Młodzieżowe Wspólnoty Mieszkaniowe SOS w Siedlcach i Koszalinie, a także Domy Młodzieży SOS w Lublinie. – Miejsca te zostały stworzone po to, aby wspierać nastoletnich podopiecznych w przygotowaniu do samodzielnego życia. We wspólnotach młodzież uczy się prowadzenia gospodarstwa domowego, podejmuje prace sezonowe, praktyki i przygotowuje się do startu na rynku pracy. – komentuje Adam Jaszczuk, Dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych Lublin. Z kolei osobom,  które kończą pobyt w opiece zastępczej, stowarzyszenie pomaga w ramach autorskiego Programu opieki ograniczonej, umożliwiając pomoc zarówno finansową, jak i mieszkaniową. W ramach opieki ograniczonej stowarzyszenie prowadzi również mieszkania treningowe, które obecnie dostępne są w Kraśniku i Siedlcach.

Wsparcie specjalistyczne i zagraniczne

Od 2022 roku Stowarzyszenie rozwija również sieć Centrów Specjalistycznych SOS. Są to przestrzenie, w których dzieci zmagające się m.in. z problemami neurorozwojowymi oraz z traumą wojenną mogą otrzymać bezpłatną, specjalistyczną pomoc. – Obecnie dzieci z ukraińskiej oraz polskiej pieczy zastępczej mogą korzystać z takiego wsparcia w pięciu lokalizacjach: Krakowie, Biłgoraju, Kraśniku, Siedlcach oraz w Laskach pod Warszawą. Zapewniamy tam, m.in. pomoc psychologa dziecięcego, logopedy, terapeuty czy pedagoga. – komentuje Tomasz Wodzyński, dyrektor ds. projektów specjalnych i współpracy międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Organizacja pomaga również około 5 000 dzieciom i dorosłym w Zimbabwe i Kamerunie. Do głównych działań należą, m.in. budowa studni oraz sanitariatów, promocja higieny (HIV/AIDS, COVID-19), program dożywiania, edukacja, wsparcie działalności gospodarczej rodzin i społeczności czy promocja praw kobiet.

Rzecznictwo i Polityka ochrony dziecka

SOS Wioski Dziecięce w Polsce realizuje także działania rzecznicze zarówno w oparciu o prawo krajowe, jak też dokumenty prawa międzynarodowego, tj. o Konwencję o prawach dziecka (1989), Wytyczne ONZ w sprawie pieczy zastępczej wobec dzieci (2009), Rezolucję w zakresie promocji i ochrony praw dziecka (2019) oraz Strategię UE na rzecz praw dziecka (2021).

Ponadto, Stowarzyszenie implementuje stworzoną na własne potrzeby Politykę Ochrony Dziecka (POD) już od 2011 roku. Jak komentuje Beata Kulig, Doradczyni ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce – Przyjęta przez nas 13 lat temu  POD była na tamten czas dokumentem unikatowo progresywnym, wyprzedzając standardy ochrony wprowadzane obecnie na szczeblu państwowym. Warto podkreślić, że celem polityki jest budowanie świadomości zarówno na temat bezpieczeństwa dzieci, jak też form możliwego krzywdzenia i wykorzystania. Polityka wyznacza także zasady reagowania na sytuacje naruszające bezpieczeństwo małoletnich. ­­

Więcej na temat działań i misji Stowarzyszenia, a także sposobów wsparcia
można znaleźć na stronie wioskisos.org

Kampania potrwa do połowy czerwca br. i będzie widoczna zarówno w Internecie, prasie, jak też przestrzeni publicznej. Za realizację spotu odpowiada agencja Motion Pikczer, przy kreatywnym wsparciu agencji Hill and Knowlton Strategies.

****

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Trudno dziś już mówić o tym, że internet jest dodatkiem do życia – stał się jego integralną częścią, a najmłodsze pokolenia nie doświadczyły już świata pozbawionego urządzeń ekranowych. Cyberprzestrzeń jest rzeczywistością pełną możliwości, która właściwie używana może poszerzać horyzonty i znacznie ułatwiać życie. Niestety, młode osoby rozpoczynające swoją przygodę z internetem często nie zdają sobie sprawy, że poza możliwościami, oferuje on także cały szereg zagrożeń.

W obecnych czasach cyberprzemoc występuje na bardzo zaawansowanym poziomie. Anonimowy hejt, będący jeszcze parę lat temu jednym z największych wyzwań, dziś jest tylko jednym z wielu zjawisk, na jakie narażone są młode osoby. Grooming, pedofilia, objawy FOMO czy patologiczne treści, kreujące niezdrowe wzorce – wszystkiemu temu można przeciwdziałać za pomocą odpowiedniej edukacji. Tylko wspólnym zaangażowaniem i współpracą szkół, rodziców, instytucji i organizacji damy radę zapewnić bezpieczeństwo naszym dzieciom. – opowiada Małgorzata Klimas, edukatorka projektu #JestemzSOS.

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce od 2016 roku prowadzi projekt edukacyjny #JestemzSOS. Są to bezpłatne warsztaty edukacyjne dla klas 4-8 szkół podstawowych, podczas których doświadczone edukatorki rozmawiają z dziećmi na ważne dla nich tematy. Jako odpowiedź na usłyszane potrzeby, w ofercie warsztatów od niedawna pojawiło się również przeciwdziałanie cyberprzemocy.

Chcemy zwiększać świadomość dzieci i młodzieży oraz uwrażliwiać na potencjalne niebezpieczeństwa. Podczas zajęć rozmawiamy z uczniami o różnych formach aktywności w sieci, rodzajach cyberprzemocy i konsekwencjach, jakie za sobą niosą. Omawiamy cechy przemocy i sposoby jak sobie z nią radzić. Zachęcamy również do nazywania problemów i znalezienia w sobie odwagi, by powiedzieć o trudnościach np. zaufanej dorosłej osobie. – tłumaczy Katarzyna Kopczyńska-Kwiatek, koordynatorka projektu #JestemzSOS.

Jak dołączyć?

Warsztaty w ramach programu #JestemzSOS prowadzone są dla uczniów klas 4-8 szkół podstawowych i mogą zostać przeprowadzone zarówno w klasie, jak i on-line. Poza przeciwdziałaniem cyberprzemocy, dzieci mogą również wziąć udział w zajęciach nt. tolerancji i empatii, samoakceptacji oraz komunikacji w różnorodności. Zgłoszeń należy dokonywać poprzez formularz zamieszczony na stronie www.jestemzsos.org. Osobą zgłaszającą szkołę lub klasę do projektu może być wychowawca, dyrektor szkoły, pedagog, psycholog, jak również rodzic.

Polski internet w 2024 r. – co w nim czyha?

Dziś zagrożenia czekające na dzieci w internecie zyskały bardziej skomplikowaną formę – trendy zmieniają się coraz szybciej, a wśród osób poniżej 18 roku życia triumfuje zainteresowanie tzw. patostreamami czy galami freakfigtowymi. Według badań co czwarty nastolatek ogląda patostreamy, a z roku na rok wzrasta odsetek młodych, którzy nie są w stanie ocenić czy oglądane przez nich treści się do nich kwalifikują[2]. W polskim internecie obecnie łatwo trafić na osoby, które tworzą toksyczne, przepełnione agresją treści. Dla młodych uczniów, podatnych na wpływ wyrazistych, charyzmatycznych i popularnych autorytetów, oglądanie poczynań patoinfluencerów prowadzi do chęci ich naśladowania:

Mamy tu do czynienia z mechanizmami modelowania i naśladownictwa – internetowi influencerzy często kreują niezdrowe wzory zachowań. Dobrym przykładem są popularne obecnie tzw. gale freakfightowe, często prezentujące przemocowe sposoby rozwiązywania konfliktów. Dziecko obserwując uczy się, że jest to dobra, jeśli nie najlepsza metoda – wszak zwycięzca zostaje nagradzany!

Głównym problemem nie są same treści a brak ich weryfikacji względem wieku młodego widza. Dostęp do internetu jest powszechny i nie da się (i nie powinno!) od niego uciekać. W miejsce szybkich rozwiązań typu zakaz bądź szlaban warto porozmawiać z dzieckiem o tym, co widzi na ekranie, a także prezentować pozytywne wzorce zachowań. Warto zachowywać się tak, jak byśmy wymagali tego od dziecka – to rodzic jest naturalnym i pierwszym modelem zachowań. „Dawanie dobrego przykładu” jest zatem jak najbardziej odpowiednią drogą. – wyjaśnia Łukasz Łagód, psycholog Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Ochrona małoletnich – obowiązek każdej szkoły

Zasady korzystania z internetu i mediów elektronicznych są jednym z obszarów ujętych w nowelizacji kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz innych ustaw, czyli tzw. ustawy Kamilka z Częstochowy. Obowiązujące od 15 lutego 2024 roku, nowe przepisy zaczną być egzekwowane przez organy kontrolne od 15 sierpnia 2024 r. Zgodnie z ich postanowieniami, znacznie zwiększa się ochrona dzieci przed przemocą (również tą internetową), a za odpowiednią edukację i zapewnienie bezpieczeństwa odpowiadają wszystkie instytucje związane z pracą z dziećmi bądź zajmujące się opieką nad dziećmi.

Zajęcia prowadzone w ramach projektu #JestemzSOS są uzupełnieniem wymaganych standardów i wspierają instytucje w egzekwowaniu prawnego obowiązku edukacji nt. wirtualnych zagrożeń.

***

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce od 1984 roku pomaga dzieciom porzuconym, opuszczonym, zagrożonym utratą opieki rodziców. Jest częścią organizacji SOS Children’s Villages, obecnej w 137 krajach świata. W Polsce działają 4 Wioski SOS, gdzie dzieci pozbawione opieki rodziców biologicznych znajdują ciepły, kochający dom. Jednocześnie stowarzyszenie rozwija działania profilaktyczne w ramach Programu „SOS Rodzinie”, którego celem jest ochrona przed utratą rodziców i zapewnienie kompleksowego wsparcia rodzinom w kryzysie.

Przez cały 2023 rok z pomocy Programów SOS skorzystało 2203 polskich beneficjentów, w tym 1422 dzieci i młodzieży – 368 w opiece zastępczej oraz 1054 w Programie „SOS Rodzinie”. Oprócz tego, stowarzyszenie pomogło 5 tysiącom osób w Kamerunie i Zimbabwe, a 3104 ukraińskich uchodźców wojennych – głównie dzieci z pieczy zastępczej i ich opiekunowie – otrzymało pomoc terapeutyczną, psychologiczną i niezbędne wsparcie do życia w nowej rzeczywistości.

[1] „Nastolatki 3.0”, raport NASK, Warszawa 2021, s. 6. (online) https://www.nask.pl/pl/raporty/raporty/4295,RAPORT-Z-BADAN-NASTOLATKI-30-2021.html (dostęp 24.03.2024 r.).

[2] Tamże, s. 94.

Projekt współfinansowany ze środków Fundacji Drzewo i Jutro. https://www.facebook.com/search/top?q=fundacja%20drzewo%20i%20jutro

W sobotę, 16 marca 2024 roku już po raz dwunasty, światowa czołówka zawodników, ambasadorzy biegu oraz miłośnicy towerrunningu spotkają się w warszawskim biurowcu Rondo 1, aby wziąć udział w kultowym już biegu po schodach — Biegu Na Szczyt Rondo 1. Prawie 600 biegaczy w 15-sekundowych odstępach wystartuje z parteru, aby w jak najszybszym czasie pokonać 38 pięter biurowca.

Niezwykle ważny zarówno dla organizatorów, jak i samych uczestników, jest charytatywny wymiar wydarzenia. Od pierwszej edycji imprezy Bieg Na Szczyt Rondo 1 wspiera  Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Na rzecz Wioski w Kraśniku przekazywany jest ​przychód z opłat startowych, które wpłacane są przez uczestników biegu. Zebrana w ten sposób łączna kwota przekroczyła dotychczas 300 tysięcy złotych. Podczas tegorocznej edycji zebrano kwotę w wysokości 41 277 zł netto.

Zawody cieszą się ogromną popularnością zarówno ze względu na wyjątkową formułę biegu, jak również z uwagi na niezwykle wysoki poziom sportowy. Na starcie tegorocznej edycji staną reprezentanci 16 krajów, w tym praktycznie cała czołówka światowego rankingu towerrunningu. Udział w imprezie będzie dla wielu z nich próbą generalną przed majowymi mistrzostwami świata w Tajpej.

Emocjonująco zapowiada się rywalizacja pomiędzy mistrzami towerrunningu. Na liście startowej są tak znane nazwiska jak: Piotr Łobodziński, do którego od 2014 roku należy rekord na tej nietuzinkowej trasie (3:27!), Malezyjczyk Wai Ching Soh, Włoch Fabio Ruga czy Japończyk Ryoji Watanabe. Na dobry występ liczą także czołowi polscy towerrunnerzy: Paweł Ruszała, Mateusz Marunowski, Kacper Mrowiec i Daniel Koszykowski.

Równie interesująco zapowiada się wyścig kobiet. Na liście startowej nie zabrakło ubiegłorocznej zwyciężczyni Biegu Na Szczyt Rondo 1 – Włoszki Valentiny Belotti, która zmierzy się m.in. z aktualną liderką światowego rankingu, Vereną Schmitz (Niemcy). Udział w biegu zapowiadają także bardzo mocne polskie zawodniczki – Iwona Wicha i Klaudia Krajewska. O podium powalczą też na pewno Azjatki, na czele z Yuko Tateishi (Japonia) i Qinghua Le (Chiny), dla której będzie to pierwszy start w Rondo 1.

Na trasie kultowego biegu po schodach kibicować będziemy również wyjątkowym uczestnikom. Swój udział zapowiedzieli m.in. aktorka Maria Dębska, która jest ambasadorką SOS Wioski Dziecięce w Polsce czy też autor kryminałów i dziennikarz Wojciech Chmielarz. Po raz kolejny z biegiem po schodach zmierzy się triathlonistka, ultrakolarka, biegaczka i pływaczka Maja Makowska, znana w sieci jako Sugar Woman, która jest pierwszym diabetykiem na świecie mogącym pochwalić się ukończonym Double IronMan. WCAG

Start pierwszego zawodnika XII Biegu Na Szczyt Rondo 1 zaplanowano 16 marca o godz. 10:00. O godz. 12.50 wystartują zawodnicy reprezentujący branżę nieruchomości oraz VIP. Na godz. 13.20 zaplanowano start dzieci z SOS Wioski Dziecięcej w Kraśniku. Elita zawodników wystartuje w dwóch seriach — o godz. 13.30 i 14.00. Tegoroczną edycję imprezy zakończy o godz. 14.30 ceremonia dekoracji.

Oficjalnym sponsorem Biegu Na Szczyt Rondo 1 jest Franklin Templeton, światowy lider w zarządzaniu aktywami i jednocześnie jeden z najemców biurowca Rondo 1.

Więcej informacji o Biegu Na Szczyt Rondo 1 można znaleźć pod adresem www.biegnaszczyt.pl

****

RONDO 1

RONDO 1 to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej ekologicznych budynków wysokościowych klasy A+
w Europie Środkowo-Wschodniej. 40-piętrowa wieża oddana do użytku w 2006 roku, znajduje się w centrum warszawskiej dzielnicy biznesowej, przy Rondzie ONZ, w pobliżu stacji metra RONDO ONZ oraz dworca Warszawa Centralna. W skład kompleksu wchodzi także sąsiadujący, 10-kondygnacyjny budynek, w którym mieści się m.in. parking oraz szerokie zaplecze handlowo-usługowe. Rondo 1 oferuje łącznie 66 tys. mkw. powierzchni najmu oraz blisko 500 miejsc parkingowych. Jako pierwszy w Europie wieżowiec, kompleks otrzymał certyfikat ekologiczny LEED Gold w kategorii „Budynki istniejące”. W 2016 roku budynek otrzymał najwyższą w systemie LEED ocenę Platinum. RONDO 1 jest również zdobywcą prestiżowej nagrody Real Green CEE Real Estate Quality Awards 2012 w kategorii „Budynek Roku 2011” oraz CEE Real Estate Quality Awards 2013 w kategorii „Budynek Dekady”. Projekt Rondo 1 opracowała przy współpracy polskich pracowni AZO oraz Epstein renomowana amerykańska firma architektoniczna Skidmore, Owings & Merill.

Kontakt:

Agresja doprowadziła do niespotykanej skali przemocy, zbrodni na ludności cywilnej, bezpowrotnie odbierając milionom osób poczucie bezpieczeństwa. Według danych Prokuratury Generalnej Ukrainy, do tej pory w wojnie zginęło 528 dzieci, 1226 zostało rannych, 2146 jest zaginionych^[1].

Dla podopiecznych SOS Ukraina wybuch wojny był podwójnym ciosem – dzieci, pochodzące z trudnych środowisk, pozbawione opieki biologicznych rodziców i nierzadko obarczone wieloma problemami neurorozwojowymi, musiały nagle zmierzyć się z potężną traumą wojenną. Dzięki świetnie zorganizowanej akcji ewakuacyjnej[2], w ciągu zaledwie kilku dni udało się sprowadzić do Polski pierwsze rodziny z dziećmi, a także podopiecznych domu dziecka z bombardowanego Kijowa. – Udana ewakuacja, choć przyniosła wielką ulgę, była dopiero początkiem trudnej drogi nowego życia. Ukraińskie dzieci i rodziny zastępcze zostały wyrwane z oswojonej rzeczywistości i znalazły się w obcym kraju, bez żadnych perspektyw na przyszłość, a jedyne wieści z ich ojczyzny dotyczyły kolejnych zbombardowanych miast. Stowarzyszenie w pierwszej kolejności zajęło się niezbędnym wsparciem związanym z pomocą prawną, relokacją, lokalną integracją czy doraźną opieką psychologiczną. – komentuje Tomasz Wodzyński, dyrektor ds. projektów specjalnych i współpracy międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

W ostatnim roku wsparcie stowarzyszenia dotarło do 3104 osób i było o ponad 30% wyższe niż w 2022 r. Od początku wojny SOS Wioski Dziecięce pomogły 5199 osobom z Ukrainy, z czego blisko 70% stanowiły dzieci. – Nasi podopieczni niestety w dalszym ciągu nie mają możliwości powrotu do Ukrainy. Pomimo, że wszyscy na nie tutaj czekamy, a Wioska SOS jest czynna, a domy stoją puste, to jednak sytuacja dotycząca bezpieczeństwa, w tym codzienne alarmy przeciwlotnicze, naloty czy ostrzały nie umożliwiają powrotu dzieci do domów. – komentuje Serhij Łukaszow, Dyrektor Krajowy Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce Ukraina.

Mądra pomoc to taka, która uwzględnia potrzeby wszystkich

Szanse na szybkie zakończenie konfliktu malały z każdym miesiącem jego trwania. Stało się jasne, że osoby, które uciekły przed wojną zostaną w Polsce jeszcze przez długi czas. W tej sytuacji najważniejszym celem było opracowanie przemyślanego wsparcia, które odpowiadając na bieżące potrzeby, tworzyło tym samym trwały system i infrastrukturę pomocową.

– Opracowany przez stowarzyszenie plan pomocy objął zarówno pomoc doraźną, jak i długoterminową. Wyrazem tej pierwszej były takie projekty, jak rozpoczęty w 2022 r. program dystrybucji bonów zakupowych Sodexo, którego beneficjentami były znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej rodziny zastępcze oraz rodziny z dziećmi z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami. – mówi Adrianna Meres, koordynatorka ds. projektów humanitarnych w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce.

Łącznie w latach 2022-2023 program objął 3743 osób (w tym 2393 dzieci), którzy otrzymali w sumie 4220 bonów, umożliwiających zakup niezbędnych artykułów (przede wszystkim żywności, leków, odzieży, zabawek, sprzętów AGD itp.).

Poza powyższym wsparciem dla bezpieczeństwa ekonomicznego rodzin z Ukrainy, kluczową potrzebą był dostęp do wysokiej jakości specjalistów zdrowia psychicznego i terapeutów. W grudniu 2022 r. stowarzyszenie zdecydowało się rozwijać sieć Centrów  Specjalistycznych SOS. Oferta  powstała w odpowiedzi na najważniejsze potrzeby w zakresie zdrowia psychicznego dzieci przebywających w Polsce po inwazji Rosji na Ukrainę

– Beneficjenci Centrów Specjalistycznych SOS mogą liczyć na wsparcie m.in. psychologa dziecięcego, psychoterapeuty, logopedy, terapeuty integracji sensorycznej. Wszystko to jest ogromnym wsparciem dla dzieci i ich opiekunów w radzeniu sobie z traumatycznymi doświadczeniami wojennymi i zaburzeniami neurorozwojowymi dzieci. Pomoc terapeutów otrzymują także dzieci objęte opieką zastępczą kierowane do centrów przez instytucje lokalne (jak PCPR, MOPS). Przychodzą do nas dzieci, które przed rozpoczęciem terapii mają zaburzone poczucie bezpieczeństwa, doświadczają skutków traumy i stresu, problemów z adaptacją w Polsce i z komunikacją, a także dzieci, które mierzą się z wyzwaniami rozwojowymi i niepełnosprawnością. Udzielając im pomocy widzimy je śmiejące się, wchodzące w kontakt z rówieśnikami i bliskimi, odzyskujące radość i wiarę w siebie, osiągające postępy na swoją miarę. – opowiada Justyna Kalita, Kierowniczka ds. Rozwoju Centrów Specjalistycznych SOS.

Otwarcie Centrum w Laskach k. Warszawy było bardzo ważnym krokiem w pomocy dzieciom ukraińskim. – Na bazie doświadczeń istniejącego wcześniej Centrum Specjalistycznego SOS w Kraśniku, rozszerzyliśmy liczbę tego typu miejsc, kierując pomoc na większą skalę i obejmując wsparciem zarówno dzieci wychowujące się w pieczy zastępczej w Polsce, jak i dzieci, które przyjechały do Polski z Ukrainy po wybuchu wojny w lutym 2022 r. Dziś w całej Polsce funkcjonuje pięć Centrów Specjalistycznych SOS: w Kraśniku, Biłgoraju, Siedlcach, Laskach i w Krakowie. – dodaje Justyna Kalita.

W ciągu 2023 r. Centrum Specjalistyczne SOS w Laskach przeprowadziło 3095 spotkań, wywiadów, konsultacji i zajęć merytorycznych, obejmując swoimi usługami łącznie 130 dzieci.

2023 rok – przede wszystkim zdrowie psychiczne

W 2023 roku stowarzyszenie konsekwentnie kontynuowało rozpoczętą pomoc, rozszerzając ją o nowe projekty, będące odpowiedzią na zmieniające się potrzeby uchodźców wojennych po blisko roku pobytu w Polsce. – Niestety końca wojny w Ukrainie na ten moment nie widać, więc również w tym roku dokładamy starań, żeby nasza pomoc dla najbardziej potrzebujących dzieci ukraińskich była dalej dostępna. Przede wszystkich skupiamy się na obszarze zdrowia psychicznego i psychospołecznego poprzez rozwijanie działalności naszych projektów flagowych: centrów specjalistycznych w Laskach i Krakowie oraz Programu Medycznego SOS. Warto też podkreślić, że w naszych Wioskach SOS w Biłgoraju, Karlinie, Kraśniku, Siedlcach oraz Domu dla dzieci i rodzin zastępczych w Lublinie w dalszym ciągu przebywa blisko 150 osób z Ukrainy, które na co dzień otrzymują od nas dach nad głową, wyżywienie oraz wsparcie psychospołeczne. – wymienia Tomasz Wodzyński.

Wspomniany Program Medyczny SOS to uruchomiony w styczniu 2023 roku projekt, polegający na finansowaniu odpłatnych – poza systemem NFZ – usług medycznych z zakresu podstawowej opieki medycznej oraz wizyt i konsultacji specjalistycznych w obszarze zdrowia psychicznego (w tym usług psychologicznych i psychiatrycznych) oraz rehabilitacyjnych. Jest on skierowany do ukraińskich rodzin zastępczych oraz opiekunów (w przypadku, gdy ich stan zdrowia zagraża utrzymaniu przez nich opieki nad dziećmi z pieczy oraz dla rodzin biologicznych z dziećmi ze specjalnymi potrzebami medycznymi). Łącznie program medyczny wsparł ponad 250 osób. Problem z dostępem do usług medycznych w Polsce był wymieniany w ankietach potrzeb ukraińskich uchodźców na drugim miejscu, zaraz za wsparciem finansowym.

Poza wymienionymi działaniami, w 2023 roku we współpracy ze Stowarzyszeniem „Folkowisko” zorganizowano także Turnusy terapeutyczno-wypoczynkowe dla dzieci i mam z Ukrainy. W sumie zaproszono na nie 160 osób, w tym 100 dzieci, które straciły jednego z rodziców, a także wdowy po ukraińskich żołnierzach poległych na froncie.

Jak pomagać?

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy najbardziej potrzebującym dzieciom w Polsce, przekaż swoje 1,5% procent podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Deklarację podatkową można złożyć do 2 maja 2023 r. – po tym terminie podatnik traci możliwość przekazania 1,5% podatku. Więcej informacji nt. kampanii oraz rozliczeń na stronie www.dziecisos.org

[1] Stan na 19.02.2024 r. Dane te prawdopodobnie są znacznie większe – ze względu na trwające działania wojenne i okupowane terytoria, dokładna liczba ofiar jest niemożliwa do określenia. Źródło: https://childrenofwar.gov.ua/en/

[2] „Ewakuowano dzieci z Kijowa” 03.03.2023 http://media.wioskisos.org/179968-ewakuowano-dzieci-z-kijowa

Kampanię promuje spot telewizyjny, przedstawiający historię wyjątkowego miasta w całości zamieszkanego przez dzieci. Nie jest to jednak szczęśliwa przestrzeń rodem z Nibylandii – mali mieszkańcy zmagają się tu z szarą codziennością bieżących obowiązków, pracują, zajmują się młodszym rodzeństwem i próbują przetrwać bez odpowiedzialnego dorosłego u boku. Niestety tak wygląda rzeczywistość wielu dzieci, które straciły rodziców lub wychowują się w rodzinach z wieloma problemami. Dzieci te bardzo często przejmują rolę dorosłych, by przetrwać i zaopiekować się swoim młodszym rodzeństwem. Dlatego w SOS Wioskach Dziecięcych robimy wszystko, by przywrócić im utracone dzieciństwo oraz otoczyć je troską i rodzinnym ciepłem. – komentuje Olga Fiedorowicz, Kierownik Działu Marketingu i Fundraisingu w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. I jak dodaje – Pomoc dzieciom nie byłaby możliwa bez regularnego wsparcia darczyńców. Dlatego gorąco Państwa zachęcam do przekazania swojego 1,5% podatku na rzecz dzieci porzuconych i osieroconych.  Wystarczy wpisać nr  KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

W Polsce od kilku lat rośnie liczba dzieci przyjmowanych do opieki zastępczej, a kandydatów na rodziców zastępczych wciąż brakuje. – Są to często dramatyczne sytuacje. Nieustannie szukamy osób, które stworzą dzieciom bezpieczną przystań. Rodziców, którzy będą responsywni, czuli i wspierający. Dorosłych, którzy pomogą dziecku odbudować poczucie własnej wartości i życiowej sprawczości. – mówi Aleksandra Sikorska, psycholog w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.  I jak dodaje – Opiekunom zapewniamy warunki i pomoc w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi, jak również rozwój kompetencji. Ale przede wszystkim to dzieciom zapewniamy wsparcie specjalistyczne, psychologów, terapeutów, jak też szereg zajęć, rozwijających pasje i zainteresowania.

Trudna sytuacja maluchów

Pracownicy SOS Wiosek Dziecięcych nie ukrywają, że sytuacja jest bardzo trudna. W 2022 roku przyjęto do pieczy instytucjonalnej aż 166 dzieci poniżej 1 roku życia, 302 między 1 a 3 r.ż, 505 maluchów od 4 do 6 r.ż., a także 960 wczesnoszkolnych dzieci (7-10 lat).[1] Z kolei według badania dotyczącego procesu deinstytucjonalizacji (stan za styczeń 2023) − w placówkach opiekuńczo-wychowawczych nadal przebywało 1 167 dzieci poniżej 7 r. ż. (w tym 373 dzieci z powodu braku wolnych miejsc w pieczy rodzinnej). Ponadto w placówkach przebywało 1332 dzieci wwieku od 7 do 10 lat. [2] – Według ustawy wszystkie te dzieci powinny były trafić do pieczy rodzinnej. Tak niestety się nie stało. – komentuje Aleksandra Sikorska.

Kryzys rodzicielstwa zastępczego dotyka również samo Stowarzyszenie. Ze względu na brak kandydatów na Rodziców SOS oraz mimo dostępnych zasobów i infrastruktury, SOS Wioski Dziecięce mogły w zeszłym roku przyjąć tylko 56  dzieci oraz dwóch młodych dorosłych do mieszkania treningowego SOS (dawniej chronionego)- Niektóre zgłoszenia wielokrotnie się powtarzały co oznacza, że bardzo długo nie można było znaleźć miejsca dla dzieci w całym systemie. W skali roku odnotowaliśmy 586 zgłoszeń, w tym 110 to dzieci od kilku tygodni/mc-cy do lat 3. Należy podkreślić, że nawet najlepsze zaplecze terapeutyczno-psychologiczne nie zastąpi bezwarunkowej miłości rodziców zastępczych. Bez nich, efektywna pomoc dzieciom jest niemożliwa. ­– komentuje Paulina Cygler, koordynatorka Działu Rekrutacji i Rozwoju Pracowników w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Wizytówka

Jedną z obecnych Mam SOS jest Jolanta Olejarczyk, która opiekuje się potrzebującymi dziećmi już od ponad 20 lat. – Oczywiście zdarzają się trudne momenty, ale jako Rodzice SOS możemy liczyć na wsparcie specjalistów 24/7. Jeśli ktoś lubi pracę z dziećmi i marzy o stworzeniu domu dla potrzebujących dzieci to z całego serca zachęcam.

Wystarczy zadzwonić na numer +48 734 425 108, lub wysłać CV na adres e-mail: rodzice@sos-wd.org Aplikować może każdy, kto jest gotowy, by podjąć się opieki zastępczej dla kilkorga dzieci.

Kampania „Miasto dzieci” potrwa od 22 stycznia do 31 maja . Za kreację spotu odpowiada agencja VML&R. Spot w reżyserii Mateusza Miszczyńskiego został zrealizowany przez agencję Papaya Films.

Ty też możesz pomóc

Aby przyłączyć się do wspólnej pomocy przekaż swoje1,5% procent podatku na rzecz podopiecznych SOS Wiosek Dziecięcych, wpisując nr KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT. Deklarację podatkową można złożyć do 2 maja 2023 r. – po tym terminie podatnik traci możliwość przekazania 1,5% podatku. Więcej informacji nt. kampanii oraz rozliczeń na stronie www.dziecisos.org

[1] Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2022 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczejhttps://www.gov.pl/web/rodzina/informacja-rady-ministrow-o-realizacji-w-roku-2022-ustawy-z-dnia-9-czerwca-2011-r-o-wspieraniu-rodziny-i-systemie-pieczy-zastepczej

[2] Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2022 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej https://www.gov.pl/web/rodzina/informacja-rady-ministrow-o-realizacji-w-roku-2022-ustawy-z-dnia-9-czerwca-2011-r-o-wspieraniu-rodziny-i-systemie-pieczy-zastepczej

Szanowny Panie Ministrze,

Organizacja SOS Children’s Villages działa w Strefie Gazy, na Zachodnim Brzegu i w Izraelu, gdzie między innymi zapewniają bezpośrednią opiekę dzieciom i młodzieży pozbawionym odpowiedniej opieki rodzicielskiej.

Nasi współpracownicy w Rafah w południowej Strefie Gazy donoszą obecnie o intensywnych bombardowaniach w pobliżu Wioski Dziecięcej SOS, a media donoszą o co najmniej 22 ofiarach śmiertelnych w Rafah w ciągu jednej nocy, w poniedziałek 11 grudnia 2023 r.

Prosimy o Pańskie istotne wsparcie w podnoszeniu świadomości i odpowiadaniu razem z nami
na ich potrzeby. Obawiamy się o bezpieczeństwo i dobro dzieci oraz pracowników naszej Wioski Dziecięcej SOS w Rafah, w Strefie Gazy.

Obecnie w naszej Wiosce Dziecięcej SOS w Rafah w południowej Strefie Gazy, schronienie znalazło 76 dzieci w wieku od roku do 14 lat, ich 16 opiekunów, 3 dzieci bez opieki i 148 osób wewnętrznie przesiedlonych. W przypadku konieczności opuszczenia Wioski Dziecięcej SOS, nie ma żadnego innego bezpiecznego miejsca, do którego mogliby się udać. Co więcej, pomimo wielokrotnych próśb naszej organizacji za pośrednictwem wielu kanałów, dzieci i ich opiekunowie nie mają pozwolenia na opuszczenie Strefy Gazy.

Całkowita liczba dzieci zabitych w Strefie Gazy od 8 października obecnie znacznie przekracza roczną liczbę dzieci zabitych we wszystkich strefach konfliktów na świecie od 2019 r.

W imieniu dzieci znajdujących się pod naszą opieką, wzywamy Pana do wsparcia i podniesienia świadomości, że Wioska Dziecięca SOS to strefa humanitarna w Rafah, w której znajdują się bezbronne dzieci cywilne i ich opiekunowie, jest to strefa, którą należy uszanować i chronić podczas wojny zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym konfliktów zbrojnych.

Organizacja SOS Children’s Villages udostępniła współrzędne Wioski Dziecięcej SOS w Rafah
i powiązanej z nią szkoły, Jednostce Koordynującej Dostęp Organizacji Narodów Zjednoczonych (UN ACU) w Strefie Gazy, za pośrednictwem portalu koordynacji w sytuacjach kryzysowych (ECP)
i zostały one przyjęte celem wyłączenia z obszaru działań militarnych (przyp. tłum. deconfliction purposes). SOS Wioski Dziecięce w Palestynie w Strefie Gazy ściśle współpracują z UNICEF.

Jednakże, w obliczu intensywności bombardowań apelujemy do wszystkich, którzy mogą nas wesprzeć, aby zrobili wszystko, co w ich mocy, żeby uniknąć szkód dla Wioski Dziecięcej SOS
w Rafah i powiązanej z nią szkoły.

Zwracamy się z prośbą o pomoc w ochronie bezpieczeństwa dzieci i opiekunów w naszych placówkach w Rafah (Wioska Dziecięca SOS i szkoła).

Dziękujęmy za Pańskie wsparcie.

Modele: „Niezależni-samodzielni” skierowany do osób pracujących z rodzinami z wieloma problemami oraz „Wchodzę w samodzielność” dla lepszego usamodzielniania młodzieży z pieczy zastępczej powstały na podstawie wieloletnich doświadczeń stowarzyszenia.  –  Mamy nadzieję, że coraz więcej gmin i powiatów w Polsce zainteresuje się sprawdzonymi przez nas rozwiązaniami. Wierzymy, że dzięki budowaniu lokalnych sieci wsparcia możemy zmienić trudną sytuację wielu dzieci i rodzin w Polsce. – komentuje dr Aleksandra Granada, Dyrektorka Krajowa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Kryzys w rodzinie i co dalej?

Pierwszy z powyższych modeli powstał, m.in. w oparciu o doświadczenia Programu „SOS Rodzinie”. Skorzystanie z działań pomocowych w ramach Programu jest całkowicie dobrowolne, a zakres wsparcia zależy od indywidulanych potrzeb beneficjentów. – Jest to program profilaktyczny, który prowadzimy przede wszystkim z myślą o dzieciach, które wychowują się w rodzinach biologicznych, przeżywających kryzys. Rodziny te żyją często w trudnych warunkach i często w małych miejscowościach, w których dostęp do szerokiej oferty edukacyjnej czy zróżnicowanych możliwości na rynku pracy bywa ograniczony. – komentuje Łukasz Łagód, doradca programowy w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce w Polsce.  I jak dodaje – Zakres pomocy jest bardzo szeroki. Dla rodziców i opiekunów oferujemy np.. konsultacje psychologiczne, szkolenia, wsparcie prawne czy pomoc w codziennym funkcjonowaniu domu. Dzieci z kolei, oprócz zajęć świetlicowych i edukacyjnych, mają również dostęp do specjalistycznego wsparcia, np. logopedy, psychologa czy dietetyka. Staramy się by każda rodzina realizowała zindywidualizowany, dostosowany do jej potrzeb plan.  

Droga do samodzielności

Drugi z proponowanych przez Stowarzyszenie modeli dotyczy młodzieży usamodzielniającej się z pieczy zastępczej. – Przede wszystkim pragniemy wzmacniać ich pewność siebie, a także odkrywać i budować potencjał, z którego będą korzystać w swoim dalszym, dorosłym życiu. ­– mówi Tomasz Wrzosek, zastępca dyrektora ds. młodzieży w Programie SOS Wiosek Dziecięcych Siedlce. W ramach prowadzonych działań podopieczni mają możliwość podnoszenia swoich kwalifikacji i nabywania nowych umiejętności. – Biorą udział w różnych kursach i szkoleniach, odbywają praktyki, staże, a także angażują się w działania społeczne i wolontariat. Jest to możliwe, m.in. dzięki współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami czy firmami, które oferują warsztaty, np. z zakresu podstaw prawa pracy, przygotowywania cv i rozmów kwalifikacyjnych.  Podopieczni uczą się również języków obcych i w zależności od preferencji rozwijają swoje sportowe czy naukowe pasje. – dodaje Tomasz Wrzosek.

Pomoc w każdej gminie i powiecie

Powyższe rozwiązania zostaną zaprezentowane podczas konferencji „Partnerstwo dla samodzielności” na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, która odbędzie się 15 listopada. Jak podkreśla Beata Kulig, kierownik projektu oraz doradca ds. rzecznictwa w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce – Jedną z głównych zalet obu naszych modeli jest ich uniwersalność. Oznacza to, że można go wdrożyć niezależnie od charakteru problemów, z jakimi zmagają się rodziny czy młodzież w danym regionie. ​Ponadto, to gmina bądź  powiat zdecydują, z których propozycji z modeli potrzebują skorzystać. Modele nie są  sztywnym rozwiązaniem „od a do z”, lecz propozycją, rozszerzeniem standardowej oferty gmin i powiatów.

Spotkanie odbędzie się w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności” realizowanego przez SOS Wioski Dziecięce w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO. Patronat Honorowy nad konferencją objęli: Marszałek Województwa Lubelskiego, Jarosław Stawiarski i Prezydent Miasta Lublin, Krzysztof Żuk. Panelistami będą, m.in. dr hab. Izabela Krasiejko, prof. Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie, przedstawiciele samorządów, Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Lublinie oraz SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce.

Model „Niezależni – samodzielni” można pobrać za darmo na stronie internetowej Stowarzyszenia.

Ty też możesz pomóc

Działania SOS Wiosek Dziecięcych w Polsce mogą się rozwijać głównie dzięki wsparciu darczyńców. Wejdź na dziecisos.org, dowiedz się więcej i przekaż comiesięczną darowiznę. Obecnie środki zbierane są na organizacje świąt Bożego Narodzenia oraz dalszą pomoc dzieciom i rodzinom w kryzysie.

Wsparcie długoterminowe

Mając świadomość, że uchodźcy z Ukrainy zostaną w Polsce na dłużej, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce skupiło się na wsparciu długoterminowym rodzin z dziećmi. Poza uruchomieniem programu wsparcia medycznego, organizacja rozszerza sieć Centrów Specjalistycznych SOS. – Jeszcze przed inwazją rosyjską na Ukrainę otworzyliśmy takie centrum m.in. w Wiosce SOS w Kraśniku. Szybko okazało się, że zapotrzebowanie na wsparcie terapeutów dzieci i młodzieży, m.in. psychologa, jest znacznie większe, zwłaszcza wśród naszych gości z Ukrainy. Dlatego zdecydowaliśmy się otworzyć kolejne placówki dedykowane głównie dzieciom ukraińskim. Na tę chwilę takie centrum działa w Laskach pod Warszawą, a już w listopadzie planujemy przyjąć pierwsze dzieci do nowego centrum w Krakowie – informuje Tomasz Wodzyński ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Centrum Specjalistyczne SOS – dla kogo?

W Centrum Specjalistycznym SOS dzieci mogą liczyć na darmowe wsparcie m.in. psychologa, psychoterapeuty, psychiatry, logopedy, terapeuty integracji sensorycznej, fizjoterapeuty czy pedagoga. Z pomocy mogą korzystać dzieci ukraińskie znajdujące się w pieczy zastępczej bądź z rodzin w kryzysowej sytuacji życiowej. Centrum Specjalistyczne SOS przyjmuje także polskie dzieci z pieczy zastępczej z terenu powiatu, w którym działa.

– Z naszej pomocy korzystają nie tylko dzieci, które zmagają się z traumą wojenną. Musimy pamiętać, że część z nich jeszcze przed inwazją rosyjską na Ukrainę niosła ogromny bagaż doświadczeń, część z nich wychowywała się w pieczy zastępczej i mierzy się z trudnościami związanymi z utratą relacji z biologicznymi rodzicami. Przyjmujemy też dzieci, które zmagają się z wyzwaniami neurorozwojowymi, którym wojna przerwała wcześniejsze terapie i rehabilitacje, a to przekłada się na trudności w przedszkolu, szkole, w środowisku domowym i rówieśniczym; dodatkowo mierzą się z problemami adaptacyjnymi w nowym kraju, poznawaniem nowej kultury i języka – wyjaśnia Justyna Kalita, kierowniczka ds. rozwoju Centrów Specjalistycznych SOS. – W Centrum Specjalistycznym SOS w Laskach mamy teraz blisko 100 beneficjentów. Oferujemy im indywidualne terapie. Wspieramy dzieci również poprzez niezbędne badania lekarskie. Edukujemy i wspieramy psychologicznie rodziców i opiekunów zastępczych. Widzimy ogromne efekty systematycznej pracy dzieci z naszymi terapeutkami – dodaje.

– Od ponad roku jestem rodzicem zastępczym dla swojego 3-letniego wnuka. Byliśmy jednymi z pierwszych korzystających z centrum w Laskach. To ogromne ułatwienie, że w jednym miejscu możemy skorzystać z pomocy logopedy, psychologa czy terapii integracji sensorycznej – mówi pan Marek. – Początkowo wnuk nie chciał pracować w ogóle, po 10 minutach uciekał z płaczem, a po kilku wizytach bardzo się otworzył, najbardziej polubił terapię integracji sensorycznej – dodaje.

Wsparcie terapeutyczne w Centrach Specjalistycznych SOS jest oferowane zarówno w języku ukraińskim, jak i polskim.

„Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę”

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce prowadzi kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę”, której celem jest wsparcie ukraińskich rodzin z dziećmi. – Wspieramy naszych gości z Ukrainy od lutego 2022 roku i zamierzamy wspierać ich tak długo, jak będzie trzeba. Wierzymy, że dzięki pomocy naszych darczyńców będziemy mogli otwierać kolejne Centra Specjalistyczne SOS, by objąć wsparciem jeszcze większą liczbę potrzebujących dzieci i młodzieży. Chcemy, by miały szansę wrócić do normalnego funkcjonowania, aby poprawiły swój stan zdrowia psychicznego i fizycznego, bo to one są pokoleniem, które będzie budować nową Ukrainę – mówi dyrektor krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, dr Aleksandra Granada.

Kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę” można wesprzeć przekazując darowiznę w dowolnej kwocie za pośrednictwem https://sosdzieciukrainy.wioskisos.org/.

Młodzieżowa Wspólnota Mieszkaniowa SOS w Siedlcach to miejsce, w którym młodzi ludzie przygotowują się do wkroczenia na ścieżkę samodzielnego życia. Od momentu powstania, czyli od kwietnia 2007 roku wsparcie w niej uzyskało 80 młodych osób. Obecnie Wspólnotę zamieszkuje 13 podopiecznych w wieku od 12 do 23 lat. Jak tłumaczy Jarosław Świerczewski, dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Siedlcach – Powodem, dla którego zdecydowaliśmy podzielić się naszą wiedzą i doświadczeniem jest pragnienie, by każdy młody człowiek z pieczy zastępczej uwierzył w swoją wartość i pewnie wszedł w dorosłe, samodzielne życie. Mamy nadzieję, że coraz więcej powiatów w Polsce zainteresuje się sprawdzonymi przez nas rozwiązaniami, które dostępne są zupełnie za darmo.

Jak to działa?

Podopieczni SOS mają możliwość podnoszenia swoich kwalifikacji i nabywania nowych umiejętności poprzez realizację różnych kursów i szkoleń. Odbywają praktyki, staże, wolontariat. Dzięki współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami i firmami poszerzają swoją wiedzę, m.in. z zakresu podstaw prawa pracy, przygotowywania cv i rozmów kwalifikacyjnych.  Uczą się również języków obcych i rozwijają swoje sportowe czy naukowe pasje. To wszystko, by wzmacniać ich pewność siebie, a także budować i odkrywać potencjał, z którego będą korzystać w przyszłości. ­– dodaje Jarosław Świerczewski.

Sukcesy podopiecznych

Julia jest podopieczną Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej SOS w Siedlcach od pięciu lat. – Niedawno ukończyła studia licencjackie na kierunku biologia na SGGW. Obecnie jest studentką biotechnologii UW, gdzie uzyskuje bardzo wysoką średnią ocen. Odbywa też staż w zespole badawczym w dziedzinie genetyki, prowadzi  badania w Ogrodzie Botanicznym, a w planach ma studia doktoranckie! Jesteśmy z niej bardzo bardzo dumni!  – mówi Wioleta Wołos, wychowawczyni w Młodzieżowej Wspólnocie Mieszkaniowej SOS. Julia marzy o swoim własnym laboratorium. To odważna młoda kobieta, która każdy dzień chce przeżyć jak najlepiej i umie docenić to, co oferuje jej życie. Choć długo szukała swojej drogi (była, m.in. modelką, a z zamiłowania biegaczką), to dzięki wsparciu wychowaców SOS, odnalazła swoją zawodową ścieżkę.

Krzysztof trafił pod skrzydła Młodzieżowej Wspólnoty Mieszkaniowej SOS w 2014 roku, a od niedawana jest już usamodzielnionym młodym dorosłym. Ukończył studia  Politechniki Lubelskiej Wydziału Elektrotechniki i Informatyki, zdobywając najpierw tytuł inżyniera, a potem magistra – Niewątpliwie odniósł sukces na jednym z najtrudniejszych kierunków studiów. Świadczy o tym niemały fakt, iż fragmenty jego pracy licencjackiej zostały wykorzystane do dalszych prac naukowych wykładowców z jego Uczelni. – opowiada Tomasz Wrzosek, zastępca dyrektora ds. młodzieży w SOS Wioskach Dziecięcych. Obecnie Krzysztof mieszka w Warszawie i pracuje w swoim zawodzie w jednej z ogólnopolskich firm. – Krzysiek jest przykładem, że dzięki swojej pracy i wytrwałości można w życiu wiele osiągnąć. – dodaje Tomasz.  

Debata panelowa on-line

Władze powiatów, które pragną dowiedzieć się więcej nt. modelu, a następnie wdrożyć proponowane przez SOS Wioski Dziecięce rozwiązania wystarczy, że dołączą do  wirtualnego spotkania „Przygotowanie do samodzielnego życia – zadania systemu pieczy zastępczej”, które odbędzie się 27 października. Organizatorami debaty są SOS Wioski Dziecięce wraz z Uniwersytetem w Siedlcach oraz Kołem Naukowym Pedagogów Kreatywnych im. Hanny Gumpricht. Partnerem spotkania jest Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Siedlcach.

Spotkanie odbędzie się w ramach projektu „Partnerstwo dla samodzielności” realizowanego przez SOS Wioski Dziecięce w latach 2021-2023 ze środków NIW NOWE FIO.

Spotkanie odbędzie się on-line 27.10.2023 r. w godz. 10:00-13:00 na platformie TEAMS: Kliknij tutaj, aby dołączyć do spotkania  
Identyfikator spotkania: 310 464 675 183
Kod dostępu: KFyuN7

Namiastka domowego ogniska

Dzieci z ukraińskiej pieczy zastępczej, które trafiły pod skrzydła stowarzyszenia, już przed inwazją rosyjską na Ukrainę i zaostrzeniem trwającego w Donbasie od 2014 r. konfliktu były po trudnych przeżyciach, w trakcie terapii. Wojna stała się dla nich dodatkowym, makabrycznym doświadczeniem – wyrwane ze znanej, oswojonej rzeczywistości, znalazły się nagle w obcym kraju.

– Wojna zaskoczyła dzieci i ich opiekunów. Nie zdążyli nawet zabrać potrzebnych rzeczy z domu. Odebraliśmy ich spod granicy wycieńczonych, z małymi bagażami, bez podstawowych produktów i dachu nad głową. Jedyne, czego wówczas potrzebowali, to spokoju i ciepłego, bezpiecznego schronienia. Z czasem, gdy udało się zaspokoić ich podstawowe potrzeby, w tym materialne i medyczne, rozpoczęliśmy pracę psychologiczną. Tu zbawienne okazało się Centrum Specjalistyczne SOS, które zapewniło dzieciom potrzebną pomoc na terenie wioski. Dzięki mobilizacji całego stowarzyszenia i pomocy darczyńców, ich stan się polepszył, dalej jednak wiele z nich odczuwa lęk oraz silną tęsknotę za swoim domem i życiem pozostawionym w Ukrainie – opowiada Natalia Herasymenko, pracowniczka socjalna, odpowiedzialna za grupę ukraińskich beneficjentów programu SOS Kraśnik.

Dziś do tych wszystkich działań z obszaru wsparcia psychologicznego i psychospołecznego dołącza ogród sensoryczny. Ogród podzielony jest na kilka stref zmysłów, angażując percepcję na wielu poziomach. Dla dzieci przygotowano m.in. strefę dźwiękową z instrumentami oraz szumem kaskady wodnej, przestrzeń hortiterapii z grządkami do samodzielnej uprawy, ścieżkę sensoryczną z różnymi rodzajami nawierzchni czy park linowy. Wszystko to, przy odpowiednim wykorzystaniu elementów terapii, będzie uspokajać oraz wspierać długą i niełatwą drogę w pracy z traumami i trudnymi doświadczeniami.

Ogród powstał dzięki wsparciu finansowemu otrzymanemu od naszego partnera BMW Group.

Zmysły jako forma terapii

Forma ogrodu jako uzupełnienia terapii specjalistycznej została wybrana ze względu na jej szeroki potencjał terapeutyczny i wielofunkcyjność. Będzie to miejsce sprzyjające integracji dzieci polskich i ukraińskich, ale także całej społeczności z powiatu kraśnickiego,   Najważniejsze zadanie ogrodu to jednak rzeczywista, skuteczna terapia.

– Ogród będzie uzupełnieniem działającego tuż obok Centrum Specjalistycznego SOS, gdzie na co dzień dzieci korzystają z darmowego wsparcia m.in. psychologa, logopedy, rehabilitanta czy terapii integracji sensorycznej. Nasi specjaliści wiedzą jak te pozornie zwyczajne przedmioty, które znalazły się w ogrodzie sensorycznym, wykorzystać w codziennej pracy z dziećmi, by prowadzone terapie przynosiły jeszcze lepsze efekty – mówi Dariusz Krysiak dyrektor Programu SOS Wiosek Dziecięcych w Kraśniku.

Elżbieta Jata, koordynatorka Centrum Specjalistycznego SOS oraz psycholog w SOS Wiosce Dziecięcej wyjaśnia, że terapia sensoryczna na świeżym powietrzu to metoda zyskująca coraz większe uznanie. – To sprawdzona i coraz popularniejsza na świecie metoda terapii poprzez powrót do natury i pracę na zewnątrz. Głównym założeniem ogrodu sensorycznego jest oddziaływanie na wiele zmysłów jednocześnie. Osiągnęliśmy to dzięki stworzeniu wielu stref, generujących rozmaite bodźce – im więcej z nich działa na dziecko, tym lepiej się ono rozwija. Sadzenie roślin pozwala na obcowanie z przyrodą, a obserwowanie ich cyklu życia i zbieranie plonów pozwala rozumieć otaczający nas świat. Spacerując bosą stopą po ścieżce sensorycznej, pobudzane są receptory odpowiadające m.in. za prawidłowe krążenie. Z kolei w mini parku liniowym dzieci, które mają problemy z równowagą, mogą pracować nad swoją motoryką – tłumaczy.

Dla kogo?

Ogród sensoryczny powstał z myślą o polskich i ukraińskich dzieciach z doświadczeniem traumy i zaburzeniami neurorozwojowymi. Korzystać z niego będą mogli zatem wszyscy podopieczni wioski SOS, dzieci z rodzin w kryzysie, rodzinnej pieczy zastępczej i domów dziecka z powiatu kraśnickiego, a także każdy, kto będzie chciał odwiedzić tę wyjątkową przestrzeń! Inkluzywny charakter ogrodu tworzy przez to świetną możliwość do lokalnej integracji sąsiedzkiej.

„Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę”

Po upływie blisko dwóch lat od wybuchu pełnoskalowej wojny w Ukrainie, stało się jasne, że nasi goście z terenów objętych konfliktem zostaną w Polsce na dłużej. Z pomocy SOS Wiosek Dziecięcych skorzystało, bądź nadal korzysta, blisko 5000 osób z Ukrainy, a 99 dzieci dalej mieszka razem ze swoimi opiekunami w wioskach SOS. Rodziny i dzieci, które wspiera stowarzyszenie bardzo chciałyby wrócić do swoich domów, jednak na ten moment nie mają dokąd wrócić.

W działaniach humanitarnych i pomocowych skierowanych do ukraińskich uchodźców Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce koncentruje się na wsparciu długoterminowym. Projekty realizowane z organizacjami partnerskimi oraz samodzielnie obejmują m.in. program medyczny dla ukraińskich dzieci, wyjazdy wypoczynkowo-terapeutyczne dla półsierot wojennych z Ukrainy,  doraźne wsparcie psychologiczne i terapeutyczne oraz  rozszerzanie sieci Centrów Specjalistycznych SOS, w których dzieci otrzymują cały pakiet darmowych usług z obszaru zdrowia psychicznego, integracji sensorycznej i rehabilitacji. Od teraz, także ogród sensoryczny będzie wsparciem dla dzieci w procesach terapeutycznych, a także z doświadczeniem wojennym.

By zebrać niezbędne fundusze pozwalające na realizację projektów, stowarzyszenie prowadzi kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę”.

– Mamy świadomość, że goście z Ukrainy zostaną z nami na dłużej. Przed nami mnóstwo pracy, aby zapewnić im kompleksową pomoc nie na chwilę, lecz trwającą całe lata. Zależy nam, żeby wprowadzane rozwiązania były dostępne zarówno dla ukraińskich, jak i polskich beneficjentów naszych programów. To trudna, ale możliwa do realizacji misja. Mamy, nadzieję, że dzięki pomocy naszych darczyńców będziemy mogli ją realizować, a zasięg specjalistycznego wsparcia będzie się rozszerzał na całą Polskę – mówi dyrektor krajowa Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, dr Aleksandra Granada.

Kampanię „Pomóż dzieciom, które cierpią przez wojnę” można wesprzeć przekazując darowiznę w dowolnej kwocie za pośrednictwem https://sosdzieciukrainy.wioskisos.org/.

W tym samym czasie studenci korzystające ze stypendiów rozpoczęli rok akademicki. Dla niektórych z nich to początek przygody na wyższej uczelni. Połamania piór na kolokwiach!

Otrzymujemy również kolejne informacje o młodych dorosłych, którym przydzielane są mieszkania socjalne. Mogą oni skorzystać z dofinansowania na remont i doposażenie.

Natomiast w Programach Umacniania Rodziny kompleksowo wspieramy rodziny, które z różnych powodów znalazły się w kryzysie – widzimy ich naturalny potencjał do wyjścia na prostą i działamy, aby mogły się rozwijać i wzrastać. 😊Wszystkie te projekty są finansowane ze środków Fundacji Drzewo i Jutro. Dziękujemy!